chlorowcopochodne chinoliny
Chlorowcopochodne chinoliny to związki chemiczne zawierające w swojej strukturze układ chinolinowy (dwupierścieniowa struktura składająca się z pierścienia benzenowego połączonego z pirydyną) z podstawnikami w postaci atomów chloru, bromu, fluoru lub jodu. Te związki stanowią ważną grupę leków wykorzystywanych głównie jako środki przeciwmalaryczne, przeciwpasożytnicze oraz przeciwbakteryjne.
Najbardziej znanym przedstawicielem tej grupy jest chlorochina, która przez dziesięciolecia była podstawowym lekiem w leczeniu i profilaktyce malarii. Inne istotne związki to hydroksychlorochina (stosowana w chorobach reumatycznych, toczniu rumieniowatym układowym oraz w malarii) oraz halofantryna (lek przeciwmalaryczny). Chlorowcopochodne chinoliny działają poprzez różne mechanizmy, w tym przez hamowanie syntezy kwasów nukleinowych oraz zaburzanie funkcji błon komórkowych patogenów.
W praktyce klinicznej należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych tych związków, które mogą obejmować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, retinopatię (szczególnie przy długotrwałym stosowaniu chlorochiny i hydroksychlorochiny), kardiotoksyczność (wydłużenie odstępu QT) oraz reakcje skórne. Stosowanie chlorowcopochodnych chinoliny może być ograniczone przez narastającą oporność niektórych szczepów zarodźców malarii oraz innych patogenów na te związki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlorochinaldol – Przedawkowanie
Chlorochinaldol, pochodna 8-hydroksychinoliny, wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwpierwotniakowe, dostępny jest w formie maści (30 mg/g), tabletek do ssania (2 mg chlorochinaldolu) oraz tabletek dopochwowych (100 mg chlorochinaldolu + 250 mg metronidazolu). Przedawkowanie jest rzadkie, zwłaszcza w przypadku tabletek do ssania i dopochwowych, jednak nieprawidłowe stosowanie maści lub aplikacja na uszkodzoną skórę może prowadzić do systemowych objawów toksycznych. Najpoważniejszym powikłaniem jest podostra neuropatia rdzeniowo-wzrokowa, manifestująca się zaburzeniami neurologicznymi i okulistycznymi, poprzedzona często objawami prodromalnymi ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha). Charakterystycznym objawem jest zielone zabarwienie moczu i języka, co stanowi ważny marker diagnostyczny. W przypadku maści Chlorchinaldin H, zawierającej hydrokortyzon, możliwe są dodatkowe objawy związane z nadmiernym wchłanianiem kortykosteroidu, takie jak zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza czy zespół Cushinga.
8-hydroksychinolina, biegunka uporczywa, chlorochinaldol, chlorowcopochodne chinoliny, dializa otrzewnowa, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwpierwotniakowe, hemodializa, konsultacja neurologiczna, konsultacja okulistyczna, metronidazol, neurotoksyczność, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostrość wzroku, parestezje, płukanie żołądka, podostra neuropatia rdzeniowo-wzrokowa, pole widzenia, rehabilitacja neurologiczna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zapalenie wielonerwowe, zespół Cushinga, zespół objawów toksycznych