niedotlenienie komórkowe
Niedotlenienie komórkowe, znane również jako hipoksja, to stan niedoboru tlenu w tkankach organizmu, prowadzący do zaburzenia funkcjonowania komórek. W warunkach fizjologicznych tlen jest niezbędny do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych, a szczególnie do wytwarzania energii w postaci ATP w mitochondriach poprzez fosforylację oksydacyjną.
Etiologia niedotlenienia komórkowego może być różnorodna i obejmuje m.in. zaburzenia układu oddechowego (np. niewydolność oddechowa, POChP), zaburzenia układu krążenia (np. niewydolność serca, wstrząs), niedokrwistość, zatrucie tlenkiem węgla, a także inne stany, jak np. sepsa czy długotrwała hipotermia. Niedotlenienie może mieć charakter miejscowy (ograniczony do określonego obszaru) lub uogólniony (ogólnoustrojowy).
Konsekwencją hipoksji komórkowej jest przełączenie metabolizmu na szlak beztlenowy, prowadzący do produkcji kwasu mlekowego i rozwoju kwasicy metabolicznej. W zależności od stopnia i czasu trwania niedotlenienia, może dojść do odwracalnych zaburzeń funkcji komórek lub nieodwracalnych uszkodzeń, a nawet śmierci komórkowej. Szczególnie wrażliwe na niedotlenienie są komórki mózgu, serca, nerek i wątroby.
Diagnostyka niedotlenienia komórkowego opiera się na ocenie parametrów gazometrycznych krwi tętniczej (pO2, sO2), oznaczeniu stężenia mleczanów oraz innych wskaźników biochemicznych. W leczeniu kluczowe jest usunięcie przyczyny niedotlenienia oraz poprawa dostarczania tlenu do tkanek poprzez tlenoterapię, optymalizację rzutu serca oraz korektę niedokrwistości.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Izoleucyna – Przeciwwskazania stosowania
Izoleucyna, aminokwas egzogenny, jest istotnym składnikiem terapii żywieniowej pozajelitowej i dializacyjnej, jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, takie jak choroba syropu klonowego (MSUD), acyduria metylomalonowa i propionowa, a także ciężką niewydolność wątroby i nerek bez możliwości terapii nerkozastępczej. Dodatkowo, izoleucyna nie powinna być podawana pacjentom z ciężkimi zaburzeniami układu krążenia (np. wstrząs, zapaść, niewyrównana niewydolność serca), kwasicą metaboliczną, niedotlenieniem komórkowym, niestabilnym metabolizmem (np. nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca), ciężką hiperglikemią oporną na insulinoterapię oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hiperkaliemia, hipernatremia czy podwyższone stężenia magnezu, wapnia i fosforu. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na izoleucynę lub składniki preparatu, ciężka hiperlipidemia, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz wiek poniżej 2 lat, gdzie wymagane są specjalistyczne preparaty dostosowane do potrzeb dzieci (np. Aminoven Infant, Numeta).
acyduria metylomalonowa, aminokwas egzogenny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba syropu klonowego, encefalopatia wątrobowa, glukoneogeneza, gospodarka elektrolitowa, gospodarka lipidowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipoksja, hiponatremia, insulinoterapia, kwasica metaboliczna, nasilony katabolizm, niedotlenienie komórkowe, niestabilny metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, posocznica, równowaga kwasowo-zasadowa, terapia nerkozastępcza, terapia pozajelitowa, terapia żywieniowa, udar mózgu, wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapaść, zator, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-prolina – Przeciwwskazania stosowania
L-prolina, aminokwas endogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (7,5 g L-proliny/1000 ml, 7,5% stężenia), Aminomel 12,5E (9,38 g/1000 ml, 7,5%), Aminosteril N-Hepa 8% (5,73 g/1000 ml, 7,2%), Vamin 18 Electrolyte-Free (6,8 g/1000 ml, 6,0%) oraz Vaminolact (5,6 g/1000 ml, 8,6%). Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na L-prolinę, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs), niedotlenieniem komórkowym oraz obrzękiem płuc. Dodatkowo, preparaty Aminomel 10E i 12,5E nie powinny być stosowane przy istotnie podwyższonym stężeniu sodu, potasu lub magnezu w osoczu, natomiast Aminosteril N-Hepa 8% jest przeciwwskazany w kwasicy metabolicznej, przewodnieniu, hiponatremii, hipokaliemii, niewydolności nerek i niewyrównanej niewydolności krążenia. Preparaty Vamin 18 Electrolyte-Free i Vaminolact nie są zalecane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz ciężką mocznicą bez możliwości dializy.
aminokwas endogenny, Aminomel, Aminosteril, dializa, dysfagia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, kwasica oddechowa, L-prolina, mocznica, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność krążenia, obrzęk płuc, przewodnienie, równowaga wodno-elektrolitowa, synteza białek, Vamin, Vaminolact, wstrząs, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe dzieci - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas L-asparaginowy jest składnikiem aminokwasowym obecnym w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (1,91 g/1000 ml) oraz Aminomel 12,5E (2,39 g/1000 ml). Stosowanie tych preparatów jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs), niedotlenieniem komórkowym, obrzękiem płuc oraz istotnie podwyższonym stężeniem elektrolitów (Na+, K+, Mg+). Preparaty charakteryzują się wysoką osmolarnością: Aminomel 10E – 1145 mOsm/l, Aminomel 12,5E – 1430 mOsm/l, co wymaga podawania przez dostęp centralny. Skład jonowy obejmuje m.in. Na+ (69 mmol/l w 10E, 87 mmol/l w 12,5E), K+ (45 mmol/l w 10E, 56,25 mmol/l w 12,5E), Ca++ i Mg++ (odpowiednio 5-6 mmol/l i 5-6 mmol/l w 10E, 6 mmol/l i 6 mmol/l w 12,5E). Preparaty nie są zalecane u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko zaburzeń rozwojowych.
encefalopatia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hiponatremia, kwas L-asparaginowy, metabolizm aminokwasów, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, parametr hemodynamiczny, preparat hipertoniczny, równowaga kwasowo-zasadowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-alanina – Przeciwwskazania stosowania
L-alanina jest istotnym aminokwasem stosowanym w żywieniu pozajelitowym oraz w preparatach aminokwasowych, takich jak Aminomel (10E i 12,5E), Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact oraz w octanie glatirameru (Copaxone). Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania preparatów zawierających L-alaninę są wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciężka mocznica bez możliwości dializy, niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, istotnie podwyższone stężenia elektrolitów w osoczu (sód, potas, magnez), nadwrażliwość na L-alaninę oraz wiek poniżej 2 lat w przypadku Aminomelu. W tych stanach podanie L-alaniny może prowadzić do akumulacji toksycznych metabolitów, nasilenia encefalopatii wątrobowej, zaburzeń homeostazy elektrolitowej, a także reakcji alergicznych, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym.
elektrolity w osoczu, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hiponatremia, homeostaza elektrolitowa, kwasica metaboliczna, L-alanina, mieszanina aminokwasów, mocznica, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, octan glatirameru, preparat aminokwasowy, przewodnienie, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Histydyna – Przeciwwskazania stosowania
Histydyna, jako aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego i dializy otrzewnowej, pełni istotną rolę w metabolizmie białek ustrojowych. Jednak stosowanie preparatów zawierających histydynę wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań, aby uniknąć powikłań metabolicznych i klinicznych. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na histydynę lub inne składniki preparatu, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów (w tym histydynemię), ciężkie zaburzenia układu krążenia (wstrząs, zapaść), hipoksję, kwasicę metaboliczną oraz ciężką niewydolność wątroby i nerek bez możliwości terapii nerkozastępczej. Szczególną uwagę należy zwrócić na stany niestabilne metabolicznie, takie jak ciężka hiperglikemia (insulina > 6 j./h), hiperlipidemia z triglicerydami ≥ 1000 mg/dl (11,4 mmol/l), oraz patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów (Na, K, Mg, Ca, P), które mogą nasilać ryzyko powikłań, w tym encefalopatii, zaburzeń rytmu serca i zespołu przetłuszczenia.
cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciężka hiperglikemia, ciężka hiperlipidemia, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciężka posocznica, ciężki stan pourazowy, ciężkie zaburzenie krążenia, dializa otrzewnowa, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipoksja, kwasica metaboliczna, niedotlenienie komórkowe, niewyrównana cukrzyca, objaw neurologiczny, odwodnienie hipotoniczne, ostry obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja alergiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka hiperosmolarna, terapia nerkozastępcza, udar mózgu, wrodzony zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zapalenie trzustki, zdekompensowana niewydolność serca, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tryptofan – Przeciwwskazania stosowania
Tryptofan, jako niezbędny aminokwas, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję lub inne składniki preparatów ją zawierających, a także u osób z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów (np. fenyloketonuria, choroba syropu klonowego). Podawanie tryptofanu jest niewskazane w ciężkiej niewydolności wątroby i cholestazie wewnątrzwątrobowej ze względu na ryzyko gromadzenia toksycznych metabolitów i nasilenia encefalopatii wątrobowej. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek bez dostępu do terapii nerkozastępczej, ciężkie zaburzenia krążenia (wstrząs, zdekompensowana niewydolność serca), ciężką hiperglikemię (niewyrównaną insuliną do 6 j./h), hiperlipidemię z hipertriglicerydemią, kwasicę metaboliczną, hipoksję oraz patologiczne zaburzenia elektrolitowe (sód, potas, magnez, wapń, fosfor).
aminoacidopatia, aminokwas niezbędny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba syropu klonowego, encefalopatia wątrobowa, fenyloketonuria, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipoksja, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na substancje, niedotlenienie komórkowe, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca zdekompensowana, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, posocznica, reakcja alergiczna, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, terapia nerkozastępcza, tryptofan, udar, wstrząs, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krążenia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zapalenie trzustki, zator, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Przeciwwskazania stosowania
Acetylocysteina, wykazująca działanie mukolityczne i antyoksydacyjne, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (E 218) czy sodu edetynian, obecne w niektórych preparatach. Ponadto, stosowanie acetylocysteiny jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ze względu na ryzyko nasilenia podrażnienia błony śluzowej. W ostrym stanie astmatycznym lek może nasilać skurcz oskrzeli, co stanowi zagrożenie życia. Wiek pacjenta jest kluczowym czynnikiem ograniczającym stosowanie – preparaty o dawkach 20 mg/ml nie powinny być podawane dzieciom poniżej 3 lat, natomiast preparaty o wysokiej zawartości substancji czynnej (600 mg) są przeciwwskazane u dzieci poniżej 14 lat. Dodatkowo, nietolerancja fruktozy i fenyloketonuria wykluczają stosowanie niektórych preparatów zawierających odpowiednio fruktozę lub aspartam.
choroba wrzodowa żołądka, działanie mukolityczne, fenyloketonuria, fizykoterapia oddechowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, metabolizm aminokwasów, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedotlenienie komórkowe, niedrożność dróg oddechowych, niestabilny stan krążeniowy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, ostry stan astmatyczny, skurcz oskrzeli, sodu edetynian, śpiączka hiperosmolarna, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zapalenie dwunastnicy, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Potasu chlorek – Przeciwwskazania stosowania
Stosowanie potasu chlorku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję lub jej składniki pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych od łagodnych do anafilaktycznych. Hiperkaliemia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż podawanie potasu może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśni, a nawet zatrzymania akcji serca. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność nerek (zwłaszcza ze skąpomoczem lub bezmoczem), ciężką niewydolność serca, niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), blok serca oraz obrzęk płuc. W stanach kwasicy metabolicznej i zasadowicy metabolicznej stosowanie potasu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zmiany dystrybucji jonów potasu między przestrzenią wewnątrz- i zewnątrzkomórkową, co może nasilać hiperkaliemię lub maskować hipokaliemię. Ponadto, hipernatremia, hiperkalcemia i hipermagnezemia są przeciwwskazaniami do stosowania potasu, zwłaszcza w preparatach zawierających jednocześnie te elektrolity.
amiloryd, blok serca, ceftriakson, choroba Crohna, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność serca, ciężka posocznica, ciężki stan pourazowy, dializoterapia, eplerenon, gastropareza, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, lek moczopędny oszczędzający potas, niedotlenienie komórkowe, niedrożność porażenna jelit, niestabilny stan krążeniowy, niewyrównana cukrzyca, niewyrównana niewydolność krążenia, obrzęk płuc, osłabienie mięśni, ostry zawał serca, perforacja jelita, przewlekła choroba nerek, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, skąpomocz, śpiączka hiperosmolarna, spironolakton, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, triamteren, wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie opróżniania żołądka, zaburzenie rytmu serca, zasadowica metaboliczna, zatrzymanie akcji serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aminomel Nephro –
Aminomel Nephro to roztwór do infuzji zawierający 17 aminokwasów (m.in. L-izoleucynę 6,00 g/l, L-leucynę 6,40 g/l, L-lizynę 7,28 g/l, L-metioninę 4,59 g/l) bez węglowodanów i elektrolitów, o osmolarności 510 mOsm/l i pH 5,9-6,3. Preparat dostarcza 8,6 g azotu oraz 222 kcal/l (930 kJ/l) energii, co czyni go dedykowanym dla pacjentów z niewydolnością nerek. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, niestabilność układu krążenia (zwłaszcza w stanach zagrożenia życia jak wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów (fenyloketonuria, choroba syropu klonowego, acyduria metylomalonowa, homocystynuria). Podanie w tych stanach może prowadzić do nasilenia patologii, toksycznego gromadzenia metabolitów lub pogorszenia funkcji układu sercowo-płucnego.
acyduria metylomalonowa, choroba syropu klonowego, fenyloketonuria, homocystynuria, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilność układu krążenia, niewydolność nerek, obrzęk płuc, osmolarność, roztwór aminokwasów do infuzji, stan zagrożenia życia, terapia żywieniowa, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia kwasowo-zasadowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Przeciwwskazania stosowania
Sodu wodorotlenek, stosowany jako regulator pH i stabilizator w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E oraz Nutriflex Lipid peri, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję lub składniki preparatu. Ze względu na wpływ na gospodarkę elektrolitową, preparaty zawierające sodu wodorotlenek nie powinny być stosowane w stanach hipernatremii, hiperkaliemii, hiponatremii oraz w niestabilnych stanach krążeniowych (wstrząs, stany zapaści), niedotlenieniu komórkowym, a także w ostrych i przewlekłych zaburzeniach układu oddechowego, takich jak obrzęk płuc. Ponadto, przeciwwskazania obejmują kwasicę, niestabilny metabolizm (np. ciężki zespół pourazowy, nieustabilizowana cukrzyca z hiperglikemią >6 j. insuliny/godz.), ciężką niewydolność wątroby i nerek, cholestazę wewnątrzwątrobową oraz wrodzone i nabyte zaburzenia metabolizmu aminokwasów i tłuszczów. W kontekście układu sercowo-naczyniowego preparaty te są przeciwwskazane w niewydolności serca, ostrych fazach zawału serca i udaru oraz w stanach zaburzeń krzepnięcia, takich jak skazy krwotoczne i ostre stany zakrzepowo-zatorowe.
cholestaza wewnątrzwątrobowa, encefalopatia wątrobowa, gospodarka kwasowo-zasadowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiponatremia, kwasica, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny metabolizm, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, skaza krwotoczna, sodu wodorotlenek, stan zakrzepowo-zatorowy, udar, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia metabolizmu tłuszczów, zatorowość tłuszczowa, zawał serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas glutaminowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas glutaminowy, aminokwas endogenny stosowany w żywieniu pozajelitowym, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne, które należy uwzględnić dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kwas glutaminowy lub inne składniki preparatu, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolność wątroby i nerek (szczególnie bez dostępu do terapii nerkozastępczej), a także ciężką hiperglikemię wymagającą podania >6 j. insuliny/godz., kwasicę metaboliczną oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiperkaliemia, hipernatremia, hiperkalcemia, hiperfosfatemia i hipermagnezemia. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są stany niestabilności hemodynamicznej (wstrząs), hipoksja, obrzęk płuc, niewyrównana niewydolność serca (szczególnie przy frakcji wyrzutowej <30%), niestabilny metabolizm (np. ciężka posocznica, śpiączka hiperosmolarna), zaburzenia krzepnięcia oraz ciężka hiperlipidemia (triglicerydy ≥1000 mg/dl lub 11,4 mmol/l). U dzieci poniżej 2 lat preparaty zawierające kwas glutaminowy nie są zalecane ze względu na ryzyko zaburzeń metabolicznych i wzrostu.
aminokwas endogenny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, encefalopatia wątrobowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiperosmolarność osocza, hipertriglicerydemia, hipoksja, kwas glutaminowy, kwas L-glutaminowy, kwas mlekowy, kwasica metaboliczna, niedotlenienie komórkowe, niestabilność układu krążenia, niewydolność oddechowa, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk płuc, posocznica, reakcja anafilaktyczna, refeeding syndrome, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka hiperosmolarna, terapia nerkozastępcza, wrodzony zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie trzustki, zatorowość tłuszczowa, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół pourazowy, zespół szoku pokarmowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu octan trójwodny – Przeciwwskazania stosowania
Sodu octan trójwodny, stosowany jako elektrolit i regulator równowagi kwasowo-zasadowej w żywieniu pozajelitowym i roztworach infuzyjnych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję, zasadowicą metaboliczną, ciężką niewydolnością nerek, przewodnieniem (w tym obrzękiem płuc i zastoinową niewydolnością serca), niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs), hiperkaliemią, hipernatremią oraz hipermagnezemią. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów aminokwasowych (np. Aminomel), oraz na dzieci poniżej 2 roku życia, u których preparaty typu Aminomel są przeciwwskazane. Preparaty te zawierają m.in. Na+ w stężeniach od 69 mmol/l (Aminomel 10E) do 137 mmol/l (Venolyte), K+ od 4 mmol/l (Venolyte) do 56,25 mmol/l (Aminomel 12,5E) oraz Mg++ od 1,5 mmol/l (Venolyte) do 6 mmol/l (Aminomel 12,5E), co wymaga uwzględnienia w kontekście zaburzeń elektrolitowych.
alkaloza, dysfagia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiponatremia, kwasica, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, osmolarność, przeciążenie płynami, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór infuzyjny, sodu octan trójwodny, wrodzone zaburzenia metabolizmu, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Walina – Przeciwwskazania stosowania
Walina, jako aminokwas egzogenny z grupy BCAA, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, jednak jej stosowanie wymaga szczegółowej analizy przeciwwskazań. Główne przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zwłaszcza chorobę syropu klonowego (MSUD), gdzie podanie waliny może prowadzić do ciężkiej kwasicy metabolicznej i encefalopatii. Ciężka niewydolność wątroby (w tym zaawansowana choroba, cholestaza i niewydolność), a także niewydolność nerek bez możliwości dializy stanowią istotne ograniczenia ze względu na ryzyko akumulacji toksycznych metabolitów. Dodatkowo, preparaty z waliną są przeciwwskazane w stanach niestabilności układu krążenia (wstrząs, zapaść), hipoksji, kwasicy metabolicznej, ciężkiej hiperglikemii (w tym wymagającej >6 j. insuliny/godz.), ciężkiej hiperlipidemii (triglicerydy ≥ 1000 mg/dl lub 11,4 mmol/l) oraz zaburzeniach elektrolitowych, takich jak hiperkaliemia i hipernatremia.
aminokwas rozgałęziony, ceftriakson, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba syropu klonowego, dializoterapia, encefalopatia, hemodializa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hipoksja, krwotok śródczaszkowy, krwotok śródrdzeniowy, kwasica metaboliczna, mocznica, nadwrażliwość na lek, niedotlenienie komórkowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, posocznica, przewodnienie, sól wapniowa, śpiączka hiperosmolarna, terapia nerkozastępcza, udar, wstrząs, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aminomel 12,5 E –
Preparaty Aminomel 10E i 12,5E są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs), niedotlenieniem komórkowym, obrzękiem płuc oraz istotnie podwyższonym stężeniem elektrolitów (Na⁺: 69 mmol/l i 87 mmol/l; K⁺: 45 mmol/l i 56,25 mmol/l; Mg²⁺: 5 mmol/l i 6 mmol/l odpowiednio dla 10E i 12,5E). Nie należy ich stosować u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na nieodpowiedni profil aminokwasowy. Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, takie jak fenyloketonuria czy choroba syropu klonowego, stanowią kolejne bezwzględne przeciwwskazanie z uwagi na ryzyko akumulacji toksycznych metabolitów.
choroba syropu klonowego, encefalopatia wątrobowa, fenyloketonuria, gazometria krwi, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiponatremia, kwasica, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na składniki leku, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, tyrozynemia, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przeciwwskazania stosowania
Nadwrażliwość na chlorek wapnia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatów zawierających tę substancję, ze względu na ryzyko poważnych reakcji alergicznych. Hiperkalcemia jest jednym z głównych przeciwwskazań, gdyż podanie chlorku wapnia może nasilić stan hiperkalcemii i prowadzić do powikłań. Przykładowo, roztwory do dializy otrzewnowej zawierające wapń w stężeniu 1,75 mmol/l (np. Balance 1,5%/2,3%) nie powinny być stosowane u pacjentów ze znaczną hiperkalcemią. Paradoksalnie, znaczna hipokalcemia również może wykluczać stosowanie roztworów o niskim stężeniu wapnia (np. 1,25 mmol/l), które nie pokrywają zapotrzebowania organizmu. Ponadto, przeciwwskazaniem są zaburzenia elektrolitowe, kwasica mleczanowa, ciężka niewydolność serca (zwłaszcza zastoinowa i niewyrównana), niewydolność nerek i wątroby, a także stany niestabilne klinicznie, takie jak wstrząs, ostry zawał mięśnia sercowego czy ciężka posocznica.
bezmocz, ceftriakson, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dializa otrzewnowa, dializoterapia, glikozydy naparstnicy, hemodializa, hemofiltracja, hemostaza, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipokalcemia, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, marskość wątroby, niedotlenienie komórkowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, posocznica, przewodnienie, skąpomocz, skaza krwotoczna, śpiączka hiperosmolarna, stan zakrzepowo-zatorowy, stężenie wapnia w surowicy, udar, wodobrzusze, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, zator, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Glicyna – Przeciwwskazania stosowania
Glicyna, aminokwas endogenny stosowany głównie w roztworach do żywienia pozajelitowego, posiada szereg przeciwwskazań klinicznych, które należy uwzględnić w praktyce lekarskiej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na glicynę lub inne składniki preparatu, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych o różnym nasileniu. Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zwłaszcza hiperglicynemia nieketotyczna, stanowią istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko toksycznej kumulacji glicyny. Ponadto, ciężka niewydolność wątroby (w tym cholestaza wewnątrzwątrobowa) oraz niewydolność nerek bez możliwości terapii nerkozastępczej mogą prowadzić do upośledzonego metabolizmu i eliminacji glicyny, co zwiększa ryzyko jej toksyczności. Niewyrównana niewydolność serca, niestabilny stan krążeniowy, kwasica metaboliczna, ciężka hiperglikemia (oporna na dawki insuliny do 6 j./h) oraz zaburzenia elektrolitowe (hiper- i hiponatremia, hiperkaliemia, podwyższone stężenia sodu, potasu i magnezu) również wykluczają stosowanie preparatów zawierających glicynę.
aminokwas endogenny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, glukoneogeneza, hemodializa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoksja, hiponatremia, kwasica metaboliczna, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, preparaty z glicyną, przewodnienie, roztwory do żywienia pozajelitowego, terapia nerkozastępcza, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-izoleucyna – Przeciwwskazania stosowania
L-izoleucyna, aminokwas rozgałęziony (BCAA), jest istotnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel (5,85-7,31 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (10,40 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/1000 ml) oraz Vaminolact (3,1 g/1000 ml). Stosowanie L-izoleucyny jest przeciwwskazane u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów (np. choroba syropu klonowego), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężką niewydolnością nerek bez dostępu do dializoterapii, niestabilnym stanem krążeniowym, niedotlenieniem komórkowym, obrzękiem płuc oraz istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiponatremia, hipokaliemia). Ponadto, preparat Aminomel nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na nieodpowiedni skład aminokwasów dla tej grupy wiekowej.
aminokwas rozgałęziony, choroba syropu klonowego, dializoterapia, hiperkaliemia, hiponatremia, kumulacja toksycznych metabolitów, kwasica metaboliczna, mocznica, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, powikłanie metaboliczne, przewodnienie, urządzenie dializacyjne, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie układu krążenia, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-tryptofan – Przeciwwskazania stosowania
L-tryptofan, aminokwas egzogenny obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (2,00 g/l), Aminomel 12,5E (2,50 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (0,70 g/l), Ketosteril, Vamin 18 Electrolyte-Free (1,9 g/l) oraz Vaminolact (1,4 g/l), wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, nadwrażliwość na L-tryptofan, niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), niedotlenienie komórkowe oraz obrzęk płuc. Ponadto, w stanach takich jak ciężka niewydolność wątroby i nerek (zwłaszcza bez możliwości dializy), zaburzenia elektrolitowe (hiperkalcemia, hiponatremia, hiperkaliemia), kwasica metaboliczna oraz przewodnienie, konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta ze względu na ryzyko gromadzenia toksycznych metabolitów i pogorszenia stanu klinicznego.
aminokwas egzogenny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoksja tkanek, hiponatremia, kwasica, kwasica metaboliczna, mocznica, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, przewodnienie, techniki nerkozastępcze, toksyczne metabolity, tryptofan, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, żywienie parenteralne - Leksykon substancji czynnych
L-arginina – Przeciwwskazania stosowania
L-arginina, stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki preparatu, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, istotne zaburzenia elektrolitowe (hiper- lub hiponatremia, hiperkaliemia, hipokaliemia), ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (zwłaszcza bez możliwości dializy) oraz ciężką mocznicę. Preparaty te zawierają różne stężenia L-argininy, np. Aminomel 10E – 9,66 g/1000 ml, Aminomel 12,5E – 12,08 g/1000 ml, Aminosteril N-Hepa 8% – 10,72 g/1000 ml, Vamin 18 Electrolyte-Free – 11,3 g/1000 ml, Vaminolact – 4,1 g/1000 ml, co ma znaczenie przy doborze dawki.
Aminomel, Aminosteril, cykl mocznikowy, elektrolity w osoczu, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, L-arginina, mocznica, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, parametry biochemiczne, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie amoniaku, Vamin, Vaminolact, wrodzone zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie metaboliczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek magnezu jest szeroko stosowany w produktach leczniczych, takich jak roztwory do dializy otrzewnowej (np. Balance 2,3% z 2,3% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l), infuzji (Tetraspan 60 mg/ml, Volulyte 6%) oraz żywienia pozajelitowego (Multimel N4-550E, Olimel N12E). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest hipermagnezemia, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, arytmie czy depresja oddechowa. Ponadto, preparaty zawierające chlorek magnezu są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (zwłaszcza ze skąpomoczem lub bezmoczem), ostrą niewydolnością nerek, koniecznością terapii nerkozastępczej, niestabilnym stanem krążeniowym, ciężką zastoinową niewydolnością serca, obrzękiem płuc, hipowolemią oraz w przypadku zaburzeń elektrolitowych takich jak hiperkaliemia, hipernatremia, hiperkalcemia, hiperchloremia czy hipokalcemia (w niektórych roztworach dializacyjnych). Należy także uwzględnić przeciwwskazania metaboliczne i alergiczne, w tym nadwrażliwość na chlorek magnezu, żelatynę, białka jaj, soję, orzeszki ziemne czy kukurydzę, a także specyficzne stany kliniczne jak wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, nietolerancję maltozy, ciężką hiperlipidemię czy niewyrównaną cukrzycę.
alkaloza metaboliczna, antykoagulacja systemowa, bezmocz, blok serca, chlorek magnezu, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperchloremia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperkatabolizm, hiperlaktatemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hipokalcemia, hiponatremia, hipowolemia, krwotok śródmózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwasica, kwasica mleczanowa, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewyrównana cukrzyca, niskie ciśnienie tętnicze, obrzęk płuc, przewodnienie, sepsa, śpiączka hiperosmolarna, terapia nerkozastępcza, wstrząs, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenia rytmu serca, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-treonina – Przeciwwskazania stosowania
L-treonina, aminokwas egzogenny stosowany w żywieniu pozajelitowym, posiada szereg przeciwwskazań wynikających zarówno z właściwości samej substancji, jak i składu preparatów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na L-treoninę lub inne składniki preparatu oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, które mogą prowadzić do kumulacji toksycznych metabolitów i poważnych powikłań neurologicznych. Preparaty zawierające L-treoninę są przeciwwskazane w stanach zagrożenia życia, takich jak niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, kwasica metaboliczna oraz przewodnienie. Ponadto, zaburzenia elektrolitowe, takie jak istotnie podwyższone stężenia sodu, potasu, magnezu, hiponatremia i hipokaliemia, stanowią przeciwwskazania do stosowania tych preparatów. W przypadku preparatów zawierających wapń (np. Ketosteril) hiperkalcemia jest bezwzględnym przeciwwskazaniem ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń metabolicznych i arytmii.
albumina, aminokwas egzogenny, arytmia, bilirubina, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, gazometria, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipoksemia, hipoksja tkankowa, hiponatremia, kwasica metaboliczna, L-treonina, mocznica, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilność krążeniowa, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, perfuzja tkankowa, przewodnienie, reakcja alergiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, toksyczne metabolity, urządzenia dializacyjne, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-fenyloalanina – Przeciwwskazania stosowania
L-fenyloalanina, aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu roztworów aminokwasowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact, z zawartością L-fenyloalaniny od 0,88 g do 7,9 g na 1000 ml roztworu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów są wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zwłaszcza fenyloketonuria, oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby (szczególnie dla Vamin 18 Electrolyte-Free i Vaminolact). Niewydolność nerek, zwłaszcza ciężka mocznica bez możliwości dializy, stanowi kolejne istotne przeciwwskazanie, podobnie jak nadwrażliwość na L-fenyloalaninę lub inne składniki preparatu. Dodatkowo, niestabilny stan krążeniowy, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz istotne zaburzenia elektrolitowe (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia) wymagają ostrożności lub są przeciwwskazaniem, w zależności od preparatu. W przypadku Aminomelu 10E i 12,5E konieczny jest indywidualny dobór dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc oraz u dzieci poniżej 2 roku życia, dla których preparat jest przeciwwskazany.
Ze względu na różnice w zawartości L-fenyloalaniny (np. 0,88 g/1000 ml w Aminosteril N-Hepa 8% vs. 7,9 g/1000 ml w Vamin 18 Electrolyte-Free) oraz różnorodność przeciwwskazań, dobór odpowiedniego preparatu powinien być zindywidualizowany i uwzględniać stan kliniczny pacjenta. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę funkcji wątroby i nerek, równowagi kwasowo-zasadowej, stężenia elektrolitów, stanu nawodnienia oraz parametrów układu sercowo-naczyniowego. W przypadku wystąpienia objawów nietolerancji lub pojawienia się przeciwwskazań w trakcie leczenia, konieczna jest modyfikacja lub przerwanie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością krążenia, kwasicą metaboliczną, przewodnieniem oraz zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza przy stosowaniu Aminomelu 10E i 12,5E oraz Aminosteril N-Hepa 8%.
aminokwas egzogenny, defekt enzymatyczny, dializa, dysfagia, elektrolity w surowicy, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, hiperkaliemia, hiponatremia, kwasica, metabolizm aminokwasów, metabolizm fenyloalaniny, mocznica, nadwrażliwość na składniki, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk płuc, przemiana aminokwasów, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-ornityna – Przeciwwskazania stosowania
L-ornityna, obecna w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (2,42 g/l) oraz Aminomel 12,5E (3,02 g/l), występuje w formie chlorowodorku i jest składnikiem o istotnym znaczeniu metabolicznym. Preparaty te zawierają również elektrolity: Na+ (69 mmol/l w 10E, 87 mmol/l w 12,5E), K+ (45 mmol/l i 56,25 mmol/l), Ca++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), Mg++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), Cl- (90 mmol/l i 112,5 mmol/l), octany oraz L-jabłczany. Osmolarność wynosi odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, a pH preparatów mieści się w zakresie 6,0-6,3. Ze względu na skład elektrolitowy i właściwości fizykochemiczne, stosowanie L-ornityny wymaga uwzględnienia stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w kontekście równowagi kwasowo-zasadowej oraz gospodarki elektrolitowej.
chlorowodorek, elektrolit, gospodarka wodna, hiperkaliemia, hiponatremia, kwasica, kwasowość miareczkowa, metabolizm aminokwasów, metabolizm ornityny, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, ornityna, osmolarność, przewodnienie, retencja płynów, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie magnezu, stężenie potasu, stężenie sodu, toksyczne metabolity, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Przeciwwskazania stosowania
Lizyna, aminokwas egzogenny kluczowy dla syntezy białek, absorpcji wapnia, produkcji kolagenu oraz wsparcia układu odpornościowego, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego i suplementów diety. Jednak jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, ciężką niewydolnością wątroby (w tym cholestazą wewnątrzwątrobową), ciężką niewydolnością nerek bez terapii nerkozastępczej, a także w stanach takich jak hiperglikemia >38 mmol/l (w przypadku Nutrineal PD4), kwasica metaboliczna, ciężka hiperlipidemia, zaburzenia elektrolitowe (patologicznie podwyższone stężenia sodu, potasu, magnezu, wapnia i fosforanów), oraz ciężkie zaburzenia krążenia (wstrząs, zapaść, ostry obrzęk płuc). Preparaty zawierające lizynę, takie jak Aminomix 1 Novum, Aminoplasmal 15%, Finomel, Nutriflex Lipid peri czy Multimel, mogą w tych sytuacjach nasilać zaburzenia metaboliczne, pogarszać funkcję narządów i zwiększać ryzyko powikłań kardiologicznych, neurologicznych i metabolicznych.
aminokwas egzogenny, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, defekt genetyczny, encefalopatia wątrobowa, hemodializa, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipoksja, karbocysteina, kwasica metaboliczna, mocznica, mocznik, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, osłabienie mięśniowe, posocznica, powikłania kardiologiczne, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka hiperosmolarna, stan astmatyczny, stan zakrzepowo-zatorowy, synteza białka, terapia nerkozastępcza, toksyczne metabolity, udar, układ odpornościowy, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia rytmu serca, zator, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aminomel 10 E –
Preparat Aminomel 10E/12,5E to roztwór aminokwasów z elektrolitami przeznaczony do infuzji, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, niestabilny stan krążeniowy (wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz istotnie podwyższone stężenia elektrolitów w osoczu (Na⁺ 69-87 mmol/l, K⁺ 45-56,25 mmol/l, Mg²⁺ 5-6 mmol/l). Ponadto, preparatu nie należy stosować u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów oraz u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na nieodpowiedni skład aminokwasowy. Wysoka osmolarność roztworu (1145-1430 mOsm/l) oraz zawartość jonów sodu, potasu, wapnia, magnezu, chlorków, octanów i jabłczanów wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, nadnerczy, serca i płuc.
encefalopatia wątrobowa, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, hiperkapnia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiponatremia, infuzja, kwasica, kwasica metaboliczna, L-fenyloalanina, L-izoleucyna, L-leucyna, L-lizyna, L-metionina, L-tryptofan, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, osmolarność, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Metionina – Przeciwwskazania stosowania
Metionina, aminokwas siarkowy niezbędny w metabolizmie komórkowym i syntezie białek, jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań klinicznych. Główne przeciwwskazania obejmują wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, takie jak homocystynuria, hipermetioninemia oraz deficyt syntazy cystationiny, które mogą prowadzić do toksycznej akumulacji metioniny i poważnych powikłań neuropsychiatrycznych. Ponadto, ciężka niewydolność wątroby zaburza metabolizm metioniny, zwiększając ryzyko encefalopatii wątrobowej, a niewydolność nerek bez możliwości terapii nerkozastępczej sprzyja kumulacji toksycznych metabolitów i kwasicy metabolicznej. W tych stanach zaleca się stosowanie preparatów o zmodyfikowanym składzie aminokwasów, takich jak Aminoplasmal Hepa, Aminomel Nephro czy Nephrotect, dostosowanych do specyficznych potrzeb metabolicznych pacjentów.
aminokwas siarkowy, amoniak we krwi, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciężka hiperglikemia, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciężka posocznica, encefalopatia wątrobowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipermetioninemia, hipernatremia, hipoksja, hipoksja tkankowa, hiponatremia, homocystynuria, kwasica ketonowa, kwasica metaboliczna, metionina, niedotlenienie komórkowe, niewyrównana cukrzyca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk płuc, odwodnienie hiperosmolarne, ostry udar mózgu, ostry zawał mięśnia sercowego, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, terapia nerkozastępcza, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs krążeniowy, zaburzenia krzepnięcia krwi, zator płucny, zatorowość tłuszczowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-walina – Przeciwwskazania stosowania
L-walina, jako aminokwas egzogenny, jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (5,00 g/l), Aminomel 12,5E (6,25 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (10,08 g/l), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,3 g/l) oraz Vaminolact (3,6 g/l). Pomimo korzyści terapeutycznych, stosowanie tych preparatów jest przeciwwskazane w licznych stanach klinicznych, w tym w wrodzonych zaburzeniach metabolizmu aminokwasów (np. choroba syropu klonowego), niestabilnym stanie krążeniowym, niedotlenieniu komórkowym, obrzęku płuc, kwasicy metabolicznej, niewydolności nerek i wątroby, a także przy istotnych zaburzeniach gospodarki elektrolitowej (hipernatremia, hiperkaliemia, hipomagnezemia). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania u dzieci poniżej 2 roku życia, z wyjątkiem preparatu Vaminolact, który jest dostosowany do potrzeb noworodków i niemowląt.
aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, Aminomel, Aminosteril, choroba genetyczna, choroba syropu klonowego, elektrolity w osoczu, encefalopatia, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipoksja tkankowa, hiponatremia, kwasica metaboliczna, MSUD, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, urządzenie dializacyjne, wartość energetyczna, wstrząs, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Przeciwwskazania stosowania
Magnezu chlorek sześciowodny jest kluczowym składnikiem stosowanym w roztworach do dializy otrzewnowej, hemofiltracji oraz infuzji, pełniąc funkcję źródła jonów magnezu niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z hipermagnezemią, ciężką niewydolnością nerek bez terapii nerkozastępczej oraz nadwrażliwością na składniki preparatu. W zależności od formy terapii, przeciwwskazania obejmują m.in. niestabilny stan krążeniowy, niedotlenienie komórkowe, zaburzenia elektrolitowe (hipo- i hiperkaliemia, hipokalcemia, hiperkalcemia), kwasicę mleczanową, zasadowicę metaboliczną oraz przeciążenie płynami. Szczegółowe wartości stężeń elektrolitów w roztworach, takie jak wapń 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l oraz potas 2 mmol/l lub 4 mmol/l, determinują specyficzne przeciwwskazania kliniczne.
choroba Crohna, dializa otrzewnowa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, kwasica mleczanowa, magnezu chlorek sześciowodny, mocznica, niedotlenienie komórkowe, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niskie ciśnienie tętnicze, obrzęk płuc, perforacja jelit, przepuklina brzuszna, przewodnienie, sepsa, terapia nerkozastępcza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie uchyłka, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu octan – Przeciwwskazania stosowania
Octan sodu jest szeroko stosowanym składnikiem preparatów medycznych, zwłaszcza w płynach do infuzji i żywieniu pozajelitowym, pełniąc funkcję elektrolitu, buforu oraz źródła jonów sodowych i octanowych. Jego metabolizm prowadzi do powstawania wodorowęglanów, co czyni go alkalizującym związkiem, dlatego przeciwwskazaniem do stosowania są stany zasadowicy metabolicznej. Preparaty zawierające octan sodu są przeciwwskazane u pacjentów z hipernatremią, hiperkaliemią, hiperkalcemią, hipermagnezemią, ciężką niewydolnością nerek (zwłaszcza bez możliwości dializy), niewydolnością wątroby, niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs, ciężka zastoinowa niewydolność serca, obrzęk płuc), a także u noworodków i dzieci poniżej 2 roku życia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z kwasicą, hiponatremią, niewydolnością nadnerczy, niewydolnością serca i płuc oraz zaburzeniami metabolizmu aminokwasów i lipidów. W preparatach takich jak Aminomel, Optilyte, SmofKabiven, Kabiven czy Volulyte 6% przeciwwskazania te są szczegółowo opisane w charakterystykach produktów.
alkaloza oddechowa, bezmocz, ceftriakson, ciężki wstrząs, dializoterapia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, kwasica, metabolizm aminokwasów, nadwrażliwość na białko jaja, nadwrażliwość na substancje, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność płuc, niewyrównana cukrzyca, obrzęk płuc, obrzęk uogólniony, octan sodu, ostry zawał serca, płyn do infuzji, posocznica, preparat wieloelektrolitowy, przewodnienie organizmu, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, skąpomocz, śpiączka hiperosmolarna, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia krwi, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca, zator, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
N-acetylo-L-tyrozyna – Przeciwwskazania stosowania
N-acetylo-L-tyrozyna jest składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E i Aminomel 12,5E, zawierających odpowiednio 2,00 g/l i 2,50 g/l tej substancji (w przeliczeniu na tyrozynę). Preparaty te charakteryzują się wysoką osmolarnością (1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l), co wymaga podawania wyłącznie dożylnie do żył centralnych. pH roztworów wynosi 6,0-6,3, a kwasowość miareczkowa to 18-25 mmol/l (Aminomel 10E) i 22-30 mmol/l (Aminomel 12,5E), co może wpływać na równowagę kwasowo-zasadową pacjenta. Preparaty zawierają także istotne ilości elektrolitów: sód (69-87 mmol/l), potas (45-56,25 mmol/l) oraz magnez (5-6 mmol/l), co wymaga monitorowania równowagi elektrolitowej, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi lub niewydolnością narządową. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki preparatu, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów (np. tyrozynemię), niestabilny stan krążeniowy, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz istotne zaburzenia elektrolitowe (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia). Preparaty są przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na nieodpowiedni profil aminokwasowy.
dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, fenylketonuria, gazometria krwi, hiperkaliemia, hiponatremia, kwasica, kwasica metaboliczna, metabolizm aminokwasów, N-acetylo-L-tyrozyna, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, osmolarność, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, preparat aminokwasowy, przewodnienie, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie elektrolitów, tyrozynemia, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-lizyna – Przeciwwskazania stosowania
L-lizyna, jako niezbędny aminokwas, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel (10,02–12,53 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (6,88 g/1000 ml), Ketosteril (75 mg/tabletkę), Vamin 18 Electrolyte-Free (9,0 g/1000 ml) oraz Vaminolact (5,6 g/1000 ml). Podstawowymi przeciwwskazaniami do ich stosowania są nadwrażliwość na składniki, wrodzone i nabyte zaburzenia metabolizmu aminokwasów, poważne zaburzenia elektrolitowe (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hiperkalcemia), a także stany kliniczne takie jak wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc oraz ciężka niewydolność narządowa (wątroby, nerek, nadnerczy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z kwasicą metaboliczną, przewodnieniem, hiponatremią, hipokaliemią oraz u dzieci poniżej 2 roku życia (szczególnie w przypadku Aminomelu, który nie spełnia wymagań żywieniowych tej grupy). Preparaty takie jak Vaminolact są preferowane u pacjentów pediatrycznych ze względu na skład aminokwasowy zbliżony do białka mleka matki.
aminokwas, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, L-lizyna, mocznica, nadwrażliwość na substancje, niedotlenienie komórkowe, nieprawidłowy metabolizm aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wywiad alergologiczny, zaburzenia elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-seryna – Przeciwwskazania stosowania
L-seryna, aminokwas endogenny obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (4,30 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (5,38 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (2,24 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (4,5 g/1000 ml) oraz Vaminolact (3,8 g/1000 ml), wymaga szczególnej ostrożności w zastosowaniu klinicznym. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na L-serynę lub składniki preparatu, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, niestabilny stan krążeniowy (w tym wstrząs), niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (dotyczy Vamin 18 Electrolyte-Free i Vaminolact), ciężka mocznica bez możliwości dializoterapii oraz istotne zaburzenia elektrolitowe (hipernatremia, hiperkaliemia, hipermagnezemia) w przypadku Aminomel 10E i 12,5E. Zaburzenia te mogą prowadzić do akumulacji toksycznych metabolitów, pogorszenia stanu klinicznego oraz ryzyka poważnych reakcji anafilaktycznych.
aminokwas endogenny, Aminomel, Aminosteril, dializoterapia, hiperkaliemia, hipoksja, hiponatremia, kwasica metaboliczna, L-seryna, metabolizm aminokwasów, mocznica, niedotlenienie komórkowe, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, parametr gazometryczny, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, toksyczny metabolit, Vamin, wrodzony zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemodynamiczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-leucyna – Przeciwwskazania stosowania
L-leucyna, aminokwas egzogenny stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów (np. choroba syropu klonowego, MSUD), a także w stanach niestabilności hemodynamicznej takich jak wstrząs, niedotlenienie komórkowe, obrzęk płuc czy niewyrównana niewydolność krążenia. Ponadto, preparaty zawierające L-leucynę nie powinny być stosowane przy istotnie zwiększonych stężeniach elektrolitów w osoczu, w tym hipernatremii, hiperkaliemii i hipermagnezemii, a także wymagają ostrożności w przypadku hiponatremii i przewodnienia. Przeciwwskazaniem są również zaburzenia metaboliczne, takie jak kwasica metaboliczna oraz nieprawidłowy metabolizm aminokwasów o innej etiologii niż wrodzona.
aminokwas egzogenny, aminokwasy rozgałęzione, choroba syropu klonowego, defekt enzymatyczny, dializa, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiponatremia, kwasica metaboliczna, L-leucyna, mocznica, MSUD, nadwrażliwość na składniki, niedotlenienie komórkowe, niestabilność hemodynamiczna, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, oksygenacja tkanek, przewodnienie, reakcja alergiczna, równowaga kwasowo-zasadowa, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia hemodynamiczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Prolina – Przeciwwskazania stosowania
Prolina, jako istotny aminokwas stosowany w żywieniu pozajelitowym i dializie otrzewnowej, ma szereg przeciwwskazań wynikających z indywidualnych cech pacjenta oraz specyfiki chorób współistniejących. Bezwzględnie nie powinna być podawana pacjentom z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, takimi jak hiperprolinemia typ I i II, zaburzenia cyklu mocznikowego czy metabolizmu aminokwasów o rozgałęzionych łańcuchach. Ponadto, przeciwwskazania obejmują stany niestabilności układu krążenia (np. wstrząs), niedotlenienie komórkowe (hipoksję), kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność wątroby (w tym cholestazę wewnątrzwątrobową) oraz ciężką niewydolność nerek bez możliwości leczenia nerkozastępczego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej (hiperkaliemia, hipernatremia, przewodnienie), ciężką hiperglikemią niereagującą na insulinę (dawki >6 j/h), a także w stanach niestabilnego metabolizmu, takich jak nasilony katabolizm, niestabilna cukrzyca czy ciężki zespół poagresyjny.
aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cykl mocznikowy, dializa otrzewnowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hipoksja, hipoperfuzja tkanek, katabolizm, koagulopatia, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, niedotlenienie komórkowe, niestabilna cukrzyca, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, posocznica, prolina, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, skaza krwotoczna, śpiączka hiperosmolarna, stan zakrzepowo-zatorowy, udar mózgu, wstrząs, zaburzenia krążenia, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zapaść, zatorowość tłuszczowa, zawał mięśnia sercowego, zespół poagresyjny, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-glutaminowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas L-glutaminowy, stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (Aminomel 10E: 5,00 g/1000 ml, Aminomel 12,5E: 6,25 g/1000 ml) oraz jako składnik octanu glatirameru w preparacie Copaxone, wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kwas L-glutaminowy lub inne składniki preparatu. W przypadku żywienia pozajelitowego preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z niestabilnym stanem krążeniowym (wstrząs), niedotlenieniem komórkowym, obrzękiem płuc oraz istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipernatremia, hiperkaliemia i hipermagnezemia. Preparaty Aminomel zawierają elektrolity w stężeniach: Aminomel 10E – Na+ 69 mmol/l, K+ 45 mmol/l, Mg++ 5 mmol/l; Aminomel 12,5E – Na+ 87 mmol/l, K+ 56,25 mmol/l, Mg++ 6 mmol/l, co może nasilać istniejące zaburzenia elektrolitowe. Ponadto, stosowanie kwasu L-glutaminowego jest przeciwwskazane u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, takimi jak deficyty dehydrogenazy glutaminianowej czy syntetazy glutaminowej, ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów i pogorszenia stanu klinicznego.
Aminomel, Copaxone, dehydrogenaza glutaminianowa, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipernatremia, hiponatremia, infuzja, kwas L-glutaminowy, kwasica, metabolizm aminokwasów, nadwrażliwość, niedotlenienie komórkowe, niestabilny stan krążeniowy, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, octan glatirameru, przewodnienie, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, syntetaza glutaminowa, toksyczny metabolit, wrodzone zaburzenie metabolizmu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie metaboliczne, żywienie pozajelitowe