uszkodzenie naczyń wieńcowych
Uszkodzenie naczyń wieńcowych to stan patologiczny dotyczący tętnic zaopatrujących w krew mięsień sercowy. Najczęstszą przyczyną uszkodzeń jest miażdżyca, prowadząca do zwężenia światła naczyń i ograniczenia przepływu krwi. Inne przyczyny obejmują urazy, zakrzepicę, zator, stany zapalne naczyń oraz jatrogenne uszkodzenia podczas zabiegów kardiologicznych.
Klinicznie uszkodzenie naczyń wieńcowych manifestuje się jako ostre zespoły wieńcowe, obejmujące niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) oraz zawał z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Pacjenci zgłaszają typowo ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, osłabienie i zwiększoną potliwość.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (markery martwicy mięśnia sercowego: troponina I, troponina T, CK-MB), elektrokardiografię, echokardiografię oraz metody obrazowe, takie jak koronarografia, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia uszkodzenia – od farmakoterapii (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, statyny) po interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) i zabiegi kardiochirurgiczne (pomostowanie aortalno-wieńcowe).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Doxorubicinum Accord 2 mg/ml
Doksorubicyna chlorowodorek, dostępna jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, wymaga precyzyjnego dawkowania i podawania pod ścisłym nadzorem doświadczonego lekarza onkologa. Lek podaje się dożylnie (bolus, krótki wlew do 1 godziny lub wlew ciągły do 96 godzin) lub dopęcherzowo, z zaleceniem stosowania wlewu dożylnego przez cewnik w czasie 3-10 minut, aby minimalizować ryzyko zakrzepowego zapalenia żył i wynaczynienia. Dawkowanie zależy od powierzchni ciała pacjenta i schematu leczenia: w monoterapii 60-75 mg/m² co 3 tygodnie, w terapii skojarzonej 30-60 mg/m² co 3-4 tygodnie, a u pacjentów z ograniczeniami immunologicznymi lub podeszłym wiekiem 15-20 mg/m² tygodniowo. W leczeniu powierzchownego raka pęcherza moczowego stosuje się wlewkę dopęcherzową 30-50 mg w 25-50 ml 0,9% NaCl o stężeniu 1 mg/ml, utrzymując roztwór w pęcherzu przez 1-2 godziny z rotacją pacjenta co 15 minut.
bilirubina w surowicy, cyklofosfamid, daunorubicyna, doksorubicyna, epirubicyna, idarubicyna, immunosupresja, kardiomiopatia, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lek przeciwnowotworowy, martwica tkanek, naciek nowotworowy szpiku kostnego, nadciśnienie tętnicze, napromienianie śródpiersia, niewydolność nerek, ostra białaczka, podanie dożylne, powierzchnia ciała, przezcewkowa resekcja, rak pęcherza moczowego, środki alkilujące, uszkodzenie naczyń wieńcowych, wlewka dopęcherzowa, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej