narażenie na promieniowanie jonizujące
Narażenie na promieniowanie jonizujące to ekspozycja organizmu na działanie promieniowania, które ma wystarczającą energię, aby wybić elektrony z atomów, powodując jonizację materii. Źródła tego promieniowania mogą być naturalne (promieniowanie kosmiczne, radon) lub sztuczne (diagnostyka rentgenowska, radioterapia, awarie elektrowni jądrowych).
Skutki zdrowotne narażenia na promieniowanie jonizujące zależą od dawki, rodzaju promieniowania, tempa ekspozycji oraz indywidualnej wrażliwości organizmu. Przy wysokich dawkach może wystąpić ostra choroba popromienna, charakteryzująca się nudnościami, wymiotami, osłabieniem, uszkodzeniem szpiku kostnego i układu pokarmowego, a w skrajnych przypadkach prowadząca do śmierci.
Długotrwała ekspozycja na niskie dawki promieniowania jonizującego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworów, szczególnie białaczek, raka tarczycy i guzów litych. Promieniowanie może również powodować uszkodzenia genetyczne i wpływać na rozwój płodu, dlatego szczególnej ochrony wymagają kobiety w ciąży.
Ochrona przed promieniowaniem jonizującym w medycynie opiera się na trzech zasadach: uzasadnienia (korzyść musi przewyższać ryzyko), optymalizacji (stosowanie najmniejszej możliwej dawki) oraz limitowania dawek. W praktyce klinicznej kluczowe znaczenie ma stosowanie osłon radiologicznych, minimalizacja czasu ekspozycji oraz zachowanie odpowiedniej odległości od źródła promieniowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cyna(II) chlorek dwuwodny – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlorek cyny(II) dwuwodny, obecny w produkcie PoltechColloid w dawce 0,17 mg, jest składnikiem zestawu do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym, szczególnie ciężarnych i karmiących piersią, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Przed podaniem preparatu należy wykluczyć ciążę, zwłaszcza gdy pacjentka ma nieregularne miesiączki lub brak miesiączki w spodziewanym terminie, traktując brak miesiączki jako potencjalną ciążę do czasu potwierdzenia diagnostycznego. W sytuacjach, gdy istnieją wątpliwości co do ciąży, zaleca się rozważenie alternatywnych metod diagnostycznych nieopartych na promieniowaniu jonizującym. U kobiet ciężarnych stosowanie radiofarmaceutyków powinno być ograniczone do niezbędnych procedur, gdy korzyści przewyższają ryzyko ekspozycji płodu na promieniowanie.
chlorek cyny dwuwodny, dawka promieniowania, ekspozycja płodu na promieniowanie, izotop promieniotwórczy, narażenie na promieniowanie jonizujące, PoltechColloid, preparat radiofarmaceutyczny, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, radioaktywność, radiofarmaceutyk, radioizotop, substancja promieniotwórcza, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – FDGtomosil 550 MBq/ml
Fludeoksyglukoza (18F) w roztworze do wstrzykiwań FDGtomosil o aktywności 550 MBq/mL stanowi radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce PET, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak chlorek sodu (9 mg/mL) i etanol bezwodny (do 5 mg/mL). Fluor-18 charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut oraz emituje promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 634 keV i fotony gamma o energii 511 keV, co wymaga uwzględnienia ryzyka związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące. Całkowita aktywność preparatu w fiolce w momencie kalibracji może wynosić od 247 MBq do 5500 MBq, co ma znaczenie przy ocenie dawki promieniowania dla pacjenta.
anihilacja, badanie PET, chlorek sodu, czas półtrwania, etanol bezwodny, farmakokinetyka radiofarmaceutyku, fludeoksyglukoza 18F, fludeoksyglukoza znakowana izotopem fluoru-18, fotony gamma, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, narażenie na promieniowanie jonizujące, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, zaburzenia gospodarki węglowodanowej