potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Albumina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Albumina, będąca kluczowym białkiem osocza, pełni istotną rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego oraz transporcie licznych substancji. W badaniach przedklinicznych preparatów albuminowych napotykamy na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z immunogenności ludzkiej albuminy u zwierząt laboratoryjnych, co uniemożliwia rzetelną ocenę toksyczności przewlekłej oraz wpływu na rozwój zarodkowo-płodowy. Badania toksyczności ostrej, mimo podawania wysokich dawek (np. 800 mg u myszy, 950 mg u szczurów), wykazały brak zgonów i zmian patomorfologicznych, jednak ich interpretacja jest utrudniona ze względu na przeciążenie układu krążenia. Specjalistyczne formy albuminy, takie jak nanokoloidalna albumina ludzka, nie wykazały toksyczności nawet przy dawkach około 3500-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (1 g/kg masy ciała podskórnie). Nie przeprowadzano standardowych badań mutagenności i rakotwórczości, co jest uzasadnione brakiem klinicznych przesłanek oraz naturalnym pochodzeniem białka.
albumina jaja kurzego, badanie sekcyjne, badanie toksykologiczne, białko osocza ludzkiego, ciśnienie onkotyczne krwi, diagnostyka obrazowa, działanie rakotwórcze, funkcja transportowa, immunoglobulina, interferencja immunologiczna, nanokoloidalna albumina, podanie podskórne, potencjał mutagenny, przeciążenie układu krążenia, przeciwciała przeciwko albuminie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, tolerancja miejscowa, układ immunologiczny noworodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetracyclinum 30 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści Tetracyclinum zawierającej 30 mg/g tetracykliny chlorowodorku nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu miejscowym. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało objawów toksyczności ani zmian w narządach docelowych, parametrach biochemicznych i hematologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tetracykliny chlorowodorku.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, test mikrojądrowy, tetracyklina, tetracykliny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PULNOZIN MUCO o smaku limonki 750 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO w formie tabletek do ssania o smaku limonki zawiera 750 mg karbocysteiny jako substancję czynną. Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym wyników standardowych badań toksykologicznych takich jak toksyczność ostra, przewlekła, mutagenność, rakotwórczość czy wpływ na reprodukcję. Ocena bezpieczeństwa opiera się zatem na danych klinicznych oraz długoletnim doświadczeniu klinicznym z karbocysteiną. Tabletki mają wymiary 18,2 mm średnicy i 5,6 mm grubości, a ich skład obejmuje także substancje pomocnicze, w tym 679,10 mg izomaltu oraz glikol propylenowy, co może mieć znaczenie w kontekście bezpieczeństwa u wybranych pacjentów.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, glikol propylenowy, izomalt, karbocysteina, lek mukolityczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, ryzyko toksykologiczne, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Respifortin 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania acetylocysteiny w produkcie leczniczym Respifortin 600 mg są ograniczone i głównie odnoszą się do toksyczności ostrej, opisanej w punkcie 4.9 charakterystyki produktu leczniczego. W jednej tabletce musującej znajduje się 600 mg acetylocysteiny oraz substancje pomocnicze: 682,2 mg izomaltu, 39,9 mg aspartamu i 669,9 mg sodu wodorowęglanu (odpowiadającego 183,4 mg sodu), które również mogą mieć znaczenie dla oceny potencjalnej toksyczności. Informacje dotyczące postępowania w przypadku przedawkowania leku są powiązane z danymi o toksyczności ostrej, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności podprzewlekłej, przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flonidan 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, obejmujące ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji przy stosowaniu terapeutycznym. Loratadyna, jako selektywny antagonista obwodowych receptorów histaminowych H₁, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych w układzie sercowo-naczyniowym ani ośrodkowym układzie nerwowym. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie ujawniły patologicznych zmian w narządach zwierząt doświadczalnych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania karcynogenności na gryzoniach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne.
aberracje chromosomowe, antagonista receptorów histaminowych H1, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe płodu, wydłużony poród, zmiany histopatologiczne, zmiany nowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorek metylorozanilinowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek metylorozanilinowy, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Gencjana 0,5% (5 mg/g) oraz Gencjana 1% (10 mg/g), wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjał mutagenny i rakotwórczy. Dane in vitro oraz na modelach zwierzęcych wskazują na możliwość indukcji zmian genetycznych i transformacji nowotworowej przy długotrwałej ekspozycji. Dodatkowo, obserwuje się miejscową cytotoksyczność oraz zaburzenia mikrokrążenia na błonach śluzowych, co podkreśla ryzyko uszkodzenia tkanek przy przewlekłym stosowaniu. Mimo to, dane kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na potomstwo kobiet stosujących substancję miejscowo w ciąży, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa w tej grupie pacjentek.
badanie in vitro, błona śluzowa, chlorek metylorozanilinowy, cytotoksyczność, działanie rakotwórcze, gencjana roztwór spirytusowy, gencjana roztwór wodny, Methylrosanilinii chloridum, mikrokrążenie, model zwierzęcy, mutagenność, podanie miejscowe, potencjał mutagenny, rozrodczość, rozwój płodu, transformacja nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Tribenozyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne tribenozydu wykazały bardzo niski profil toksyczności zarówno po jednorazowym, jak i przewlekłym podaniu. Dawka śmiertelna (LD50) nie została określona, nawet przy doustnym podaniu dawek przekraczających 3 g/kg masy ciała u zwierząt laboratoryjnych. Objawem niepożądanym była jedynie oleista biegunka, prawdopodobnie związana z niezaabsorbowaną substancją. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających rok, podawano tribenozyd w dawce 1 g/kg masy ciała szczurów i psów, nie obserwując mikroskopowych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych ani uszkodzeń przewodu pokarmowego czy nerek. Podanie doodbytnicze, stosowane w preparatach Procto-Glyvenol i Procto-Hemolan, zapewnia wysokie stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo terapii długoterminowej. Brak jest jednak pełnych danych dotyczących wpływu tribenozydu na reprodukcję.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 112 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej (Levothyroxinum natricum), substancji czynnej produktu Eferox, wykazały niską toksyczność ostrą, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek przekraczających dawki terapeutyczne. W badaniach przewlekłych na szczurach zaobserwowano hepatotoksyczność, zwiększoną śmiertelność kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje różnice międzygatunkowe. Testy mutagenności, w tym test mikrojądrowy na szczurach, nie wykazały działania mutagennego, a dane dotyczące potencjału karcynogennego są niewystarczające z powodu braku długoterminowych badań.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, kłębuszki nerkowe, Levothyroxinum natricum, lewotyroksyna sodowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość, zachowanie rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Itokin 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa itoprydu chlorowodorku obejmowała badania toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozrodczość oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego. Dawka śmiertelna (LD50) wyniosła 2000 mg/kg mc. u myszy i szczurów oraz około 600 mg/kg mc. u psów. W badaniach przewlekłych dawka 30 mg/kg mc./dobę indukowała hiperprolaktynemię i odwracalny rozrost błony śluzowej macicy u szczurów, natomiast u psów i małp nie zaobserwowano tych efektów przy dawkach odpowiednio do 100 i 300 mg/kg mc./dobę. U psów podawanie 30 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące powodowało zanik gruczołu krokowego, efekt nieobserwowany u szczurów i małp przy wyższych dawkach i dłuższym czasie podawania. Badania wpływu na płodność wykazały, że dawki ≥30 mg/kg mc./dobę u samic szczurów powodowały hiperprolaktynemię i wydłużenie fazy estrogenowej, jednak nie stwierdzono negatywnego wpływu na kopulację i płodność.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, faza estrogenowa cyklu, hiperprolaktynemia, itopryd chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozrost błony śluzowej macicy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Teva 240 mg
Przedkliniczne badania fumaranu dimetylu nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdzają ujemne wyniki testu Amesa, badań aberracji chromosomalnych oraz testu mikrojąderkowego in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczych na myszach i szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach od 75 mg/kg mc./dobę u myszy oraz 100 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada ekspozycji zbliżonej lub dwukrotnie wyższej niż zalecana dawka u ludzi (AUC). Dodatkowo u myszy i szczurów stwierdzono zmiany w przedżołądku, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na brak anatomicznego odpowiednika tego narządu u ludzi. W badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt obserwowano zmiany w nerkach, takie jak regeneracja nabłonka kanalików nerkowych oraz rozrost kanalików, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawki u ludzi. W nerkach małp dawki 2-6-krotnie wyższe niż u ludzi powodowały martwicę komórek i włóknienie śródmiąższowe, jednak znaczenie tych obserwacji dla pacjentów pozostaje nieustalone.
aberracja chromosomalna, brodawczak płaskonabłonkowy, densytometria kości, działanie neurobehawioralne, działanie niepożądane, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, genotoksyczność, gęstość kości, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, martwica pojedynczych komórek, opóźnienie kostnienia, organogeneza, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedżołądek, rak komórek kanalikowych nerek, regeneracja nabłonka kanalików nerkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, stan zapalny, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczne działanie na matkę, toksyczność u młodych zwierząt, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon substancji czynnych
Oksybutynina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące oksybutyniny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym, potwierdzone przez badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na ciężarnych szczurach zaobserwowano wady wrodzone serca, dodatkowe żebra w odcinku piersiowo-lędźwiowym oraz toksyczny wpływ na noworodki przy wyższych dawkach, zwłaszcza przy dawce 0,4 mg/kg mc./dobę podawanej podskórnie, gdzie anomalie rozwojowe korelowały z toksycznością u matek. Wpływ na płodność był zróżnicowany – brak efektów u samców, natomiast u samic stwierdzono zaburzenia, z NOAEL ustaloną na poziomie 5 mg/kg mc. Badania miejscowego działania toksycznego preparatu Vesoxx (dopęcherzowo) nie wykazały istotnych zagrożeń.
anomalia rozwojowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, NOAEL, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, stosowanie oksybutyniny, toksyczność dla organizmu matki, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona serca, wpływ na płodność, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Alteplaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności alteplazy, substancji czynnej Actilyse, przeprowadzone na szczurach i małpach marmoset wykazały brak nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko kancerogenne związane z terapią. W kontekście bezpieczeństwa reprodukcyjnego alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie w okresie organogenezy. Jednakże, w badaniach na królikach zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach przekraczających 3 mg/kg/dobę, znacznie wyższych niż stosowane klinicznie. Badania na szczurach potwierdziły brak negatywnego wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
aktywność biologiczna, aktywność specyficzna, alteplaza, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, komórki jajowe chomika chińskiego, organogeneza, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, rozwój okołoporodowy, ryzyko kancerogenne, śmiertelność zarodków, test mutagenności, toksyczność podostra, wada wrodzona płodu, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych w teście mikrojąder przy dawce 100 mg/kg m.c. (500-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi 10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę, 150× dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę, 50× dawka ludzka) nie wykazały działania karcynogennego. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny klinicznie do dawki 5 mg/kg m.c./dobę (25× dawka ludzka). Długotrwałe podawanie alprazolamu u szczurów (3-30 mg/kg m.c./dobę, 15-150× dawka ludzka) indukowało zmiany w narządzie wzroku, takie jak zaćma u samic oraz wrastanie naczyń w rogówkę u samców, pojawiające się po 11 miesiącach terapii.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, dawka terapeutyczna, dawka terapeutyczna maksymalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, karcinogeneza, napad drgawkowy, narząd wzroku, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rogówka, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, zaćma, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nivalin 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne bromowodorku galantaminy, substancji czynnej leku Nivalin, obejmowały ocenę toksyczności jednorazowej i przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W 6-miesięcznym badaniu na dojrzałych szczurach Wistar podawano galantaminę doustnie w dawkach 0,25 mg/kg, 0,5 mg/kg oraz 1,0 mg/kg masy ciała oraz podskórnie w dawkach 0,125 mg/kg i 0,5 mg/kg. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian w parametrach biometrycznych, biochemicznych, hematologicznych ani morfologicznych, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badania genotoksyczności, badania kancerogenności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bromowodorek galantaminy, dane przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, galantamina, Nivalin, parametry biochemiczne, parametry biometryczne, parametry hematologiczne, parametry morfologiczne, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, toksyczność ciążowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Convival Chrono 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu walproinianu, substancji czynnej leku Convival Chrono, wykazały brak mutagenności w testach bakteryjnych i in vitro na komórkach chłoniaka myszy oraz brak indukcji naprawy DNA w hepatocytach szczura. Wyniki badań in vivo były zależne od drogi podania: po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani cech dominujących letalnych, natomiast po podaniu dootrzewnowym zaobserwowano uszkodzenia DNA u gryzoni. W badaniach klinicznych u pacjentów z padaczką leczonych sodu walproinianem odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka.
aberracja chromosomowa, badanie in vivo, badanie mutagenności, chłoniak myszy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt szczura, naprawa DNA, niepłodność męska, nieprawidłowa spermatogeneza, padaczka, pękanie nici DNA, potencjał mutagenny, sód walproinianu, szpik kostny, test bakteryjny, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, wpływ transgeneracyjny, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jąder, zmiana behawioralna, zmiana morfologiczna, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucoplant na kaszel bluszcz 1,54 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.) zawartego w leku Mucoplant na kaszel są niekompletne, co ogranicza ich wartość w kompleksowej ocenie ryzyka. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego preparatu, co jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brakuje danych dotyczących potencjalnej kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej analizie przedklinicznej.
Mimo niedostatków danych przedklinicznych, wieloletnie obserwacje kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania Mucoplantu w ustalonych dawkach terapeutycznych u ludzi. Zaleca się jednak zachowanie ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z grup o nieznanym profilu bezpieczeństwa, takich jak kobiety w ciąży. Dostępne wyniki testu Amesa, wskazujące na brak mutagenności, stanowią pozytywny aspekt profilu bezpieczeństwa tego preparatu roślinnego.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, Hedera helix, mutagen, obserwacja kliniczna, potencjał mutagenny, preparat roślinny, profil bezpieczeństwa leku, stosowanie kliniczne, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Nawłoci –
Produkt leczniczy ZIELE NAWŁOCI, zawierający 1 g ziela nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea L., herba) na 1 g produktu w formie ziół do zaparzania, nie wymagał przeprowadzenia szczegółowych badań przedklinicznych zgodnie z art. 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC. W związku z tym nie wykonano standardowych testów toksykologicznych, w tym oceny toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Brak tych danych wynika z regulacji dotyczących tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych, które posiadają ugruntowany profil bezpieczeństwa i długotrwałe zastosowanie kliniczne.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, genotoksyczność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, Solidago virgaurea, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, uszkodzenie DNA, ziele nawłoci, ziele nawłoci pospolitej, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canephron 18 mg + 18 mg + 18 mg
Produkt leczniczy Canephron, zawierający po 18 mg korzenia lubczyka (Levisticum officinale Koch, radix), ziela centurii (Centaurium erythraea Rafn s. l.) oraz liścia rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium) w formie tabletek drażowanych, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały ryzyka toksycznego ani klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału substancji aktywnych, co wskazuje na bezpieczne stosowanie leku w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Canephron, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, ekstrakt roślinny, funkcja reprodukcyjna, korzeń lubczyka, liść rozmarynu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja roślinna, tabletka drażowana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ kancerogenny, ziele centurii, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Seretide Dysk, zawierającego salmeterol ksynafonian (50 µg/dawka) oraz flutykazon propionian (100 µg, 250 µg lub 500 µg/dawka), opierają się na modelach zwierzęcych. Wykazano, że glikokortykosteroidy mogą indukować wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, natomiast salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Jednoczesne podawanie obu substancji u szczurów skutkowało specyficznymi efektami rozwojowymi, m.in. przemieszczeniem tętnicy pępkowej i niecałkowitym kostnieniem kości potylicznej, co sugeruje potencjalne interakcje w okresie prenatalnym. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego działania żadnego ze składników leku.
dawka terapeutyczna, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, inhalacja, kość potyliczna, model zwierzęcy, nietolerancja laktozy, potencjał mutagenny, proszek do inhalacji, rozszczep podniebienia, salmeterolu ksynafonian, substancja czynna, substancja pomocnicza, test genotoksyczności, tętnica pępkowa, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Aflofarm 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że nifuroksazyd charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa. Toksyczność ostra jest wyjątkowo niska, z wartością LD50 po podaniu doustnym u myszy przekraczającą 4000 mg/kg mc., co stanowi ponad 350-krotną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. U szczurów LD50 po podaniu doustnym przekracza 8 g/kg mc., a po podaniu dootrzewnowym u myszy wynosi 7 g/kg mc. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających 6 miesięcy, podawano nifuroksazyd doustnie małpom i szczurzym w dawkach 10 mg/kg (dawka terapeutyczna), 250 mg/kg oraz 1000 mg/kg mc. Nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności klinicznej, odchyleń biochemicznych ani zmian histologicznych, nawet przy dawkach przekraczających 100-krotnie dawkę terapeutyczną.
badanie długoterminowe, badanie histologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, LD50, model zwierzęcy, narażenie na substancję, nifuroksazyd, parametr kliniczny, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wskaźnik biochemiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic o smaku miętowym bez cukru 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy. Nie stwierdzono kumulacji substancji ani rozwoju tolerancji, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka nowotworowego.
badania histopatologiczne, bromoheksyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soligamma 20 000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu, substancji czynnej preparatu Soligamma dostępnego w dawkach 5 000 IU, 10 000 IU oraz 20 000 IU, wykazały, że substancja ta posiada akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych zaobserwowano działanie teratogenne jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres kliniczny, co wskazuje na minimalne ryzyko teratogenności przy standardowej terapii. Ponadto, test Amesa potwierdził brak aktywności mutagennej cholekalcyferolu, co eliminuje obawy dotyczące genotoksyczności w warunkach badania. Szczegółowe zalecenia dotyczące stosowania w ciąży oraz postępowania w przypadku przedawkowania znajdują się w punktach 4.6 i 4.9 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
Brak jest natomiast danych przedklinicznych dotyczących potencjału rakotwórczego cholekalcyferolu, gdyż nie przeprowadzono standardowych testów karcynogenności. W związku z tym nie można jednoznacznie ocenić ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem pod kątem aktywności rakotwórczej. Podsumowując, cholekalcyferol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, z minimalnym ryzykiem teratogenności i brakiem mutagenności, jednak konieczne jest dalsze monitorowanie i badania w zakresie potencjalnej karcynogenności.
aktywność genotoksyczna, aktywność karcynogenna, charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, dawka ponadterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, substancja czynna, teratogenność, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duac (10 mg + 50 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Duac, zawierającego klindamycynę (10 mg/g) oraz benzoilu nadtlenek (50 mg/g), wykazały brak istotnego ryzyka karcynogenności przy miejscowym stosowaniu, potwierdzone dwuletnimi badaniami na modelu mysim. W badaniach fotokokarcynogenności zaobserwowano jedynie niewielkie skrócenie mediany czasu do powstania guza pod wpływem jednoczesnej ekspozycji na preparat i sztuczne promieniowanie słoneczne, jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje nieustalone. Ocena toksyczności miejscowej po 90-dniowym stosowaniu nie wykazała istotnych objawów toksyczności ogólnoustrojowej, a jedynie niewielkie miejscowe podrażnienie, zgodne z profilem bezpieczeństwa preparatów dermatologicznych. Działanie drażniące na oczy było bardzo łagodne, co jest istotne w kontekście przypadkowego kontaktu z błonami śluzowymi i oczami.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, benzoilu nadtlenek, błona śluzowa, Duac, działanie drażniące, działanie fotorakotwórcze, działanie karcynogenne, fotokokarcynogenność, karcynogenność, klindamycyna, klindamycyna i benzoilu nadtlenek, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał drażniący, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, stosowanie miejscowe, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność skórna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa składników preparatu Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym u szczurów i małp wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek, bez trwałego wpływu na funkcję tego narządu. Badania mutagenności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego peryndoprylu, a badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może wywoływać działania niepożądane związane z rozwojem płodu, typowe dla całej grupy leków ACE, takie jak uszkodzenia nerek płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, kancerogenność, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przeżywalność potomstwa, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność poporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symtrend 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej leku Symtrend, wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (szczury, króliki), co wskazuje na niskie ryzyko wywoływania wad rozwojowych u płodów. Testy mutagenności przeprowadzone in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka indukcji nowotworów. Te wyniki uzupełniają profil bezpieczeństwa beta-adrenolityku, potwierdzając brak działania teratogennego, mutagennego i rakotwórczego karwedylolu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indukcja nowotworu, karcynogeneza, karwedylol, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność u samic, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Aurovitas 800 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne acyklowiru, obejmujące testy mutagenności in vitro i in vivo, nie wykazały właściwości mutagennych, co eliminuje ryzyko genotoksyczności u ludzi. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach potwierdziły brak działania rakotwórczego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, królikach i myszach nie stwierdzono efektów embriotoksycznych ani teratogennych przy standardowych dawkach, natomiast w jednym niestandardowym badaniu na szczurach podskórne podanie acyklowiru w dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny wywołało wady płodów, powiązane z toksycznością u samic.
Aciclovir Aurovitas, acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, toksyczność, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ mutagenny, wpływ na płodność, zagrożenie genetyczne, zakres terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Owoc kminku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc kminku (Carum carvi L., fructus) jest składnikiem produktu leczniczego Iberogast Balance, występującym w formie wyciągu płynnego (1:2,5-3,5) z użyciem 30% etanolu jako rozpuszczalnika, w ilości 0,20 mL na 1 mL preparatu. Badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo stosowania tej substancji, nie wykazując istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na ryzyko kumulacji efektów toksycznych, co jest istotne przy długotrwałej terapii preparatem zawierającym owoc kminku.
aparat mitotyczny, badanie farmakologiczne, badanie genetyczne, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, Carum carvi, działanie niepożądane, etanol, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, owoc kminku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, toksykologia reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, wyciąg płynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu AKVIR, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki testowane sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 15-krotnie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo (w tym na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcinogenność, LD50, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp jest dobrze tolerowany bez działań toksycznych. W wyższych dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE. Ramipryl nie wykazał właściwości teratogennych ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności i genotoksyczności ramiprylu nie potwierdziły potencjału mutagennego. Amlodypina w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wpływała negatywnie na płodność szczurów, jednak dawki około 50-krotnie wyższe niż maksymalna zalecana dla ludzi (10 mg) powodowały opóźnienie i wydłużenie porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa. Długotrwałe podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do ludzkiej skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszeniem gęstości nasienia, co wskazuje na potencjalny wpływ na męski układ rozrodczy.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, dysfunkcja nerek, działanie mutagenne, gęstość nasienia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, morfologia krwi, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, spermatyda, testosteron w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergocrom 20 mg/ml
Kromoglikan sodowy, substancja czynna produktu Allergocrom (20 mg/ml, krople do oczu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt. Toksyczność ostra nie ujawniła specyficznej wrażliwości, a przewlekłe podawanie drogą inhalacyjną przez okres do 6 miesięcy nie powodowało uszkodzeń narządów wewnętrznych. Przy bardzo dużych dawkach podawanych podskórnie u szczurów zaobserwowano zwyrodnienie cewkowe nerek w okolicy pętli Henlego. Dane dotyczące mutagenności i kancerogenności nie wskazują na potencjał mutagenny ani rakotwórczy kromoglikanu sodowego, co potwierdzają długoterminowe badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych.
Allergocrom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kromoglikan sodowy, krople do oczu, pętla Henlego, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwości kancerogenne, zaburzenia rozwojowe, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (MRHD). W testach na szczurach (do 75 mg/kg/dobę, 38-krotność MRHD) oraz myszach (do 200 mg/kg/dobę, 100-krotność MRHD) nie stwierdzono potencjału onkogennego. Testy mutagenności in vitro i in vivo na komórkach ssaków i innych zwierząt również potwierdziły brak działania mutagennego. W badaniach wpływu na płodność u samic szczurów podawano dawki ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność MRHD), co skutkowało osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżenia zarodka, jednak efekty te występowały wyłącznie przy dawkach toksycznych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
aktywność reprodukcyjna, ciałko żółte, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, in vitro, in vivo, karwedylol, komórki ssaków, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zarodka, zgon po implantacji - Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lerkanidypina, jako bloker kanałów wapniowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W dawkach terapeutycznych nie wpływa na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy ani na czynność przewodu pokarmowego, a jej działanie jest selektywne wobec układu sercowo-naczyniowego. Badania toksyczności długoterminowej na szczurach i psach wykazały działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Lerkanidypina nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego. W zakresie wpływu na reprodukcję, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów ani działania teratogennego u szczurów i królików, choć wysokie dawki (np. 12 mg/kg/dobę) mogą powodować dystocję i utratę zarodków, co jest zgodne z mechanizmem blokowania kanałów wapniowych.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie toksyczności, bloker kanału wapniowego, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enalapryl, genotoksyczność, indukcja nowotworu, inhibitor ACE, kurczliwość mięśni macicy, lerkanidypina, lerkanidypiny chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna dihydropirydyny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalno-płodowy, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramal Retard 150 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku (substancji czynnej Tramal Retard) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów (doustnie i parenteralnie, od 6 do 52 tygodni) nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Działania toksyczne, obejmujące objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (niepokój psychoruchowy, ślinotok, drgawki) oraz zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny (szczury tolerowały do 20 mg/kg, psy do 10 mg/kg doustnie i do 20 mg/kg doodbytniczo). W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki >50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic i zwiększoną śmiertelność noworodków, z opóźnieniami rozwojowymi potomstwa (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwieranie oczu i ujścia pochwy), przy zachowanej płodności samców i samic. U królików toksyczność i anomalie kostnienia obserwowano przy dawkach >125 mg/kg.
Ocena potencjału mutagennego tramadolu wykazała niejednoznaczne wyniki in vitro, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, co pozwala klasyfikować tramadol jako substancję niemutagenną. Badania rakotwórczości u szczurów nie wykazały związku z nowotworami, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną zapadalność na gruczolaki wątrobowe u samców (dawkozależne od 15 mg/kg, nieznamienne statystycznie) oraz znamienne statystycznie, ale niedawkozależne zwiększenie częstości guzów płuc u samic. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania tramadolu w dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiają się głównie przy dawkach znacznie przekraczających klinicznie stosowane, co jest istotne dla oceny stosunku korzyści do ryzyka leku Tramal Retard.
anomalia kostnienia, badanie hematologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tramadolu, drgawki, działanie rakotwórcze, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, mutagen, niepokój psychoruchowy, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, ślinotok, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 150 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klindamycyny wykazały, że LD50 po podaniu doustnym mieści się w zakresie 1800-2620 mg/kg mc., a po dożylnym 245-820 mg/kg mc. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach ustalono maksymalną tolerowaną dawkę dobowa na poziomie 300-600 mg/kg mc./dobę. Dawka 300 mg/kg mc./dobę u psów powodowała wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, natomiast dawka 600 mg/kg mc./dobę wywoływała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału klindamycyny, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, drgawki, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klindamycyna, LD50, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, rozwój płodowy, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza, zmniejszona aktywność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betoptic 0,5% 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne betaksololu chlorowodorku, substancji czynnej Betoptic 0,5%, wykazały brak działania rakotwórczego u myszy (dawki 6, 20, 60 mg/kg/dobę) oraz szczurów (3, 12, 48 mg/kg/dobę) w badaniach długoterminowych. Testy mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące modele komórek bakterii i ssaków, również nie wykazały potencjału genotoksycznego tej substancji. Profil bezpieczeństwa betaksololu chlorowodorku jest zatem korzystny pod kątem kancerogenności i mutagenności, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w warunkach doświadczalnych. Badania dotyczące wpływu na rozrodczość wykazały, że betaksololu chlorowodorek może obniżać wskaźnik implantacji zarodków u szczurów przy dawkach powyżej 12 mg/kg oraz u królików powyżej 128 mg/kg masy ciała. Nie zaobserwowano natomiast działania teratogennego ani innych negatywnych efektów rozrodczych przy dawkach subtoksycznych. W praktyce klinicznej, gdzie Betoptic 0,5% stosowany jest miejscowo do oka w stężeniu 5 mg/ml, ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna i znacznie niższa niż dawki wywołujące efekty toksyczne w badaniach przedklinicznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenności, betaksolol chlorowodorek, Betoptic, dawka subtoksyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, implantacja zarodka, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rennie Extra 625 mg + 73,5 mg + 150 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Rennie Extra, zawierającego węglan wapnia (625 mg), węglan magnezu ciężki (73,50 mg) oraz kwas alginowy (150 mg), opierała się na analizie danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych, gdyż nie przeprowadzono bezpośrednich badań przedklinicznych samego preparatu jako kombinacji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tych składników. Dodatkowo, badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na potencjał mutagenny ani zwiększone ryzyko nowotworów związane z ich stosowaniem.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, kwas alginowy, płodność, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rejestracja produktu leczniczego, rozwój embrionalny, rozwój nowotworów, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon substancji czynnych
Arnika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Arnika (Arnica montana L. i Arnica chamissonis Less.) jest składnikiem kilku preparatów leczniczych, takich jak Arnithei, Nalewka z koszyczka arniki oraz Dentosept. Dostępne dane przedkliniczne wskazują na brak mutagenności w teście Amesa dla preparatów zawierających arnikę, co sugeruje brak potencjału genotoksycznego. Niemniej jednak, brak jest badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego zarówno dla arniki, jak i preparatu Dentosept. Dokumentacja Nalewki z koszyczka arniki nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co ogranicza pełną ocenę ryzyka.
arnika, beta-azaron, Dyrektywa 2001/83/EC, działanie mutagenne, nalewka z arniki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, stężenie w osoczu, test Amesa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Glipizyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne glipizydu wykazały wyjątkowo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała po podaniu doustnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach nie stwierdzono objawów toksyczności przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy mutagenności oraz badania wpływu na funkcje rozrodcze, przeprowadzone przy dawkach nawet 75-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały działania genotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, cukrzyca typu 2, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, funkcje rozrodcze, glipizyd, LD50, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapen 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu wykazały, że podawanie doustne w dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne powoduje nasilenie działania moczopędnego, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem leku. W badaniach toksykologicznych z podaniem pozajelitowym zaobserwowano objawy zatrucia, takie jak zwolnienie oddechu oraz obwodowy rozkurcz naczyń, będące konsekwencją działania hipotensyjnego indapamidu. Te efekty toksyczne pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa preparatu.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, genotoksyczność, indapamid, nadciśnienie tętnicze, obwodowy rozkurcz naczyń, podanie pozajelitowe, podawanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, właściwości kancerogenne, zwolnienie oddechu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvasterol 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atorvasterol, nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdzono w czterech testach in vitro oraz jednym badaniu in vivo. W badaniach karcynogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano efekty karcynogenne przy bardzo wysokich dawkach, odpowiadających AUC 0-24h 6-11 razy wyższym niż u ludzi stosujących najwyższą zalecaną dawkę terapeutyczną. W tych warunkach u samców myszy pojawiły się gruczolaki wątrobowo-komórkowe, a u samic raki wątrobowo-komórkowe.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, dysfagia, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowo-komórkowy, substancja czynna, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simcovas 40 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Simcovas, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały istotnych zagrożeń wykraczających poza typowe działania farmakologiczne inhibitorów reduktazy HMG-CoA, głównie związane z hamowaniem syntezy cholesterolu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości nie dostarczyły dowodów na kancerogenność symwastatyny przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, cholesterol endogenny, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakodynamika, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność, toksyczność, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Segan 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku selegiliny wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności, przeprowadzone metodami bakteryjnymi oraz analizą struktury chromosomów, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego substancji. W badaniach teratogennych na szczurach, podawanie selegiliny w dawkach 4 mg/kg, 12 mg/kg oraz 36 mg/kg masy ciała (odpowiednio 4-, 12- i 35-krotność dawki terapeutycznej u ludzi przeliczonej na mg/m²) nie wykazało działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w standardowych dawkach.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bakteryjny test mutagenności, chlorowodorek selegiliny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, kobieta w wieku rozrodczym, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test mutagenności, toksyczność narządowa