kandydoza jelit
Kandydoza jelit to zakażenie przewodu pokarmowego wywołane przez grzyby z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. W warunkach prawidłowych drożdżaki te stanowią część fizjologicznej flory jelitowej, jednak w sprzyjających okolicznościach mogą nadmiernie się namnażać, prowadząc do rozwoju objawów klinicznych.
Do czynników sprzyjających rozwojowi kandydozy jelit należą: długotrwała antybiotykoterapia, zaburzenia odporności, cukrzyca, stres, dieta bogata w cukry proste, stosowanie glikokortykosteroidów oraz leków immunosupresyjnych. Objawy kliniczne obejmują bóle brzucha, wzdęcia, biegunki, zaparcia, nietolerancje pokarmowe oraz ogólne osłabienie i przewlekłe zmęczenie.
Diagnostyka kandydozy jelit opiera się na badaniach mikrobiologicznych kału, testach serologicznych wykrywających przeciwciała przeciwko Candida oraz badaniach endoskopowych z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych (nystatyna, flukonazol, itrakonazol), probiotyków oraz modyfikację diety z ograniczeniem cukrów prostych i węglowodanów rafinowanych.
Należy zaznaczyć, że kandydoza jelit jako pierwotna jednostka chorobowa budzi kontrowersje w środowisku medycznym. Wielu specjalistów uważa, że u osób immunokompetentnych rzadko dochodzi do przerostów Candida w jelitach w stopniu wywołującym objawy kliniczne. Dlatego ważne jest wykluczenie innych przyczyn dolegliwości przewodu pokarmowego przed postawieniem rozpoznania kandydozy jelit.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Tobramycyna (3 mg/ml, roztwór do infuzji) wykazuje przenikanie przez łożysko, co stanowi istotne ryzyko dla płodu, w tym wrodzoną głuchotę oraz nefrotoksyczność. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego. Ze względu na potencjalne poważne powikłania, stosowanie tobramycyny w ciąży jest zalecane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Po ekspozycji płodu na lek wskazane jest monitorowanie noworodka, w tym szczegółowa ocena słuchu oraz funkcji nerek, aby w porę wykryć ewentualne uszkodzenia.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie biochemiczne, badanie obrazowe, badanie słuchu, biegunka, czynność nerek, dysbioza jelitowa, działanie teratogenne, flora jelitowa, kandydoza jelit, mikrobiota jelitowa, mleko kobiece, nefrotoksyczność, ototoksyczność, przenikanie przez łożysko, roztwór do infuzji, tobramycyna, wrodzona głuchota, zaburzenia żołądkowo-jelitowe