zaburzenie odpływu łez

Zaburzenie odpływu łez to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowym drenażem łez z worka spojówkowego przez drogi łzowe do jamy nosowej. Problem ten może dotyczyć różnych odcinków dróg łzowych, w tym punktów łzowych, kanalików łzowych, woreczka łzowego lub przewodu nosowo-łzowego.

Etiologia zaburzeń odpływu łez jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny wrodzone (np. atrezja punktów łzowych, nieprawidłowości rozwojowe przewodu nosowo-łzowego) oraz nabyte (stany zapalne, urazy, nowotwory, zmiany związane z wiekiem, powikłania po zabiegach okulistycznych). U niemowląt najczęstszą przyczyną jest niedrożność zastawki Hasnera, która zwykle ustępuje samoistnie w pierwszym roku życia.

Objawy kliniczne obejmują łzawienie (epiphora), nawracające zapalenia spojówek i woreczka łzowego, wyciek śluzowo-ropny, bolesność w okolicy przyśrodkowego kąta oka oraz w niektórych przypadkach obecność wyczuwalnej masy (mucocele lub dacryocystocele). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach funkcjonalnych (test zanikania barwnika, test Jones I i II) oraz badaniach obrazowych (dacryocystografia, TKWR).

Leczenie zaburzeń odpływu łez zależy od przyczyny, lokalizacji i nasilenia niedrożności. Obejmuje ono metody zachowawcze (masaż woreczka łzowego, antybiotykoterapia miejscowa) oraz zabiegi chirurgiczne (sondowanie i płukanie dróg łzowych, intubacja silikonowa, dacryocystorhinostomia). Wczesne rozpoznanie i leczenie jest istotne dla zapobiegania powikłaniom, takim jak przewlekłe zapalenie woreczka łzowego (dacryocystitis) czy ropniak woreczka łzowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl