Varicella-Zoster virus

Varicella-Zoster virus (VZV) to wirus należący do rodziny Herpesviridae, który jest czynnikiem etiologicznym dwóch odrębnych jednostek chorobowych: ospy wietrznej (varicella) oraz półpaśca (herpes zoster). Charakteryzuje się budową ikosaedralną, genomem w postaci dwuniciowego DNA oraz obecnością otoczki lipidowej.

Pierwotne zakażenie VZV objawia się jako ospa wietrzna, choroba wysypkowa występująca najczęściej w dzieciństwie. Typowa manifestacja kliniczna obejmuje polimorficzną wysypkę pęcherzykową, gorączkę oraz objawy ogólne. Po przebytym zakażeniu pierwotnym wirus pozostaje w stanie latencji w zwojach czuciowych, głównie zwojach grzbietowych rdzenia kręgowego oraz zwojach nerwów czaszkowych.

Reaktywacja wirusa, najczęściej wskutek obniżenia odporności komórkowej związanej z wiekiem, chorobami lub lekami immunosupresyjnymi, prowadzi do rozwoju półpaśca. Charakterystyczną cechą półpaśca jest jednostronny, ograniczony do jednego dermatomu, bolesny wysiew pęcherzyków, któremu często towarzyszy silny ból neuropatyczny. Najpoważniejszym powikłaniem jest neuralgia popółpaścowa.

Diagnostyka VZV opiera się na obrazie klinicznym, badaniach serologicznych (obecność przeciwciał IgM i IgG), metodach molekularnych (PCR) oraz hodowli wirusa. W leczeniu stosuje się leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir), szczególnie u pacjentów z grup ryzyka powikłań.

Profilaktyka obejmuje szczepienia ochronne, które są skuteczne zarówno w zapobieganiu ospie wietrznej, jak i zmniejszaniu ryzyka oraz ciężkości półpaśca. Dostępne są szczepionki żywe atenuowane przeciw ospie wietrznej oraz szczepionki o zwiększonej zawartości antygenu przeznaczone dla osób starszych, chroniące przed półpaścem.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl