agregat płytkowy

Agregat płytkowy to struktura powstająca w procesie agregacji płytek krwi, który jest kluczowym etapem hemostazy. Proces ten rozpoczyna się, gdy płytki krwi zostają aktywowane przez kontakt z uszkodzonym śródbłonkiem naczyniowym lub substancjami uwalnianymi w miejscu urazu. Aktywowane płytki zmieniają kształt, uwalniają zawartość ziarnistości i ekspresjonują na swojej powierzchni receptory umożliwiające przyleganie do innych płytek.

Głównym receptorem odpowiedzialnym za tworzenie agregatów płytkowych jest glikoproteina IIb/IIIa (integtyna αIIbβ3), która wiąże fibrynogen działający jako mostek łączący sąsiadujące płytki. W procesie agregacji uczestniczą również inne białka adhezyjne, takie jak czynnik von Willebranda, fibronektyna czy witronektyna. Stabilizacja agregatu następuje poprzez dalsze reakcje biochemiczne, włączając kaskadę krzepnięcia i przekształcenie fibrynogenu w fibrynę.

Zaburzenia tworzenia agregatów płytkowych mogą prowadzić do klinicznych objawów skazy krwotocznej (przy niedoborach) lub zwiększonego ryzyka zakrzepicy (przy nadmiernej aktywności). Diagnostyka funkcji płytek, w tym zdolności do tworzenia agregatów, może być przeprowadzana za pomocą agregometrii impedancyjnej, optycznej lub przy użyciu analizatorów funkcji płytek. Leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy inhibitory GP IIb/IIIa, działają poprzez hamowanie tworzenia agregatów płytkowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl