liszaj prosty

Liszaj płaski (lichen planus) to stosunkowo częsta choroba zapalna skóry i błon śluzowych o podłożu immunologicznym. Charakteryzuje się występowaniem płasko-wyniosłych, fioletowych, wielobocznych grudek z charakterystycznym białawym siateczkowatym rysunkiem na powierzchni (objaw Wickhama). Zmiany występują najczęściej na nadgarstkach, przedramionach, podudziach oraz w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

W patogenezie liszaja płaskiego kluczową rolę odgrywa limfocytarna reakcja autoimmunologiczna skierowana przeciwko keratynocytom warstwy podstawnej naskórka. Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego, który w typowych przypadkach jest charakterystyczny, a w razie wątpliwości wykonuje się badanie histopatologiczne.

Liszaj płaski może przebiegać z zajęciem błon śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, przełyku, a także paznokci i owłosionej skóry głowy. Około 10-20% przypadków ma związek z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu C. Choroba zwykle ustępuje samoistnie po kilku miesiącach, ale może również przybierać postać przewlekłą, trwającą latami, ze szczególnym uwzględnieniem postaci błon śluzowych.

Leczenie liszaja płaskiego obejmuje miejscowe stosowanie glikokortykosteroidów o dużej i średniej sile działania, a w przypadkach uogólnionych lub opornych – fototerapię, retinoidy doustne lub cyklosporynę. W przypadku zmian na błonach śluzowych stosuje się miejscowo preparaty steroidowe w postaci maści, żelów lub płukanek, a w opornych przypadkach rozważa się leczenie ogólne.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl