efekt przeciwmiażdżycowy

Efekt przeciwmiażdżycowy odnosi się do działania substancji, leków lub interwencji, które hamują rozwój miażdżycy tętnic – przewlekłej choroby zapalnej charakteryzującej się gromadzeniem lipidów, komórek zapalnych i tkanki łącznej w ścianie naczyń tętniczych.

Substancje o działaniu przeciwmiażdżycowym mogą wpływać na różne mechanizmy patogenetyczne miażdżycy, w tym: obniżanie stężenia lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), zwiększanie stężenia lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL), hamowanie utleniania LDL, zmniejszanie stanu zapalnego w ścianie naczyń, poprawę funkcji śródbłonka naczyniowego oraz hamowanie agregacji płytek krwi.

Do leków o udokumentowanym działaniu przeciwmiażdżycowym zalicza się statyny, które nie tylko obniżają poziom cholesterolu LDL, ale również wykazują działanie plejotropowe, w tym przeciwzapalne i stabilizujące blaszkę miażdżycową. Inne substancje o potencjalnym efekcie przeciwmiażdżycowym to kwasy omega-3, niektóre antyoksydanty, inhibitory PCSK9 oraz leki przeciwzapalne.

Ocena efektu przeciwmiażdżycowego może być dokonywana poprzez pomiar grubości kompleksu intima-media tętnic szyjnych (IMT), badania obrazowe tętnic wieńcowych (np. IVUS – ultrasonografia wewnątrznaczyniowa), ocenę funkcji śródbłonka oraz pomiar stężenia markerów zapalnych takich jak białko C-reaktywne o wysokiej czułości (hsCRP).

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl