scyntygrafia kanałów łzowych
Scyntygrafia kanałów łzowych to specjalistyczne badanie diagnostyczne wykorzystywane w okulistyce do oceny drożności i funkcjonowania dróg odprowadzających łzy. Polega na podaniu do worka spojówkowego radioznacznika, najczęściej technetu-99m, a następnie śledzeniu jego przepływu przez kanały łzowe przy pomocy gamma kamery.
Badanie pozwala na dokładną ocenę dynamiki przepływu łez, lokalizację ewentualnych niedrożności oraz określenie ich charakteru – częściowego lub całkowitego. Scyntygrafia kanałów łzowych jest szczególnie cenna w diagnostyce przewlekłego łzawienia, którego przyczyną mogą być zaburzenia w odpływie łez, a nie ich nadprodukcja.
W porównaniu do klasycznej dakryocystografii, scyntygrafia oferuje lepszą ocenę funkcjonalną dróg łzowych, ponieważ wykorzystuje fizjologiczny przepływ łez, a nie wymuszone ciśnienie podczas podawania kontrastu. Jest badaniem mało inwazyjnym, dobrze tolerowanym przez pacjentów i może być wykonywane również u dzieci z podejrzeniem niedrożności dróg łzowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Molibdenian sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Molibdenian sodu (Na₂MoO₄) stanowi radionuklid macierzysty w generatorach technetu, takich jak POLGENTEC 2-120 GBq, z którego w wyniku rozpadu molibdenu-99 (T₁/₂=66 h, E=740 keV) powstaje technet-99m (T₁/₂=6,01 h, E=141 keV). Technet-99m jest wykorzystywany w postaci nadtechnecjanu sodu (NaTcO₄), który podaje się głównie dożylnie, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie stosuje się podanie miejscowe (2-4 MBq na oko). Dawkowanie radiofarmaceutyku jest ściśle dostosowane do rodzaju badania diagnostycznego, np. 80 MBq dla scyntygrafii tarczycy (obrazowanie po 20 min), 75-150 MBq dla gruczołów ślinowych (akwizycja dynamiczna 30-40 min), 400 MBq dla uchyłka Meckel’a (obrazowanie do 30 min), 370-800 MBq dla mózgu (akwizycja dynamiczna w 1 min, statyczne po 1-4 h) oraz 400-800 MBq dla badań serca i naczyń. W niektórych procedurach konieczne jest wcześniejsze podanie środków blokujących tarczycę (np. nadchloran potasu, jodki) w celu zapobiegania niespecyficznemu wychwytowi radiofarmaceutyku.
diagnostyczny poziom referencyjny, droga dożylna, ektopowa błona śluzowa żołądka, eluent, Grupa Pediatryczna Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, molibden-99, molibdenian sodu, nadtechnecjan sodu, radiofarmaceutyk, radionuklid macierzysty, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanałów łzowych, scyntygrafia mózgu, scyntygrafia serca i naczyń, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłka Meckela, technet-99, technet-99m, technika pierwszego przejścia, worek spojówkowy, wyznakowanie krwinek czerwonych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polgentec 2-120 GBq
Nadtechnecjan sodu Na99mTcO4 jest stosowany głównie dożylnie w diagnostyce medycyny nuklearnej, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie podaje się go miejscowo do worka spojówkowego. Aktywności podawane pacjentom dorosłym różnią się w zależności od rodzaju badania: od 2-4 MBq na oko w scyntygrafii kanałów łzowych, przez 75-150 MBq w scyntygrafii gruczołów ślinowych, do 800 MBq w badaniach serca i naczyń po wyznakowaniu puli krwi. W niektórych procedurach, np. scyntygrafii mózgu, konieczne jest wcześniejsze podanie środków blokujących wychwyt radiofarmaceutyku w tarczycy i splocie naczyniówkowym (np. nadchloran potasu, jodki), aby zapobiec niespecyficznemu gromadzeniu. W badaniach wymagających wyznakowania krwinek czerwonych (serce, krwawienie z przewodu pokarmowego) stosuje się techniki in vivo, in vitro lub kombinowane, po przygotowaniu erytrocytów związkiem redukującym.
akwizycja dynamiczna, diagnostyczny poziom referencyjny, Grupa Pediatryczna Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, medycyna nuklearna, nadchloran potasu, nadtechnecjan sodu, radiofarmaceutyk, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanałów łzowych, scyntygrafia mózgu, scyntygrafia serca i naczyń, scyntygrafia tarczycy, scyntygrafia uchyłka Meckela, splot naczyniówkowy, technika pierwszego przejścia, worek spojówkowy, wyznakowanie krwinek czerwonych - Leksykon substancji czynnych
Nadtechnecjan sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Nadtechnecjan sodu (Na99mTcO4) jest radiofarmaceutykiem szeroko stosowanym w medycynie nuklearnej, podawanym głównie dożylnie, z wyjątkiem scyntygrafii kanałów łzowych, gdzie stosuje się podanie miejscowe (2-4 MBq na oko). Aktywność podawana pacjentom dorosłym jest ściśle uzależniona od rodzaju badania: scyntygrafia tarczycy wymaga 80 MBq, gruczołów ślinowych 75-150 MBq, uchyłka Meckla 400 MBq, mózgu 370-800 MBq (z koniecznością blokady tarczycy i splotu naczyniówkowego), serca techniką pierwszego przejścia 400 MBq, serca po wyznakowaniu puli krwi 800 MBq, a diagnostyka krwawienia z przewodu pokarmowego 400 MBq. W nefrologii dawki wahają się od 37 do 185 MBq, zależnie od badania i patologii. U dzieci dawki są modyfikowane proporcjonalnie do masy lub powierzchni ciała, z minimalnymi wartościami 10 MBq dla scyntygrafii tarczycy, 20 MBq dla większości badań oraz 80 MBq przy znakowaniu erytrocytów. Procedury diagnostyczne często wymagają wcześniejszego podania środków blokujących wychwyt technetu (np. nadchloran potasu, jodki) oraz mogą wymagać dodatkowych leków, takich jak diuretyki czy inhibitory ACE, zwłaszcza w badaniach nefrologicznych.
akwizycja dynamiczna, betiatyd, blokada tarczycy, diagnostyczny poziom referencyjny, diagnostyka nefrologiczna, diuretyk, inhibitor ACE, krwawienie z przewodu pokarmowego, medycyna nuklearna, nadchloran potasu, nadtechnecjan sodu, radiofarmaceutyk, renografia, scyntygrafia dynamiczna, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanałów łzowych, scyntygrafia mózgu, scyntygrafia serca, scyntygrafia tarczycy, splot naczyniówkowy, wyznakowanie erytrocytów