immunochromatografia

Immunochromatografia jest techniką diagnostyczną należącą do grupy metod immunochemicznych, która łączy chromatografię z reakcją immunologiczną. Opiera się na migracji kompleksów antygen-przeciwciało wzdłuż membrany i ich zatrzymywaniu w określonych miejscach paska testowego, gdzie następuje widoczna reakcja barwna.

Zasada działania immunochromatografii polega na kapilarnym przepływie próbki przez membranę z naniesionym przeciwciałem znakowanym barwnikiem (najczęściej złotem koloidalnym). Jeśli w badanej próbce obecny jest poszukiwany antygen, tworzy on kompleks z przeciwciałem, który wędruje wzdłuż membrany i zostaje zatrzymany w strefie testowej przez unieruchomione tam przeciwciała, tworząc widoczną linię.

W praktyce klinicznej immunochromatografia jest powszechnie stosowana w szybkich testach diagnostycznych (tzw. rapid tests), m.in. w wykrywaniu antygenów wirusów grypy, RSV, SARS-CoV-2, bakterii (np. Streptococcus pyogenes), markerów sercowych (troponiny), narkotyków w moczu, czy hormonów (testy ciążowe wykrywające hCG). Zaletami metody są: szybkość wykonania (zwykle 5-30 minut), prostota użycia, brak konieczności stosowania specjalistycznego sprzętu oraz możliwość wykonania przy łóżku pacjenta (point-of-care testing).

Mimo niższej czułości w porównaniu z metodami molekularnymi (np. PCR), immunochromatografia odgrywa istotną rolę w diagnostyce medycznej ze względu na możliwość szybkiego uzyskania wyniku i niski koszt badania, co jest szczególnie ważne w warunkach ograniczonego dostępu do zaawansowanej diagnostyki laboratoryjnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl