klasyfikacja Forresta
Klasyfikacja Forresta to skala endoskopowa stosowana do oceny krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadku krwawienia z wrzodów trawiennych. Została opracowana w 1974 roku przez Johna Forresta i jest powszechnie wykorzystywana w gastroenterologii do stratyfikacji ryzyka ponownego krwawienia i śmiertelności.
Skala Forresta dzieli znaleziska endoskopowe na trzy główne klasy: Forrest I (aktywne krwawienie), Forrest II (cechy niedawnego krwawienia) oraz Forrest III (brak cech krwawienia). Klasy te są dodatkowo podzielone na podtypy: Forrest Ia (krwawienie tętnicze), Forrest Ib (sączenie), Forrest IIa (widoczne niekrwawiące naczynie), Forrest IIb (skrzep), Forrest IIc (czarne dno wrzodu) oraz Forrest III (czyste dno wrzodu).
Klasyfikacja ta ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ wyższe stopnie (Forrest Ia, Ib, IIa) wiążą się z większym ryzykiem ponownego krwawienia i stanowią wskazanie do natychmiastowej interwencji endoskopowej. Pacjenci z krwawieniem sklasyfikowanym jako Forrest IIb również mogą wymagać leczenia endoskopowego, podczas gdy w przypadkach Forrest IIc i III zwykle wystarcza leczenie farmakologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Stomezul 40 mg
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego poprzez nieodwracalne blokowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka. Po doustnym podaniu dawki 20 mg lub 40 mg działanie rozpoczyna się w ciągu godziny, a po 5 dniach terapii dawką 20 mg obserwuje się redukcję maksymalnego wydzielania kwasu o 90%. W chorobie refluksowej przełyku pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez średnio 13 godzin (20 mg) i 17 godzin (40 mg), z odpowiednio 76% i 97% pacjentów osiągających co najmniej 8 godzin utrzymania pH >4. Skuteczność w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku wynosi około 78% po 4 tygodniach i 93% po 8 tygodniach stosowania 40 mg. W terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori stosowanie 20 mg dwa razy dziennie przez tydzień wraz z antybiotykami osiąga około 90% skuteczności. W leczeniu krwawienia z wrzodu trawiennego zastosowanie dożylnego ezomeprazolu (80 mg bolus, następnie 8 mg/h przez 72 h) zmniejszało ryzyko nawrotu krwawienia w ciągu 3 dni do 5,9% w porównaniu do 10,3% w grupie placebo.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, Clostridium difficile, eradykacja Helicobacter pylori, gastryna, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, Helicobacter pylori, hemostaza endoskopowa, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja Forresta, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, komórki okładzinowe żołądka, krwawienie z wrzodu trawiennego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pentagastryna, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, selektywny inhibitor COX-2, torbiel gruczołowa żołądka, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esomeprazole Zentiva 40 mg
Ezomeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05) i S-izomerem omeprazolu, działa poprzez selektywne hamowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Doustne podawanie w dawkach 20 mg i 40 mg utrzymuje pH żołądka powyżej 4 odpowiednio przez 13 i 17 godzin na dobę, a dożylne podanie 80 mg bolusem i 8 mg/godz. w infuzji ciągłej podnosi pH >4 przez 21 godzin i pH >6 przez 11–13 godzin. W terapii refluksowego zapalenia przełyku 40 mg ezomeprazolu doustnie przez 4 tygodnie prowadzi do wygojenia u 78% pacjentów, a po 8 tygodniach odsetek ten wzrasta do 93%. W badaniu klinicznym dotyczącym krwawienia z wrzodu trawiennego, zastosowanie ezomeprazolu w dawce 80 mg dożylnie (30 min infuzja) i 8 mg/godz. przez 72 godziny, a następnie 40 mg doustnie przez 27 dni, zmniejszyło częstość nawrotów krwawienia do 5,9% w ciągu 3 dni i 7,7% w ciągu 30 dni, w porównaniu do odpowiednio 10,3% i 13,6% w grupie placebo.
choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, ezomeprazol, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, hemostaza endoskopowa, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja Forresta, komórki ECL, komórki okładzinowe, krwawienie z wrzodu trawiennego, kwaśność żołądka, lek przeciwwydzielniczy, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, torbiel gruczołowa żołądka, zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, zakażenie przewodu pokarmowego