stymulacja układu współczulnego

Stymulacja układu współczulnego to proces aktywacji części autonomicznego układu nerwowego odpowiedzialnej za reakcję „walcz lub uciekaj”. Podczas stymulacji adrenergicznej dochodzi do uwolnienia katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny), które oddziałują na receptory α i β w różnych tkankach i narządach.

Fizjologiczne efekty stymulacji współczulnej obejmują: przyspieszenie akcji serca, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, zwiększenie ciśnienia tętniczego, przekierowanie przepływu krwi do mięśni szkieletowych, zwiększenie poziomu glukozy we krwi oraz nasilenie metabolizmu. Układ współczulny przygotowuje organizm do zwiększonego wysiłku fizycznego i reakcji na stres.

W praktyce klinicznej stymulacja układu współczulnego ma znaczenie w leczeniu wstrząsu, hipotensji, bradykardii oraz skurczu oskrzeli. Leki sympatykomimetyczne (agoniści receptorów adrenergicznych) naśladują działanie endogennych katecholamin i są stosowane w stanach wymagających wzmożenia napięcia współczulnego. Z kolei nadmierna aktywacja tego układu może przyczyniać się do rozwoju nadciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca czy nasilenia objawów niektórych chorób przewlekłych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl