nowobiocyna

Nowobiocyna to antybiotyk należący do grupy aminokumaryn, który historycznie był wykorzystywany w leczeniu zakażeń wywoływanych przez bakterie Gram-dodatnie, szczególnie gronkowce oporne na penicylinę. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności gyrazy DNA (topoizomerazy II) – enzymu niezbędnego do replikacji DNA bakterii.

Lek ten wykazuje działanie bakteriostatyczne poprzez wiązanie się z podjednostką B gyrazy DNA, co prowadzi do zaburzenia procesu replikacji bakteryjnego materiału genetycznego. W praktyce klinicznej nowobiocyna była stosowana głównie w leczeniu zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz układu oddechowego wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii.

Ze względu na częste działania niepożądane, w tym hepatotoksyczność, trombocytopenię, gorączkę polekową oraz reakcje nadwrażliwości, a także rozwój oporności bakterii, nowobiocyna została w dużej mierze wyparta przez nowsze, bezpieczniejsze antybiotyki. Obecnie ma znaczenie głównie historyczne i badawcze, rzadko znajduje zastosowanie w rutynowej praktyce klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl