CT urografia
CT urografia to zaawansowana metoda obrazowania diagnostycznego, która łączy tomografię komputerową z badaniem kontrastowym układu moczowego. Technika ta umożliwia kompleksową ocenę nerek, moczowodów oraz pęcherza moczowego w jednym badaniu, dostarczając szczegółowych informacji zarówno o strukturze anatomicznej, jak i funkcji wydzielniczej tych narządów.
Badanie przeprowadza się z użyciem dożylnego środka kontrastowego, który po podaniu jest filtrowany przez nerki i wydalany do układu moczowego, co pozwala na uwidocznienie dróg moczowych. Protokół badania obejmuje zwykle akwizycję obrazów w trzech fazach: przed podaniem kontrastu, w fazie naczyniowej (korowej) oraz w fazie wydzielniczej, gdy kontrast wypełnia układy kielichowo-miedniczkowe, moczowody i pęcherz moczowy.
CT urografia znalazła szerokie zastosowanie w diagnostyce krwiomoczu, kamicy układu moczowego, guzów nerek i dróg moczowych, wad wrodzonych oraz urazów. Metoda ta stopniowo zastępuje klasyczną urografię wydzielniczą, oferując wyższą czułość w wykrywaniu patologii oraz możliwość jednoczesnej oceny otaczających tkanek miękkich i struktur kostnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Krwiomocz – Diagnostyka i diagnoza
Krwiomocz, definiowany jako obecność erytrocytów w moczu, może manifestować się makroskopowo (widoczny gołym okiem) lub mikroskopowo (≥3 RBC/HPF w dwóch z trzech próbek). Makroskopowy krwiomocz charakteryzuje się zabarwieniem moczu na różowo, czerwono lub brązowo, zależnie od ilości krwi i pH moczu. Diagnostyka powinna rozpocząć się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, uwzględniając czynniki ryzyka nowotworów układu moczowego (wiek >35-40 lat, płeć męska, palenie tytoniu, ekspozycja na chemikalia, przebyta radioterapia). Podstawowe badania laboratoryjne obejmują badanie ogólne moczu z oceną osadu, posiew moczu, a w wybranych przypadkach badania krwi (morfologia, kreatynina, badania immunologiczne). Test paskowy (dipstick) jest czuły, ale wymaga potwierdzenia mikroskopowego ze względu na możliwość wyników fałszywie dodatnich (np. hemoglobinuria, mioglobinuria, leki, zanieczyszczenia). Badania obrazowe, takie jak USG, TK (CT urografia jako złoty standard) oraz MRI, pozwalają na ocenę anatomiczną i wykrycie przyczyn krwiomoczu. Cystoskopia jest kluczowa w diagnostyce, szczególnie u pacjentów >40. roku życia lub z czynnikami ryzyka, umożliwiając bezpośrednią ocenę dolnych dróg moczowych i pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
badanie cytologiczne moczu, badanie koagulologiczne, badanie ogólne moczu, białkomocz, biopsja nerki, ból lędźwiowy, choroba kłębuszków nerkowych, CT urografia, cystoskopia, hemoglobinuria, infekcja układu moczowego, kamienie nerkowe, krwiomocz, krwiomocz makroskopowy, krwiomocz mikroskopowy, mioglobinuria, nowotwór układu moczowego, osad moczu, posiew moczu, rak pęcherza moczowego, rezonans magnetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, test paskowy, tomografia komputerowa, urografia dożylna, USG nerek, wałeczki erytrocytarne