zaburzenie nerek i wątroby

Zaburzenie nerek i wątroby to zespół kliniczny, w którym dochodzi do jednoczesnego upośledzenia funkcji obu tych kluczowych narządów. Stan ten może wynikać z pierwotnego uszkodzenia jednego narządu, które wtórnie prowadzi do dysfunkcji drugiego, lub może być spowodowany czynnikiem ogólnoustrojowym wpływającym na oba narządy równocześnie.

Zespół wątrobowo-nerkowy (HRS) jest szczególną postacią ostrej niewydolności nerek występującą u pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby, charakteryzującą się postępującym pogorszeniem funkcji nerek bez widocznych zmian strukturalnych w nerkach. Z kolei u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek często obserwuje się nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby ze względu na zaburzenia metaboliczne i toksemię mocznicową.

Diagnostyka zaburzeń nerek i wątroby obejmuje ocenę parametrów biochemicznych (kreatynina, mocznik, eGFR, bilirubina, enzymy wątrobowe, albuminy), badania obrazowe oraz w wybranych przypadkach biopsję narządów. Leczenie jest złożone i wymaga podejścia wielodyscyplinarnego, a jego podstawą jest identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego, leczenie chorób podstawowych oraz zapobieganie dalszemu uszkodzeniu narządów.

W ciężkich przypadkach jednoczesnego uszkodzenia nerek i wątroby może być konieczne zastosowanie terapii nerkozastępczej oraz rozważenie przeszczepienia narządów. Rokowanie zależy od przyczyny, stopnia uszkodzenia narządów oraz obecności powikłań, ale jednoczesne zaburzenie funkcji nerek i wątroby znacząco zwiększa śmiertelność w porównaniu z izolowanym uszkodzeniem jednego z tych narządów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl