hamowanie czynności przysadki

Hamowanie czynności przysadki to proces, w którym dochodzi do obniżenia lub całkowitego zatrzymania produkcji i wydzielania hormonów przez przysadkę mózgową. Mechanizm ten może być fizjologiczny (np. w ramach ujemnego sprzężenia zwrotnego), jatrogenny (wywołany lekami) lub patologiczny (spowodowany chorobą).

W praktyce klinicznej najczęściej mamy do czynienia z hamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza podczas długotrwałej terapii glikokortykosteroidami. Egzogenne sterydy powodują supresję wydzielania ACTH przez przysadkę, co prowadzi do wtórnej niewydolności kory nadnerczy. Proces ten może utrzymywać się nawet do 12 miesięcy po odstawieniu leków, dlatego odstawianie glikokortykosteroidów powinno odbywać się stopniowo.

Hamowanie czynności przysadki występuje również w testach diagnostycznych, takich jak test hamowania deksametazonem (ocena funkcji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza) czy test z podaniem glukozy (ocena funkcji osi GH-IGF-1). Patologiczne hamowanie przysadki może być spowodowane guzami okolicy siodła tureckiego, udarami przysadki, zespołem Sheehana czy zapaleniem przysadki.

Klinicznie, długotrwałe hamowanie czynności przysadki objawia się objawami niedoboru odpowiednich hormonów – zmęczeniem, osłabieniem, zaburzeniami miesiączkowania, obniżonym libido, hipoglikemią czy nietolerancją stresu. Diagnostyka obejmuje oznaczanie stężeń hormonów przysadkowych oraz testy dynamiczne oceniające rezerwę przysadkową.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl