kardiomiopatia przerostowa zaporowa

Kardiomiopatia przerostowa zaporowa (HOCM – Hypertrophic Obstructive Cardiomyopathy) to specyficzna postać kardiomiopatii przerostowej, charakteryzująca się nieprawidłowym przerostem mięśnia sercowego, szczególnie przegrody międzykomorowej, który powoduje zwężenie drogi odpływu z lewej komory. To zaburzenie hemodynamiczne prowadzi do gradientu ciśnień w drodze odpływu lewej komory, co jest kluczową cechą różnicującą HOCM od kardiomiopatii przerostowej bez zawężenia.

Patofizjologia HOCM obejmuje nie tylko sam przerost mięśnia, ale także dynamiczne zawężenie wynikające z ruchu przedniego płatka zastawki mitralnej (SAM – Systolic Anterior Motion) w kierunku przegrody międzykomorowej podczas skurczu serca. To powoduje zarówno obstrukcję drogi odpływu, jak i niedomykalność zastawki mitralnej, co skutkuje złożonymi zaburzeniami hemodynamicznymi.

Objawy kliniczne HOCM obejmują duszność wysiłkową, bóle w klatce piersiowej, zasłabnięcia i omdlenia, zwłaszcza podczas wysiłku fizycznego. Choroba jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłych zgonów sercowych u młodych osób, szczególnie sportowców. Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które uwidacznia przerost przegrody, SAM oraz gradient ciśnień, a także rezonans magnetyczny serca, EKG i badania genetyczne.

Leczenie HOCM jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (beta-blokery, blokery kanału wapniowego), ablację alkoholową przegrody międzykomorowej, miektomię chirurgiczną oraz implantację kardiowertera-defibrylatora u pacjentów z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego. Właściwe postępowanie terapeutyczne wymaga indywidualnego podejścia i powinno być prowadzone w ośrodkach specjalizujących się w leczeniu kardiomiopatii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl