hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca

Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca to stan kliniczny charakteryzujący się ostrym upośledzeniem funkcji serca, prowadzącym do zaburzeń perfuzji narządów. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na znaczące ryzyko śmierci pacjenta.

Klinicznie manifestuje się hipotonią (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), tachykardią, zaburzeniami świadomości, bladością powłok, oligurią oraz objawami zastoju w krążeniu płucnym. Może wystąpić w przebiegu dekompensacji przewlekłej niewydolności serca lub jako ostry zespół de novo, np. w przebiegu zawału mięśnia sercowego.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną, badania laboratoryjne (markery sercowe, peptydy natriuretyczne), EKG oraz badania obrazowe (ECHO, RTG klatki piersiowej). Kluczowa jest szybka identyfikacja przyczyny destabilizacji oraz ocena parametrów hemodynamicznych.

Leczenie wymaga hospitalizacji w oddziale intensywnej terapii. Obejmuje stabilizację hemodynamiczną przy użyciu leków inotropowych (dobutamina, milrinon) i/lub wazopresyjnych (noradrenalina), optymalizację wolemii, tlenoterapię oraz w wybranych przypadkach wspomaganie mechaniczne krążenia (kontrapulsacja wewnątrzaortalna, ECMO). W przypadkach opornych na leczenie konieczne może być zastosowanie urządzeń wspomagających pracę komór lub kwalifikacja do przeszczepu serca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl