tętnica promienista
Tętnica promienista (arteria radialis) to jedno z głównych naczyń tętniczych kończyny górnej, będące przedłużeniem tętnicy ramiennej. Odchodzi od niej na wysokości dołu łokciowego, biegnąc po stronie promieniowej przedramienia. W swoim przebiegu dostarcza krew do mięśni, kości i skóry przedramienia oraz ręki.
Tętnica promienista ma szczególne znaczenie kliniczne ze względu na łatwą dostępność do badania tętna na nadgarstku oraz wykorzystanie w procedurach diagnostycznych i terapeutycznych. Jest często wykorzystywana jako miejsce dostępu naczyniowego podczas koronarografii i przezskórnych interwencji wieńcowych (PCI), stanowiąc bezpieczniejszą alternatywę dla dostępu przez tętnicę udową.
W chirurgii naczyniowej tętnica promienista może być pobierana jako przeszczep do pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG). Ponadto, dzięki łatwemu dostępowi, służy jako miejsce pobierania krwi tętniczej do gazometrii. Przed użyciem tętnicy promienistej konieczna jest ocena krążenia obocznego dłoni przy pomocy testu Allena, aby upewnić się, że tętnica łokciowa może zapewnić wystarczające ukrwienie dłoni.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Obfite krwawienie miesiączkowe – Patofizjologia i mechanizm
Obfite krwawienie miesiączkowe (HMB) definiowane jest jako utrata krwi przekraczająca 80 ml na cykl i dotyka do 30% kobiet w wieku rozrodczym, znacząco obniżając ich jakość życia. Patofizjologia HMB jest wieloczynnikowa i obejmuje dysfunkcję hemostazy endometrium, zaburzenia hormonalne, takie jak dysfunkcja owulacyjna prowadząca do nadmiernej proliferacji endometrium bez odpowiedniej opozycji progesteronowej, oraz nieprawidłową angiogenezę i strukturę naczyń w endometrium i mięśniówce macicy. Wysoki poziom aktywatorów plazminogenu w endometrium kobiet z HMB powoduje nasilony proces fibrynolizy, co sprzyja nadmiernemu krwawieniu. Ponadto, mięśniaki macicy i polipy endometrialne, poprzez lokalną dysregulację czynników wzrostu (m.in. bFGF, VEGF, TGF-β), prowadzą do patologicznych zmian naczyniowych i zwiększonej powierzchni endometrium, co również przyczynia się do HMB. Zaburzenia krzepnięcia, takie jak choroba von Willebranda, oraz wpływ leków antykoagulacyjnych i innych farmaceutyków mogą dodatkowo nasilać krwawienia. W patogenezie istotną rolę odgrywają także zaburzenia hormonalne, niedobory witamin z grupy B oraz niedoczynność tarczycy.
adenomioza, aktywator plazminogenu, angiogeneza, antykoagulant, białko SMAD, białko związane z parathormonem, choroba von Willebranda, czynnik transformujący wzrostu beta, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, decidualizacja, dysfunkcja owulacyjna, dysfunkcja płytek krwi, endometrium, gonadoliberyna, histerektomia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, kortykosteroid, kwas traneksamowy, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, mięśniak macicy, mięśniaki macicy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obfite krwawienie miesiączkowe, płytkopochodny czynnik wzrostu, podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów, polip endometrialny, prostaglandyna, przewód Müllera, środek antykoncepcyjny, tamoksyfen, tętnica promienista, transformujący czynnik wzrostu beta, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, warstwa funkcjonalna endometrium, warstwa podstawna endometrium, wkładka domaciczna - Leksykon chorób i schorzeń
Piętka tętniczo-żylna – Patofizjologia i mechanizm
Piętka tętniczo-żylna (arteriovenous fistula, AVF) to patologiczne, bezpośrednie połączenie między tętnicą a żyłą, które omija naczynia włosowate, prowadząc do niedostatecznego ukrwienia tkanek. AVF może być wrodzona lub nabyta, najczęściej w wyniku urazu, procedur medycznych lub erozji tętniaka. Po wytworzeniu przetoki przepływ krwi w tętnicy ramiennej wzrasta z fizjologicznych 85-110 ml/min do 400-500 ml/min natychmiast, a w ciągu miesiąca do 700-1000 ml/min, co powoduje znaczące zmiany hemodynamiczne, takie jak zwiększenie objętości wyrzutowej serca i obciążenia wstępnego. Dojrzewanie AVF wymaga korzystnej przebudowy naczyń, obejmującej rozszerzenie średnicy i grubości ścian naczyń, natomiast niepowodzenie dojrzewania wiąże się z przerostem błony wewnętrznej (intimal hyperplasia) i zwężeniem żylnym. Kluczową rolę w patogenezie odgrywają mechaniczne naprężenia ścinające (WSS) oraz procesy zapalne i hipoksja, które indukują proliferację komórek mięśni gładkich i neointimę, prowadząc do niewydolności przetoki.
dysfunkcja prawej komory, dziedziczna teleangiektazja krwotoczna, mechanizm Knudsona, mutacja w genie CCM, naczynie włosowate, nadciśnienie płucne, nadciśnienie żylne, naprężenie ścinające ściany, niewydolność serca, piętka tętniczo-żylna, płucna piętka tętniczo-żylna, przetoka tętniczo-żylna, przetoka tętniczo-żylna opony twardej, szlak hipoksji, tętnica promienista, tlenek azotu, vasa vasorum, wewnątrzrdzeniowa malformacja tętniczo-żylna, zakrzepica żylna, zwężenie żylne