zatorowość tętnicza
Zatorowość tętnicza to stan chorobowy, w którym materiał zatorowy (najczęściej skrzeplina, rzadziej płytka miażdżycowa, tkanka tłuszczowa, powietrze lub ciało obce) przemieszcza się z prądem krwi i blokuje naczynie tętnicze, prowadząc do niedokrwienia tkanek zaopatrywanych przez to naczynie. Najczęstszymi lokalizacjami zatorów tętniczych są tętnice mózgowe, wieńcowe, krezkowe i tętnice kończyn.
Głównym źródłem materiału zatorowego jest serce (około 80% przypadków), szczególnie u pacjentów z migotaniem przedsionków, zawałem serca lub zapaleniem wsierdzia. Inne przyczyny to miażdżyca dużych naczyń, tętniaki, stany nadkrzepliwości oraz zabiegi wewnątrznaczyniowe. Objawy zatorowości tętniczej zależą od lokalizacji zatoru i obejmują nagły, silny ból, osłabienie funkcji narządu, bladość, ochłodzenie oraz brak tętna dystalnie od miejsca zatoru.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG dopplerowskie, angiografia CT, MRI), badania laboratoryjne oraz EKG. Leczenie zatorowości tętniczej wymaga szybkiego działania i może obejmować trombolizę, embolektomię chirurgiczną lub przezskórną, antykoagulację oraz leczenie przyczynowe. Powikłania nieleczonej zatorowości tętniczej mogą być poważne i obejmować martwicę tkanek, udar mózgu, zawał serca lub niewydolność narządów, prowadząc nawet do zgonu.
W profilaktyce zatorowości tętniczej kluczową rolę odgrywa właściwe leczenie chorób predysponujących (zwłaszcza migotania przedsionków), stosowanie leków przeciwkrzepliwych u pacjentów z grupy ryzyka oraz modyfikacja stylu życia. U pacjentów po przebytym epizodzie zatorowości tętniczej konieczne jest długotrwałe leczenie przeciwkrzepliwe oraz regularne kontrole lekarskie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hadmuliv 200 mg + 500 mg
Badania kliniczne wykazały, że stosowanie kombinacji ibuprofenu z paracetamolem nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych w porównaniu z monoterapią tymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz objawy dyspeptyczne. Istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienie z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dawkowanie ibuprofenu do 2400 mg/dobę wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych zdarzeń zatorowo-zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Ponadto, stosowanie NLPZ może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek, martwica wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, paracetamol, perforacja, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zatorowość tętnicza, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
Przedawkowanie FEIBA NF, zawierającego aktywowany czynnik VII oraz nieaktywowane czynniki II, IX i X, wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 200 j./kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują zatorowość tętniczą i żylną, zawał mięśnia sercowego, zator tętnicy płucnej, zakrzepicę żył głębokich oraz udar mózgu, które manifestują się odpowiednio bólem w klatce piersiowej, dusznością, obrzękiem kończyn, zaburzeniami neurologicznymi i innymi symptomami. W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania preparatu oraz wdrożenie diagnostyki obrazowej i laboratoryjnej ukierunkowanej na ocenę układu krzepnięcia.
czynnik krzepnięcia, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, działanie prokoagulacyjne, FEIBA NF, inhibitor czynnika VIII, interwencja naczyniowa, leczenie fibrynolityczne, leczenie przeciwzakrzepowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, udar mózgu, układ krzepnięcia, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zatorowość tętnicza, zatorowość żylna, zawał mięśnia sercowego, zespół czynników krzepnięcia