zwężenie zastawki aorty
Zwężenie zastawki aorty, znane także jako stenoza aortalna, to stan patologiczny charakteryzujący się nieprawidłowym zwężeniem ujścia zastawki aortalnej, co prowadzi do utrudnienia przepływu krwi z lewej komory serca do aorty. Jest to jedna z najczęstszych wad zastawkowych serca, szczególnie u osób starszych.
Etiologia stenozy aortalnej obejmuje wrodzone anomalie zastawki (np. zastawka dwupłatkowa), degeneracyjne zmiany zwapnieniowe związane z wiekiem oraz reumatyczne uszkodzenie zastawki. Patofizjologia obejmuje postępujące zwężenie ujścia zastawki, co powoduje zwiększone obciążenie następcze lewej komory, jej przerost, a w konsekwencji niewydolność.
Klasyczna triada objawów obejmuje duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej (dławica) oraz omdlenia. W badaniu fizykalnym charakterystyczny jest szmer skurczowy, najgłośniejszy w drugiej przestrzeni międzyżebrowej po prawej stronie mostka, promieniujący do tętnic szyjnych. Diagnostyka obejmuje echokardiografię, która pozwala ocenić stopień zwężenia, gradient ciśnień przez zastawkę oraz funkcję lewej komory.
Leczenie zależy od stopnia nasilenia zwężenia i objawów klinicznych. W przypadku ciężkiej, objawowej stenozy metodą z wyboru jest wymiana zastawki aortalnej – chirurgiczna (SAVR) lub przezcewnikowa (TAVI/TAVR). Nieleczona ciężka, objawowa stenoza aortalna wiąże się z wysoką śmiertelnością, sięgającą 50% w ciągu 2 lat od wystąpienia objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dironorm
Dironorm, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. leczenie diuretykami, dializa, biegunka) oraz u chorych z niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca czy chorobami naczyniowo-mózgowymi. U pacjentów z klirensem kreatyniny <80 ml/min dawkowanie lizynoprylu należy indywidualizować, a czynność nerek i stężenie potasu monitorować regularnie. Niedociśnienie tętnicze, jeśli wystąpi, wymaga ułożenia pacjenta na plecach i ewentualnego dożylnego podania soli fizjologicznej. Leczenie lizynoprylem nie powinno być rozpoczynane u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i ciśnieniem skurczowym ≤100 mm Hg lub we wstrząsie kardiogennym. W trakcie terapii należy monitorować ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza u pacjentów rasy czarnej oraz przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, racekadotrylu, inhibitorów mTOR lub wildagliptyny. U pacjentów dializowanych z błonami o dużej przepuszczalności (np. AN 69) mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, co wymaga rozważenia zmiany metody dializy lub terapii przeciwnadciśnieniowej.
allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, choroba naczyniowo-mózgowa, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza naczyń, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, piorunująca martwica wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, terapia immunosupresyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, żółtaczka zastoinowa, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmita 20 mg + 5 mg
Leczenie preparatem Olmita, zawierającym olmesartan medoksomil i amlodypinę, jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy ciężkiej niewydolności wątroby oraz niedrożności dróg żółciowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z interakcją z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Amlodypina jest przeciwwskazana w stanach takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po zawale.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, cukrzyca, hiperkaliemia, hipowolemia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność serca, niewydolność wątroby, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Valsacor
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający walsartan 160 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, wymaga szczegółowego monitorowania gospodarki elektrolitowej, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipokaliemii, hiponatremii, hipomagnezemii oraz hiperkalcemii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min), niewyrównanym niedoborem sodu, odwodnieniem oraz u osób z ciężką przewlekłą niewydolnością serca, u których stosowanie Co-Valsacoru jest przeciwwskazane. Monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy jest obligatoryjne, a przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać niedobory sodu i objętość krwi krążącej. Produkt nie jest wskazany u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
cholestaza, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek hipoglikemizujący, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, przeszczep nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą i amlodypinę w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu składników. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inhibitory ACE, amlodypinę lub substancje pomocnicze, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i idiopatycznym) oraz w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze ze względu na ryzyko teratogenne. Dodatkowo, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego. Interakcje lekowe stanowią kolejne istotne przeciwwskazania, zwłaszcza jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem, gdzie konieczny jest odstęp co najmniej 36 godzin między terapiami.
amlodypina, cukrzyca, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, lek złożony, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Benalapril 10
Benalapril w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza u osób ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (np. stosujących diuretyki, na diecie niskosodowej, dializowanych, z biegunką lub wymiotami). Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką niewydolnością serca, przyjmujący duże dawki diuretyków pętlowych, z hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek. Leczenie powinno być rozpoczynane pod ścisłą kontrolą lekarską z monitorowaniem stanu klinicznego i dostosowaniem dawki enalaprylu oraz diuretyków. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub naczyniową mózgu istotne jest unikanie znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-mózgowego. W przypadku niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach, dożylne uzupełnienie objętości fizjologicznym roztworem soli oraz kontynuację terapii po stabilizacji ciśnienia.
choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk pętlowy, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kreatynina w osoczu, lek moczopędny, mocznik w surowicy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie, objętość wewnątrznaczyniowa, potas w osoczu, stężenie kreatyniny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zastawka dwudzielna, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lizynopryl, jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem objawowego niedociśnienia, zwłaszcza przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej (np. leczenie moczopędne, dializa, biegunka) oraz u chorych z niewydolnością serca, chorobami naczyniowo-mózgowymi czy zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min). W ostrym zawale mięśnia sercowego nie należy rozpoczynać leczenia przy ciśnieniu skurczowym ≤100 mmHg, a dawkę należy zmniejszyć przy ciśnieniu ≤120 mmHg. Niedociśnienie tętnicze powinno być leczone ułożeniem pacjenta na plecach i dożylnym podaniem roztworu soli fizjologicznej. Dawkowanie lizynoprylu musi być dostosowane do klirensu kreatyniny, a u pacjentów z niewydolnością nerek i zwężeniem tętnic nerkowych konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów. Obrzęk naczynioruchowy, choć rzadki, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia, zwłaszcza gdy dotyczy dróg oddechowych, z możliwym podaniem adrenaliny.
afereza LDL, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, diuretyk pętlowy, ewerolimus, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kolagenoza naczyń, lek moczopędny oszczędzający potas, lizynopryl, małopłytkowość, martwica wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, terapia immunosupresyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wstrząs kardiogenny, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka zastoinowa, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elestar 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Elestar, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich nadwrażliwość na olmesartan, amlodypinę, pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze, a także stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne olmesartanu. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, niedrożnością dróg żółciowych, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, hiperkaliemia, lek immunosupresyjny, niedociśnienie, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność serca, niewydolność wątroby, olmesartan medoksomil, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) łączy walsartan i hydrochlorotiazyd, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych. Walsartan może powodować hiperkaliemię, dlatego konieczne jest częste monitorowanie stężenia potasu i unikanie jednoczesnego stosowania suplementów potasu, diuretyków oszczędzających potas oraz zamienników soli zawierających potas. Hydrochlorotiazyd natomiast wiąże się z ryzykiem hipokaliemii, hiponatremii, zasadowicy hipochloremicznej, hipomagnezemii oraz hiperkalcemii, co wymaga regularnego oznaczania elektrolitów w surowicy (potas, sód, wapń, magnez, chlorki) oraz obserwacji klinicznej pacjentów, zwłaszcza tych odwodnionych lub z niedoborem sodu. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać niedobór sodu i/lub objętość krwi krążącej, aby uniknąć objawowego niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek hipoglikemiczny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan HCT Fair-Med
Preparat Valsartan HCT Fair-Med, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wymaga ścisłego monitorowania gospodarki elektrolitowej, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia potasu, sodu, magnezu, wapnia oraz kreatyniny w surowicy. Hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia, hiperkalcemia oraz zasadowica hipochloremiczna to potencjalne zaburzenia elektrolitowe związane z terapią, które mogą wymagać korekty. U pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych, pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz klirensem kreatyniny <30 ml/min stosowanie preparatu jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko pogorszenia czynności nerek i innych powikłań. Walsartan HCT Fair-Med nie powinien być stosowany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne, a u pacjentów z toczniem rumieniowatym konieczna jest ostrożność z uwagi na możliwość zaostrzenia choroby.
antagonista receptora angiotensyny, azotemia, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, krótkowzroczność przemijająca, kwas moczowy, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, przeszczep nerki, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Toralis
Produkt leczniczy Toralis, zawierający lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z obniżoną objętością krwi krążącej, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek, chorobą niedokrwienną serca czy zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Objawowe niedociśnienie tętnicze, choć rzadkie u pacjentów z kontrolowanym nadciśnieniem, jest częstsze przy współistniejącej hipowolemii, stosowaniu diuretyków, dializoterapii czy zaburzeniach elektrolitowych. Zaleca się częste monitorowanie ciśnienia tętniczego po zmianie dawki lizynoprylu i/lub torasemidu. U pacjentów z niewydolnością serca może dojść do dalszego obniżenia ciśnienia tętniczego, co zwykle nie wymaga odstawienia leku, chyba że niedociśnienie stanie się objawowe. W przypadku niedociśnienia należy zastosować pozycję leżącą i w razie potrzeby dożylny wlew 0,9% NaCl. Ponadto, inhibitor ACE może powodować poważne działania niepożądane, takie jak obrzęk naczynioruchowy, neutropenia, agranulocytoza, hiperkaliemia (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, stosujących leki oszczędzające potas), a także rzadkie, ale ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas hemodializy lub aferezy LDL.
afereza LDL, agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, dna moczanowa, hemodializoterapia, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza, leczenie moczopędne, lizynopryl, małopłytkowość, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, odczulanie na jad owadów błonkoskrzydłych, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, torasemid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramizek Combi
Produkt leczniczy Ramizek Combi, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki ze względu na ryzyko hipowolemii i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii. Monitorowanie czynności nerek oraz stężenia potasu w surowicy jest niezbędne, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, ARB lub aliskirenu jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. W przypadku konieczności stosowania takiej terapii, wymagana jest ścisła kontrola parametrów życiowych, zwłaszcza u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być odstawiony natychmiast po jej potwierdzeniu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawkowym, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby oraz przed dużymi zabiegami chirurgicznymi.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, czynność nerek, depresja szpiku kostnego, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemja, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, potas w surowicy, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lacydyna 6 mg
Lacydyna, zawierająca 6 mg lacydypiny, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na lacydypinę lub substancje pomocnicze, w tym 387,50 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty, wstrząsem kardiogennym, niestabilną dławicą piersiową, ostrym zawałem mięśnia sercowego (oraz w okresie miesiąca po nim) oraz ciężką niewydolnością lewej komory serca, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego i powikłań sercowo-naczyniowych.
antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, dławica piersiowa, efekt inotropowy, kontrola kardiologiczna, lacydypina, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność lewej komory serca, pochodne dihydropirydyny, reakcja krzyżowa, rozszerzenie naczyń, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekap
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Lekap) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania przedmiotowego w celu właściwej diagnozy zaburzeń erekcji oraz oceny stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Syldenafil, jako wazodylatator, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie azotanów ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia. Po wprowadzeniu leku odnotowano incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica, nagła śmierć sercowa, zaburzenia rytmu komorowego, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
anatomiczna deformacja prącia, autonomiczny układ nerwowy, białaczka, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze krwi, cytrynian syldenafilu, czynna choroba wrzodowa, działanie hipotensyjne azotanów, działanie wazodylatacyjne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiomiopatia przerostowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odpływu krwi z lewej komory, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lorista
Podczas terapii losartanem (Lorista) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz objawowego niedociśnienia, zwłaszcza po pierwszej dawce lub jej zwiększeniu, szczególnie u pacjentów z niedoborem sodu, odwodnieniem czy intensywną terapią moczopędną. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza stężenia potasu w osoczu, oraz funkcji nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko hiperkaliemii. Nie zaleca się łączenia losartanu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu czy innymi preparatami podnoszącymi jego poziom. U pacjentów z marskością wątroby wskazane jest stosowanie niższej dawki początkowej, a w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany. Dzieci z zaburzeniami czynności nerek i GFR <30 ml/min/1,73 m² nie powinny być leczone losartanem ze względu na brak danych klinicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, losartan potasowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, udar mózgu, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne związane z walsartanem. Ponadto, stosowanie Wamloxu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Wamloxu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73m², ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych sercowo-naczyniowych i nerkowych.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka, hipoplazja czaszki, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja narządowa, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Losartan Krka
Losartan Krka, zawierający losartan potasowy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zaburzeniami czynności nerek (zwłaszcza z klirensem kreatyniny 30-50 ml/min), cukrzycą typu 2 z nefropatią, oraz u osób z niedoborem sodu lub zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową. Monitorowanie stężenia potasu w osoczu jest kluczowe ze względu na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli kuchennej zawierających potas oraz trimetoprimu. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek, a u ciężkich zaburzeń czynności wątroby losartan jest przeciwwskazany. Nie zaleca się stosowania u dzieci z GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m² oraz u pacjentów po niedawnym przeszczepie nerki.
antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, lek moczopędny oszczędzający potas, losartan, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczepienie nerki, suplement potasu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asbima
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. Leczenie antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i należy je natychmiast przerwać po jej stwierdzeniu. U pacjentów z pobudzeniem układu renina-angiotensyna, odwodnionych lub z niedoborem sodu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych, może wystąpić niedociśnienie objawowe (w badaniach kontrolowanych u 0,4% pacjentów). Zaleca się wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych przed terapią lub ścisłą obserwację. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu podczas jednoczesnego stosowania preparatów potasu, leków oszczędzających potas lub innych produktów zwiększających jego poziom. U pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej istnieje ryzyko wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny, a u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i nie przekraczanie dawki 80 mg walsartanu.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, przeszczepienie nerki, sorbitol, stężenie kreatyniny, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 5 mg + 320 mg
Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po przebytym ostrym zawale serca. Metabolizm amlodypiny i walsartanu odbywa się głównie w wątrobie, co zwiększa ryzyko kumulacji i działań niepożądanych u pacjentów z niewydolnością wątroby.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, małowodzie, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na substancje czynne, nieprawidłowość rozwojowa płodu, niewydolność serca, opóźnienie kostnienia czaszki, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rzut serca, trymestr ciąży, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zapaść naczyniowa, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Wamlox
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek i wątroby. Terapia jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową lub cholestazą. U pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem, zwłaszcza przyjmujących duże dawki leków moczopędnych, konieczne jest wyrównanie tych zaburzeń przed rozpoczęciem leczenia. Monitorowanie stężenia potasu jest niezbędne podczas jednoczesnego stosowania preparatów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas oraz innych leków podnoszących jego poziom (np. heparyny). U pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej wskazane jest regularne kontrolowanie parametrów nerkowych, a u osób z klirensem kreatyniny <10 ml/min oraz dializowanych należy zachować szczególną ostrożność ze względu na brak danych klinicznych. Amlodypina nie wymaga modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nie jest dializowana.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializoterapia, dysfagia, hiperkaliemia, marskość żółciowa, niedobór sodu, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, przełom nadciśnieniowy, przeszczepienie nerki, skąpomocz, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Toralis
Produkt leczniczy Toralis łączy lizynopryl, inhibitor ACE, oraz torasemid, diuretyk pętlowy, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów, zwłaszcza z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek oraz chorobami układu sercowo-naczyniowego. Niedociśnienie tętnicze, szczególnie objawowe, jest częstym ryzykiem u pacjentów z obniżoną objętością krwi krążącej, stosujących duże dawki diuretyków lub z hiponatremią. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego po zmianie dawki lizynoprylu i/lub torasemidu oraz kontrolę elektrolitów, w tym stężenia potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą i przyjmujących leki oszczędzające potas. W przypadku wystąpienia niedociśnienia należy zastosować ułożenie pacjenta na plecach i ewentualne dożylne uzupełnienie płynów 0,9% NaCl. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca dalsze obniżenie ciśnienia jest przewidywalne i zwykle nie wymaga przerwania terapii, chyba że pojawią się objawy niedociśnienia.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, działanie ototoksyczne, enzymy wątrobowe, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza, lizynopryl, małopłytkowość, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, piorunujące zapalenie wątroby, podwójna blokada RAA, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stężenie kreatyniny, torasemid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Irbesartan Aurovitas
Podczas stosowania Irbesartan Aurovitas, antagonisty receptora angiotensyny II, należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową lub niedoborem sodu, które należy wyrównać przed rozpoczęciem terapii. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki istnieje podwyższone ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, a także unikanie jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II i aliskirenu ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nefropatią cukrzycową, niewydolnością serca oraz u osób rasy czarnej, u których skuteczność leku może być mniejsza.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia niedokrwienna, kardiomiopatia przerostowa, lit, nefropatia cukrzycowa, objętość wewnątrznaczyniowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, proteinuria, renina osocza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Irprestan
Irbesartan (Irprestan) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza u osób ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, niedoborem sodu, zwężeniem tętnic nerkowych, zaburzeniami czynności nerek oraz cukrzycą. Ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego jest podwyższone, szczególnie po pierwszej dawce, dlatego zaleca się wyrównanie stanu przed rozpoczęciem terapii. U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. W przypadku współistniejącej cukrzycy należy kontrolować glikemię, gdyż irbesartan może wywoływać hipoglikemię, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym (obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, choroba nerek, cukrzyca typu 2, hiperkaliemia, hipoglikemia, incydent nerkowy, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia niedokrwienna, kardiomiopatia przerostowa, lek przeciwcukrzycowy, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, proteinuria, przeszczepienie nerki, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie ukrwienia mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Olmesartan medoksomil – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olmesartan medoksomil wiąże się ze zwiększonym ryzykiem objawowego niedociśnienia tętniczego u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i/lub hiponatremią, szczególnie po pierwszej dawce. Ryzyko to jest istotne u osób poddanych intensywnemu leczeniu moczopędnemu, na diecie niskosodowej, z biegunką lub wymiotami, dlatego konieczne jest wyrównanie zaburzeń przed rozpoczęciem terapii oraz ścisła obserwacja. U pacjentów z zależnością napięcia mięśni naczyń i funkcji nerek od układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. z ciężką zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej) stosowanie olmesartanu może prowadzić do ostrego niedociśnienia, azotemii, oligurii lub ostrej niewydolności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min, a u osób z klirensem 30-60 ml/min wymagana jest ostrożność i okresowa kontrola stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka olmesartanu nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a stosowanie jest przeciwwskazane przy ciężkich zaburzeniach wątroby, cholestazie i niedrożności dróg żółciowych.
choroba niedokrwienna serca, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hiponatremia rozcieńczeniowa, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, krótkowzroczność przejściowa, nieczerniakowe nowotwory skóry, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość wewnątrznaczyniowa, przewlekła biegunka, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczność oddechowa, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenia ukrwienia mózgu, zasadowica hipochloremiczna, zastawka dwudzielna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sartesta 5 mg + 160 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę (pochodną dihydropirydyny) oraz walsartan, jest preparatem hipotensyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u osób z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca (np. kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po przebytym ostrym zawale. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Sartesty z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, cholestaza, cukrzyca, działanie teratogenne, farmakokinetyka leku, farmakoterapia, hiperkaliemia, hipoperfuzja narządowa, interakcja lekowa, kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, lek hipotensyjny, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedorozwój nerek, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, trymestr ciąży, walsartan, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał serca, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Przeciwwskazania stosowania
Indapamid, diuretyk tiazydopodobny z grupy sulfonamidów, jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na indapamid lub inne sulfonamidy, ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min dla większości preparatów, a dla niektórych preparatów złożonych już <60 ml/min), encefalopatię wątrobową, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz hipokaliemię. U pacjentów dializowanych stosowanie indapamidu jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatów złożonych zawierających indapamid, które mają dodatkowe przeciwwskazania, m.in. ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, niestabilną niewydolność serca po zawale, a także w II i III trymestrze ciąży, zwłaszcza gdy lek zawiera inhibitory ACE lub ARB.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk sulfonamidowy, cholestaza, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, glikozydy nasercowe, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, sulfonamid, udar niedokrwienny mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elestar
Produkt leczniczy Elestar, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z hipowolemią, niedoborem sodu, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min przeciwwskazany), niewydolnością serca oraz zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, leków oszczędzających potas lub heparyny, konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawka olmesartanu nie powinna przekraczać 20 mg, a amlodypinę należy stosować ostrożnie, rozpoczynając od najmniejszej dawki. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u kobiet w ciąży.
antagoniści receptora angiotensyny II, atrofia kosmków, azotemia, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, enteropatia typu celiakii, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hipovolemia, inhibitory konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, leczenie diuretyczne, leki moczopędne oszczędzające potas, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, oliguria, ostra niewydolność nerek, przewlekła biegunka, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia mózgowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodipine Medreg 5 mg
Preparat Amlodipine Medreg, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę lub substancje pomocnicze, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, stanem wstrząsu (w tym kardiogennego), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca (np. ciężkim zwężeniem zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego, pogorszenie perfuzji narządowej, destabilizacja hemodynamiczna oraz ryzyko zagrażające życiu pacjenta.
amlodypina, antagonista wapnia, destabilizacja hemodynamiczna, dysfagia, działanie wazodylatacyjne, nadwrażliwość na amlodypinę, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, reakcja anafilaktyczna, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Walsartan Krka
Walsartan Krka 320 mg, jako antagonista receptora angiotensyny II, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) oraz u pacjentów dializowanych, gdzie konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i funkcji nerek. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, natomiast lek jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach wątroby, żółciowej marskości i cholestazie. Walsartan może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze u pacjentów odwodnionych lub z niedoborem sodu, dlatego przed terapią należy wyrównać te niedobory. Ponadto, u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej lub po przeszczepie nerki wskazana jest ścisła kontrola czynności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, dializoterapia, diuretyk oszczędzający potas, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (320 mg + 12,5 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia oraz hiperkalcemia. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu, sodu, magnezu, wapnia, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min) oraz wątroby. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, pierwotnym hiperaldosteronizmem, ciężką przewlekłą niewydolnością serca oraz u osób z ryzykiem obrzęku naczynioruchowego. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków zwiększających stężenie potasu oraz podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
azotemia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przeszczep nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zasadowica hipochloremiczna, zastawka dwudzielna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Wamlox
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko istotnego niedociśnienia tętniczego (0,4% w badaniach kontrolowanych) u pacjentów z pobudzeniem układu renina-angiotensyna, zwłaszcza u osób odwodnionych, z niedoborem soli lub stosujących duże dawki diuretyków. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz monitorowanie stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu preparatów potasu, diuretyków oszczędzających potas lub innych leków podwyższających jego poziom. U pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej lub po przeszczepieniu nerki konieczna jest indywidualna ocena ryzyka, a u osób z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg. W przypadku umiarkowanych zaburzeń nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m²) nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak wskazane jest monitorowanie potasu i kreatyniny.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, AUC, azotemia, cholestaza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, mocznik we krwi, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność serca, niewydolność serca NYHA, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, potas w surowicy, przełom nadciśnieniowy, przeszczep nerki, skąpomocz, terapia hipotensyjna, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramladio
Podczas terapii ramiprylem, inhibitorem ACE, należy unikać rozpoczynania leczenia u kobiet w ciąży oraz natychmiast przerwać stosowanie po potwierdzeniu ciąży, stosując alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe. U pacjentów z aktywowanym układem renina-angiotensyna-aldosteron istnieje ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek, szczególnie przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki ramiprylu, zwłaszcza w obecności ciężkiego nadciśnienia, niewyrównanej niewydolności serca, zwężenia zastawkowego, jednostronnego zwężenia tętnicy nerkowej, niedoboru płynów lub elektrolitów, marskości wątroby, wodobrzusza oraz w trakcie dużych zabiegów chirurgicznych. Zaleca się wyrównanie odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych przed terapią oraz regularne monitorowanie czynności nerek i ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i serca. Podwójne blokowanie układu RAA (inhibitory ACE z AIIRA lub aliskirenem) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, a w przypadku konieczności stosowania wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ewerolimus, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, konwertaza angiotensyny, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, SIADH, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Milrinon – Przeciwwskazania stosowania
Milrinon, będący inhibitorem fosfodiesterazy III, wykazuje działanie inotropowe dodatnie oraz wazodylatacyjne, co czyni go skutecznym w leczeniu ostrej niewydolności serca. Jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, ciężką hipowolemią, ostrym zawałem mięśnia sercowego oraz określonymi chorobami strukturalnymi serca, takimi jak ciężkie zwężenie zastawki aorty lub tętnicy płucnej, kardiomiopatia przerostowa zaporowa i tętniak komory serca. Ponadto, milrinon nie powinien być stosowany u chorych z niewydolnością serca wywołaną nadczynnością tarczycy, ostrym zapaleniem mięśnia sercowego czy kardiomiopatią amyloidową, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub braku skuteczności terapii.
choroba niedokrwienna serca, ciężka hipowolemią, działanie inotropowe dodatnie, działanie wazodylatacyjne, hipokalemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia amyloidowa, kardiomiopatia przerostowa zaporowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kurczliwość mięśnia sercowego, milrinon, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, obszar martwicy, ostra niewydolność serca, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, strukturalna choroba serca, tętniak komory serca, tyreotoksykoza, wielonaczyniowa choroba wieńcowa, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, złogi amyloidu, zwężenie tętnicy płucnej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valarox
Produkt leczniczy Valarox, łączący rozuwastatynę i walsartan, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko nefrotoksyczności, miopatii oraz interakcji farmakologicznych. U pacjentów stosujących rozuwastatynę w dawkach 30-40 mg obserwowano białkomocz kanalikowy oraz zwiększoną częstość ciężkich działań niepożądanych nerkowych, co wskazuje na konieczność regularnej oceny funkcji nerek. Walsartan wymaga ostrożności u pacjentów z klirensem kreatyniny <10 ml/min, a jego stosowanie jest przeciwwskazane w połączeniu z aliskirenem u chorych z GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Ponadto, u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub po przeszczepie nerki brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania walsartanu, co wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania preparatów zwiększających stężenie potasu oraz wyrównanie niedoboru sodu i objętości krwi przed rozpoczęciem terapii walsartanem, aby zapobiec objawowemu niedociśnieniu tętniczemu.
antagoniści receptora angiotensyny II, antybiotyki makrolidowe, białkomocz, ciężkie skórne działania niepożądane, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kardiomiopatia przerostowa, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, leki przeciwgrzybicze azolowe, miastenia, miastenia oczna, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, podwójna blokada układu RAA, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, śródmiąższowa choroba płuc, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asicor
Milrinon mleczan (Asicor, 1 mg/ml) jest inhibitorem fosfodiesterazy III stosowanym do krótkotrwałej terapii niewydolności serca, wymagającym ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i elektrolitowych. Nie zaleca się jego stosowania bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego ze względu na ryzyko zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO₂). W trakcie infuzji konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, EKG, równowagi płynowej, stężenia potasu oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny), aby zapobiec powikłaniom takim jak hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (w tym komorowe i nadkomorowe), niedociśnienie tętnicze oraz małopłytkowość. U pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrinon nie powinien zastępować leczenia chirurgicznego. W przypadku wystąpienia zaburzeń rytmu infuzję należy przerwać.
U noworodków i dzieci po operacjach na otwartym sercu konieczne jest kompleksowe monitorowanie hemodynamiczne oraz parametrów laboratoryjnych, w tym liczby płytek krwi i stężenia potasu, ze względu na zwiększone ryzyko małopłytkowości i opóźnionego zamykania przewodu tętniczego. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek obserwowano zmniejszony klirens milrinonu, dlatego stosowanie u tej populacji jest niewskazane bez wyraźnej stabilizacji hemodynamicznej. U osób w podeszłym wieku nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych ani zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Dawkowanie należy dostosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co czyni go lekiem „wolnym od sodu”.
ciśnienie krwi, ciśnienie w tętnicy płucnej, ciśnienie żylne ośrodkowe, częstoskurcz komorowy, działanie wazodylatacyjne, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inotropia dodatnia, komorowe zaburzenia rytmu serca, koncentrat do sporządzania roztworu, krwawienie dokomorowe, lek moczopędny, małopłytkowość, milrinon, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, odczyn w miejscu podania, pojemność minutowa serca, przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, przetrwały przewód tętniczy, przewód tętniczy, systemowy opór naczyniowy, układ bodźcoprzewodzący, węzeł przedsionkowo-komorowy, wskaźnik sercowy, zawał mięśnia sercowego, zużycie tlenu przez mięsień sercowy, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min), chorobami wątroby oraz u osób z ryzykiem obrzęku naczynioruchowego. Monitorowanie stężenia potasu, sodu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy jest niezbędne ze względu na ryzyko hipokaliemii, hiponatremii, hipomagnezemii, hiperkalcemii oraz zaburzeń czynności nerek. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, ciężką przewlekłą niewydolnością serca oraz pierwotnym hiperaldosteronizmem. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów podnoszących poziom potasu oraz podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek.
cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek hipoglikemiczny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, przeszczep nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, toczeń rumieniowaty układowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals
Podczas terapii peryndoprylem, inhibitorem ACE, istnieje ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego obejmującego twarz, kończyny, błony śluzowe, język, głośnię lub krtań, co może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny. Obrzęk naczynioruchowy jelit, manifestujący się bólem brzucha z lub bez nudności i wymiotów, również może wystąpić i ustępuje po odstawieniu inhibitora ACE. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu z walsartanem (przeciwwskazane), racekadotrylu, inhibitorów mTOR oraz wildagliptyny, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. U pacjentów poddawanych aferezie LDL z siarczanem dekstranu lub immunoterapii jadem owadów mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, które można ograniczyć przez czasowe odstawienie inhibitora ACE.
afereza LDL, agranulocytoza, antagonista aldosteronu, antagonista wapnia, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, diuretyk, dławica piersiowa, hiperkaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie reninozależne, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie objawowe, niedokrwistość, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk płuc, obustronne zwężenie tętnicy nerkowej, peryndopryl i amlodypina, piorunująca martwica wątroby, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, syrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tensart HCT
Produkt leczniczy Tensart HCT, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, takich jak hiperkaliemia indukowana przez walsartan oraz hipokaliemia, hiponatremia, zasadowica hipochloremiczna, hipomagnezemia i hiperkalcemia wywoływane przez hydrochlorotiazyd. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu, sodu, magnezu, wapnia oraz innych elektrolitów w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem sodu, odwodnieniem, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min), chorobami wątroby oraz chorobami serca, zwłaszcza ciężką niewydolnością serca, gdzie ryzyko ostrej niewydolności nerek i azotemii jest podwyższone. Przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne działania teratogenne AIIRA.
azotemia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, fotodermatoza, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, nadczynność przytarczyc, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, przewlekła niewydolność serca, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, sulfonamid, toczeń rumieniowaty, tolerancja glukozy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zasadowica hipochloremiczna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asbima
Asbima to lek złożony zawierający amlodypinę (antagonistę kanałów wapniowych) oraz walsartan (antagonistę receptora angiotensyny II), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży (przeciwwskazane), pacjentów z niedoborem sodu i odwodnieniem (ryzyko hipotonii, obserwowane u 0,4% pacjentów), a także u osób z zaburzeniami czynności nerek (GFR >30 ml/min/1,73 m² bez konieczności modyfikacji dawki, ale z koniecznością monitorowania potasu i kreatyniny) oraz wątroby (maksymalna dawka walsartanu 80 mg u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami). Należy unikać stosowania u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem oraz zachować ostrożność u osób z nadciśnieniem w przebiegu zwężenia tętnicy nerkowej, po przeszczepie nerki, z ciężką niewydolnością serca oraz z ryzykiem obrzęku naczynioruchowego. W przypadku wystąpienia niedociśnienia zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej i podanie dożylne roztworu soli fizjologicznej.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, biodostępność, cholestaza, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kreatynina w surowicy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, mocznik we krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, niedociśnienie, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, okres półtrwania leku, ostra niewydolność nerek, potas w surowicy, przeszczepienie nerki, skąpomocz, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego niezależnie od etiologii. Nie należy stosować leku u pacjentów z niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. istotne zwężenie zastawki aortalnej) oraz niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz znaczące obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, ze względu na ryzyko kumulacji leków i pogorszenia funkcji nerek. Lek jest absolutnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE.
amlodypina, angioedema, antagonista receptora angiotensyny, ciężkie niedociśnienie, dihydropirydyna, dysfunkcja wątroby, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja narządowa, przeszczep nerki, ramipryl, sakubitryl, stenoza aortalna, substancja czynna, trymestr ciąży, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerki, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vanatex
Vanatex (walsartan) wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza stężenia potasu w surowicy, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu lub heparyny. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz dializowanych brak jest wystarczających danych bezpieczeństwa, dlatego zaleca się ostrożność. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem powyżej 10 ml/min. Przeciwwskazane jest łączenie walsartanu z aliskirenem u chorych z GFR <60 ml/min/1,73 m². Walsartan wymaga ostrożności u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, a także u osób z niedoborem sodu i odwodnieniem, gdzie może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. U pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej konieczne jest regularne monitorowanie parametrów nerkowych. Stosowanie u pacjentów po przeszczepie nerki oraz z pierwotnym hiperaldosteronizmem jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności.
antagonista receptora angiotensyny, azot mocznikowy, cholestaza, dializoterapia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Walsartan Krka
Walsartan Krka 160 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min, dializowanych, z niewydolnością serca, po zawale mięśnia sercowego oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby (łagodne lub umiarkowane bez cholestazy). Hiperkaliemia jest istotnym ryzykiem, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, diuretyków oszczędzających potas lub leków podwyższających potas (np. heparyny), co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu. U pacjentów z niedoborem sodu i odwodnieniem, np. leczonych dużymi dawkami diuretyków, istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, dlatego przed terapią należy wyrównać niedobory elektrolitowe i objętość krwi krążącej. Walsartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową oraz cholestazą, a także u dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min lub poddawanych dializoterapii.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azot mocznikowy we krwi, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializoterapia, diuretyk oszczędzający potas, dysfagia, funkcja nerek, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość żółciowa, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk krtani i głośni, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pacjent dializowany, przeszczepienie nerki, stężenie kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lapixen 2 mg
Lek Lapixen zawiera lacydypinę, antagonistę wapnia z grupy dihydropirydyn, dostępny w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 6 mg w formie tabletek powlekanych. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na lacydypinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną, której zawartość wynosi odpowiednio 137 mg, 274 mg i 411 mg w kolejnych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy oraz u osób z historią reakcji alergicznych na inne pochodne dihydropirydyny ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Tabletki 4 mg można dzielić na dwie równe dawki, co umożliwia dostosowanie terapii u pacjentów z ograniczeniami dotyczącymi pełnej dawki.
antagonista wapnia, dihydropirydyna, lacydypina, laktoza bezwodna, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja wieńcowa, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, tętnica wieńcowa, wstrząs kardiogenny, zwężenie zastawki aorty