labilność afektu

Labilność afektu (chwiejność afektywna) to zaburzenie charakteryzujące się szybkimi, nieprzewidywalnymi i często nadmiernymi zmianami nastroju oraz ekspresji emocjonalnej, nieadekwatnymi do bodźca wywołującego. Pacjent może w krótkim czasie przechodzić od płaczu do śmiechu, od euforii do smutku, bez wyraźnej przyczyny zewnętrznej.

Objaw ten występuje w wielu schorzeniach neurologicznych i psychiatrycznych, m.in. w chorobach neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera, stwardnienie rozsiane), po udarze mózgu, w urazach czaszkowo-mózgowych, w zespołach otępiennych, a także w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych i schizofrenii. Labilność afektu może znacząco pogarszać funkcjonowanie społeczne pacjenta.

W diagnostyce różnicowej należy odróżnić labilność afektu od podobnych zaburzeń, jak nietrzymanie afektu (inkontynencja emocjonalna) czy pseudobulbar affect (PBA). Leczenie koncentruje się na terapii choroby podstawowej oraz stosowaniu leków stabilizujących nastrój, przeciwdepresyjnych lub przeciwpadaczkowych, w zależności od etiologii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl