kwas żołądkowy
Kwas żołądkowy to kluczowy składnik soku żołądkowego, składający się głównie z kwasu solnego (HCl), wytwarzanego przez komórki okładzinowe w błonie śluzowej żołądka. Jego stężenie powoduje, że pH soku żołądkowego wynosi zwykle między 1,5 a 3,5, co czyni go jednym z najbardziej kwaśnych płynów fizjologicznych w organizmie człowieka.
Podstawową funkcją kwasu żołądkowego jest aktywacja pepsynogenu do pepsyny – enzymu odpowiedzialnego za wstępne trawienie białek. Ponadto kwas żołądkowy pełni istotną rolę w obronie przeciwbakteryjnej organizmu, niszcząc wiele patogenów dostających się do żołądka wraz z pokarmem. Uczestniczy również w procesie wchłaniania niektórych składników odżywczych, zwłaszcza witaminy B12 i żelaza.
Zaburzenia sekrecji kwasu żołądkowego mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych. Nadmierne wydzielanie kwasu jest związane z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz zespołem Zollingera-Ellisona. Z kolei niedobór kwasu żołądkowego (achlorhydria) może skutkować zaburzeniami trawienia, zwiększonym ryzykiem infekcji przewodu pokarmowego oraz niedoborami pokarmowymi, zwłaszcza witaminy B12.
W praktyce klinicznej do hamowania wydzielania kwasu żołądkowego stosuje się inhibitory pompy protonowej, antagonisty receptora H2 oraz leki zobojętniające, które są podstawą farmakoterapii schorzeń związanych z nadkwaśnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Lamblioza – Etiologia i przyczyny
Giardioza, wywoływana przez pierwotniaka Giardia duodenalis, jest jedną z najczęstszych infekcji pasożytniczych przewodu pokarmowego na świecie, szczególnie istotną w krajach rozwiniętych i rozwijających się. Pasożyt występuje w formie trofozoitów, które kolonizują jelito cienkie, oraz cyst odpornych na warunki środowiskowe, które są głównym źródłem zakażenia. Dawka zakaźna jest niska – spożycie 10-25 cyst może wywołać chorobę. Zakażenie następuje głównie przez spożycie wody zanieczyszczonej cystami, które mogą przetrwać w zimnej, chlorowanej wodzie nawet do 2 miesięcy, a także przez kontakt bezpośredni z zakażonym kałem, co jest szczególnie istotne w środowiskach takich jak żłobki, przedszkola czy ośrodki opieki. Genotypy Giardia (assemblages A i B) mają potencjał zoonotyczny, choć transmisja od zwierząt domowych do ludzi jest rzadka. Czynniki ryzyka obejmują niedostateczną higienę, osłabiony układ odpornościowy (np. niedobory IgA, AIDS), oraz ekspozycję na zanieczyszczoną wodę i żywność.
agammaglobulinemia sprzężona z chromosomem X, biegunka, biegunka pasożytnicza, cykl życiowy, cysta Giardia, dawka zakaźna, droga transmisji, Giardia duodenalis, Giardia intestinalis, Giardia lamblia, jelito cienkie, kwas żołądkowy, mechanizm patogenetyczny, nabłonek jelita cienkiego, niedobór IgA, niedobór immunoglobulin, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, okres inkubacji, pospolity zmienny niedobór odporności, potencjał zoonotyczny, przepuszczalność jelitowa, selektywny niedobór IgA, transmisja bezpośrednia, trofozoit, zakażenie pasożytnicze przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania, żołądek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg
Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych jest preparatem przeznaczonym do leczenia objawowego refluksu żołądkowo-przełykowego, w tym zgagi, zarzucania kwaśnej treści pokarmowej oraz niestrawności, szczególnie po posiłkach i w trakcie ciąży. Lek jest wskazany dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia, natomiast nie zaleca się go u dzieci poniżej 12 lat. Mechanizm działania opiera się na trzech substancjach czynnych: sodu alginianie (250 mg), który tworzy fizyczną barierę zapobiegającą refluksowi, sodu wodorowęglanie (106,5 mg) neutralizującym kwas żołądkowy i wzmacniającym alginian, oraz wapnia węglanie (187,5 mg) działającym zobojętniająco na kwas żołądkowy, co łącznie skutecznie łagodzi objawy refluksu.
alginian sodu, błona śluzowa przełyku, ciąża, dolegliwości gastryczne, dyskomfort w nadbrzuszu, kwas żołądkowy, macica, niestrawność, nocny refluks, pieczenie za mostkiem, refluks żołądkowo-przełykowy, treść żołądkowa, uczucie pełności, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wzdęcia, zarzucanie treści pokarmowej, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus acidophilus – Właściwości farmakokinetyczne
Lactobacillus acidophilus (La-5) stanowi 37,5% kompozycji bakterii kwasu mlekowego w jednej kapsułce Trilac, która zawiera łącznie 1,6 x 10⁹ CFU bakterii, w tym także Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (25,0%) oraz Bifidobacterium animalis subsp. lactis (37,5%). Produkt ten nie posiada danych farmakokinetycznych, co jest typowe dla probiotyków, gdyż bakterie te nie ulegają wchłanianiu systemowemu, dystrybucji, metabolizmowi wątrobowemu ani wydalaniu nerkowemu. Mechanizm działania Lactobacillus acidophilus opiera się na lokalnej aktywności w świetle przewodu pokarmowego, gdzie szczep może czasowo kolonizować błonę śluzową jelit, konkurując z patogenami, produkując substancje przeciwdrobnoustrojowe oraz modulując odpowiedź immunologiczną gospodarza.
adhezja, bakterie kwasu mlekowego, bakterie probiotyczne, Bifidobacterium animalis, błona śluzowa jelit, interakcja farmakokinetyczna, kapsułka twarda, kwas żołądkowy, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus delbrueckii, mechanizm działania, mikrobiota jelitowa, modulacja odpowiedzi immunologicznej, parametr farmakokinetyczny, przewód pokarmowy, substancja biologicznie czynna, substancja przeciwdrobnoustrojowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mesopral 20 mg
Mesopral, dostępny w dawkach 20 mg i 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GERD) zaleca się 40 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia, a w terapii podtrzymującej 20 mg raz na dobę. W przypadku eradykacji Helicobacter pylori stosuje się schemat 20 mg ezomeprazolu z 1000 mg amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny dwa razy na dobę przez 7 dni. U pacjentów stosujących NLPZ dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni w leczeniu wrzodów, a w profilaktyce 20 mg raz na dobę. W zespole Zollingera-Ellisona początkowa dawka to 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 80-160 mg/dobę podzielonej na dwie dawki. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby wymaga ostrożności, zwłaszcza przy ciężkiej niewydolności wątroby, gdzie maksymalna dawka to 20 mg/dobę.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol, kapsułki dojelitowe, klarytromycyna, krwawienie z wrzodów trawiennych, kwas żołądkowy, leczenie podtrzymujące, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otoczka dojelitowa, peletki lecznicze, refluksowe zapalenie przełyku, wrzód żołądka, zespół Zollingera-Ellisona, zgłębnik żołądkowy - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan ciężki – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Magnez węglan ciężki (73,50 mg na tabletkę) jest jednym z aktywnych składników preparatu Rennie Extra, obok wapnia węglanu (625 mg) oraz kwasu alginowego (150 mg). Substancja ta działa jako zobojętniający kwas żołądkowy składnik kompleksu terapeutycznego stosowanego w leczeniu nadkwaśności żołądka. Na podstawie danych klinicznych i charakterystyki produktu stwierdzono, że magnez węglan ciężki nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy ani funkcje psychomotoryczne pacjenta, co potwierdza brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn podczas stosowania leku.
efekt sedacyjny, funkcje psychomotoryczne, kwas alginowy, kwas żołądkowy, magnez węglan ciężki, mechanizm działania, nadkwaśność żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, substancja czynna, tabletki do rozgryzania i żucia, węglan wapnia, zaburzenia koncentracji, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Kac – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kac (veisalgia) to zespół objawów somatycznych i psychicznych pojawiających się po ustąpieniu stężenia alkoholu we krwi do poziomu bliskiego zeru. Typowe symptomy obejmują zmęczenie, bóle głowy, nudności, wymioty, odwodnienie, nadwrażliwość na bodźce, zaburzenia nastroju i funkcji poznawczych oraz objawy ze strony układu krążenia i neuromotoryczne, takie jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze i tremor. Patofizjologia kaca obejmuje odwodnienie spowodowane hamowaniem wazopresyny, reakcję zapalną, podrażnienie błony śluzowej żołądka, hipoglikemię, zaburzenia snu oraz toksyczne działanie acetaldehydu i kongenerów zawartych w ciemnych alkoholach. Leczenie opiera się na nawodnieniu (woda, napoje izotoniczne, woda kokosowa), odpowiedniej diecie (węglowodany złożone, cysteina z jaj, fruktoza z owoców), farmakoterapii objawowej (NLPZ, leki przeciwwymiotne, zobojętniające kwas żołądkowy) oraz odpoczynku. W ciężkich przypadkach rozważa się dożylne podanie płynów, witamin z grupy B, witaminy C, glutationu i elektrolitów, choć skuteczność tej terapii nie jest jednoznacznie potwierdzona.
acetaldehyd, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, GABA, glutaminian, glutation, hipoglikemia, kwas żołądkowy, lęk, lek przeciwwymiotny, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadmierne spożycie alkoholu, neuroprzekaźnik, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, płynoterapia dożylna, podwyższone ciśnienie krwi, poziom cukru we krwi, reakcja zapalna, roztwór soli fizjologicznej, stężenie alkoholu we krwi, tachykardia, technika relaksacyjna, tremor rąk, veisalgia, wazopresyna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zatrucie alkoholem, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranigast Fast 150 mg
Ranigast Fast, zawierający 150 mg ranitydyny w formie tabletek musujących, jest wskazany do objawowego leczenia dolegliwości dyspeptycznych o charakterze czynnościowym, niezwiązanych z organiczną patologią przewodu pokarmowego. Preparat jest dedykowany pacjentom z objawami takimi jak zgaga, niestrawność oraz nadkwaśność, które nie wynikają ze strukturalnych zmian w układzie trawiennym. Tabletki musujące zapewniają szybkie rozpuszczanie i wchłanianie substancji czynnej, co sprzyja szybkiemu ustąpieniu dolegliwości. Przed zastosowaniem leku należy wykluczyć choroby organiczne, a także uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak sód (211 mg/tabletkę), sorbitol (820 mg/tabletkę) oraz aspartam (20 mg/tabletkę), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nadciśnieniem, fenyloketonurią lub wrażliwością na sorbitol.
chlorowodorek, choroba sercowo-naczyniowa, dieta niskosodowa, dolegliwość dyspeptyczna, dysfagia, fenyloketonuria, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas solny, kwas żołądkowy, nadciśnienie, nadkwaśność, niestrawność, patologia przewodu pokarmowego, ranitydyna, środek przeczyszczający, tabletka musująca, zgaga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dulofor 60 mg
Dulofor to preparat zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych twardych o dawkach 30 mg i 60 mg. Kapsułki 30 mg zawierają 1,95 mg laktozy jednowodnej oraz 0,167 mg czerwieni Allura (E 129), natomiast kapsułki 60 mg zawierają 3,9 mg laktozy jednowodnej, 0,390 mg czerwieni Allura (E 129) oraz 0,152 mg żółcieni pomarańczowej (E 110). Formulacja kapsułek obejmuje substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, talk, magnezu stearynian, sodu stearylofumaran, hypromelozy octanobursztynian i hypromelozy o różnych lepkościach, makrogol 4000 oraz barwniki (tlenek tytanu E 171, błękit brylantowy FCF E 133, czerwień Allura AC E 129, żółcień chinolinowa E 104 i żółcień pomarańczowa E 110). Kapsułki są dojelitowe, co zapewnia uwalnianie substancji czynnej w jelitach, chroniąc ją przed działaniem kwasu żołądkowego.
błękit brylantowy, blistry, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek, czerwień Allura, duloksetyna, glikol propylenowy, hypromeloza, hypromelozy octanobursztynian, indygotyna, kapsułki dojelitowe twarde, kwas żołądkowy, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, tabletka dojelitowa, tytanu dwutlenek, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Soledum forte 200 mg
Soledum forte to lek zawierający 200 mg 1,8-cyneolu (eukaliptolu) w kapsułkach dojelitowych miękkich, wykazujący działanie wykrztuśne, przeciwzapalne oraz rozszerzające oskrzela. Substancja czynna ułatwia usuwanie nadmiernej wydzieliny w przebiegu kaszlu produktywnego, wspomaga leczenie ostrego, nieropnego zapalenia zatok przynosowych poprzez zmniejszenie obrzęku błony śluzowej oraz działa przeciwzapalnie w różnych zapalnych chorobach dróg oddechowych, takich jak zapalenie oskrzeli czy tchawicy. Kapsułki dojelitowe chronią 1,8-cyneol przed degradacją w żołądku, umożliwiając jego uwolnienie w jelicie cienkim, co zwiększa skuteczność terapii i redukuje ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego.
cyneol, działanie przeciwzapalne, działanie sekretolityczne, działanie wykrztuśne, eukaliptol, jelito cienkie, kapsułka dojelitowa, kaszel mokry, kaszel produktywny, kwas żołądkowy, nieropne zapalenie zatok, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej, rozszerzenie oskrzeli, schorzenie układu oddechowego, sorbitol, środek wykrztuśny, trudność w odkrztuszaniu, wydzielina dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy, zapalenie zatok przynosowych, zapalna choroba dróg oddechowych, związek terpenowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AuroDulox 30 mg
Duloxetine Apotex to preparat zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. Lek jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych u pacjentów dorosłych. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co prowadzi do poprawy objawów depresyjnych, redukcji odczuć bólowych oraz normalizacji zaburzonej równowagi neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Kapsułki dojelitowe chronią substancję czynną przed działaniem kwasu żołądkowego, a preparat zawiera sacharozę w ilościach odpowiednio 59,6-67,8 mg w dawce 30 mg oraz 119,2-135,6 mg w dawce 60 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów lub cukrzycą.
centralny układ nerwowy, chlorowodorek duloksetyny, duże zaburzenia depresyjne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułki dojelitowe, kwas żołądkowy, nietolerancja cukrów, objawy lękowe, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, serotonina i noradrenalina, transmisja bólu, uszkodzenie nerwów obwodowych, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie równowagi neuroprzekaźników - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Jodid 200 200 mcg jodu
Produkt leczniczy Jodid 200 zawiera 200 μg jodu w postaci jodku potasu, który jest niemal całkowicie wchłaniany w jelicie cienkim po podaniu doustnym. Jod może być także wchłaniany przezskórnie i z jam ciała, jednak wchłanianie to jest niewielkie i niekontrolowane. Objętość dystrybucji jodu u zdrowych osób wynosi około 23 litrów, co odpowiada 38% masy ciała. Fizjologiczne stężenie nieorganicznego jodu w surowicy mieści się w zakresie 0,1-0,5 μg/dl. Jod jest magazynowany przede wszystkim w tarczycy, śliniankach, gruczołach piersiowych oraz żołądku, gdzie jego stężenie w ślinie, kwasie żołądkowym i mleku jest około 30-krotnie wyższe niż w osoczu.
- Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Właściwości farmakodynamiczne
Magnezu węglan ciężki (Magnesii subcarbonas ponderosus) jest substancją zobojętniającą kwas solny w żołądku, wykazującą silne działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, niezależne od wchłaniania ogólnoustrojowego. W preparatach takich jak Rennie Antacidum i Rennie Fruit, magnezu węglan ciężki występuje w dawce 80 mg na tabletkę (odpowiadającej 20 mg magnezu) w połączeniu z węglanem wapnia (680 mg, odpowiadające 272 mg wapnia), co synergistycznie zwiększa efektywność zobojętniającą. Badania in vitro wykazały szybkie podnoszenie pH treści żołądkowej z wartości wyjściowej 1,5-2,0 do pH 3 w 40 sekund, pH 4 w 73 sekundy, osiągając maksymalne pH 5,24, co potwierdza szybkie i skuteczne działanie neutralizujące kwas solny.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Panrazol 40 mg
Panrazol 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Preparat w postaci tabletek dojelitowych o dawce 40 mg jest wskazany u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w terapii refluksowego zapalenia przełyku, gdzie zmniejsza wydzielanie kwasu, łagodząc objawy i wspomagając gojenie śluzówki. U dorosłych Panrazol 40 mg znajduje zastosowanie także w eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej z antybiotykami, leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz w zespole Zollingera-Ellisona i innych stanach nadprodukcji kwasu solnego.
choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, gastryna, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwas żołądkowy, nadmierne wydzielanie kwasu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owrzodzenie żołądka, pantoprazol, pantoprazol sodowy, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia eradykacyjna, terapia skojarzona, uszkodzenie śluzówki, zespół Zollingera-Ellisona, zmiany zapalne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazole Genoptim jest dostępny w postaci twardych kapsułek dojelitowych zawierających 40 mg omeprazolu jako substancji czynnej. Kapsułki mają charakterystyczny niebiesko-fioletowy kolor i zawierają peletki cukrowe z powłoką dojelitową, która zapewnia uwalnianie omeprazolu dopiero w jelicie cienkim, chroniąc substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym 15,84 mg laktozy bezwodnej oraz 299,2 mg sacharozy na kapsułkę, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją tych składników. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, sodu laurylosiarczan oraz polimery dojelitowe, które wpływają na stabilność i farmakokinetykę leku.
dietylu ftalan, disodu fosforan dwunastowodny, erytrozyna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, hypromelozy ftalan, indygotyna, kapsułka dojelitowa twarda, kapsułka żelatynowa twarda, kwas żołądkowy, laktoza bezwodna, nietolerancja substancji, niezgodność farmaceutyczna, omeprazol, peletka cukrowa, pH jelita cienkiego, powłoka dojelitowa, sodu laurylosiarczan, uwalnianie substancji czynnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asamax 500 500 mg
Lek Asamax 500, zawierający 500 mg mesalazyny w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna zlokalizowanej w okrężnicy, zarówno w fazie ostrej, jak i w okresie remisji. Mesalazyna uwalniana jest miejscowo w jelicie grubym, co pozwala na skuteczne działanie przeciwzapalne przy minimalizacji działań niepożądanych. Preparat jest stosowany w dawkach dostosowanych do nasilenia objawów i masy ciała pacjenta, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od stopnia zaawansowania choroby.
aktywna postać choroby, choroba Crohna, dolegliwości bólowe, działanie przeciwzapalne, krew w stolcu, kwas żołądkowy, mesalazyna, nasilenie objawów, nawrót choroby, nieswoiste choroby zapalne jelit, remisja, remisja kliniczna, stan zapalny, strategia terapeutyczna, tabletki dojelitowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Neo-Pancreatinum Forte 10000 j.m. lipazy
Neo-Pancreatinum Forte, zawierający pankreatynę o aktywności enzymatycznej lipazy 10 000 j.Ph.Eur., amylazy 8 000 j.Ph.Eur. oraz proteaz 500 j.Ph.Eur., wykazuje liczne interakcje farmakologiczne i dietetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne są leki modyfikujące pH żołądka, takie jak antagoniści receptorów H₂ (cymetydyna, ranitydyna, famotydyna) oraz inhibitory pompy protonowej i leki zobojętniające, które mogą powodować przedwczesne uwalnianie enzymów w świetle żołądka i ich unieczynnienie, co znacząco obniża efektywność terapii. Podobny mechanizm dotyczy przyjmowania produktu z pokarmami o pH powyżej 5,5. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego oraz monitorowanie skuteczności terapii enzymatycznej.
antagonista receptora H2, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cymetydyna, enzym trawienny, enzym trzustkowy, famotydyna, gospodarka żelazowa, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa, kwas foliowy, kwas żołądkowy, lek zobojętniający, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, ostre zapalenie trzustki, otoczka dojelitowa, pankreatyna, przewlekłe zapalenie trzustki, ranitydyna, sok żołądkowy, sól żelaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omeprazole Mercapharm 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące omeprazolu wykazały, że długotrwała ekspozycja na lek u szczurów prowadzi do charakterystycznych zmian histopatologicznych w żołądku, przede wszystkim hiperplazji komórek enterochromaffinopodobnych (ECL), co w niektórych przypadkach skutkowało rozwojem rakowiaków. Zmiany te nie wynikają z bezpośredniej toksyczności omeprazolu, lecz są konsekwencją utrzymującej się hipergastrynemii, będącej fizjologiczną odpowiedzią na długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego. Analogiczne efekty obserwowano również u zwierząt leczonych antagonistami receptorów H2 (np. ranitydyna, famotydyna) oraz innymi inhibitorami pompy protonowej, a także po częściowej resekcji żołądka, co potwierdza, że mechanizm tych zmian jest związany z hamowaniem sekrecji kwasu żołądkowego, a nie specyficznym działaniem omeprazolu.
antagonista receptora H2, famotydyna, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny w żołądku, kwas żołądkowy, omeprazol, rakowiak, ranitydyna, receptor histaminowy H2, resekcja żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Salazopyrin EN 500 mg
Salazopyrin EN, zawierający 500 mg sulfasalazyny w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) opornego na standardową terapię niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Lek ten powinien być stosowany u pacjentów, u których NLPZ nie przyniosły oczekiwanych rezultatów lub istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. Sulfasalazyna działa jako lek modyfikujący przebieg choroby, co jest istotne w terapii RZS, zwłaszcza w przypadkach wymagających intensyfikacji leczenia.
ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, indukcja remisji, jelito cienkie, krwawienie z odbytu, kwas żołądkowy, leczenie podtrzymujące, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pełnościenne zapalenie, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny, sulfasalazyna, tabletka dojelitowa, utrata masy ciała, wrzodziejące zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diclac 50 50 mg
Diclac 50 to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) dostępny w formie tabletek dojelitowych, zawierający 50 mg diklofenaku sodowego w każdej tabletce. Postać dojelitowa zapewnia ochronę substancji czynnej przed działaniem kwasu żołądkowego, umożliwiając uwolnienie diklofenaku w jelicie cienkim, co zmniejsza ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka. Tabletki zawierają również 30 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest stosowany w terapii stanów zapalnych i bólowych różnego pochodzenia, a jego skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak skrobia kukurydziana, wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna oraz karboksymetyloskrobia sodowa, które wpływają na stabilność i właściwości farmakokinetyczne produktu.
Tabletki Diclac 50 posiadają otoczkę dojelitową wykonaną z polimeru akrylowego Eudragit L 30D, cytrynianu trietylowego, talku oraz barwników (dwutlenek tytanu E 171 i tlenek żelaza żółty E 172), co zapewnia skuteczną ochronę substancji czynnej przed degradacją w środowisku żołądka. Produkt ma okres ważności 18 miesięcy i powinien być przechowywany w temperaturze do 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią i światłem. Dostępny jest w blistrach Aluminium/PVC lub PP/Aluminium, w opakowaniach zawierających 30 lub 50 tabletek. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na jakość lub skuteczność leku, a utylizacja powinna odbywać się zgodnie z lokalnymi przepisami ochrony środowiska.
błona śluzowa żołądka, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, farmakokinetyka, jelito cienkie, kwas żołądkowy, laktoza jednowodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka dojelitowa, polimer akrylowy, substancja rozsadzająca, tabletka dojelitowa - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – Diagnostyka i diagnoza
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy charakteryzuje się przerwaniem ciągłości błony śluzowej sięgającym warstwy mięśniowej, wynikającym z zaburzenia równowagi między czynnikami agresywnymi (kwas żołądkowy) a ochronnymi (warstwa śluzowa). Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, ze zwróceniem uwagi na objawy alarmowe, takie jak krwiste wymioty, smolisty stolec, utrata masy ciała czy żółtaczka. Kluczowe jest wykrycie Helicobacter pylori, głównej przyczyny choroby, za pomocą testów nieinwazyjnych (test oddechowy z mocznikiem znakowanym 13C lub 14C, test antygenowy w kale) lub inwazyjnych (test ureazowy, badanie histopatologiczne biopsji). Ezofagogastroduodenoskopia (EGD) pozostaje złotym standardem diagnostycznym, umożliwiając lokalizację, ocenę wrzodu, pobranie wycinków oraz wykluczenie nowotworów, szczególnie u pacjentów powyżej 55-60 lat, z objawami alarmowymi lub powikłaniami. Metody obrazowe, takie jak badanie kontrastowe z barytem (czułość do 95%) i tomografia komputerowa jamy brzusznej, uzupełniają diagnostykę, zwłaszcza w ocenie powikłań (perforacja, krwawienie, zwężenie odźwiernika).
badanie histopatologiczne, biopsja błony śluzowej, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja funkcjonalna, ezofagogastroduodenoskopia, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, krwawiący wrzód, kwas żołądkowy, morfologia krwi obwodowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw Blumberga, perforacja wrzodu, próby wątrobowe, strategia test and treat, szybki test ureazowy, test antygenowy w kale, test oddechowy z mocznikiem, test serologiczny, test stymulacji sekretynowej, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa z angiografią, wrzód oporny na leczenie, zespół Zollingera-Ellisona, zwężenie odźwiernika - Leksykon substancji czynnych
Pomarańcza gorzka – Przeciwwskazania stosowania
Pomarańcza gorzka (Citrus aurantium L., ssp. aurantium) jest składnikiem wielu preparatów ziołowych, w tym nalewki gorzkiej i kropli żołądkowych (Krople Żołądkowe, Krople Żołądkowe Forte, Krople Żołądkowe T). Substancje czynne zawarte w pomarańczy gorzkiej wykazują działanie stymulujące wydzielanie kwasu żołądkowego oraz drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego, co determinuje liczne przeciwwskazania do ich stosowania. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na pomarańczę gorzką oraz na mentol (obecny w preparatach zawierających nalewkę z mięty pieprzowej). Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z nadkwaśnością żołądka, chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, stanami zapalnymi żołądka i dwunastnicy, zapaleniem wyrostka robaczkowego oraz bólami brzucha o nieustalonej etiologii, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i maskowania poważnych schorzeń.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból jamy brzusznej, choroba alkoholowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa żołądka, krople żołądkowe, kwas żołądkowy, nadkwaśność żołądka, nadwrażliwość na substancję czynną, nalewka gorzka, nalewka z mięty pieprzowej, ostry brzuch, pomarańcza gorzka, schorzenie układu pokarmowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie żołądka, zawartość etanolu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Taclar 250 mg
Lek Taclar zawierający klarytromycynę w dawce 250 mg w formie tabletek powlekanych stosowany jest w różnych schematach dawkowania, dostosowanych do rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat standardowa dawka wynosi 250 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 500 mg dwa razy na dobę w ciężkich zakażeniach. Czas leczenia waha się od 5 do 14 dni, z wyjątkiem zapalenia płuc i zatok, gdzie terapia trwa 6-14 dni. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o połowę, podając 250 mg raz na dobę lub 250 mg dwa razy na dobę w ciężkich zakażeniach, maksymalnie do 14 dni. W zakażeniach zębów i jamy ustnej zalecana dawka to 250 mg dwa razy na dobę przez 5 dni. W leczeniu zakażeń Mycobacterium, w tym kompleksu Mycobacterium avium (MAC) u pacjentów z AIDS, stosuje się 500 mg dwa razy na dobę, kontynuując terapię do uzyskania efektu klinicznego i bakteriologicznego, zwykle w skojarzeniu z innymi lekami.
AIDS, amoksycylina, drobnoustroje, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, klarytromycyna, klirens kreatyniny, kwas żołądkowy, lanzoprazol, Mycobacterium, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, omeprazol, ostre zapalenie ucha środkowego, rozsiane zakażenie, tabletka powlekana, terapia potrójna, tkanki miękkie, wrzód, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie jamy ustnej, zakażenie niegruźlicze, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, Sinupret w formie kropli i tabletek drażowanych oraz Sinupret extract. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na korzeń goryczki lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z chorobami wrzodowymi przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeniem żołądka i dwunastnicy, które są wskazane jako przeciwwskazania w przypadku Melisana Klosterfrau Original oraz Sinupret extract. Wynika to z właściwości korzenia goryczki, który stymuluje wydzielanie kwasu żołądkowego, co może prowadzić do zaostrzenia objawów u pacjentów z nadkwaśnością, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz innymi schorzeniami związanymi z podwyższoną kwasowością soku żołądkowego.
aldehyd cynamonowy, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, interakcja lekowa, korzeń goryczki, kwas żołądkowy, nadkwaśność, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, owrzodzenie żołądka, preparat leczniczy, rana otwarta, refluks żołądkowo-przełykowy, sekrecja kwasu żołądkowego, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, wywiad lekarski - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranitydyna Aurovitas 150 mg
Ranitydyna Aurovitas w dawce 150 mg (chlorowodorek ranitydyny) jest antagonistą receptorów H2, który skutecznie zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego. Wskazania do stosowania u dorosłych obejmują chorobę wrzodową dwunastnicy i żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona, owrzodzenia indukowane NLPZ oraz profilaktykę nawrotów owrzodzeń. U dzieci w wieku 3-18 lat lek jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu owrzodzeń trawiennych oraz w terapii refluksu żołądkowo-przełykowego, w tym refluksowego zapalenia przełyku, ze wskazaniem do łagodzenia objawów takich jak zgaga czy ból w klatce piersiowej. Terapia powinna być poprzedzona dokładną diagnostyką, w tym badaniami endoskopowymi lub radiologicznymi, aby wykluczyć inne patologie, zwłaszcza nowotworowe.
badanie endoskopowe, badanie radiologiczne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, gastryna, jelito cienkie, kwas acetylosalicylowy, kwas żołądkowy, lek zobojętniający, nadbrzusze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie trawienne, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, profilaktyka, ranitydyna, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, syntetaza prostaglandyn, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulsevia 60 mg
Dulsevia to lek zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. Substancja czynna działa na ośrodkowy układ nerwowy, modulując przekaźnictwo serotoninergiczne i noradrenergiczne, co czyni ją skuteczną w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, bólu neuropatycznego w przebiegu cukrzycowej neuropatii obwodowej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych u dorosłych pacjentów. Kapsułki dojelitowe chronią substancję czynną przed degradacją w żołądku, umożliwiając uwalnianie w jelitach. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 30 mg lub 60 mg duloksetyny oraz do 43 mg lub 87 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów.
ból neuropatyczny, chlorowodorek, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, epizod dużej depresji, hamowanie bólu, kapsułki dojelitowe, kwas żołądkowy, leczenie przeciwdepresyjne, nietolerancja cukrów, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, powikłania neurologiczne, przekaźnictwo serotoninergiczne, sacharoza, substancja czynna, układ serotoninergiczny, zaburzenia lękowe uogólnione, zachowania samobójcze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zirid 50 mg
Chlorowodorek itoprydu, substancja czynna leku Zirid w dawce 50 mg, jest prokinetykiem o dwutorowym mechanizmie działania: antagonizuje receptory dopaminowe D2 oraz hamuje aktywność acetylocholinoesterazy, co prowadzi do zwiększenia perystaltyki przewodu pokarmowego i przyspieszenia opróżniania żołądka. Działanie to jest selektywne dla górnego odcinka przewodu pokarmowego, głównie żołądka i dwunastnicy, bez istotnego wpływu na dalsze części jelit. Ponadto, chlorowodorek itoprydu wykazuje efekt przeciwwymiotny poprzez blokadę receptorów D2 w strefie wyzwalającej chemoreceptora (CTZ), co zostało potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych i klinicznych.
acetylocholina, acetylocholinoesteraza, apomorfina, chlorowodorek itoprydu, działanie prokinetyczne, działanie przeciwwymiotne, gastryna, górny odcinek przewodu pokarmowego, komórki ECL, kwas żołądkowy, motoryka przewodu pokarmowego, opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, receptory dopaminowe D2, strefa wyzwalająca chemoreceptora, stymulacja perystaltyki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lipanthyl NT 145 145 mg
Lipanthyl NT 145 to preparat zawierający 145 mg fenofibratu w postaci nanocząsteczek w każdej tabletce powlekanej, co zwiększa biodostępność substancji czynnej. Tabletki mają dwuwarstwową strukturę z rdzeniem i otoczką, zawierającą m.in. laktozę jednowodną (132 mg), sacharozę (145 mg) oraz lecytynę sojową (0,5 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nietolerancje u niektórych pacjentów. Powłoka tabletki chroni fenofibrat przed działaniem kwasu żołądkowego, co jest istotne dla optymalnego wchłaniania leku. Produkt dostępny jest w blistrach PVC/PE/PVDC/Al, w różnych wielkościach opakowań od 10 do 300 tabletek, co pozwala na dostosowanie do potrzeb pacjenta lub placówki medycznej.
Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji, pod warunkiem przestrzegania zalecanych warunków. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych między składnikami preparatu, co potwierdza stabilność i bezpieczeństwo stosowania. Niewykorzystane resztki leku powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec negatywnemu wpływowi na środowisko oraz niewłaściwemu użyciu. Charakterystyczny wygląd tabletek (biały, podłużny kształt z oznaczeniami „145” i logo „Fournier”) ułatwia identyfikację produktu.
alkohol poliwinylowy, biodostępność substancji czynnej, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek krzemu koloidalny, dwutlenek tytanu, fenofibrat w nanocząsteczkach, guma ksantan, hypromeloza, interakcja składników, krospowidon, kwas żołądkowy, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, Lipanthyl, magnezu stearynian, niedobór laktazy, niezgodność farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nietolerancji, sodu dokuzynian, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, tabletka powlekana - Leksykon chorób i schorzeń
Cholera – Etiologia i przyczyny
Cholera jest ostrą infekcją przewodu pokarmowego wywołaną przez bakterię Vibrio cholerae, głównie serogrupy O1 i O139, które produkują toksynę cholerową (CTX). Patogen kolonizuje jelito cienkie, gdzie toksyna cholerowa indukuje masywne wydzielanie płynów i elektrolitów (Na+, Cl-, HCO3-, K+), prowadząc do gwałtownej wodnistej biegunki i ciężkiego odwodnienia. Dawka zakaźna wynosi około 10^8 bakterii, a czynniki predysponujące do zakażenia to m.in. obniżona kwaśność soku żołądkowego, niedożywienie oraz grupa krwi O. Transmisja odbywa się głównie drogą fekalno-oralną poprzez spożycie skażonej wody lub żywności, zwłaszcza surowych owoców morza i warzyw. Epidemiologia choroby obejmuje obszary endemiczne, neoepidemiczne oraz sporadyczne ogniska w krajach rozwiniętych, z globalną liczbą zachorowań szacowaną na 1,3-4 miliony rocznie i 21 000-143 000 zgonów.
achlorhydria, bloker H2, błona śluzowa jelita, choroba endemiczna, choroba wrzodowa, dawka zakaźna, droga fekalno-oralna, elektrolity, endotoksyna, Helicobacter pylori, hipochlorhydria, horyzontalny transfer genów, jelito cienkie, kwas żołądkowy, obszar endemiczny, ognisko epidemiczne, okres zakaźności, sekwencjonowanie genomu, skażenie wody, Vibrio cholerae, wagotomia, wodnista biegunka, wskaźnik śmiertelności, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Panzol 20 mg
W terapii choroby refluksowej przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się stosowanie pantoprazolu w dawce 20 mg (1 tabletka Panzol 20 mg) raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 8 tygodni. Po ustąpieniu objawów możliwe jest stosowanie terapii „na żądanie”. W przypadku nawrotów lub długotrwałego leczenia refluksowego zapalenia przełyku dawkę można zwiększyć do 40 mg na dobę (Panzol 40 mg), a następnie powrócić do dawki podtrzymującej 20 mg. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka powikłań wrzodowych stosujących NLPZ zaleca się profilaktycznie 20 mg pantoprazolu raz na dobę przez cały okres terapii. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba refluksowa przełyku, czynnik ryzyka, kwas żołądkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, otoczka dojelitowa, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol, parametry wątrobowe, powikłanie wrzodowe, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, tabletka dojelitowa, terapia na żądanie, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif to szczepionka w formie twardych kapsułek dojelitowych zawierających żywe, atenuowane komórki Salmonella enterica serowar Typhi szczep Ty21a, w dawce nie mniejszej niż 2×10⁹ CFU na kapsułkę. Kapsułki posiadają charakterystyczne dwukolorowe zabarwienie (białe i łososiowe) oraz osłonkę dojelitową, która chroni bakterie przed kwaśnym środowiskiem żołądka, umożliwiając ich uwolnienie w jelitach. Oprócz żywych komórek, szczepionka zawiera inaktywowane drobnoustroje tego samego szczepu oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza, laktoza bezwodna, kwas askorbinowy (E300), hydrolizat kazeiny i magnezu stearynian (E470), które zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu.
cykl szczepienia, dwutlenek tytanu, erytrozyna, glikol etylenowy, inaktywowany drobnoustrój, kapsułka dojelitowa twarda, kwas askorbinowy, kwas żołądkowy, laktoza, laktoza bezwodna, metyloceluloza, osłonka dojelitowa, produkt biologiczny, sacharoza, Salmonella typhi, stearynian magnezu, szczep Ty21a, szczepionka doustna, żelatyna