kolonopatia włókniejąca

Kolonopatia włókniejąca (ang. fibrosing colonopathy) to rzadkie schorzenie charakteryzujące się postępującym włóknieniem ściany jelita grubego, prowadzącym do zwężenia jego światła oraz zaburzeń pasażu jelitowego. Najczęściej występuje u pacjentów z mukowiscydozą przyjmujących wysokie dawki enzymów trzustkowych.

Patogeneza schorzenia wiąże się z przewlekłym stanem zapalnym błony śluzowej jelita, który inicjuje proces włóknienia. W obrazie histopatologicznym widoczne są charakterystyczne zmiany w postaci pogrubienia błony podśluzowej, obecności nacieków zapalnych oraz nadmiernego odkładania kolagenu. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do włóknienia pełnej grubości ściany jelita.

Objawy kliniczne kolonopatii włókniejącej obejmują bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia lub biegunkę, a w ciężkich przypadkach objawy niedrożności przewodu pokarmowego. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (kolonoskopia, tomografia komputerowa) oraz badaniu histopatologicznym wycinków ze zmienionej błony śluzowej jelita.

Leczenie kolonopatii włókniejącej polega przede wszystkim na modyfikacji dawkowania enzymów trzustkowych u pacjentów z mukowiscydozą. W przypadkach zaawansowanych z objawami niedrożności może być konieczne leczenie chirurgiczne. Stosowanie diety niskotłuszczowej oraz probiotyków może przynieść dodatkowe korzyści terapeutyczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl