cytochrom wątrobowy
Cytochrom wątrobowy to kluczowy element systemu detoksykacji organizmu zlokalizowany w wątrobie. Należy do rodziny białek zawierających hem, które uczestniczą w metabolizmie leków, ksenobiotyków oraz związków endogennych.
Najważniejszą grupę cytochromów wątrobowych stanowi system cytochromu P450 (CYP450), odpowiedzialny za około 75% wszystkich reakcji metabolicznych leków. W wątrobie człowieka występuje kilkadziesiąt izoform cytochromu P450, z których najważniejsze klinicznie to CYP3A4, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP1A2 i CYP2E1.
Aktywność cytochromów wątrobowych może być zmieniona przez wiele czynników, w tym inne leki (inhibitory lub induktory), składniki diety, używki, choroby wątroby czy uwarunkowania genetyczne. Zmienność ta stanowi podłoże licznych interakcji lekowych oraz różnic w metabolizmie leków między pacjentami.
Znajomość profilu działania cytochromów wątrobowych ma kluczowe znaczenie w farmakoterapii, szczególnie przy leczeniu pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie. Pozwala przewidywać potencjalne interakcje oraz dostosowywać dawki leków metabolizowanych przez określone izoformy cytochromu P450.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Azithromycin Krka 500 mg
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie azytromycyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina czy cyzapryd, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne podawanie azytromycyny z substratami glikoproteiny P (digoksyna, kolchicyna) wymaga monitorowania stężeń tych leków w surowicy. W przypadku leków zobojętniających kwas żołądkowy obserwuje się zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie odstępu czasowego (1 godzina przed lub 2 godziny po). Ponadto, azytromycyna może zwiększać stężenie cyklosporyny (istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5), co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Współistniejące stosowanie azytromycyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy pochodnych kumaryny może nasilać ich działanie, co uzasadnia częstsze kontrole czasu protrombinowego.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, biodostępność, cetyryzyna, chlorochina, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, cytochrom wątrobowy, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, ergotyzm, flukonazol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, indynawir, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kolchicyna, komorowe zaburzenie rytmu, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, neutropenia, odstęp QT, pochodna ergotaminy, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, teofilina, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, triazolobenzodiazepina, trimetoprim, warfaryna, wodorotlenek glinu, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna