transmisja wertykalna wirusa HBV

Transmisja wertykalna wirusa HBV (Hepatitis B Virus) to przeniesienie zakażenia z matki na dziecko podczas ciąży lub porodu. Stanowi ona jeden z głównych mechanizmów szerzenia się zakażeń HBV na świecie, szczególnie w regionach o wysokiej endemiczności.

Ryzyko transmisji wertykalnej HBV jest najwyższe, gdy matka ma wysoką wiremię (HBV DNA >200 000 IU/ml) lub jest HBeAg-dodatnia. Bez właściwej profilaktyki, ryzyko zakażenia noworodka może sięgać 70-90% u matek HBeAg-dodatnich. Do zakażenia może dojść przezłożyskowo, jednak najczęściej następuje w okresie okołoporodowym poprzez kontakt z krwią lub wydzielinami matki.

Zapobieganie transmisji wertykalnej HBV opiera się na kilku strategiach: badaniach przesiewowych kobiet ciężarnych w kierunku HBsAg, stosowaniu terapii przeciwwirusowej u kobiet z wysoką wiremią w trzecim trymestrze ciąży (zazwyczaj tenofowir), biernej immunizacji noworodków za pomocą immunoglobuliny anty-HBV (HBIG) oraz aktywnej immunizacji szczepionką przeciwko HBV w ciągu 12 godzin po porodzie.

Wdrożenie kompleksowego programu profilaktyki zmniejsza ryzyko transmisji wertykalnej HBV do poniżej 5%. Szczególnie ważna jest identyfikacja kobiet ciężarnych z wysokim poziomem wiremii, które mogą wymagać leczenia przeciwwirusowego od 28-32 tygodnia ciąży do 12 tygodni po porodzie, co znacząco obniża ryzyko zakażenia noworodka.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl