konwersja fibrynogenu

Konwersja fibrynogenu to kluczowy proces w kaskadzie krzepnięcia krwi, podczas którego rozpuszczalne białko osocza – fibrynogen (czynnik I) – zostaje przekształcony w nierozpuszczalną fibrynę pod wpływem działania trombiny (czynnika IIa). Proces ten stanowi ostatni etap wspólnej drogi krzepnięcia i prowadzi do powstania stabilnego skrzepu.

Mechanizm konwersji obejmuje proteolityczne odcięcie przez trombinę fragmentów fibrynopeptydów A i B z cząsteczki fibrynogenu, co odsłania miejsca wiążące i umożliwia spontaniczną polimeryzację powstałych monomerów fibryny. Następnie czynnik XIIIa (aktywowana transglutaminaza) stabilizuje powstałą sieć fibryny poprzez tworzenie wiązań krzyżowych między łańcuchami.

Zaburzenia konwersji fibrynogenu mogą wynikać z wrodzonych lub nabytych dysfibrynogemii, niedoboru fibrynogenu (afibrynogemii lub hipofibrynogemii) lub obecności inhibitorów tego procesu. Klinicznie manifestują się one skłonnością do krwawień lub paradoksalnie – tendencją do zakrzepicy. Ocena konwersji fibrynogenu jest możliwa poprzez badania koagulologiczne, w tym czas trombinowy, który jest wydłużony przy zaburzeniach tego procesu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl