hiperproliferacja naskórka

Hiperproliferacja naskórka to patologiczny proces charakteryzujący się nadmiernym namnażaniem się komórek naskórka (keratynocytów), co prowadzi do jego pogrubienia. Jest to jeden z kluczowych mechanizmów leżących u podłoża wielu chorób dermatologicznych, szczególnie łuszczycy, gdzie cykl odnowy komórek naskórka ulega znacznemu skróceniu z normalnych 28-30 dni do zaledwie 3-4 dni.

W warunkach fizjologicznych proliferacja komórek naskórka jest ściśle kontrolowana przez złożony układ sygnałów molekularnych. W hiperproliferacji dochodzi do zaburzenia tej równowagi na skutek nadaktywności czynników wzrostu, cytokin prozapalnych (IL-17, IL-22, IL-23, TNF-α) oraz czynników transkrypcyjnych, takich jak NF-κB. Proces ten często współistnieje ze stanem zapalnym i zaburzoną keratynizacją.

Klinicznie hiperproliferacja naskórka objawia się najczęściej pogrubieniem skóry, nadmiernym rogowaceniem (hiperkeratoza), łuszczeniem się naskórka oraz obecnością charakterystycznych zmian morfologicznych. W badaniu histopatologicznym obserwuje się wydłużenie sopli naskórkowych, zwiększoną liczbę figur mitotycznych w warstwie podstawnej i kolczystej naskórka oraz często nieprawidłowe różnicowanie się keratynocytów.

Współczesne metody terapeutyczne ukierunkowane na hiperproliferację naskórka obejmują leki miejscowe (retinoidy, kalcypotriol), fototerapię, klasyczne leki immunosupresyjne (metotreksat, cyklosporyna) oraz nowoczesne terapie biologiczne, które poprzez blokowanie specyficznych cytokin zapobiegają nadmiernemu podziałowi komórek naskórka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl