czynność wydzielnicza nerek
Czynność wydzielnicza nerek to proces, w ramach którego nerki usuwają z organizmu zbędne produkty przemiany materii, utrzymują równowagę wodno-elektrolitową oraz kwasowo-zasadową. Jest to jedna z kluczowych funkcji nerek, obok czynności filtracyjnej, resorpcyjnej oraz endokrynnej.
Podstawowym elementem czynnościowym nerki jest nefron, który składa się z kłębuszka nerkowego oraz kanalika nerkowego. W kłębuszku zachodzi filtracja osocza krwi, w wyniku czego powstaje mocz pierwotny, zawierający większość składników osocza z wyjątkiem białek. Następnie w kanalikach nerkowych zachodzi selektywna reabsorpcja substancji przydatnych oraz sekrecja kanalikowa dodatkowych produktów metabolizmu.
W ramach czynności wydzielniczej nerki eliminują z organizmu mocznik, kwas moczowy, kreatynę, produkty rozpadu hemoglobiny oraz liczne ksenobiotyki, w tym leki. Proces ten jest regulowany przez układ hormonalny, w tym aldosteron, wazopresynę (ADH) oraz peptyd natriuretyczny (ANP), które wpływają na objętość wydalanego moczu oraz skład elektrolitowy.
Zaburzenia czynności wydzielniczej nerek mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do rozwoju niewydolności nerek, mocznicy, kwasicy metabolicznej oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Ocena czynności wydzielniczej nerek jest istotnym elementem diagnostyki nefrologicznej i obejmuje badania takie jak oznaczanie klirensu kreatyniny, badanie składu moczu oraz ocenę filtracji kłębuszkowej (GFR).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Synoptis 400 mg
Leczenie produktem Darunavir Synoptis powinno być prowadzone przez doświadczonych specjalistów w terapii HIV, z uwzględnieniem konieczności stosowania go wyłącznie w skojarzeniu z farmakokinetycznym wzmacniaczem – kobicystatem (150 mg raz na dobę) lub rytonawirem (100 mg raz na dobę), podawanymi podczas posiłku. U dorosłych nieleczonych wcześniej terapią przeciwretrowirusową zalecana dawka darunawiru wynosi 800 mg raz na dobę. U pacjentów wcześniej leczonych, bez mutacji DRV-RAM i z wiremią HIV-1 RNA <100 000 kopii/mL oraz liczbą komórek CD4+ ≥100 x 10^6/L, stosuje się ten sam schemat dawkowania. W pozostałych przypadkach dawka wynosi 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, ≥40 kg) nieleczonych wcześniej stosuje się 800 mg darunawiru z 100 mg rytonawiru raz na dobę, nie zaleca się stosowania kobicystatu w tej grupie. Produkt nie jest wskazany u dzieci poniżej 3 lat lub o masie ciała <15 kg.
czynność wydzielnicza nerek, darunawir, dializa, ekspozycja na lek, genotypowanie HIV-1, klirens kreatyniny, kobicystat, komórki CD4, lek przeciwretrowirusowy, mutacja DRV-RAM, okres półtrwania, oporność na darunawir, rytonawir, skala Child-Pugh, stężenie kreatyniny, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, wydzielanie kreatyniny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV