częstoskurcz napadowy

Częstoskurcz napadowy (tachykardia napadowa) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się nagłym przyspieszeniem akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę, występującym w postaci napadów o różnym czasie trwania. W zależności od miejsca powstawania impulsu można wyróżnić częstoskurcz nadkomorowy (powstający powyżej rozwidlenia pęczka Hisa) oraz komorowy (powstający w komorach serca).

Częstoskurcz nadkomorowy napadowy (PSVT) jest najczęstszą postacią, występującą szczególnie u osób młodych bez organicznej choroby serca. Jego mechanizm obejmuje najczęściej krążący impuls (reentry) w węźle przedsionkowo-komorowym lub z udziałem dodatkowej drogi przewodzenia. Objawia się nagłym kołataniem serca, uczuciem niepokoju, zawrotami głowy, a w niektórych przypadkach omdleniami.

Diagnostyka częstoskurczu napadowego opiera się na badaniu EKG wykonanym w trakcie napadu, co pozwala na określenie typu zaburzenia. W leczeniu stosuje się doraźnie manewry zwiększające napięcie nerwu błędnego (próba Valsalvy, masaż zatoki szyjnej), farmakoterapię (adenozyna, beta-blokery, blokery kanałów wapniowych) oraz w przypadkach nawracających – ablację przezskórną ogniska arytmogennego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl