lek antyarytmiczny klasy I

Leki antyarytmiczne klasy I to grupa leków stosowanych w terapii zaburzeń rytmu serca, których mechanizm działania polega głównie na blokowaniu kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Efektem ich działania jest spowolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, co prowadzi do stabilizacji rytmu serca.

Klasa I leków antyarytmicznych dzieli się na trzy podklasy: IA (np. chinidyna, prokainamid), IB (np. lidokaina, meksyletyna) oraz IC (np. flekainid, propafenon). Różnią się one między sobą wpływem na czas trwania potencjału czynnościowego oraz szybkością dysocjacji z kanału sodowego. Leki klasy IA wydłużają czas trwania potencjału czynnościowego, klasy IB skracają go, a klasy IC nie mają na niego istotnego wpływu.

Wskazania do stosowania leków antyarytmicznych klasy I obejmują różne rodzaje arytmii nadkomorowych i komorowych. Jednakże ich zastosowanie jest obecnie ograniczone ze względu na potencjalne działania proarytmogenne, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub po zawale mięśnia sercowego. Badanie CAST (Cardiac Arrhythmia Suppression Trial) wykazało zwiększoną śmiertelność u pacjentów po zawale leczonych lekami klasy IC.

Podczas terapii lekami antyarytmicznymi klasy I konieczne jest monitorowanie EKG ze względu na możliwość wydłużenia odstępu QT i rozwoju groźnych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Należy także uwzględniać liczne interakcje lekowe oraz dostosowywać dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl