krwotok podskórny

Krwotok podskórny (inaczej wylew podskórny lub siniak) to gromadzenie się krwi pod skórą w wyniku uszkodzenia naczyń krwionośnych. Powstaje najczęściej na skutek urazu mechanicznego, który powoduje przerwanie ciągłości naczyń krwionośnych bez naruszenia powłok skórnych.

Z patofizjologicznego punktu widzenia, krew wydostająca się z uszkodzonych naczyń gromadzi się w tkance podskórnej, co prowadzi do charakterystycznego zabarwienia skóry. Początkowo obszar ma kolor czerwono-fioletowy, by z czasem, w wyniku przemian hemoglobiny, zmieniać barwę na niebiesko-zieloną, żółtawą, aż do całkowitego zaniku.

Diagnostyka krwotoku podskórnego opiera się głównie na badaniu fizykalnym. W przypadkach wątpliwych lub przy podejrzeniu poważniejszych uszkodzeń można wykonać badania obrazowe, takie jak USG czy MRI. Leczenie jest zazwyczaj zachowawcze i obejmuje stosowanie zimnych okładów bezpośrednio po urazie, a następnie ciepłych kompresów w celu przyspieszenia resorpcji wynaczynienia.

Krwotoki podskórne mogą być również objawem zaburzeń krzepnięcia krwi, schorzeń naczyniowych lub skutkiem ubocznym stosowania leków przeciwzakrzepowych. W takich przypadkach wymagają dokładnej diagnostyki i leczenia choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilobil Forte 19,2-23,2 mg glikozydów flawonowych i 4,8-7,2 mg terpentów laktonowych/kapsułkę

Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) zawartego w preparacie Bilobil Forte wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i psów przez 6 miesięcy. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała, co odpowiada marginesowi bezpieczeństwa do 3,3 u szczurów i 11,6 u psów przy niższych dawkach oraz do 16,8 i 40,6 przy najwyższych dawkach. Nieznaczne objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy dawce 400 mg/kg, znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną u ludzi. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne, z badaniami wskazującymi zarówno na brak, jak i obecność negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalny, w tym obserwacje krwawień pochwowych i wad rozwojowych u kurzych embrionów. Brak jest jednak wystarczających kompleksowych badań, które pozwoliłyby jednoznacznie ocenić wpływ na funkcje rozrodcze.
anoftalmia, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, efekt genotoksyczny, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, mutagenność, oznaki toksyczności, potencjał teratogenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z miłorzębu japońskiego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Extra 240 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w leku Ginkofar Extra, wykazały niską toksyczność przewlekłą przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6. Niewielkie objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy najwyższej dawce 400 mg/kg. Testy mutagenności wykazały mieszane wyniki: pozytywny test mutagenności u bakterii, negatywny lub niejednoznaczny wynik testu mikrojądrowego na erytrocytach, a u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg brak efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa ludzi.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zahamowanie wzrostu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar forte 80 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w preparacie Ginkofar Forte (80 mg), obejmowały toksyczność przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach podawano dawki od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała przez 6 miesięcy, co odpowiada marginesom bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Wyniki wskazują na nieznaczną toksyczność jedynie przy najwyższych dawkach u psów, natomiast w dawkach terapeutycznych profil bezpieczeństwa jest korzystny. Testy genotoksyczności wykazały pozytywny wynik mutagenności u bakterii dla podobnego wyciągu, jednak test mikrojądrowy był negatywny u samców i niejednoznaczny u samic, a podawanie do 2000 mg/kg u myszy nie wywołało efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wykazały nowotwory gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak są one uznawane za specyficzne dla gryzoni i nieistotne klinicznie dla ludzi.
anoftalmia, badanie kancerogenności, działanie embriotoksyczne, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, nowotwór gruczołu tarczowego, objawy toksyczności, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ teratogenny, wyciąg z liści miłorzębu
Leksykon substancji czynnych
Ginkgo biloba – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej ekstraktu z Ginkgo biloba, zawierającego glikozydy flawonowe, gingkolidy A, B, C oraz bilobalid, wykazały niski poziom toksyczności u szczurów i psów przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów). U psów poddanych najwyższym dawkom zaobserwowano jedynie nieznaczne objawy toksyczności, natomiast u szczurów nie stwierdzono istotnych klinicznie efektów toksycznych. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne – niektóre badania na szczurach, królikach i myszach nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, podczas gdy inne wskazywały na negatywny wpływ na płodność i zdolność reprodukcyjną, w tym przypadki krwawienia pochwowego oraz niekorzystne efekty rozwojowe u kurzych embrionów (krwotoki podskórne, hipopigmentacja, zahamowanie wzrostu, anoftalmia).
anoftalmia, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, ginkgo biloba, glikozyd flawonowy, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Intense 120 mg

Dane przedkliniczne dotyczące leku Ginkofar Intense, zawierającego kwantyfikowany suchy wyciąg z liści Ginkgo biloba, wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej. Badania na szczurach i psach wykazały tolerancję dawek do 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6, przy minimalnej toksyczności jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Testy mutagenności i kancerogenności dały wyniki niejednoznaczne – pozytywny wynik mutagenności w teście bakteryjnym, negatywny lub niejednoznaczny w teście mikrojądrowym, a obserwowane nowotwory u gryzoni (gruczoł tarczowy, rak wątrobowokomórkowy) uznano za specyficzne gatunkowo i nieprzekładające się na ryzyko dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg myszy nie wywołało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, badanie kancerogenności, bilobalid, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, flawonoidy, ginkgo biloba, ginkgolidy, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, kwantyfikowany suchy wyciąg, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilobil Intense 120 mg

Bilobil Intense zawiera standaryzowany suchy ekstrakt z liści Ginkgo biloba L., którego toksyczność przewlekła była badana na szczurach i psach przez 6 miesięcy przy dawkach od 20 do 500 mg/kg mc. W badaniach tych stwierdzono wysoki margines bezpieczeństwa – do 16,8 u szczurów i do 40,6 u psów. Nieznaczne objawy toksyczności pojawiły się jedynie u psów przy najwyższej dawce 400 mg/kg mc. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone i niejednoznaczne: niektóre badania na szczurach, królikach i myszach nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, podczas gdy inne wskazywały na potencjalne zaburzenia płodności, krwawienia pochwowe oraz anomalie rozwojowe u embrionów, takie jak krwotoki podskórne, hipopigmentacja, zahamowanie wzrostu i anoftalmia. Brak jest jednoznacznych danych, co wymaga dalszych badań w tym zakresie.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, efekt teratogenny, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, mutagenność, mutagenność i kancerogenność, nowotwór tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, test mutagenności bakteryjnej, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z miłorzębu japońskiego, zahamowanie wzrostu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar 40 mg

Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej preparatu Ginkofar, zawierającego suchy ekstrakt z liści Ginkgo biloba, wykazały niską toksyczność przy dawkach do 100 mg/kg masy ciała podawanych doustnie przez 6 miesięcy u szczurów i psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 3,3 i 11,6. Wyższe dawki (300-500 mg/kg u szczurów i 300-400 mg/kg u psów) również nie wywołały istotnych efektów toksycznych, poza nieznaczną toksycznością u psów przy najwyższej dawce. Testy mutagenności i kancerogenności przeprowadzone na podobnych ekstraktach wskazały na pozytywny wynik w teście mutagenności u bakterii oraz występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i związane z wysokimi dawkami induktorów enzymów wątrobowych, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg u myszy nie wykazało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, miłorząb japoński, mutagenność, nowotwór gruczołu tarczowego, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tuxanuva 150 mg

Przedawkowanie dabigatranu eteksylanu, stosowanego w dawkach przekraczających zalecenia terapeutyczne, znacząco zwiększa ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Diagnostyka opiera się na kalibrowanym, ilościowym teście dTT (rozcieńczonym czasie trombinowym) oraz powtarzanych pomiarach dTT, które pozwalają ocenić stężenie dabigatranu we krwi i stopień przedawkowania. W przypadku potwierdzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, utrzymanie odpowiedniej diurezy ze względu na nerkową eliminację leku oraz rozważenie dializoterapii, która może usunąć dabigatran z organizmu ze względu na niski stopień wiązania z białkami, mimo ograniczonych danych klinicznych potwierdzających skuteczność tej metody.
choroba zakrzepowo-zatorowa, dabigatran eteksylat, dializoterapia, diureza, hemostaza chirurgiczna, idarucyzumab, koncentrat czynników krzepnięcia, koncentrat płytek krwi, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwiomocz, krwotok podskórny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, niewydolność wielonarządowa, powikłanie krwotoczne, rekombinowany czynnik VIIa, rozcieńczony czas trombinowy, test koagulologiczny, test krzepliwości, Tuxanuva, wstrząs krwotoczny
Leksykon substancji czynnych
Miłorząb dwuklapowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej wyciągu z miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba) przeprowadzone na szczurach i psach wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz do 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6. Nieznaczne objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne – niektóre badania na szczurach, królikach i myszach nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, podczas gdy inne wskazywały na potencjalne zaburzenia płodności i krwawienia pochwowe. Badania na wyciągu z miłorzębu japońskiego sugerują możliwość wpływu na rozwój płodu oraz występowanie wad rozwojowych u kurzych embrionów, jednak różnice w składzie ekstraktów ograniczają bezpośrednią ekstrapolację wyników.
anoftalmia, badanie kancerogenności, badanie toksyczności przewlekłej, efekt genotoksyczny, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, miłorząb dwuklapowy, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ teratogenny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticagrelor Reddy 60 mg

Profil bezpieczeństwa tikagreloru został oceniony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 7,4% w grupie tikagreloru vs 5,4% w grupie klopidogrelu, natomiast w PEGASUS 16,1% pacjentów leczonych tikagrelorem 60 mg z ASA przerwało terapię, wobec 8,5% w grupie ASA. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, podskórne, moczowego oraz śródczaszkowe) oraz duszność, która zwykle ma charakter łagodny, samoograniczający się i nie wymaga przerwania leczenia. Dodatkowo obserwowano hiperurykemię, bradyarytmie, blok przedsionkowo-komorowy, zawroty głowy, omdlenia, parestezje oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę i świąd.
badanie PEGASUS, badanie PLATO, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, duszność, dyspepsja, hiperurykemia, klopidogrel, krwawienie, krwawienie patologiczne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu oddechowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok podskórny, kwas acetylosalicylowy, MedDRA, mialgia, morfologia krwi, niedociśnienie, nudności, omdlenie, parestezja, reakcja nadwrażliwości, świąd, tikagrelor, wysypka, zaburzenie hemostazy, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Miłorząb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z liści Ginkgo biloba wskazują na niski profil toksyczności przewlekłej w badaniach na szczurach i psach, gdzie dawki do 500 mg/kg mc. (szczury) i 400 mg/kg mc. (psy) podawane przez 6 miesięcy wykazały brak istotnej toksyczności, z wyjątkiem nieznacznych efektów u psów przy najwyższej dawce, co przekłada się na margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Badania mutagenności dały wyniki mieszane: pozytywny test mutagenności na bakteriach, negatywny test mikrojądrowy u samców myszy oraz dwuznaczny u samic. W testach genotoksyczności u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg nie stwierdzono mierzalnego efektu genotoksycznego. Wyniki badań kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te uznano za specyficzne dla gryzoni i niezwiązane bezpośrednio z wyciągiem, lecz raczej z indukcją enzymów wątrobowych.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, profil toksyczności, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego
Leksykon substancji czynnych
Klopidogrel – Przedawkowanie

Klopidogrel, stosowany w lekach takich jak Agregex, Areplex czy Trombex, jest inhibitorem agregacji płytek krwi, wykorzystywanym w profilaktyce zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Przedawkowanie klopidogrelu prowadzi do istotnego wydłużenia czasu krwawienia, co wynika z nasilonego hamowania funkcji płytek i zwiększa ryzyko poważnych krwotoków, w tym z przewodu pokarmowego, dróg moczowych czy ośrodkowego układu nerwowego. Brak swoistego antidotum wymaga stosowania metod wspomagających, takich jak przetoczenie koncentratu płytek krwi, które pozwala na częściowe odwrócenie działania przeciwpłytkowego. W diagnostyce i monitorowaniu należy zwracać uwagę na parametry hematologiczne, czas krwawienia oraz objawy kliniczne krwawień, a także kontrolować parametry życiowe pacjenta, w tym ciśnienie tętnicze i tętno.
agregacja płytek krwi, anemizacja, antidotum, choroba wieńcowa, czas krwawienia, deficyt ruchowy, diagnostyka endoskopowa, diagnostyka obrazowa, hemostaza, hemostaza pierwotna, klopidogrel, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, krwawienie samoistne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwotok do gałki ocznej, krwotok podskórny, leczenie wstrząsu, lek przeciwkrzepliwy, morfologia krwi, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość przewlekła, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, parametry krzepnięcia, powikłanie krwotoczne, przestrzeń podpajęczynówkowa, środki hemostatyczne, stolec smolisty, świeżo mrożone osocze, wrzodowa choroba żołądka, wstrząs hipowolemiczny, wymioty krwawe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z miłorzębu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania przedkliniczne wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą. Wartości LD50 po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczały 5000 mg/kg m.c., natomiast po podaniu dootrzewnowym wynosiły odpowiednio 1900 mg/kg i 2100 mg/kg m.c., a dożylnym 1100 mg/kg m.c. Badania przewlekłe na szczurach i psach przy dawkach do 500 mg/kg m.c. potwierdziły niski profil toksyczności, z nieznacznymi efektami obserwowanymi jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Długotrwałe podawanie wyciągu u szczurów wiązało się z obniżeniem zużycia glukozy w mózgu oraz zmniejszeniem wydzielania kortykosteronu. Dane dotyczące mutagenności i kancerogenności są niejednoznaczne: test Amesa był negatywny, natomiast inne testy wykazały mieszane wyniki, a obserwowane nowotwory u gryzoni (rak wątrobowokomórkowy i nowotwory tarczycy) uznaje się za specyficzne dla tych gatunków i nieprzekładalne na ludzi.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, hipopigmentacja, induktory enzymów wątrobowych, krwotok podskórny, LD50, potencjał mutagenny i kancerogenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego