darunawir z kobicystatem

Darunawir z kobicystatem to złożenie lekowe stosowane w terapii zakażeń HIV. Darunawir należy do grupy inhibitorów proteazy HIV, blokuje enzym niezbędny do namnażania wirusa, uniemożliwiając jego prawidłowe dojrzewanie. Kobicystat nie posiada działania przeciwwirusowego, pełni rolę wzmacniacza farmakokinetycznego.

Mechanizm działania kobicystatu polega na hamowaniu aktywności enzymu CYP3A4, który odpowiada za metabolizm darunawiru. Dzięki temu zwiększa się biodostępność i wydłuża okres półtrwania darunawiru w organizmie, co umożliwia stosowanie mniejszych dawek leku i rzadsze dawkowanie. Preparat jest dostępny jako produkt złożony w postaci tabletek powlekanych.

Darunawir z kobicystatem jest stosowany jako element terapii skojarzonej w leczeniu zakażeń HIV-1 u pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Lek należy przyjmować raz na dobę podczas posiłku. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, bóle głowy oraz zwiększenie stężenia lipidów i enzymów wątrobowych w surowicy.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Darunawir, stosowany w terapii zakażeń HIV w skojarzeniu z rytonawirem lub kobicystatem, generalnie nie wpływa lub wywiera jedynie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji psychomotorycznych. Niemniej jednak, w dokumentacji leków zawierających darunawir (m.in. Darunavir Accord, Darunavir Aurovitas, Darunavir Glenmark) wskazuje się na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, które mogą upośledzać zdolność szybkiego reagowania i koncentracji, zwiększając ryzyko wypadków. Zawroty głowy zgłaszane są u pacjentów przyjmujących darunawir z małymi dawkami rytonawiru lub kobicystatu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i edukacji pacjenta w zakresie potencjalnych zagrożeń podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
charakterystyka produktu leczniczego, Darunavir Accord, Darunavir Aurovitas, Darunavir Glenmark, Darunavir Synoptis, darunavir zentiva, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dokumentacja produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, kobicystat, mała dawka rytonawiru, modyfikacja dawkowania, pacjent z HIV, rytonawir, wywiad z pacjentem, zakażenie HIV, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Accord 800 mg

Darunawir (Darunavir Accord) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. W ciąży dopuszczalne jest stosowanie darunawiru z rytonawirem po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, natomiast darunawiru z kobicystatem nie należy rozpoczynać ze względu na istotne obniżenie ekspozycji na lek, co zwiększa ryzyko niepowodzenia terapii i transmisji HIV na płód. U kobiet, które zaszły w ciążę podczas terapii darunawirem z kobicystatem (800 mg darunawiru i 150 mg kobicystatu), konieczna jest zmiana schematu leczenia. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu darunawiru na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa.
badania przedkliniczne, badanie farmakokinetyczne, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działania niepożądane, ekspozycja na lek, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, niepowodzenie wirusologiczne, schemat dawkowania darunawiru, terapia przeciwwirusowa, transmisja wirusa HIV, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, zakażenie HIV
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darunavir Accord 800 mg

Darunavir Accord jest inhibitorem proteazy stosowanym w terapii zakażeń HIV-1, podawanym wyłącznie doustnie w skojarzeniu z kobicystatem (150 mg raz na dobę) lub rytonawirem (100 mg raz na dobę) jako wzmacniaczami farmakokinetycznymi, co poprawia jego biodostępność. U dorosłych pacjentów wcześniej nieleczonych zalecana dawka darunawiru wynosi 800 mg raz na dobę, podawana podczas posiłku. U pacjentów wcześniej leczonych bez mutacji oporności DRV-RAM (m.in. V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54M, I54L, T74P, L76V, I84V, L89V), z wiremią HIV-1 RNA <100 000 kopii/mL i liczbą komórek CD4+ ≥100 x 10⁶/L, stosuje się ten sam schemat dawkowania. W przypadku obecności mutacji DRV-RAM lub braku możliwości genotypowania, zaleca się dawkę 600 mg dwa razy na dobę z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę. U dzieci i młodzieży (3-17 lat, ≥40 kg) dawki są analogiczne, jednak kobicystatu nie stosuje się u dzieci poniżej 12 lat i masy ciała <40 kg ze względu na brak ustalonych dawek.
czynność wydzielnicza nerek, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dializa, ekspozycja na lek, genotypowanie HIV-1, HIV, klirens kreatyniny, komórki CD4, kreatynina w osoczu, leki przeciwretrowirusowe, metabolizm wątrobowy, mutacje DRV-RAM, okres półtrwania leku, profil bezpieczeństwa leku, skala Child-Pugh, tenofowir, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Zentiva 800 mg

Decyzja o zastosowaniu terapii przeciwretrowirusowej z darunawirem u kobiet w ciąży powinna opierać się na dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, uwzględniając zarówno stan zdrowia matki, jak i cel zapobiegania wertykalnej transmisji HIV. Dane przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu darunawiru na rozwój płodu ani przebieg ciąży, jednak brak jest wystarczających badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Terapia darunawirem w dawce 800 mg w skojarzeniu z rytonawirem może być stosowana, jeśli korzyści przewyższają ryzyko, natomiast kombinacja darunawiru z kobicystatem (150 mg) jest przeciwwskazana ze względu na obniżoną ekspozycję leku i zwiększone ryzyko niepowodzenia terapii oraz wertykalnej transmisji HIV. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania darunawiru z kobicystatem konieczna jest zmiana schematu leczenia na bezpieczniejszy.
badania prenatalne, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, ekspozycja na darunawir, farmakokinetyka, kobicystat, mleko kobiece, niepowodzenie terapeutyczne, parametry wątrobowe, płodność, rytonawir, stężenie leku we krwi, supresja wiremii, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność leku, trymestr ciąży, wertykalna transmisja HIV, wiremia HIV
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Darunavir Zentiva 800 mg

Darunawir wykazuje zwiększoną ekspozycję u pacjentów zakażonych HIV-1 w porównaniu do zdrowych ochotników, co wiąże się z podwyższonym stężeniem kwaśnej glikoproteiny α1 (AAG) i silniejszym wiązaniem z białkami osocza. Lek jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, a stosowanie inhibitorów tego enzymu, takich jak kobicystat lub rytonawir, znacząco zwiększa stężenia darunawiru w osoczu. Po podaniu doustnym darunawir osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2,5-4 godzinach, a jego biodostępność wzrasta z około 37% do 82% przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru 100 mg dwa razy na dobę. Obecność pokarmu zwiększa biodostępność, dlatego zaleca się podawanie leku z posiłkiem. Darunawir wiąże się w około 95% z białkami osocza, głównie AAG, a jego objętość dystrybucji wynosi 88,1 ± 59,0 l, zwiększając się do 131 ± 49,9 l w obecności rytonawiru. Okres półtrwania wynosi około 15 godzin, a klirens wewnątrznaczyniowy zmniejsza się z 32,8 l/godz. do 5,9 l/godz. pod wpływem rytonawiru.
biodostępność darunawiru, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dystrybucja leku, ekspozycja na darunawir, eliminacja leku, farmakokinetyka darunawiru, izoenzym CYP3A, izoenzym CYP3A4, klirens wewnątrznaczyniowy, komórki CD4, kwaśna glikoproteina α1, metabolizm darunawiru, mikrosomy wątrobowe, mutacje DRV-RAM, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie w osoczu, terapia przeciwretrowirusowa, wchłanianie leku, wiązanie z białkami, wiremia HIV-1 RNA
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Synoptis 800 mg

Darunawir Synoptis, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, zawiera darunawir z glikolem propylenowym i jest stosowany w terapii zakażenia HIV. U kobiet w ciąży lub w wieku rozrodczym decyzja o zastosowaniu darunawiru powinna uwzględniać korzyści terapeutyczne dla matki oraz ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące stosowania darunawiru w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu. Stosowanie darunawiru w skojarzeniu z kobicystatem (800 mg/150 mg) w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na znacząco zmniejszoną ekspozycję na lek, co zwiększa ryzyko niepowodzenia wirusologicznego i przeniesienia zakażenia HIV na dziecko. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii darunawirem z kobicystatem konieczna jest zmiana schematu leczenia na bezpieczniejszy.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, dane farmakokinetyczne, darunawir w ciąży, darunawir z glikolem propylenowym, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, lek przeciwretrowirusowy, niepowodzenie wirusologiczne, płodność, przeniesienie zakażenia HIV, supresja wirusa, toksyczność leku, zakażenie HIV
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Darunavir Glenmark 400 mg

Darunawir, stosowany w terapii zakażeń HIV-1, wykazuje zwiększoną ekspozycję u pacjentów zakażonych w porównaniu do zdrowych ochotników, co wiąże się z podwyższonym stężeniem kwaśnej α1-glikoproteiny (AAG) i zwiększonym wiązaniem leku w osoczu (~95%). Metabolizm darunawiru odbywa się głównie przez CYP3A4, a jego stężenie w osoczu jest istotnie zwiększane przez inhibitory tego enzymu, takie jak kobicystat i rytonawir. Po podaniu doustnym dawki 600 mg darunawiru z rytonawirem (100 mg dwa razy na dobę) biodostępność wzrasta z 37% do około 82%, a całkowita ekspozycja (AUC) rośnie około 14-krotnie. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po 2,5-4 godzinach, a okres półtrwania wynosi około 15 godzin. Zaleca się podawanie darunawiru z kobicystatem lub rytonawirem oraz z posiłkiem, gdyż przyjmowanie na czczo obniża biodostępność. U dzieci i młodzieży dawki dostosowane do masy ciała pozwalają uzyskać ekspozycję porównywalną z dorosłymi, a farmakokinetyka nie różni się istotnie w zależności od wieku (18-75 lat) czy płci, choć u kobiet obserwuje się nieznacznie wyższą ekspozycję (~16,8%).
bezwzględna biodostępność, cytochrom P450, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dysfagia, indukcja enzymów, inhibitor CYP3A, izoenzym CYP3A, klirens kreatyniny, klirens wewnątrznaczyniowy, kwaśna α1-glikoproteina, leczenie przeciwretrowirusowe, liczba komórek CD4+, maksymalne stężenie leku w osoczu, metabolizm oksydacyjny, mikrosomy wątrobowe, mutacje warunkujące oporność, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, skala Child-Pugh, wiązanie z białkami osocza, wiremia HIV-1 RNA, wolna frakcja darunawiru, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Synoptis 800 mg

Darunavir Synoptis, dostępny w dawkach 400 mg i 800 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które występują u ponad połowy pacjentów leczonych w skojarzeniu z rytonawirem (600/100 mg dwa razy na dobę – 51,3% pacjentów, średni czas terapii 95,3 tygodnia; 800/100 mg raz na dobę z kobicystatem – 66,5% pacjentów, średni czas terapii 58,4 tygodnia). Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), reakcje skórne (wysypka o różnym charakterze) oraz zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość, martwicę kości, ciężką biegunkę, zapalenie wątroby oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, białkomocz, biegunka, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dna moczanowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, lek przeciwretrowirusowy, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, stłuszczenie wątroby, wysypka polekowa, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Zentiva 800 mg

Darunavir Zentiva 800 mg w postaci tabletek powlekanych, stosowany z rytonawirem lub kobicystatem, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, który wymaga uwagi klinicznej. W badaniach klinicznych ponad połowa pacjentów (51,3%) leczonych darunawirem z rytonawirem doświadczyła co najmniej jednego działania niepożądanego podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodni. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. W schemacie z kobicystatem, działania niepożądane występowały u 66,5% pacjentów podczas średniego czasu leczenia 58,4 tygodni, z najczęstszymi objawami: biegunką (28%), nudnościami (23%) i wysypką (16%). Ciężkie działania niepożądane przy darunawirze z rytonawirem obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby oraz gorączkę. W terapii z kobicystatem odnotowano ciężkie działania takie jak cukrzyca, nadwrażliwość na lek oraz zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej.
biegunka, ból głowy, cukrzyca, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, drgawki, dyslipidemia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertrójglicerydemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nudności, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, refluks żołądkowo-przełykowy, wydłużenie odcinka QT, wymioty, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Darunawir, stosowany w terapii zakażenia HIV, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i laktacji. Brak jest wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących wpływu darunawiru na przebieg ciąży, jednak dane przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego działania teratogennego ani toksycznego na rozwój płodu. Terapia darunawirem w skojarzeniu z rytonawirem może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Należy unikać stosowania darunawiru z kobicystatem (800 mg + 150 mg), gdyż u kobiet ciężarnych obserwuje się zmniejszoną ekspozycję na lek, co zwiększa ryzyko niepowodzenia terapii i wertykalnej transmisji HIV. W przypadku zajścia w ciążę podczas takiej terapii wskazana jest zmiana schematu leczenia na bezpieczniejszy dla ciężarnych.
alternatywna opcja terapeutyczna, badanie przedkliniczne, darunawir w ciąży, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na darunawir, farmakoterapia, lek przeciwretrowirusowy, model zwierzęcy, niepowodzenie terapii, przenikanie leku do mleka, schemat leczenia, terapia darunawirem, wertykalna transmisja HIV, wytyczna kliniczna, zakażenie HIV
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Glenmark 400 mg

Darunawir, dostępny w dawkach 400 mg i 800 mg, jest stosowany w terapii HIV, jednak jego użycie u kobiet w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu ani przebieg ciąży, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych. W terapii z rytonawirem darunawir można stosować w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko, natomiast stosowanie darunawiru z kobicystatem (800 mg darunawiru + 150 mg kobicystatu) jest przeciwwskazane ze względu na zmniejszoną ekspozycję na lek i ryzyko niepowodzenia terapii oraz transmisji wertykalnej HIV. U pacjentek, które zaszły w ciążę podczas terapii darunawirem z kobicystatem, konieczna jest zmiana schematu leczenia.
badanie przedkliniczne, ciąża, darunawir w ciąży, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działanie niepożądane leku, glikol propylenowy, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza jednowodna, lek przeciwretrowirusowy, niepowodzenie terapeutyczne, płodność, przenikanie leku do mleka, rozwój płodu, schemat dawkowania, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, toksyczność leku, transmisja wertykalna HIV, zakażenie HIV, żółcień pomarańczowa FCF
Leksykon leków
Przedawkowanie – Darunavir Synoptis 800 mg

Przedawkowanie darunawiru, zarówno w dawkach 400 mg, jak i 800 mg tabletek powlekanych, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Doświadczenia kliniczne dotyczące ostrego przedawkowania darunawiru w skojarzeniu z kobicystatem lub niską dawką rytonawiru są ograniczone, jednak badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że pojedyncze dawki do 3200 mg (roztwór doustny) oraz do 1600 mg (tabletki z rytonawirem) nie wywoływały objawów niepożądanych. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, a leczenie opiera się na monitorowaniu funkcji życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, temperatura), obserwacji stanu klinicznego oraz leczeniu objawowym. Ze względu na wysokie wiązanie darunawiru z białkami osocza, dializoterapia jest nieskuteczna i niezalecana.
ciśnienie tętnicze, darunawir z kobicystatem, dializoterapia, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hiperglikemia, hiperlipidemia, leczenie podtrzymujące, monitorowanie czynności życiowych, niewydolność wątroby, objaw skórny, objawy ze strony przewodu pokarmowego, ośrodek toksykologiczny, przedawkowanie darunawiru, roztwór doustny, rytonawir, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie wątrobowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 800 mg

Darunavir Accord, stosowany w dawkach 600/100 mg dwa razy na dobę lub 800/100 mg raz na dobę (u pacjentów wcześniej nieleczonych), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 2613 pacjentów z przeciętnym czasem terapii 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (≥10%), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). W terapii z kobicystatem (średni czas leczenia 58,4 tygodnia) odsetek działań niepożądanych wynosił 66,5%, z podobnym profilem. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Występują także zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, hipertriglicerydemia i hiperlipidemia, które mogą zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Wysypka, w tym ciężkie postacie jak zespół DRESS i zespół Stevensa-Johnsona, wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
aftowe zapalenie jamy ustnej, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, kamica nerkowa, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nefropatia krystaliczna, neuropatia obwodowa, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Aurovitas 800 mg

Darunavir Aurovitas (800 mg darunawiru w tabletkach powlekanych) jest stosowany u kobiet zakażonych HIV w ciąży, jednak decyzja o terapii powinna opierać się na dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu darunawiru na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. W terapii istnieją dwa schematy: darunawir z rytonawirem, który może być stosowany w ciąży po ocenie korzyści i ryzyka, oraz darunawir z kobicystatem (800/150 mg), który jest przeciwwskazany ze względu na niską ekspozycję na darunawir, zwiększone ryzyko niepowodzenia wirusologicznego i transmisji HIV z matki na dziecko. U pacjentek, które zaszły w ciążę podczas stosowania darunawiru z kobicystatem, konieczna jest zmiana schematu leczenia.
badanie przedkliniczne, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działanie niepożądane, karmienie piersią, leczenie przeciwretrowirusowe, niepowodzenie wirusologiczne, płód, przeniesienie HIV, przenikanie do mleka, rozwój płodu, schemat leczenia, terapia darunawirem, transmisja HIV, wpływ na płodność, zachowanie rozrodcze, zakażenie HIV
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Darunavir Accord 800 mg

Farmakokinetyka darunawiru wykazuje istotne różnice pomiędzy zdrowymi ochotnikami a pacjentami zakażonymi HIV-1, co jest związane z podwyższonym stężeniem kwaśnej glikoproteiny α1 (AAG) u chorych, prowadzącym do zwiększonego wiązania leku z białkami osocza (około 95%). Darunawir jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, a jego biodostępność bezwzględna po podaniu doustnym wynosi około 37%, wzrastając do około 82% przy jednoczesnym stosowaniu rytonawiru (100 mg dwa razy na dobę), który działa jako silny inhibitor CYP3A, powodując około 14-krotne zwiększenie ekspozycji na lek. Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) osiągane jest w ciągu 2,5-4 godzin po podaniu. Objętość dystrybucji darunawiru wzrasta z 88,1 ± 59,0 l do 131 ± 49,9 l pod wpływem rytonawiru, a okres półtrwania wynosi około 15 godzin w skojarzeniu z inhibitorem CYP3A. Zaleca się podawanie darunawiru z kobicystatem lub rytonawirem oraz z posiłkiem, gdyż obecność pokarmu zwiększa biodostępność leku, natomiast rodzaj spożywanego pokarmu nie wpływa na ekspozycję.
biodostępność bezwzględna, Darunavir Accord, darunawir, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, inhibitor CYP3A, izoenzym CYP3A, izoenzym CYP3A4, klirens darunawiru, kwaśna glikoproteina α1, mikrosomy wątrobowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacja, stężenie darunawiru, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami