test mutagenności
Test mutagenności to badanie laboratoryjne służące do oceny zdolności substancji chemicznej, leku lub czynnika fizycznego do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmów żywych. Testy te są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa nowych leków, związków chemicznych, kosmetyków oraz dodatków do żywności.
Najczęściej stosowanymi testami mutagenności są: test Amesa (wykorzystujący bakterie Salmonella typhimurium), test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy oraz comet assay (test kometowy). Każda z tych metod pozwala na ocenę różnych aspektów potencjalnej genotoksyczności badanej substancji.
W praktyce klinicznej wyniki testów mutagenności mają istotne znaczenie przy ocenie ryzyka karcinogennego leków i innych substancji. Dodatni wynik testu mutagenności sugeruje, że badana substancja może potencjalnie zwiększać ryzyko rozwoju nowotworów, co wymaga dalszych badań lub modyfikacji struktury chemicznej potencjalnego leku.
Współczesne podejście do oceny bezpieczeństwa substancji obejmuje zwykle baterię testów mutagenności in vitro oraz in vivo, zgodnie z wytycznymi regulacyjnymi ICH (International Conference on Harmonisation) oraz OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development), co pozwala na kompleksową ocenę potencjału genotoksycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Alteplaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności alteplazy, substancji czynnej Actilyse, przeprowadzone na szczurach i małpach marmoset wykazały brak nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko kancerogenne związane z terapią. W kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie w okresie organogenezy. Jednakże, w badaniach na królikach zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach przekraczających 3 mg/kg/dobę, znacznie wyższych niż stosowane klinicznie. Badania na szczurach potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
aktywność biologiczna, aktywność specyficzna, alteplaza, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, komórki jajowe chomika chińskiego, organogeneza, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, rozwój okołoporodowy, ryzyko kancerogenne, śmiertelność zarodków, test mutagenności, toksyczność podostra, wada wrodzona płodu, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej dihydroergotaminy mezylanu podawanego doustnie wykazały stosunkowo niski potencjał toksyczny, z wartościami LD50 wynoszącymi 8000 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Dane te sugerują szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania teratogenności nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka wad rozwojowych w modelach zwierzęcych, jednak ze względu na farmakologiczne działanie oksytocynowe oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy matki, stosowanie dihydroergotaminy w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla przebiegu ciąży i rozwoju płodu.
dawka śmiertelna, dihydroergotamina, dihydroergotamina mezylan, działanie oksytocynowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, LD50, metoda Millera i Taintera, mięśniówka macicy, mutacja genetyczna, naprawa DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, przepływ łożyskowy, roztwór doustny, test mutagenności, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu AKVIR, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki testowane sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 15-krotnie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo (w tym na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcinogenność, LD50, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Arnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Arnika (Arnica montana L. i Arnica chamissonis Less.) jest składnikiem kilku preparatów leczniczych, takich jak Arnithei, Nalewka z koszyczka arniki oraz Dentosept. Dostępne dane przedkliniczne wskazują na brak mutagenności w teście Amesa dla preparatów zawierających arnikę, co sugeruje brak potencjału genotoksycznego. Niemniej jednak, brak jest badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego zarówno dla arniki, jak i preparatu Dentosept. Dokumentacja Nalewki z koszyczka arniki nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co ogranicza pełną ocenę ryzyka.
arnika, beta-azaron, Dyrektywa 2001/83/EC, działanie mutagenne, nalewka z arniki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, stężenie w osoczu, test Amesa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Segan 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku selegiliny wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności, przeprowadzone metodami bakteryjnymi oraz analizą struktury chromosomów, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, podawanie selegiliny w dawkach 4 mg/kg, 12 mg/kg oraz 36 mg/kg masy ciała (odpowiednio 4-, 12- i 35-krotność dawki terapeutycznej u ludzi przeliczonej na mg/m²) nie wykazało działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w standardowych dawkach.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakteryjny test mutagenności, chlorowodorek selegiliny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test mutagenności, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actilyse 20 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa alteplazy (Actilyse) obejmują badania toksyczności podostrej na szczurach i małpach marmoset, które nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko wywoływania mutacji genetycznych. W kontekście wpływu na reprodukcję, alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie ciężarnym zwierzętom. Jednak u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających 3 mg/kg mc./dobę, objawiające się zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz zahamowaniem ich wzrostu, natomiast u szczurów nie stwierdzono wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Velafax 75 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Velafax (dostępnego w dawkach 37,5 mg i 75 mg w formie tabletek), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania karcynogennego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych, obejmujące szczury i myszy, nie wykazały żadnych oznak działania rakotwórczego, co potwierdza brak indukcji nowotworów w tych gatunkach przy ekspozycji na wenlafaksynę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teicoplanin Altan 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teikoplaniny wykazały, że wielokrotne pozajelitowe podawanie tego antybiotyku u szczurów i psów powoduje zależne od dawki, przemijające zaburzenia funkcji nerek, sugerujące odwracalność nefrotoksyczności po zaprzestaniu terapii. W modelu świnek morskich zaobserwowano lekkie zaburzenia funkcji ślimaka i przedsionka bez morfologicznych uszkodzeń ucha wewnętrznego, co wskazuje na funkcjonalny charakter ototoksyczności. W zakresie wpływu na funkcje rozrodcze, podskórne podawanie teikoplaniny do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływało na płodność szczurów, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę nie wywoływały wad rozwojowych u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze zwiększoną częstością poronień, a dawka 200 mg/kg mc./dobę ze wzrostem śmiertelności noworodków u szczurów, co wskazuje na istnienie bezpiecznego przedziału dawkowania.
antybiotyk, badanie okołoporodowe, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, funkcja nerek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, narząd słuchu, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał ototoksyczny, potencjał rozrodczy, profil bezpieczeństwa leku, przedsionek ucha, reakcja alergiczna, ślimak ucha, śmiertelność noworodków, teikoplanina, test mutagenności, toksyczność wielokrotnego podania, ucho wewnętrzne, wada rozwojowa, właściwość antygenowa, właściwości immunogenne, zaburzenie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crealb 200 g/l 200 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem preparatu Crealb 200 g/l, jest naturalnym białkiem osocza stanowiącym co najmniej 95% białka całkowitego w roztworze do infuzji. Badania przedkliniczne nie wykazały ostrej toksyczności ani jednoznacznej zależności dawka-efekt, co jest związane z ograniczeniami metodologicznymi testów na modelach zwierzęcych, w tym rozwojem przeciwciał przeciwko heterologicznym białkom. Nie stwierdzono również toksyczności embrionalno-płodowej, mutagenności ani onkogenności albuminy ludzkiej, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście stosowania u kobiet w ciąży oraz braku potencjału genotoksycznego i kancerogennego.
albumina ludzka, białko osocza, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie onkogenne, osocze ludzkie, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, reakcja immunologiczna, roztwór do infuzji, test mutagenności, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zależność dawka-efekt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Colchicine Genoptim 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kolchicyny, substancji czynnej preparatu Colchicine Genoptim (500 mikrogramów), wskazują na potencjalne ryzyko genotoksyczności. Testy mutagenności dały wyniki niejednoznaczne: niewielkie działanie mutagenne wykazano w jednym teście bakteryjnym, natomiast w dwóch innych testach bakteryjnych oraz badaniach na Drosophila melanogaster nie potwierdzono mutagenności. Jednakże kolchicyna indukuje aberracje chromosomalne, powstawanie mikrojąder oraz uszkodzenia DNA, co sugeruje jej potencjalne działanie genotoksyczne i wymaga ostrożności w stosowaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Donepezyl, będący inhibitorem acetylocholinoesterazy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Testy mutagenności na komórkach bakteryjnych i ssaków nie wykazały działania mutagennego, a test mikrojądrowy in vivo u myszy potwierdził brak klastogenności. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ponadto, donepezyl nie wpływa negatywnie na płodność szczurów, a badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, nawet przy dawkach 50-80-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, nie wykazały działania teratogennego.
badanie karcynogenności, chlorowodorek donepezylu, ciąża, dawka terapeutyczna, donepezyl, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, funkcja rozrodcza, martwy płód, okres pourodzeniowy, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, układ cholinergiczny, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania gabapentyny wykazały brak istotnego potencjału genotoksycznego oraz mutagennego, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, jedynie samce szczurów otrzymujące najwyższą dawkę 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) wykazały statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg mc., co odpowiada około 5-krotności dawki stosowanej u ludzi (3600 mg/dobę).
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, in vitro, in vivo, mikrojąderka w szpiku kostnym, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum US Pharmacia 50 mg
Furazydyna, substancja czynna leku Furaginum US Pharmacia (tabletki 50 mg), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów przewlekłej toksyczności, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz obserwacje histopatologiczne potwierdziły bezpieczeństwo stosowania w długoterminowej terapii zakażeń układu moczowego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, Furagina, Furaginum, furazydyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Augmentin MFF (400 mg + 57 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny z kwasem klawulanowym (Augmentin MFF) nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy genotoksyczności, obejmujące standardowe badania mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkadzającego DNA ani mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój okołoporodowy i poporodowy, co eliminuje ryzyko teratogenności i zaburzeń rozwojowych potomstwa po ekspozycji prenatalnej. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na psach zaobserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka (zmiany histopatologiczne), wymioty oraz przebarwienia języka, co koreluje z klinicznym profilem działań niepożądanych leku. Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjału rakotwórczego Augmentin MFF, jednak brak danych wskazujących na karcynogenność jest zgodny z charakterystyką beta-laktamów oraz krótkotrwałym stosowaniem antybiotyków w praktyce klinicznej. Podsumowując, profil bezpieczeństwa amoksycyliny z kwasem klawulanowym jest korzystny, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych, genotoksycznych i reprodukcyjnych, a obserwowane działania niepożądane są zgodne z dotychczasową praktyką kliniczną.
aberracja chromosomowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Augmentin MFF, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenezy, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony badaniami na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co świadczy o wysokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro (na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach) potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entekavir Adamed 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, bez podobnych zmian u innych gatunków, w tym małp z narażeniem >100-krotnym. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono obniżenia płodności, jednak przy narażeniu ≥26-krotnym zaobserwowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, nieobecną u małp. W badaniach teratologicznych u szczurów i królików przy dawkach >21-krotnych odnotowano toksyczność u ciężarnych, embriotoksyczność, zmiany kostne i resorpcje. Entakawir przenikał do mleka szczurów, a u młodych zwierząt przy ekspozycji ≥92-krotnej względem ludzi zaobserwowano umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, z wyjątkiem zmian chromosomalnych w ludzkich limfocytach przy stężeniach znacznie przekraczających kliniczne.
aberracje chromosomowe, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodów, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, specyficzność gatunkowa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ciążowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia słuchu, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Infectoscab 5% krem 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa permetryny, substancji czynnej w Infectoscab 5% krem, wykazały korzystny profil toksykologiczny przy miejscowym stosowaniu. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły nowych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani nowotworowego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach, szczurach i królikach nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy dawkach odpowiadających ekspozycji miejscowej; działania niepożądane pojawiały się jedynie po wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach znacznie przekraczających kliniczne stosowanie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie toksyczne, genotoksyczność, indukcja nowotworu, Infectoscab, permetryna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, stosowanie miejscowe, test mutagenności, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 140 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne temozolomidu na modelach zwierzęcych (szczury, psy) wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności są szpik kostny (supresja hematopoezy), układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra (zaburzenia funkcji reprodukcyjnych) oraz układ pokarmowy. Dawki wywołujące śmiertelność 60-100% wiązały się z wystąpieniem zwyrodnienia siatkówki, jednak efekt ten nie był obserwowany klinicznie i uznano go za mało istotny. Temozolomid wykazuje silny potencjał embriotoksyczny i teratogenny, co jest związane z jego działaniem alkilującym na szybko dzielące się komórki płodu. W badaniach toksyczność u zwierząt była wyższa niż u ludzi, a dawka kliniczna zbliżona jest do minimalnej dawki śmiertelnej u zwierząt, co wskazuje na wąski indeks terapeutyczny. Kluczowym wskaźnikiem toksyczności jest zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, co ma znaczenie w monitorowaniu terapii.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, indeks terapeutyczny, limfocyt krwi obwodowej, mielotoksyczność, potencjał karcinogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, supresja szpiku kostnego, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zaburzenie funkcji reprodukcyjnej, zmiana przednowotworowa, zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Przeprowadzone szerokie badania przedkliniczne klotrymazolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach toksyczności po podaniu doustnym, wartości LD50 wynosiły od 95 do 923 mg/kg masy ciała u gryzoni, a u psów i kotów przekraczały 2000 mg/kg. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego stwierdzono, że wątroba jest głównym narządem docelowym toksyczności, z objawami takimi jak podwyższone aminotransferazy, wakuolizacja i stłuszczenie, obserwowanymi od dawki 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badanie rakotwórczości (78 tygodni) nie potwierdziło działania kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 25 mg/kg nie wpływały na rozwój potomstwa ani płodność, natomiast dawka 50 mg/kg wiązała się ze zmniejszoną przeżywalnością potomstwa. Badania teratogenności na myszach, królikach i szczurach nie wykazały działania teratogennego nawet przy dawkach do 200 mg/kg.
aminotransferazy wątrobowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, odkładanie tłuszczu, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, przeżywalność potomstwa, stężenie klotrymazolu, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność klotrymazolu, wakuolizacja wątroby, wątroba, wchłanianie klotrymazolu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Fast Junior 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej produktu Flegamina Fast Junior, wskazują na niski potencjał toksyczny oraz korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej wartość LD50 po podaniu doustnym u królików przekracza 10 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym u szczurów przekracza 3 g/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena mutagenności przeprowadzona za pomocą testu Amesa (in vitro) oraz testu mikrojąderkowego u myszy (in vivo) wykazała brak działania mutagennego i genotoksycznego bromoheksyny.
bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Flegamina Fast Junior, karcynogenność, LD50, mutacja punktowa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąderkowy, test mutagenności, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucinar 0,25 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące fluocynolonu acetonidu (substancji czynnej Flucinar, 0,25 mg/g, maść) koncentrują się na bezpieczeństwie stosowania miejscowego, co odzwierciedla brak badań toksyczności po podaniu doustnym lub parenteralnym. Profil toksyczności po jednorazowym podaniu jest porównywalny z innymi fluorowanymi glikokortykosteroidami o podobnej strukturze chemicznej. Nie przeprowadzono bezpośrednich testów mutagenności dla fluocynolonu acetonidu, jednak dane z badań flutykazonu propionianu i innych glikokortykosteroidów (m.in. test Amesa na Escherichia coli, testy na Saccharomyces cerevisiae, komórkach jajnika chomika chińskiego oraz limfocytach ludzkich in vitro) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego. Ponadto, brak jest dowodów na zwiększone ryzyko rozwoju raka skóry przy miejscowym stosowaniu tych leków, choć długotrwała aplikacja może powodować lokalne zmiany skórne wymagające monitorowania.
działanie klastogenne, działanie mutagenne, fluocynolon acetonid, fluorowany glikokortykosteroid, flutykazon propionian, hydrokortyzon, konwersja genów, limfocyt ludzki, miejscowy glikokortykosteroid, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rak skóry, test Amesa, test mikrojąderkowy, test mutagenności, toksyczność jednorazowa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bilobil Forte 19,2-23,2 mg glikozydów flawonowych i 4,8-7,2 mg terpentów laktonowych/kapsułkę
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) zawartego w preparacie Bilobil Forte wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i psów przez 6 miesięcy. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała, co odpowiada marginesowi bezpieczeństwa do 3,3 u szczurów i 11,6 u psów przy niższych dawkach oraz do 16,8 i 40,6 przy najwyższych dawkach. Nieznaczne objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy dawce 400 mg/kg, znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną u ludzi. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne, z badaniami wskazującymi zarówno na brak, jak i obecność negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalny, w tym obserwacje krwawień pochwowych i wad rozwojowych u kurzych embrionów. Brak jest jednak wystarczających kompleksowych badań, które pozwoliłyby jednoznacznie ocenić wpływ na funkcje rozrodcze.
anoftalmia, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, efekt genotoksyczny, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, mutagenność, oznaki toksyczności, potencjał teratogenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 50 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu zawartego w preparacie Flucofast wykazały, że toksyczne efekty obserwowane u zwierząt pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, z dawkami 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższymi niż u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Testy mutagenności, obejmujące m.in. testy na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, działanie teratogenne, estrogen, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donepezil Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku donepezylu wykazały wysoki profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi głównie do zamierzonej stymulacji cholinergicznej. Testy genotoksyczności, obejmujące mutagenność in vitro i in vivo oraz test mikrojądrowy na myszach, nie wykazały istotnego potencjału genotoksycznego w warunkach terapeutycznych. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach potwierdziły brak działania onkogennego. W zakresie wpływu na rozród i rozwój, donepezyl nie wpływał na płodność szczurów ani nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików. Przy dawkach 50-krotnie przekraczających terapeutyczne obserwowano jedynie nieznaczne zmiany w liczbie martwych płodów oraz przeżywalności w okresie wczesnopostnatalnym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinesterazy, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogeniczny, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, stymulacja cholinergiczna, stymulacja układu cholinergicznego, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutagenności - Leksykon substancji czynnych
Glukofrangulina A – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukofrangulina A, pochodna hydroksyantracenowa obecna w korze kruszyny (Rhamnus frangula L.), wykazuje potencjał mutagenny i genotoksyczny w testach in vitro, jednak te właściwości nie zostały potwierdzone w badaniach in vivo, co ma kluczowe znaczenie dla oceny bezpieczeństwa klinicznego. Długoterminowe badania rakotwórczości wskazują na ryzyko uszkodzeń nerek oraz jelita grubego, a badania toksyczności reprodukcyjnej z emodyną wykazały wpływ na cykl rujowy u myszy, głównie wtórny do toksyczności matczynej związanej z biegunką. Nefrotoksyczność, w tym przerost nabłonka nerek i kanalikowe nacieki bazofilowe, obserwowano przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień w modelach zwierzęcych, z częściową odwracalnością zmian po okresie zdrowienia.
aloe-emodyna, bez czarny, emodyna, Frangula alnus, frangulina, genotoksyczność, glukofrangulina A, kora kruszyny, mięta pieprzowa, model mikrosomalny Salmonelli, mutagenność, naciek bazofilowy, naprawa DNA, nefropatia, nefrotoksyczność, NOEL, pierwotne hepatocyty, pochodna hydroksyantracenowa, przerost nabłonka, rakotwórczość, Rhamnus frangula, splot nerwowy okrężnicy, strąki senesu, test mutagenności, toksyczność długoterminowa, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wpust żołądka, związek hydroksyantracenowy - Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tietyloperazyny wykazała, że substancja ta posiada akceptowalny profil toksykologiczny, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. Badania genotoksyczności, przeprowadzone na modelach bakteryjnych Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli, nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach (szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy bardzo wysokich dawkach (50 mg/kg/dobę u myszy, 200 mg/kg/dobę u szczurów) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki kliniczne stosowane u ludzi.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, Escherichia coli, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, teratogenność, test mutagenności, tietyloperazyna, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teicopix 400 mg
Teikoplanina, substancja czynna leku Teicopix, została poddana szerokim badaniom toksykologicznym przedklinicznym, które wykazały dawkozależny, odwracalny wpływ na funkcję nerek u szczurów i psów po wielokrotnym pozajelitowym podaniu. Badania ototoksyczności u świnek morskich wskazały na możliwość łagodnych zaburzeń czynności ślimaka i przedsionka bez uszkodzeń strukturalnych, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa, zważywszy na potencjalne ototoksyczne działanie innych antybiotyków glikopeptydowych. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, podskórne podawanie teikoplaniny szczurom do 40 mg/kg mc./dobę nie wpłynęło negatywnie na płodność ani rozwój potomstwa, natomiast dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się z podwyższoną częstością poronień i śmiertelnością noworodków, co wskazuje na istnienie progu bezpieczeństwa w toksyczności reprodukcyjnej.
antybiotyk glikopeptydowy, badanie przedkliniczne, funkcja nerek, genotoksyczność, ototoksyczność, płodność, poronienie, rozwój okołoporodowy, śmiertelność noworodków, substancja aktywna, teikoplanina, teratogenność, test mutagenności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, właściwość antygenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rifamazid 150 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rifamazid zawiera ryfampicynę (150 mg lub 300 mg) oraz izoniazyd (100 mg lub 150 mg) w formie kapsułek twardych. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej kombinacji są ograniczone, brak jest szczegółowych wyników badań dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, potencjału genotoksycznego, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych. Nie przeprowadzono długoterminowych badań oceniających mutagenność i rakotwórczość obu substancji czynnych w preparacie Rifamazid. W dokumentacji nie uwzględniono również szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa azorubiny (E 122), barwnika syntetycznego obecnego w produkcie.
azorubina, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, izoniazyd, kapsułki twarde, karcynogenność, LD50, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rifamazid, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfampicyna, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Extra 240 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w leku Ginkofar Extra, wykazały niską toksyczność przewlekłą przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6. Niewielkie objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy najwyższej dawce 400 mg/kg. Testy mutagenności wykazały mieszane wyniki: pozytywny test mutagenności u bakterii, negatywny lub niejednoznaczny wynik testu mikrojądrowego na erytrocytach, a u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg brak efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa ludzi.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax SR 2 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu, substancji czynnej Xanax SR, wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa in vitro oraz braku aberracji chromosomowych w teście mikrojądrowym u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność MHDL 10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x MHDL) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x MHDL) nie wykazały kancerogenności. Wpływ na płodność szczurów był negatywny przy dawkach do 5 mg/kg mc./dobę (25x MHDL). Jednakże, w badaniach toksyczności przewlekłej u psów (3 mg/kg mc./dobę, 15x MHDL) odnotowano napady drgawek, niekiedy śmiertelne, z zależnością dawka-czas. W badaniach okulistycznych u szczurów poddanych leczeniu przez 2 lata dawkami 3-30 mg/kg mc./dobę (15-150x MHDL) zaobserwowano dawko-zależny wzrost częstości zaćmy u samic oraz wrastania naczyń w rogówkę u samców, pojawiający się po 11 miesiącach terapii.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie in vitro, badanie płodności, badanie rakotwórczości, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, napad drgawkowy, narząd wzroku, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop z babki lancetowatej Ziołowa Tradycja 647 mg/5 ml
Produkt leczniczy SYROP Z BABKI LANCETOWATEJ ZIOŁOWA TRADYCJA (647 mg/5 ml) nie posiada dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo jego stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Syrop zawiera wyciąg płynny z liści Plantago lanceolata L. w proporcji 1:3, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, co przekłada się na 647 mg wyciągu w 5 ml syropu. Dodatkowo, w 5 ml znajduje się 3,9 g sacharozy oraz do 5,5% (m/m) etanolu, co może mieć znaczenie w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Brak jest również danych dotyczących farmakodynamiki bezpieczeństwa, farmakokinetyki, toksyczności po jednorazowym i wielokrotnym podaniu, a także badań mutagenności i karcynogenności.
babka lancetowata, etanol, farmakodynamika bezpieczeństwa, farmakokinetyka, genotoksyczność, karcynogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sacharoza, test mutagenności, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z liści - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neuroas 150 mg
Profil bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego został szeroko zbadany w warunkach przedklinicznych, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności i działań niepożądanych na modelach zwierzęcych. Badania wykazały, że nefrotoksyczność jest głównym efektem ubocznym, z istotnymi zmianami patologicznymi w nerkach, co ma znaczenie kliniczne przy długotrwałym stosowaniu lub wysokich dawkach. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach zaobserwowano działanie fetotoksyczne (zmniejszona masa płodów, zwiększona śmiertelność okołoporodowa) oraz teratogenne (wady rozwojowe płodów), jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne dawki kliniczne stosowane w terapii sercowo-naczyniowej.
działanie mutagenne, działanie niepożądane, efekt genetyczny, efekt onkogenny, fetotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nefrotoksyczność, płodność ciąża laktacja, profil toksyczności, rakotwórczość, salicylan, substancja czynna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprom Effect żel 50 mg/g
Ibuprofen, substancja czynna w produkcie Ibuprom Effect Żel (50 mg/g), jest standaryzowanym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) opisanym w Farmakopei Brytyjskiej i Europejskiej. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co skutkuje zmniejszeniem syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za procesy zapalne, ból i gorączkę. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały wysoki profil bezpieczeństwa ibuprofenu, obejmujący ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, z uwzględnieniem potencjalnych działań niepożądanych na układ pokarmowy, wątrobę, nerki oraz układ sercowo-naczyniowy. Dodatkowo, badania miejscowej tolerancji żelu potwierdziły brak istotnego działania drażniącego, uczulającego i fototoksycznego przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, cyklooksygenaza, działanie drażniące, działanie przeciwbólowe, Farmakopea Brytyjska, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, proces zapalny, przenikanie przezskórne, rozwój postnatalny, substancja czynna, synteza prostaglandyn, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diovan 80 mg
Przedkliniczne badania walsartanu wykazały, że substancja ta, będąca selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu 1 (AT₁), nie wykazuje nieoczekiwanych działań farmakodynamicznych ani genotoksycznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u dorosłych szczurów i małp szerokonosych, przy dawkach 200-600 mg/kg mc./dobę (odpowiadających 6-18-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, tj. 320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg), zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, zmiany hemodynamiczne nerek, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego oraz nefropatię u małp. Działania te przypisano farmakologicznemu efektowi długotrwałego niedociśnienia tętniczego. Badania reprodukcyjne wykazały, że toksyczne dawki (600 mg/kg mc./dobę) podawane ciężarnym szczurzym prowadziły do zaburzeń rozwojowych potomstwa, w tym zmniejszonej przeżywalności i opóźnionego rozwoju. Nie stwierdzono natomiast działania rakotwórczego ani genotoksycznego walsartanu w dawkach klinicznie istotnych.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, erytrocyt, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, konwertaza angiotensyny, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, receptor angiotensyny, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debecylina 1200000 j.m.
Benzylopenicylina benzatynowa lecytynowana, substancja czynna leku Debecylina, jest antybiotykiem beta-laktamowym, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są istotnie ograniczone. Brakuje wyników badań mutagenności in vitro i in vivo, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy, a także długoterminowych badań kancerogennych na modelach zwierzęcych, w tym standardowych 2-letnich badań na gryzoniach. Ponadto, nie dysponujemy danymi dotyczącymi toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej ani wpływu na rozwój płodu. Produkt zawiera 1 200 000 j.m. benzylopenicyliny benzatynowej lecytynowanej, co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka klinicznego.
aberracja chromosomowa, antybiotyk beta-laktamowy, badanie kancerogenne, benzylopenicylina benzatynowa lecytynowana, dane farmakologiczne, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, ocena ryzyka środowiskowego, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy, głównego składnika aktywnego produktu Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy, wykazały, że jej profil toksyczności jest ściśle związany z farmakodynamicznym działaniem leku, szczególnie przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Wysokie dawki bupiwakainy mogą powodować toksyczne efekty na układ nerwowy oraz sercowo-naczyniowy, manifestujące się zaburzeniami przewodnictwa nerwowego oraz funkcji serca, w tym kurczliwości mięśnia sercowego i przewodnictwa wewnątrzsercowego. Badania nie wykazały dodatkowych zagrożeń poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania leku. Ponadto, testy mutagenności i wpływu na układ rozrodczy nie potwierdziły działania genotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży czy rozwój potomstwa przy dawkach niepowodujących toksyczności matczynej.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bupiwakaina, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, kurczliwość mięśnia sercowego, mutacja genowa, podanie parenteralne, potencjał mutagenny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, reakcja tkankowa, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie przewodnictwa nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Synoptis 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały specyficzne dla gatunku efekty toksyczne, takie jak przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy narażeniu 10-19-krotnie przekraczającym ekspozycję u ludzi (dawki 0,5–1 mg). Nie stwierdzono tych zmian u małp, które otrzymywały dawki przekraczające 100-krotnie ekspozycję terapeutyczną. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano obniżenia płodności u szczurów przy wysokim narażeniu, jednak przy ≥26-krotnym przekroczeniu ekspozycji terapeutycznej odnotowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie potwierdziło się u małp. Toksyczność rozwojowa obejmowała objawy embriotoksyczności, zmniejszenie masy ciała płodów, wady rozwojowe i zaburzenia kostnienia u szczurów i królików przy dawkach przekraczających 21-krotną ekspozycję u ludzi. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych na potomstwo, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥ 92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodu, embriotoksyczność, entekawr, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, lek przeciwwirusowy, mutacja punktowa, nowotwór płuc, osłabienie reakcji akustycznej, ośrodkowy układ nerwowy, rak wątroby, resorpcja płodu, test mutagenności, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie chromosomu, wada kręgosłupa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna