rozpowszechnienie w ciągu życia

Rozpowszechnienie w ciągu życia (lifetime prevalence) to wskaźnik epidemiologiczny stosowany w medycynie i naukach o zdrowiu do określenia odsetka osób w populacji, które doświadczyły danego schorzenia lub stanu chorobowego przynajmniej raz w swoim życiu do momentu badania.

Jest to kluczowy parametr w ocenie obciążenia społeczeństwa chorobami, szczególnie w przypadku zaburzeń psychicznych, chorób przewlekłych czy uzależnień. W przeciwieństwie do rozpowszechnienia punktowego (point prevalence), który mierzy występowanie choroby w konkretnym momencie, rozpowszechnienie w ciągu życia daje szerszy obraz kumulatywnego wpływu choroby na populację.

W praktyce klinicznej i badaniach epidemiologicznych wskaźnik ten pomaga w planowaniu działań profilaktycznych, alokacji zasobów ochrony zdrowia oraz identyfikacji grup ryzyka. Dla przykładu, rozpowszechnienie w ciągu życia dla zaburzeń depresyjnych w populacji ogólnej wynosi około 15-20%, co oznacza, że taki odsetek osób doświadczy epizodu depresji przynajmniej raz w życiu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl