niestabilny metabolizm
Niestabilny metabolizm to termin medyczny odnoszący się do zaburzeń prawidłowego funkcjonowania procesów biochemicznych w organizmie. Charakteryzuje się nieprawidłowościami w przemianie materii, które mogą objawiać się wahaniami poziomu glukozy we krwi, zaburzeniami gospodarki lipidowej czy nieprawidłowym metabolizmem białek.
Do najczęstszych przyczyn niestabilnego metabolizmu należą zaburzenia hormonalne (szczególnie związane z hormonami tarczycy, insuliną czy kortyzolem), choroby przewlekłe (np. cukrzyca, choroby wątroby, przewlekłe zapalenie trzustki), nieprawidłowa dieta, zaburzenia rytmu dobowego oraz czynniki genetyczne.
W praktyce klinicznej niestabilny metabolizm może manifestować się jako wahania masy ciała, zmęczenie, zaburzenia termoregulacji, problemy z koncentracją, a w cięższych przypadkach prowadzić do poważnych powikłań metabolicznych. Diagnostyka obejmuje badania biochemiczne krwi, testy hormonalne oraz ocenę funkcji narządów odpowiedzialnych za metabolizm.
Leczenie niestabilnego metabolizmu jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować interwencje dietetyczne, suplementację, farmakoterapię oraz modyfikację stylu życia. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów metabolicznych oraz indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Izoleucyna – Przeciwwskazania stosowania
Izoleucyna, aminokwas egzogenny, jest istotnym składnikiem terapii żywieniowej pozajelitowej i dializacyjnej, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, takie jak choroba syropu klonowego (MSUD), acyduria metylomalonowa i propionowa, a także ciężką niewydolność wątroby i nerek bez możliwości terapii nerkozastępczej. Dodatkowo, izoleucyna nie powinna być podawana pacjentom z ciężkimi zaburzeniami układu krążenia (np. wstrząs, zapaść, niewyrównana niewydolność serca), kwasicą metaboliczną, niedotlenieniem komórkowym, niestabilnym metabolizmem (np. nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca), ciężką hiperglikemią oporną na insulinoterapię oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hiperkaliemia, hipernatremia czy podwyższone stężenia magnezu, wapnia i fosforu. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na izoleucynę lub składniki preparatu, ciężka hiperlipidemia, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz wiek poniżej 2 lat, gdzie wymagane są specjalistyczne preparaty dostosowane do potrzeb dzieci (np. Aminoven Infant, Numeta).
acyduria metylomalonowa, aminokwas egzogenny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba syropu klonowego, encefalopatia wątrobowa, glukoneogeneza, gospodarka elektrolitowa, gospodarka lipidowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipoksja, hiponatremia, insulinoterapia, kwasica metaboliczna, nasilony katabolizm, niedotlenienie komórkowe, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, posocznica, równowaga kwasowo-zasadowa, terapia nerkozastępcza, terapia pozajelitowa, terapia żywieniowa, udar mózgu, wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapaść, zator, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nutriflex Plus
Nutriflex Plus to preparat do żywienia pozajelitowego zawierający kompleks aminokwasów (48 g/1000 ml lub 96 g/2000 ml) oraz glukozę (150 g/1000 ml lub 300 g/2000 ml) i elektrolity (Na, K, Mg, Ca, fosforany, octany, chlorki). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia przemiany aminokwasów, hiperglikemię nieodpowiadającą na insulinę (>6 j./h), kwasicę metaboliczną, niestabilny metabolizm (śpiączka, hipoksja, niewyrównana cukrzyca), a także ciężką niewydolność wątroby i nerek bez terapii nerkozastępczej. Ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z krwotokiem śródczaszkowym lub śródrdzeniowym oraz u osób z niestabilnym układem krążenia, ostrym zawałem mięśnia sercowego i wstrząsem.
aminokwasy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, encefalopatia wątrobowa, hipoksja, krwotok śródczaszkowy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na substancje, niestabilność hemodynamiczna, niestabilny metabolizm, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, terapia nerkozastępcza, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Przeciwwskazania stosowania
Dl-alfa-tokoferol, stosowany jako przeciwutleniacz w emulsjach lipidowych do infuzji, takich jak Omegaven (zawierający 0,015-0,0296 g/100 ml), posiada liczne przeciwwskazania wynikające zarówno z właściwości samej substancji, jak i składu preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na dl-alfa-tokoferol lub inne składniki preparatu, w tym białka ryb i jaj, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia krwi, ostrymi stanami zagrażającymi życiu (zapaść, wstrząs, niedawny zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zator, śpiączka o nieustalonej etiologii), a także u osób z ciężką niewydolnością wątroby i nerek, ze względu na zaburzenia metabolizmu i eliminacji dl-alfa-tokoferolu. Ponadto, preparaty te nie powinny być stosowane u wcześniaków, noworodków, niemowląt i dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności terapii w tych grupach wiekowych.
dl-alfa-tokoferol, emulsja do infuzji, hiperkalcemia, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, kwasica, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancje, niekontrolowana cukrzyca, niestabilna dławica piersiowa, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie hipotoniczne, przewlekła choroba nerek, przewlekłe zapalenie wątroby, przewodnienie, śpiączka nieokreślonego pochodzenia, stan kataboliczny, stłuszczenie wątroby, udar mózgu, zaburzenia krzepnięcia krwi, zasadowica, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Octan potasu – Przeciwwskazania stosowania
Octan potasu, obecny w preparacie Nutriflex Lipid peri w ilościach od 2,943 g do 5,886 g (odpowiadających 30-60 mmol potasu w zależności od objętości 1250-2500 ml), stanowi istotne źródło potasu w żywieniu pozajelitowym. Jego podaż jest przeciwwskazana u pacjentów z hiperkaliemią, zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, a także u noworodków, niemowląt i dzieci poniżej 2 roku życia. Dodatkowo, należy unikać stosowania u pacjentów z kwasicą, niewydolnością serca, niestabilnym metabolizmem, ostrymi fazami zawału serca i udaru, a także w stanach klinicznych takich jak nieustabilizowany stan krążenia, hipoksja, stany przewodnienia, ostry obrzęk płuc i niewyrównana niewydolność krążenia. Szczególną ostrożność wymaga podaż u pacjentów z hiperglikemią oporną na insulinę, skazami krwotocznymi, ostrymi stanami zakrzepowo-zatorowymi oraz cholestazą wewnątrzwątrobową.
antagoniści receptora angiotensyny, beta-blokery, cholestaza wewnątrzwątrobowa, diuretyki oszczędzające potas, elektrolit, heparyna, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoksja, inhibitory konwertazy angiotensyny, kwasica, niestabilny metabolizm, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nieustabilizowana cukrzyca, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, octan potasu, przewodnienie, skaza krwotoczna, śpiączka niewiadomego pochodzenia, stan zakrzepowo-zatorowy, surowica krwi, udar, wstrząs, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zespół pourazowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorek magnezu – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek magnezu jest kluczowym składnikiem preparatów stosowanych w procedurach pozaustrojowego oczyszczania krwi (hemodializa, hemofiltracja, hemodiafiltracja) oraz w żywieniu pozajelitowym. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują m.in. zasadowicę metaboliczną, zaburzenia elektrolitowe takie jak hipokaliemia (bez odpowiedniej suplementacji potasu), hiperkaliemia oraz hipernatremia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (bez możliwości zastosowania technik oczyszczania krwi), ciężką niewydolnością wątroby, wrodzonymi wadami metabolizmu aminokwasów oraz niestabilnym metabolizmem (np. nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca, stan śpiączki). W preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomix 1 Novum (zawierający 3,0 mmol/l magnezu), przeciwwskazania dodatkowo obejmują niestabilne stany układu krążenia, hipoksję, kwasicę metaboliczną, przeciążenie płynami oraz niewyrównaną niewydolność mięśnia sercowego.
chlorek magnezu, ciężka hiperglikemia, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dostęp naczyniowy, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipokaliemia, hipoksja, hiponatremia, kwasica metaboliczna, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm magnezu, mocznica, nadmierne nawodnienie, nadwrażliwość, nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, ostry obrzęk płuc, pH krwi, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, śpiączka, stan elektrolitowy, suplementacja potasu, wrodzona wada metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zagrażający życiu stan układu krążenia, zapaść, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Przeciwwskazania stosowania
Sodu wodorotlenek, stosowany jako regulator pH i stabilizator w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E oraz Nutriflex Lipid peri, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję lub składniki preparatu. Ze względu na wpływ na gospodarkę elektrolitową, preparaty zawierające sodu wodorotlenek nie powinny być stosowane w stanach hipernatremii, hiperkaliemii, hiponatremii oraz w niestabilnych stanach krążeniowych (wstrząs, stany zapaści), niedotlenieniu komórkowym, a także w ostrych i przewlekłych zaburzeniach układu oddechowego, takich jak obrzęk płuc. Ponadto, przeciwwskazania obejmują kwasicę, niestabilny metabolizm (np. ciężki zespół pourazowy, nieustabilizowana cukrzyca z hiperglikemią >6 j. insuliny/godz.), ciężką niewydolność wątroby i nerek, cholestazę wewnątrzwątrobową oraz wrodzone i nabyte zaburzenia metabolizmu aminokwasów i tłuszczów. W kontekście układu sercowo-naczyniowego preparaty te są przeciwwskazane w niewydolności serca, ostrych fazach zawału serca i udaru oraz w stanach zaburzeń krzepnięcia, takich jak skazy krwotoczne i ostre stany zakrzepowo-zatorowe.
cholestaza wewnątrzwątrobowa, encefalopatia wątrobowa, gospodarka kwasowo-zasadowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiponatremia, kwasica, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny metabolizm, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, skaza krwotoczna, sodu wodorotlenek, stan zakrzepowo-zatorowy, udar, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia metabolizmu tłuszczów, zatorowość tłuszczowa, zawał serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Octan sodu – Przeciwwskazania stosowania
Octan sodu, będący składnikiem preparatu Nutriflex Lipid peri, jest istotnym źródłem sodu (50-100 mmol/1250-2500 ml) oraz anionów octanowych (40-80 mmol/1250-2500 ml) w żywieniu pozajelitowym. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z hiperkaliemią, hiponatremią, kwasicą, ciężką niewydolnością wątroby, cholestazą wewnątrzwątrobową, ciężką niewydolnością nerek oraz niewydolnością serca, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych. Dodatkowo, preparat nie powinien być podawany w ostrych fazach zawału serca, udaru, stanach zakrzepowo-zatorowych, zatorowości tłuszczowej oraz u pacjentów z nasilonymi skazami krwotocznymi. Ze względu na obecność białek jaja kurzego, soi i oleju arachidowego, przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na te składniki. U najmłodszych pacjentów (noworodki, niemowlęta, dzieci <2 lat) stosowanie jest niewskazane z powodu odmiennego metabolizmu octanów.
białko jaja kurzego, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, gospodarka kwasowo-zasadowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoksja, hiponatremia, insulinoterapia, kwasica, nadciśnienie tętnicze, niestabilny metabolizm, nieustabilizowana cukrzyca, niewydolność krążenia, niewydolność serca, Nutriflex Lipid, obrzęk płuc, octan sodu, olej arachidowy, przewodnienie, skaza krwotoczna, śpiączka niewiadomego pochodzenia, stan zakrzepowo-zatorowy, udar, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia metabolizmu tłuszczów, zatorowość tłuszczowa, zawał serca, zespół pourazowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Glukoza 10 Braun
Roztwór Glukoza 10 Braun zawiera 100 mg/ml glukozy (110 g/l jednowodnej glukozy), co odpowiada 400 kcal/l i ma teoretyczną osmolarność 555 mOsm/l. Ze względu na szybki metabolizm glukozy w organizmie, roztwór ten może przejściowo stać się hipotoniczny względem osmolalności osocza, co niesie ryzyko hiponatremii hipo- lub hiperosmotycznej. Szczególnie narażeni na ostre zaburzenia elektrolitowe i encefalopatię hiponatremiczną są pacjenci z nieosmotycznie stymulowanym uwalnianiem wazopresyny, chorobami serca, wątroby, nerek oraz przyjmujący leki antywazopresynowe. Hiponatremia może prowadzić do obrzęku mózgu, zwłaszcza u dzieci, kobiet w wieku rozrodczym oraz pacjentów z uszkodzeniem mózgowia. Podawanie roztworu jest przeciwwskazane u pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu ze względu na ryzyko pogłębienia uszkodzeń mózgu przez hiperglikemię.
bariera krew-mózg, encefalopatia hiponatremiczna, hiperglikemia, hiperwolemia, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, kwasica metaboliczna, niestabilny metabolizm, nietolerancja węglowodanów, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk mózgu, osmolarność osocza, ostra hiponatremia, pseudoaglutynacja, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór hipertoniczny, stłuczenie mózgu, tiamina, udar niedokrwienny mózgu, wazopresyna, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół ponownego odżywienia - Leksykon substancji czynnych
Chlorek wapnia – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek wapnia jest kluczowym elektrolitem stosowanym w produktach do hemofiltracji, hemodializy i hemodiafiltracji, jednak jego podanie wymaga szczegółowej oceny klinicznej. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia elektrolitowe takie jak hipokaliemia bez suplementacji potasu (stosowanie preparatów typu Accusol 35, multiBic bezpotasowy lub z potasem 2-3 mmol/l może pogłębić niedobór potasu), zasadowicę metaboliczną oraz hiperkaliemię (szczególnie przy stężeniach potasu 4 mmol/l w Accusol 35 Potassium i multiBic). Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością nerek z nasilonym katabolizmem, niedostatecznym przepływem krwi w dostępie naczyniowym, wysokim ryzykiem krwotoku oraz u osób z nadwrażliwością na chlorek wapnia lub inne składniki roztworu.
chlorek wapnia, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipoksja, hiponatremia, kwasica metaboliczna, lek przeciwzakrzepowy, mocznica, nadmierne nawodnienie, nadwrażliwość, nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca, niestabilny metabolizm, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, równowaga kwasowo-zasadowa, ryzyko krwotoku, suplementacja potasu, wrodzone wady metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zagrażający życiu stan układu krążenia, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aminomix 1 Novum –
Aminomix 1 Novum to dwukomorowy roztwór do żywienia pozajelitowego zawierający 50 g aminokwasów, 220 g glukozy jednowodnej oraz elektrolity (Na+ 50 mmol/l, K+ 30 mmol/l, Ca++, Mg++, Zn++, Cl-, octan, glicerofosforan) w objętości 1000 ml, o wysokiej osmolalności (1826-2018 mOsm/kg) i osmolarności (1779 mOsm/l). Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonymi wadami metabolizmu aminokwasów, niestabilnym metabolizmem (nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca, nieokreślony stan śpiączki), ciężką hiperglikemią oporną na insulinę, ciężką niewydolnością wątroby oraz nerek bez możliwości zastosowania terapii nerkozastępczej. Dodatkowo, ze względu na zawartość elektrolitów, nie powinien być stosowany przy hiperkaliemii, hipernatremii oraz bez wcześniejszej korekcji hiponatremii. Stosowanie u niemowląt i dzieci poniżej 2 lat jest niewskazane ze względu na niedostosowanie składu aminokwasów do ich potrzeb metabolicznych.
aminokwasy, anafilaksja, encefalopatia wątrobowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiperglikemia oporna na insulinę, hiperkaliemia, hipernatremia, hipoksja, hiponatremia, katabolizm, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, osmolalność, osmolarność, terapia nerkozastępcza, wrodzona wada metabolizmu aminokwasów, wstrząs, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nutriflex Peri –
Nutriflex Peri to zestaw dwóch roztworów do sporządzania infuzji do żywienia pozajelitowego, zawierający 40 g aminokwasów (azot 5,7 g), 80 g glukozy oraz elektrolity: Na 27,0 mmol, K 15,0 mmol, Mg 4,0 mmol, Ca 2,5 mmol, Cl 31,6 mmol, fosforany 5,7 mmol i octany 19,5 mmol w 1000 ml roztworu o osmolarności 900 mOsm/l i pH 4,8-6,0. Preparat dostarcza 2008 kJ (480 kcal) energii i jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, hiperglikemię oporną na insulinę (>6 j./h), kwasicę, krwotoki śródczaszkowe i śródrdzeniowe, ciężką niewydolność wątroby i nerek bez dializy oraz wiek poniżej 2 lat ze względu na odmienne potrzeby żywieniowe i tolerancję składników.
elektrolit, gospodarka węglowodanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia oporna, hipoksja, krwotok śródczaszkowy, kwasica, mocznica, nadwrażliwość, niestabilność układu krążenia, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, osmolarność, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, śpiączka, terapia nerkozastępcza, zaburzenie hemodynamiczne, zapaść, zawał mięśnia sercowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nutriflex Basal –
Nutriflex Basal, będący zestawem do sporządzania roztworu do infuzji, posiada liczne przeciwwskazania wymagające szczegółowej oceny klinicznej pacjenta przed zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na aminokwasy (m.in. izoleucynę, leucynę, lizynę, metioninę, fenyloalaninę) oraz elektrolity, a także u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami przemiany aminokwasów, hiperglikemią oporną na insulinę (ponad 6 j./h), kwasicą, niestabilnym metabolizmem (np. śpiączka, hipoksja), krwotokiem śródczaszkowym lub śródrdzeniowym. Preparat zawiera glukozę w stężeniu 125 g/1000 ml (250 g/2000 ml) oraz elektrolity, w tym sód 49,9 mmol/1000 ml i potas 30,0 mmol/1000 ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek bez terapii nerkozastępczej oraz ciężką niewydolnością wątroby.
aminokwas, aminokwasy egzogenne, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, elektrolit, glukoza, hiperglikemia, hipoksja, krwotok śródczaszkowy, krwotok śródrdzeniowy, kwasica, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilny metabolizm, niestabilny układ krążenia, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, osmolarność, ostry zawał mięśnia sercowego, potas, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór hiperosmolarny, sód, śpiączka, terapia nerkozastępcza, wstrząs, zapaść, żyła centralna, żywienie pozajelitowe