midazolam maleinian

Maleinian midazolamu to pochodna benzodiazepiny stosowana w medycynie jako lek o działaniu uspokajającym, nasennym, przeciwlękowym, przeciwdrgawkowym i zwiotczającym mięśnie szkieletowe. Jest to sól kwasu maleinowego i midazolamu, która charakteryzuje się lepszą rozpuszczalnością w wodzie w porównaniu do czystego midazolamu.

Maleinian midazolamu znajduje zastosowanie w premedykacji przed zabiegami operacyjnymi, w indukcji znieczulenia ogólnego, w sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych, a także w leczeniu stanów drgawkowych, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Lek wykazuje szybki początek działania i stosunkowo krótki okres półtrwania, co czyni go cennym narzędziem w anestezjologii i medycynie ratunkowej.

Mechanizm działania maleinianu midazolamu polega na nasileniu hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez zwiększenie częstotliwości otwierania kanałów chlorkowych. Lek może być podawany dożylnie, domięśniowo, doodbytniczo oraz w formie preparatów doustnych. Wymaga ostrożnego dawkowania i monitorowania pacjenta ze względu na możliwość wystąpienia depresji oddechowej, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Epistatus 2,5 mg

Lek Epistatus zawiera midazolam maleinian w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg, dostosowanych do wieku pacjenta: od 3 do 6 miesięcy (2,5 mg, 0,25 mL, oznaczenie żółte), >6 miesięcy do <1 roku (2,5 mg, 0,25 mL, żółty), 1 do <5 lat (5 mg, 0,5 mL, niebieski), 5 do <10 lat (7,5 mg, 0,75 mL, fioletowy) oraz 10 do <18 lat (10 mg, 1 mL, pomarańczowy). Podanie leku powinno odbywać się wyłącznie na śluzówkę jamy ustnej, wstrzykując dawkę w ciągu 2-3 sekund do obu jam policzkowych, unikając gardła i tchawicy, aby zapobiec aspiracji. W przypadku braku ustąpienia drgawek po pojedynczej dawce, konieczne jest natychmiastowe wezwanie pomocy medycznej, a podanie kolejnej dawki bez konsultacji lekarskiej jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko kumulacji midazolamu i działań niepożądanych.
aspiracja przypadkowa, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, drgawki, działanie farmakologiczne, eliminacja midazolamu, jama policzkowa, klirens midazolamu, metabolit, midazolam maleinian, napad drgawkowy, niewydolność serca, okres półtrwania, ostry napad drgawkowy, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność wątroby, roztwór doustny, śluzówka jamy ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Epistatus 10 mg

Epistatus, roztwór do stosowania w jamie ustnej zawierający midazolamu maleinian, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, takie jak etanol i maltitol ciekły. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest miastenia gravis ze względu na ryzyko nasilenia objawów i niewydolności oddechowej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową oraz zespołem bezdechu sennego, gdyż midazolam może pogłębiać depresję ośrodkowego układu nerwowego, prowadząc do hipokapnii i hipoksemii. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby istnieje ryzyko kumulacji leku, wydłużenia działania oraz encefalopatii wątrobowej, co zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym przedłużonej sedacji i depresji oddechowej.
benzodiazepina, depresja oddechowa, dieta bezglutenowa, encefalopatia wątrobowa, Epistatus, etanol, maltitol ciekły, miastenia gravis, midazolam, midazolam maleinian, nadwrażliwość, nietolerancja alkoholu, niewydolność oddechowa, sedacja, zaburzenia czynności wątroby, zespół bezdechu sennego

midazolam maleinian

Powiązane wpisy

Dawkowanie i sposób podawania – Epistatus 2,5 mg

Przeciwwskazania – Epistatus 10 mg