dekompensacja niewydolności serca
Dekompensacja niewydolności serca to nagłe lub postępujące pogorszenie stanu pacjenta z przewlekłą niewydolnością serca, charakteryzujące się nasileniem objawów klinicznych i pogorszeniem funkcji mięśnia sercowego. Jest to stan wymagający pilnej interwencji medycznej, często prowadzący do hospitalizacji.
W obrazie klinicznym dekompensacji dominują: narastająca duszność (zwłaszcza ortopnoe i duszność nocna), obrzęki obwodowe, zastój w krążeniu płucnym, zmniejszenie tolerancji wysiłku oraz zwiększenie masy ciała spowodowane retencją płynów. U pacjentów może wystąpić także pogorszenie funkcji nerek, zaburzenia elektrolitowe oraz nasilenie arytmii.
Najczęstsze czynniki wyzwalające dekompensację to: nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych, infekcje (szczególnie układu oddechowego), zaburzenia rytmu serca (zwłaszcza migotanie przedsionków), niedokrwienie mięśnia sercowego, nadmierne spożycie soli i płynów, nadciśnienie tętnicze oraz stosowanie leków kardiotoksycznych (np. NLPZ).
Leczenie dekompensacji niewydolności serca obejmuje intensyfikację standardowej terapii niewydolności serca, w tym podawanie diuretyków (najczęściej dożylnie), leków wazodylatacyjnych, inotropowych w wybranych przypadkach oraz tlenoterapię. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego zaostrzenie oraz optymalizacja przewlekłego leczenia po ustabilizowaniu stanu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Podtlenek azotu AIR PRODUCTS
Podtlenek azotu stosowany w 100% stężeniu v/v jako gaz medyczny wymaga ścisłego przestrzegania procedur bezpieczeństwa. Przed indukcją znieczulenia konieczne jest usunięcie azotu z układu podawania oraz hiperwentylacja pacjenta tlenem. W trakcie znieczulenia należy utrzymywać minimalne stężenie tlenu we wdychanej mieszaninie na poziomie co najmniej 21%, zalecane jest 30%, a w razie potrzeby nawet do 100%. Monitorowanie utlenowania krwi tętniczej jest obowiązkowe, z prężnością tlenu powyżej 8,0 kPa (60 mmHg) i saturacją hemoglobiny powyżej 90%. W przypadku sinicy należy natychmiast przerwać podawanie podtlenku azotu i w razie braku poprawy wdrożyć wentylację mechaniczną z powietrzem. Po zakończeniu podawania podtlenku azotu wskazana jest wentylacja 100% tlenem przez minimum 15 minut, aby zapobiec hipoksji wynikającej z dyfuzji gazu z tkanek do płuc.
anemia sierpowata, bleomycyna, choroba Leśniowskiego-Crohna, dekompensacja niewydolności serca, hipersegmentacja neutrofili, hipoksja, hipowolemia, krwinka czerwona, kwas foliowy, makrocytoza, mieloneuropatia, niedokrwistość Addisona-Biermera, niedokrwistość megaloblastyczna, podtlenek azotu, prężność tlenu, pulsoksymetria, rurka tracheostomijna, sinica, toksyczność neurologiczna, utlenowanie krwi tętniczej, uzależnienie, wentylacja mechaniczna, witamina B12, wysycenie hemoglobiny tlenem, zwyrodnienie rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levosimendan Kalceks 2,5 mg/ml
Lewozymendan, dostępny w formie koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, jest wskazany w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF). Jego zastosowanie jest szczególnie uzasadnione u pacjentów, u których standardowa terapia (diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu) nie przynosi poprawy, a konieczne jest zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego w celu poprawy rzutu serca i perfuzji tkankowej. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych i nie jest zalecany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Każda fiolka zawiera 12,5 mg lewozymendanu w 5 ml roztworu, a koncentrat zawiera także 785 mg/ml etanolu, co należy uwzględnić w ocenie ryzyka u pacjentów.
ADHF, antagonista aldosteronu, beta-bloker, ciężka niewydolność serca, dekompensacja niewydolności serca, diuretyk, działanie inotropowe dodatnie, funkcja serca, infuzja dożylna, inhibitor ACE, koncentrat do sporządzania roztworu, konwencjonalna terapia, kurczliwość mięśnia sercowego, lek inotropowy dodatni, lewozymendan, ostry stan niewyrównania niewydolności serca, parametr hemodynamiczny, perfuzja tkankowa, przewlekła niewydolność serca, rzut serca, stan hemodynamiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Conaret 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o wysokim powinowactwie do receptorów beta1-adrenergicznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i istotnego działania stabilizującego błony komórkowe. Jego selektywność minimalizuje wpływ na receptory beta2, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych w układzie oddechowym i metabolicznym. Maksimum działania bisoprololu osiąga się 3-4 godziny po podaniu doustnym, a pełne efekty przeciwnadciśnieniowe rozwijają się po około 2 tygodniach terapii. Lek nie wykazuje wyraźnego ujemnego działania inotropowego, co jest korzystne u pacjentów z chorobami układu krążenia, zwłaszcza z przewlekłą niewydolnością serca.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, choroba wieńcowa, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, lek beta-adrenolityczny, niedociśnienie, objętość wyrzutowa serca, opór dróg oddechowych, opór obwodowy, pojemność minutowa, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, stabilizacja błony komórkowej, udar mózgu, zużycie tlenu przez mięsień sercowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mel 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub aspartam (1,75 mg w preparacie MEL 7,5 mg), a także u osób z reakcjami alergicznymi na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, w tym astmą aspirynową, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywką. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują aktywne lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego, chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy z co najmniej dwoma epizodami owrzodzeń lub krwawień, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężką niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych, ciężką niewydolność serca oraz stany zwiększonego ryzyka krwawień, w tym krwawienia śródczaszkowego. Ponadto, meloksykam jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, a także u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antykoagulant, aspartam, astma, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, dekompensacja niewydolności serca, farmakokinetyka leku, funkcja płytek krwi, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawe wymioty, krwawienie w obrębie mózgu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, polipragmazja, przewód tętniczy płodu, reakcja skórna, retencja płynów, stolec smolisty, trymestr ciąży, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepliwości krwi, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Concor Cor 3,75 3,75 mg
Bisoprolol fumarano, substancja czynna Concor Cor, jest wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem o dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg i 7,5 mg, charakteryzującym się brakiem wewnętrznej aktywności agonistycznej oraz minimalnym powinowactwem do receptorów beta2. Jego farmakokinetyka obejmuje osiągnięcie maksymalnego efektu po 3-4 godzinach oraz długi okres półtrwania 10-12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Mechanizm działania polega na blokadzie receptorów beta1, prowadząc do zwolnienia czynności serca, zmniejszenia kurczliwości i redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz przewlekłej niewydolności serca. W terapii nadciśnienia pełny efekt terapeutyczny obserwuje się po około dwóch tygodniach stosowania, a w chorobie wieńcowej bisoprolol zmniejsza częstość skurczów serca i zużycie tlenu, jednocześnie redukując opór obwodowy przy długotrwałym stosowaniu.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, badanie echokardiograficzne, beta-adrenolityk wybiórczy, bradykardia, choroba wieńcowa, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwnadciśnieniowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kardioselektywność, klasyfikacja NYHA, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niedociśnienie, niewydolność serca, okres półtrwania leku, receptor beta1-adrenergiczny, stabilizacja błon komórkowych, zaostrzenie niewydolności serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Concor Cor 1,25 1,25 mg
Concor Cor (bisoprolol fumaranu) jest wskazany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory. Lek dostępny jest w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki o dawkach 2,5 mg, 3,75 mg i 7,5 mg posiadają rowek dzielący, umożliwiający podział na równe części, co zwiększa elastyczność dawkowania. Wskazania do stosowania obejmują pacjentów ze stabilnym stanem klinicznym, potwierdzonym zaburzeniem kurczliwości lewej komory (najczęściej ocenianym echokardiograficznie) oraz koniecznością kontroli częstości rytmu serca i redukcji obciążenia następczego.
beta-adrenolityk, bisoprolol, dekompensacja niewydolności serca, dysfunkcja skurczowa lewej komory, echokardiografia, funkcja lewej komory, kontrola rytmu serca, niewydolność lewej komory, obciążenie następcze, objawy niewydolności serca, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, układ współczulny, zaburzenia kurczliwości serca, zaburzona czynność skurczowa lewej komory, zaostrzenie niewydolności serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dobutamin hameln 5 mg/ml
Dobutamin hameln, zawierający chlorowodorek dobutaminy w stężeniu 5 mg/ml, jest lekiem o wyraźnym działaniu inotropowym dodatnim, stosowanym głównie w leczeniu dekompensacji niewydolności serca z obniżoną kurczliwością mięśnia sercowego. Wskazania obejmują również wstrząs kardiogenny z ciężkim niedociśnieniem oraz wstrząs septyczny z dysfunkcją skurczową serca i podwyższonym oporem naczyniowym. Lek jest podawany w formie roztworu do infuzji (pH 3,0-4,5, osmolalność 270-310 mOsmol/kg), a jedna fiolka 50 ml zawiera 250 mg dobutaminy. Dobutaminę stosuje się także w diagnostyce echokardiograficznej obciążeniowej do wykrywania niedokrwienia i oceny żywotności mięśnia sercowego, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do wysiłku fizycznego.
chlorowodorek dobutaminy, dekompensacja niewydolności serca, dopamina, dysfunkcja miokardium, działanie inotropowe dodatnie, echokardiografia obciążeniowa, funkcja skurczowa serca, hipoperfuzja, hipoperfuzja narządowa, kardiomiopatia, kurczliwość mięśnia sercowego, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, roztwór do infuzji, rzut serca, systemowy opór naczyniowy, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenie hemodynamiczne, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Iloprost Zentiva 20 mcg/ml
Iloprost Zentiva (20 µg/ml, roztwór do nebulizacji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na iloprost lub składniki pomocnicze, w tym etanol 96% (1,62 mg/ml). Ze względu na wpływ na agregację płytek krwi, lek jest przeciwwskazany w stanach zwiększonego ryzyka krwawienia, takich jak aktywne wrzody trawienne, urazy z ryzykiem krwawienia wewnętrznego oraz krwotok wewnątrzczaszkowy (aktywny lub w wywiadzie). Ponadto, niezalecane jest stosowanie u pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca, niestabilną dusznicą bolesną, przebytym zawale mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niewyrównaną niewydolnością serca oraz ciężkimi zaburzeniami rytmu serca ze względu na ryzyko destabilizacji hemodynamicznej i arytmii. Przeciwwskazania obejmują także niedawne incydenty naczyniowo-mózgowe (TIA, udar mózgu w ciągu ostatnich 3 miesięcy) oraz specyficzne przyczyny nadciśnienia płucnego, takie jak choroba zarostowa żył i istotne wady zastawkowe z zaburzeniami czynności mięśnia sercowego.
choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa żył, dekompensacja niewydolności serca, dusznica bolesna, etanol, iloprost, krwotok wewnątrzczaszkowy, leczenie przeciwkrzepliwe, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, płytki krwi, prostanoid, przemijające niedokrwienie mózgu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, udar mózgu, wada zastawkowa, wrzód trawienny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Corsib 5 mg
Corsib, zawierający bisoprololu fumaranu, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem (kod ATC: C07AB07) o wysokiej specyficzności względem receptorów beta1, co minimalizuje działania niepożądane związane z blokadą receptorów beta2. Bisoprolol nie wykazuje wewnętrznego działania agonistycznego ani stabilizującego błony komórkowe, a jego selektywność utrzymuje się powyżej zakresu terapeutycznego. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca (NYHA III-IV, LVEF <35%) skuteczność bisoprololu potwierdzono w badaniach CIBIS II i CIBIS III. W badaniu CIBIS II (n=2647) bisoprolol zmniejszył całkowitą śmiertelność z 17,3% do 11,8% (relatywne zmniejszenie o 34%), nagłe zgony z 6,3% do 3,6% (-44%) oraz hospitalizacje z 17,6% do 12% (-36%). Działania niepożądane wymagające hospitalizacji obejmowały bradykardię (0,53%), niedociśnienie (0,23%) i ostrą dekompensację (4,97%), jednak częstość hospitalizacji nie różniła się istotnie od placebo. Badanie CIBIS III (n=1010, wiek ≥65 lat, NYHA II-III, LVEF ≤35%) wykazało porównywalną skuteczność bisoprololu i enalaprylu w zapobieganiu zgonowi i hospitalizacji (32,4% vs. 33,1%).
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, badanie echokardiograficzne, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba wieńcowa, częstość akcji serca, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, mięsień gładki oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, niedociśnienie tętnicze, objętość wyrzutowa, opór obwodowy, opór oskrzelowy, pojemność minutowa, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, selektywny lek beta-adrenolityczny, stabilizacja błon komórkowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Corsib 10 mg
Corsib, zawierający bisoprololu fumaranu, jest selektywnym beta-1-adrenolitykiem o kodzie ATC C07AB07, wykazującym wysoką selektywność wobec receptorów beta-1 z minimalnym wpływem na receptory beta-2, co ogranicza działania niepożądane związane z oskrzelami i metabolizmem. W badaniu CIBIS II (n=2647, NYHA III-IV, LVEF <35%) bisoprolol zmniejszył całkowitą śmiertelność z 17,3% do 11,8% (o 34%), nagłe zgony o 44% (z 6,3% do 3,6%) oraz hospitalizacje z powodu niewydolności serca o 36% (z 17,6% do 12%). Działania niepożądane obejmowały bradykardię (0,53% vs 0%), niedociśnienie tętnicze (0,23% vs 0,3%) i ostrą dekompensację niewydolności serca (4,97% vs 6,74%) w porównaniu z placebo. W badaniu CIBIS III (n=1010, wiek ≥65 lat, NYHA II-III, LVEF ≤35%) bisoprolol stosowany jako monoterapia lub w skojarzeniu z enalaprylem wykazał podobną skuteczność w zapobieganiu zgonowi i hospitalizacji (32,4% vs 33,1%).
aktywność agonistyczna, aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny, badanie echokardiograficzne, beta-adrenolityk selektywny, bisoprololu fumaran, bradykardia, choroba wieńcowa, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, działanie niepożądane, efekt hemodynamiczny, frakcja wyrzutowa lewej komory, hospitalizacja, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, mięsień gładki oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, niedociśnienie tętnicze, objętość wyrzutowa, opór obwodowy, opór oskrzelowy, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-1 adrenergiczny, receptor beta-2 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Conaret 3,75 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna preparatu Conaret, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o kodzie ATC C07AB07, charakteryzującym się wysoką selektywnością wobec receptorów beta1-adrenergicznych oraz minimalnym powinowactwem do receptorów beta2. Lek nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej ani istotnego działania stabilizującego błony komórkowe. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne działanie po 3-4 godzinach, a pełne efekty przeciwnadciśnieniowe rozwijają się po około 2 tygodniach. Bisoprolol zmniejsza częstość skurczów serca, objętość wyrzutową i pojemność minutową, co prowadzi do redukcji zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co jest korzystne w leczeniu choroby wieńcowej. Długotrwałe stosowanie powoduje obniżenie oporu obwodowego i hamowanie aktywności reninowej osocza, co stanowi podstawę jego działania przeciwnadciśnieniowego.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba wieńcowa, częstość skurczów serca, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwnadciśnieniowe, echokardiografia, frakcja wyrzutowa, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, objętość wyrzutowa serca, opór dróg oddechowych, opór obwodowy, pojemność minutowa, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, stabilizacja błony komórkowej, udar mózgu, układ współczulny, zużycie tlenu przez mięsień sercowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Ramizek Plus, zawierającego ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Bisoprolol w dawkach nawet do 2000 mg wywołuje głównie bradykardię i niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl natomiast powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym spadkiem ciśnienia tętniczego, ryzykiem wstrząsu, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi (hiperkaliemia, hyponatremia) oraz upośledzeniem funkcji nerek. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz intensywne monitorowanie parametrów życiowych, w tym czynności serca, ciśnienia tętniczego, funkcji nerek i gospodarki elektrolitowej.
adsorbent, angiotensyna II, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, dekompensacja niewydolności serca, działanie chronotropowe, działanie inotropowe dodatnie, enzym konwertujący angiotensynę, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kreatynina, mocznik, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ramipryl, ramiprylat, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Owoc kolendry – Interakcje
Owoc kolendry (Coriandri fructu), obecny w preparatach złożonych takich jak Digestonic, wykazuje zdolność do indukcji enzymów cytochromu P450, co może prowadzić do przyspieszonego metabolizmu i osłabienia działania wielu leków. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi (np. indynawir), cyklosporyną, warfaryną, teofiliną, digoksyną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, gdzie ryzyko kliniczne jest wysokie lub bardzo wysokie. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie owocu kolendry z lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych. Preparat Digestonic zawiera 60,0-68,0% (V/V) etanolu, co może potęgować działanie alkoholu i zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego oraz sedatywnego.
Coriandri fructus, cyklosporyna, cytochrom P450, dekompensacja niewydolności serca, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie sedatywne, enzym wątrobowy, indukcja enzymatyczna, indynawir, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, korzeń rzewienia, kwiat rumianku, lek immunosupresyjny, lek nasercowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, liść mięty pieprzowej, niewydolność serca, odrzucenie przeszczepu, owoc kolendry, owoc kopru włoskiego, owoc róży, POChP, powikłanie zakrzepowe, teofilina, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenia rytmu serca, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levosimendan Accord 2,5 mg/ml
Levosimendan Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, zawierający 12,5 mg lewozymendanu w fiolce 5 ml. Lek jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, szczególnie gdy konwencjonalna terapia (diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery) jest niewystarczająca lub gdy konieczne jest zastosowanie inotropów dodatnich w celu poprawy kurczliwości mięśnia sercowego i perfuzji obwodowej. Preparat zawiera znaczną ilość etanolu (785 mg/ml, 98% objętościowych), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
acutely decompensated severe chronic heart failure, ADHF, alkoholizm, beta-bloker, choroba wątroby, dekompensacja niewydolności serca, diuretyk, etanol, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwencjonalna terapia, kurczliwość mięśnia sercowego, lek inotropowy dodatni, lewozymendan, niewydolność serca, padaczka, perfuzja obwodowa, roztwór do infuzji, rzut serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Corectin 2,5 mg
Bisoprolol, składnik preparatu Corectin, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o wysokiej selektywności receptorowej, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z oskrzelami i metabolizmem. Nie wykazuje wewnętrznego działania agonistycznego ani istotnego ujemnego działania inotropowego, co jest korzystne u pacjentów z dysfunkcją mięśnia sercowego. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne działanie po 3-4 godzinach, a jego okres półtrwania wynosi 10-12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po około 2 tygodniach terapii. W leczeniu dławicy piersiowej bisoprolol zmniejsza częstość skurczów serca, objętość wyrzutową i zużycie tlenu przez mięsień sercowy, poprawiając perfuzję tkanek poprzez redukcję oporu obwodowego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk wybiórczy, bradykardia, dawkowanie leku, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, dysfunkcja mięśnia sercowego, działanie agonistyczne, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa, funkcja skurczowa lewej komory, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, mięsień gładki oskrzeli, niedociśnienie, objętość wyrzutowa, opór obwodowy, opór oskrzelowy, pojemność minutowa, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, stabilizacja błon komórkowych, udar mózgu, zużycie tlenu przez mięsień sercowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxycardil 120 120 mg
Diltiazem chlorowodorek, substancja czynna leku Oxycardil 120, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania kardiologiczne, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego bez wszczepionego stymulatora, blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia bez stymulatora, ciężką bradykardią (<40 uderzeń/min) oraz niewydolnością lewej komory z zastojem płucnym, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia, pogorszenia funkcji serca i hemodynamiki. Oxycardil 120 zawiera 120 mg laktozy jednowodnej i 1 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z dantrolenem (wlew dożylny), iwabradyną oraz lomitapidem ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, w tym groźnych zaburzeń rytmu serca i zapadnięcia krążeniowego.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradyarytmia, bradykardia, całkowity blok przedsionkowo-komorowy, ciężka bradykardia, dantrolene, dekompensacja niewydolności serca, diltiazem chlorowodorek, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie inotropowo ujemne, działanie kardiodepresyjne, działanie wazodylatacyjne, hipotensja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, kumulacja leku, laktoza jednowodna, lomitapid, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja cukrów, nietolerancja laktozy, niewydolność lewej komory serca, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, sacharoza, stymulacja serca, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zastój płucny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
Levosimendan Reig Jofre, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml (5 ml fiolka zawiera 12,5 mg lewozymendanu), jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych epizodów dekompensacji ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których standardowa terapia (diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu) nie przynosi oczekiwanej poprawy. Lek wykazuje działanie inotropowe dodatnie, zwiększając siłę skurczu mięśnia sercowego, co jest kluczowe w stabilizacji hemodynamicznej w ostrej fazie choroby. Preparat zawiera znaczną ilość etanolu (785 mg/ml), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką lub schorzeniami neurologicznymi.
ADHF, akcja serca, antagonista aldosteronu, beta-bloker, choroba neurologiczna, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, dekompensacja niewydolności serca, diuretyk, diureza, działanie inotropowe, etanol, inhibitor konwertazy angiotensyny, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lek inotropowy dodatni, lewozymendan, niewydolność serca, oddział intensywnej opieki kardiologicznej, oddział intensywnej terapii, padaczka, parametry hemodynamiczne, saturacja