wada rozwojowa płodu

Wada rozwojowa płodu oznacza nieprawidłowość w budowie anatomicznej lub funkcjonowaniu narządów, która powstaje w okresie życia płodowego. Wady te mogą dotyczyć pojedynczego narządu lub układu, ale mogą też występować jako część zespołów wad wrodzonych.

Etiologia wad rozwojowych płodu jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne (aberracje chromosomowe, mutacje genowe), środowiskowe (leki teratogenne, alkohol, infekcje wewnątrzmaciczne), metaboliczne oraz idiopatyczne. Częstość występowania istotnych klinicznie wad wrodzonych szacuje się na 2-3% wszystkich żywo urodzonych noworodków.

Diagnostyka prenatalna wad rozwojowych obejmuje badania nieinwazyjne (USG, ECHO serca płodu, rezonans magnetyczny) oraz inwazyjne (amniopunkcja, biopsja kosmówki, kordocenteza). Kluczowe znaczenie ma badanie ultrasonograficzne wykonywane w I, II i III trymestrze ciąży, pozwalające na wykrycie około 70-80% istotnych wad strukturalnych.

Postępowanie w przypadku wykrycia wady rozwojowej płodu zależy od jej rodzaju, nasilenia, rokowania oraz terminu rozpoznania. Obejmuje ono poradnictwo genetyczne, monitorowanie ciąży, wewnątrzmaciczne zabiegi terapeutyczne, planowanie optymalnego czasu i miejsca porodu oraz przygotowanie do leczenia noworodka po urodzeniu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl