aktywność amylolityczna

Aktywność amylolityczna odnosi się do zdolności enzymów amylolitycznych (amylaz) do rozkładania cząsteczek skrobi na mniejsze fragmenty – dekstryny, maltooligosacharydy, maltozę i ostatecznie glukozę. Główne enzymy o aktywności amylolitycznej to α-amylaza, β-amylaza, glukoamylaza oraz enzymy debranching (odgałęziające).

W diagnostyce medycznej największe znaczenie ma oznaczanie aktywności α-amylazy w surowicy i moczu jako marker uszkodzenia trzustki i ślinianek. Podwyższona aktywność amylolityczna jest charakterystyczna dla ostrego zapalenia trzustki, gdzie wartości enzymów mogą wzrosnąć nawet 5-10 razy powyżej górnej granicy normy w ciągu 12 godzin od początku choroby.

Aktywność amylolityczna odgrywa także kluczową rolę w procesie trawienia węglowodanów. Zapoczątkowane w jamie ustnej przez α-amylazę ślinową trawienie skrobi jest kontynuowane w dwunastnicy przez α-amylazę trzustkową. Zaburzenia aktywności amylolitycznej mogą prowadzić do nieprawidłowości w trawieniu i wchłanianiu węglowodanów.

W praktyce klinicznej, obok ostrego zapalenia trzustki, podwyższoną aktywność amylolityczną obserwuje się również w stanach takich jak zapalenie ślinianek, perforacja przewodu pokarmowego, niedrożność jelit, choroby dróg żółciowych, a także w makroamylazemii – stanie, w którym amylaza tworzy kompleksy z immunoglobulinami, co hamuje jej wydalanie nerkowe.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl