krwotok wewnątrzczaszkowy
Krwotok wewnątrzczaszkowy to stan nagromadzenia krwi wewnątrz czaszki, między mózgiem a czaszką lub w obrębie tkanki mózgowej. Jest to poważny stan medyczny wymagający natychmiastowej interwencji, ponieważ narastający krwiak może powodować wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, ucisk na struktury mózgu i w konsekwencji prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń neurologicznych lub zgonu.
Wyróżnia się kilka rodzajów krwotoków wewnątrzczaszkowych: krwiak nadtwardówkowy (między czaszką a oponą twardą), krwiak podtwardówkowy (między oponą twardą a pajęczynówką), krwiak podpajęczynówkowy (w przestrzeni podpajęczynówkowej) oraz krwiak śródmózgowy (w obrębie tkanki mózgowej). Najczęstszymi przyczynami są urazy głowy, nadciśnienie tętnicze, malformacje naczyniowe, tętniaki, zaburzenia krzepnięcia oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych.
Objawy krwotoku wewnątrzczaszkowego mogą obejmować silny ból głowy o nagłym początku, wymioty, zaburzenia świadomości, drgawki, niedowłady lub porażenia, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia oraz objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim tomografię komputerową głowy, która umożliwia szybkie wykrycie krwawienia i określenie jego lokalizacji.
Leczenie krwotoku wewnątrzczaszkowego zależy od jego typu, lokalizacji, rozległości oraz stanu klinicznego pacjenta. Może obejmować leczenie zachowawcze (monitorowanie parametrów życiowych, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie przeciwobrzękowe) lub leczenie chirurgiczne (usunięcie krwiaka, odbarczenie mózgu, klipsowanie tętniaka). Rokowanie zależy od wielu czynników, w tym od szybkości podjęcia interwencji medycznej, co podkreśla znaczenie wczesnego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sianta 75 mg
Dabigatran eteksylat (Sianta 75 mg) jest doustnym antykoagulantem stosowanym w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). W badaniach klinicznych obejmujących 6684 pacjentów stosujących dawki 150 mg lub 220 mg na dobę, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, występujące u około 14% pacjentów, z dużymi krwawieniami poniżej 2%. Krwawienia z błon śluzowych (układ pokarmowy, moczowo-płciowy) były częstsze niż przy stosowaniu antagonistów witaminy K. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, stosujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny. Typowe objawy powikłań krwotocznych to osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk, duszność i wstrząs. Wśród powikłań zgłaszano m.in. zespół ciasnoty międzypowięziowej i ostrą niewydolność nerek. W badaniach u dzieci i młodzieży (328 pacjentów) profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, z 2,1% dużych krwawień i 22,9% małych krwawień, częstszych w starszych grupach wiekowych.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, dabigatran eteksylat, dysfagia, hemostaza chirurgiczna, hiperbilirubinemia, idarucyzumab, inhibitor P-glikoproteiny, koncentrat czynników krzepnięcia, krwawienie z rany, krwiomocz, krwioplucie, krwotok przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nefropatia związana z leczeniem przeciwzakrzepowym, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rekombinowany czynnik VIIa, wrzód żołądka, zapalenie żołądka, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Bayer 20 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Bayer 20 mg) jest doustnym antykoagulantem o ściśle określonych przeciwwskazaniach, których znajomość jest kluczowa dla minimalizacji ryzyka powikłań krwotocznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie klinicznie istotne oraz nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze (tabletki zawierają 22 mg laktozy jednowodnej). Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnymi lub niedawno przebytymi owrzodzeniami przewodu pokarmowego, nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawno przebytymi urazami OUN, zabiegami chirurgicznymi wysokiego ryzyka (mózg, kręgosłup, okulistyka), krwotokiem wewnątrzczaszkowym oraz patologiami naczyniowymi takimi jak żylaki przełyku, tętniaki czy wady naczyniowe śródmózgowe i śródrdzeniowe.
czynnik krzepnięcia, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, krwawienie czynne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy doustny, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak naczyniowy, trombocytopenia, uraz ośrodkowego układu nerwowego, wada żylno-tętnicza, zmiana leczenia przeciwzakrzepowego, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daroxomb 150 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Daroxomb 150 mg, był oceniany w badaniach klinicznych u około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymało ten lek. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych do 3 lat, 14% pacjentów z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (ŻChZZ) oraz 15% w prewencji ŻChZZ. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, które dotyczyły 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków oraz 14,4% pacjentów leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) lub zatorowości płucnej (ZP). W badaniach RE-MEDY i RE-SONATE odsetek krwawień wynosił odpowiednio 19,4% i 10,5%. Dabigatran wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawień z błon śluzowych, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, przyjmujących leki wpływające na hemostazę lub silne inhibitory P-glikoproteiny (P-gp). Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk, duszność i wstrząs. W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający – idarucyzumab.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, czynnik odwracający, dabigatran eteksylat, dysfagia, hemostaza, hiperbilirubinemia, idarucyzumab, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie, krwawienie z błon śluzowych, krwiomocz, krwotok wewnątrzczaszkowy, leczenie przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, mechanizm farmakologiczny, migotanie przedsionków, nefropatia przeciwzakrzepowa, neutropenia, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, refluks żołądkowo-przełykowy, udar zakrzepowo-zatorowy, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żołądka i przełyku, zatorowość płucna, zespół ciasnoty międzypowięziowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celebrex 100 mg
Celekoksyb, substancja czynna preparatu Celebrex, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony danymi z 12 badań klinicznych (dawki do 800 mg/dobę, do 12 tygodni), długoterminowych badań APC i PreSAP (400 mg/dobę, do 3 lat) oraz monitoringu po wprowadzeniu do obrotu u ponad 70 milionów pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, dyspepsja, nudności), układu sercowo-naczyniowego (częste nadciśnienie tętnicze, niezbyt często zawał mięśnia sercowego, rzadko arytmia i niewydolność serca) oraz skóry (wysypka, świąd). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują perforacje przewodu pokarmowego, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), uszkodzenia wątroby (zapalenie, niewydolność) oraz ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność, śródmiąższowe zapalenie). Działania hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, a także agranulocytoza, występują rzadko, ale mogą być zagrażające życiu.
agranulocytoza, arytmia, biegunka, ból brzucha, celekoksyb, dyspepsja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, pancytopenia, polip gruczolakowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie gardła, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enoxaparin sodium LEK-AM 6 000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Enoksaparyna sodowa, uzyskana z heparyny pochodzenia świńskiego, została szeroko przebadana klinicznie u ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, takich jak profilaktyka i leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilna dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego z i bez uniesienia odcinka ST. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: profilaktyka pooperacyjna i u unieruchomionych – 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz na dobę; leczenie zakrzepicy – 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę; leczenie niestabilnej dławicy i zawału bez załamka Q – 100 j.m./kg mc. co 12 godzin; leczenie świeżego zawału z uniesieniem ST – bolus 3000 j.m. (30 mg) i następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin. Najczęstsze działania niepożądane to krwotoki, małopłytkowość i trombocytoza, z częstością krwotoków dużych do 4,2%, głównie u pacjentów po zabiegach chirurgicznych, które w niektórych przypadkach były śmiertelne.
bolus dożylny, czynniki ryzyka krwawienia, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, powikłania krwotoczne, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie hepatocytów, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał serca bez załamka Q - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivertaxo 10 mg
Rivertaxo, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (95,6 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany przy aktywnym krwawieniu klinicznie istotnym oraz u chorych z predysponującymi schorzeniami zwiększającymi ryzyko krwawień, takimi jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne i okulistyczne, krwotoki wewnątrzczaszkowe oraz patologie naczyniowe (żylaki przełyku, tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny, doustne antykoagulanty) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem protokołów zmiany terapii lub heparyny niefrakcjonowanej w dawkach do utrzymania drożności cewników.
aktywne krwawienie, apiksaban, cytochrom P450 3A4, dalteparyna, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na rywaroksaban, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, skaza krwotoczna, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, trombocytopenia, warfaryna, zaburzenie hemostazy, zakrzepica, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaxar 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (Rivaxar) jest przeciwzakrzepowym lekiem o ściśle określonych przeciwwskazaniach, których znajomość jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem, nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (26,46 mg/tabletkę), a także u osób z wysokim ryzykiem krwawień, w tym z aktywnymi lub niedawno przebytymi owrzodzeniami przewodu pokarmowego, nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawno przebytymi urazami lub zabiegami neurochirurgicznymi, operacjami okulistycznymi oraz poważnymi nieprawidłowościami naczyniowymi (np. tętniaki, żylaki przełyku). Ponadto, rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, z wyjątkiem okresów przejściowych zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników żylnych/tętniczych za pomocą heparyny niefrakcjonowanej w odpowiednich dawkach.
choroba tętnic obwodowych, choroba wątroby, choroba wieńcowa, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukru, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, przemijający atak niedokrwienny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy, uraz mózgu, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Aurovitas) jest przeciwzakrzepowym inhibitorem czynnika Xa, dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (25,75 mg laktozy jednowodnej na tabletkę). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz u osób z czynnikami ryzyka poważnych krwawień, takimi jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy ośrodkowego układu nerwowego, niedawno wykonane zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne wysokiego ryzyka, a także u pacjentów z niedawno przebytym krwotokiem wewnątrzczaszkowym. Dodatkowo, przeciwwskazane są patologie naczyniowe, takie jak żylaki przełyku, wady rozwojowe naczyń czy tętniaki naczyniowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
choroba wątroby, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie krzepnięcia krwi, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enoxaparin sodium LEK-AM 8 000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa jest lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich, niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych: profilaktyka 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz na dobę, leczenie zakrzepicy 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) s.c. co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) s.c. raz na dobę, leczenie niestabilnej dławicy i zawału bez załamka Q 100 j.m./kg mc. s.c. co 12 godzin, a w świeżym zawale z uniesieniem ST – bolus 3000 j.m. (30 mg) i następnie 100 j.m./kg mc. s.c. co 12 godzin. Bezpieczeństwo leku oceniono u ponad 15 000 pacjentów, a najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki, małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne, w tym rzadko małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Wśród działań niepożądanych wyróżniono także podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN), uszkodzenie hepatocytów, reakcje skórne (pokrzywka, świąd, pęcherzowe zapalenie skóry, rzadsza ostra uogólniona osutka krostkowa), a także rzadkie przypadki osteoporozy po długotrwałym stosowaniu (>3 miesiące).
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, deficyt neurologiczny, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzki w miejscu wstrzyknięcia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwienie kończyny, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał narządu, zawał serca bez załamka Q, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Aurovitas 20 mg
Rywaroksaban, stosowany w dawkach 15 mg i 20 mg (zawierający odpowiednio 23,25 mg i 20,75 mg laktozy jednowodnej), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z aktywnym krwawieniem o znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazania obejmują stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi neurochirurgiczne i okulistyczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, obecność żylaków przełyku, wady naczyniowe żylno-tętnicze, tętniaki oraz poważne malformacje naczyniowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, z wyjątkiem sytuacji zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników żylnych/tętniczych za pomocą heparyny niefrakcjonowanej w niskich dawkach.
apiksaban, czynne krwawienie, czynniki krzepnięcia, doustny lek przeciwzakrzepowy, drożność cewnika, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia wątrobowa, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, nieprawidłowości naczyń wewnątrzrdzeniowych, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodne heparyny, ryzyko krwawienia, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, warfaryna, zabieg chirurgiczny mózgu, zmiana leczenia przeciwzakrzepowego, żylaki przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neoparin 40 mg/0,4 ml
Profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, w tym profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz ostrych zespołów wieńcowych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (duże krwawienia u ≤4,2% pacjentów chirurgicznych), małopłytkowość oraz trombocytoza. Krwotoki mogą mieć charakter poważny, zwłaszcza w obecności czynników ryzyka takich jak zmiany organiczne powodujące krwawienie, procedury inwazyjne czy jednoczesne stosowanie leków zaburzających hemostazę. Poważne krwawienia definiuje się m.in. jako spadek hemoglobiny ≥2 g/dl lub konieczność przetoczenia ≥2 jednostek krwi. Rzadkie, ale istotne powikłania to małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, krwiak okołordzeniowy prowadzący do deficytów neurologicznych oraz reakcje anafilaktyczne. Wśród działań niepożądanych obserwuje się także reakcje skórne, w tym martwicę skóry w miejscu wstrzyknięcia oraz rzadko osteoporozę po leczeniu długotrwałym (>3 miesiące).
aminotransferaza, antykoagulant, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek w miejscu wstrzyknięcia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rumień, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xiltess 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (Xiltess) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w przypadku czynnego krwawienia o znaczeniu klinicznym. Leku nie należy stosować u osób z aktywnymi lub niedawno przebytymi owrzodzeniami przewodu pokarmowego, nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawnymi urazami mózgu lub kręgosłupa, po zabiegach neurochirurgicznych lub okulistycznych, a także po ostatnim krwotoku wewnątrzczaszkowym. Przeciwwskazania obejmują również poważne nieprawidłowości naczyniowe, takie jak żylaki przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe, tętniaki oraz zmiany w naczyniach wewnątrzrdzeniowych i śródmózgowych.
apiksaban, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dabigatran, dalteparyna, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie kliniczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, udar zatokowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zelsiglat 200 mg
Lek Zelsiglat zawierający celekoksyb, selektywny inhibitor COX-2, dostępny jest w kapsułkach o dawkach 100 mg i 200 mg. Profil działań niepożądanych opiera się na danych z badań klinicznych (do 12 tygodni, dawki 100-800 mg), długoterminowych obserwacji (do 3 lat, dawka 400 mg) oraz zgłoszeniach po wprowadzeniu do obrotu obejmujących ponad 70 milionów pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują zakażenia górnych dróg oddechowych, zaburzenia lipidowe, nadciśnienie tętnicze, nudności, bóle brzucha, wysypkę i świąd. Poważne powikłania to m.in. krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), ciężkie zaburzenia hematologiczne, niewydolność nerek i powikłania sercowo-naczyniowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
antagonista receptora angiotensyny II, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, celekoksyb, choroba refluksowa przełyku, choroba zwyrodnieniowa stawów, dławica piersiowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, krwotok wewnątrzczaszkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, parestezja, polip gruczolakowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniak rozwarstwiający, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany w dawkach 150 mg i 220 mg na dobę, był oceniany u około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. W badaniach klinicznych dotyczących profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po zabiegach endoprotezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, duże krwawienia wystąpiły u 1,3% pacjentów przy dawce 150 mg oraz u 1,8% przy dawce 220 mg, natomiast jakiekolwiek krwawienia zgłaszano u 13,8% pacjentów w obu grupach. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia (około 14%), głównie z błon śluzowych przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, z częstością dużych krwawień poniżej 2%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na hemostazę lub silnych inhibitorów P-glikoproteiny. W przypadku niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu – idarucyzumab.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antagonista witaminy K, choroba refluksowa przełyku, dabigatran eteksylat, dysfagia, enoksaparyna, hemoglobina hematokryt, hiperbilirubinemia, hipoperfuzja, idarucyzumab, inhibitor P-glikoproteiny, krwawienie, krwiomocz, krwioplucie, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z odbytu, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, małopłytkowość, nefropatia, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przełyku, pokrzywka, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zapalenie żołądka i przełyku, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neoparin Forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Enoksaparyna sodowa (Neoparin Forte) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz ostrych zespołów wieńcowych. Dawkowanie różni się w zależności od wskazań, np. profilaktycznie podaje się 4000 j.m. (40 mg) s.c. raz dziennie, a w leczeniu zakrzepicy 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę. W ostrym zawale z uniesieniem odcinka ST stosuje się bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg), a następnie 100 j.m./kg mc. s.c. co 12 godzin. Profil bezpieczeństwa potwierdzono w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentach, w tym w grupach z chorobą nowotworową, gdzie profil działań niepożądanych był zbliżony do standardowego leczenia. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (do 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych), małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale poważne małopłytkowości immunoalergiczne z zakrzepicą.
aktywna choroba nowotworowa, aminotransferaza, ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, deficyt neurologiczny, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, uniesienie odcinka ST, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orebriton 60 mg
Profil bezpieczeństwa tikagreloru 60 mg (Orebriton) został oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W obu badaniach odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był wyższy w grupie tikagreloru (7,4% w PLATO vs 5,4% klopidogrel; 16,1% w PEGASUS w skojarzeniu z ASA vs 8,5% ASA monoterapia). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia (występujące bardzo często, ≥1/10) i duszność, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Krwawienia mogą dotyczyć różnych układów i narządów, w tym przewodu pokarmowego, skóry, układu moczowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego (w tym krwotok wewnątrzczaszkowy, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100). Duszność, często łagodna i przemijająca, wymaga różnicowania z objawami chorób sercowo-naczyniowych. Ponadto często obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (krwawienia, biegunka, nudności), reakcje skórne (siniaki, wysypka, świąd) oraz objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy).
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, działanie niepożądane tikagreloru, hiperurykemia, krwawienie, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, profil bezpieczeństwa leku, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Temsirolimus – Działania niepożądane
Temsirolimus, stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najpoważniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i reakcje związane z wlewem, które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwuje się zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia), zakażenia (w tym oportunistyczne i posocznicę), choroby śródmiąższowe płuc, niewydolność nerek oraz powikłania żołądkowo-jelitowe, takie jak perforacja jelit. Działania niepożądane o częstości ≥20% obejmują m.in. nudności, wymioty, biegunki, wysypki, świąd, obrzęki, astenia, gorączkę, kaszel i duszność. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku oraz na różnice w profilu bezpieczeństwa między RCC a MCL, gdzie np. u pacjentów z MCL częściej występuje ciężka małopłytkowość i neutropenia, a u RCC anafilaksja i zatorowość płucna.
anafilaksja, chłoniak z komórek płaszcza, duszność, gorączka neutropeniczna, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z dróg moczowych, krwotok z przewodu pokarmowego, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niedotlenienie, nietolerancja glukozy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelita, posocznica, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja związana z wlewem, śródmiąższowa choroba płuc, temsirolimus, trądzikopodobne zapalenie skóry, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wysięk opłucnowy, zaburzenie gojenia ran, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychiczne, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita, zapalenie płuc, zapalenie płuc Pneumocystis jiroveci, zapalenie śluzówki, zapalenie spojówki, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losmina 150 mg/ml (15 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, będąca heparyną drobnocząsteczkową, stosowana jest w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich, niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Dostępna jest w dawkach 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml, podawana podskórnie lub dożylnie według schematów dostosowanych do wskazań klinicznych (np. 4000 j.m. raz na dobę w profilaktyce, 100 j.m./kg mc. co 12 godzin w leczeniu). W badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwotoki, małopłytkowość oraz trombocytoza, z ryzykiem poważnych krwotoków (do 4,2% po zabiegach chirurgicznych), w tym zaotrzewnowych i wewnątrzczaszkowych, które mogą zagrażać życiu. Dodatkowo obserwowano reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, oraz powikłania neurologiczne związane z krwiakiem okołordzeniowym, prowadzącym do deficytów neurologicznych.
aminotransferaza, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwienie kończyny, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uniesienie odcinka ST, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał narządu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clexane forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Clexane Forte, została oceniona klinicznie u ponad 15 000 pacjentów z różnymi wskazaniami, w tym po zabiegach ortopedycznych i brzusznych, u pacjentów unieruchomionych, z zakrzepicą żył głębokich (ZŻG) oraz ostrymi zespołami wieńcowymi. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwotoki (występujące u ≤4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych), małopłytkowość oraz trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe klasyfikowano jako poważne, zwłaszcza gdy towarzyszył im spadek hemoglobiny ≥2 g/dl lub konieczność przetoczenia ≥2 jednostek krwi. Ryzyko krwawień wzrasta w obecności zmian organicznych predysponujących do krwawienia, podczas procedur inwazyjnych oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na hemostazę. Szczególnie groźnym powikłaniem jest krwiak okołordzeniowy, mogący prowadzić do trwałych deficytów neurologicznych.
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, deficyt neurologiczny, duży krwotok, działanie niepożądane, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, nakłucie lędźwiowe, niedokrwistość pokrwotoczna, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, poważne następstwo, powikłanie krwotoczne, produkt krwiopochodny, reakcja anafilaktyczna, spadek hemoglobiny, trombocytoza, układ krzepnięcia, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg jest lekiem przeciwzakrzepowym o ściśle określonych przeciwwskazaniach, głównie ze względu na ryzyko krwawień. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na rywaroksaban lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (73,90 mg/tabletkę), oraz u osób z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym. Przeciwwskazania obejmują także stany zwiększające ryzyko krwawień, takie jak aktywne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy OUN, zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne, przebyty niedawno krwotok wewnątrzczaszkowy, żylaki przełyku oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe (wady żylno-tętnicze, tętniaki, zmiany w naczyniach wewnątrzrdzeniowych i śródmózgowych).
choroba tętnic obwodowych, choroba wątroby, choroba wieńcowa, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, uraz ośrodkowego układu nerwowego, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mantreda 10 mg
Rywaroksaban (lek Mantreda 10 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (177,2 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak aktywne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi chirurgiczne w obszarach o bogatym unaczynieniu, krwotok wewnątrzczaszkowy, obecność żylaków przełyku, wady naczyniowe, tętniaki oraz poważne anomalie naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych. Rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, pochodne heparyny, doustne leki przeciwzakrzepowe), z wyjątkiem okresów przejściowych zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych.
antykoagulant, apiksaban, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, owrzodzenie, pochodna heparyny, przewód pokarmowy, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticagrelor Aristo 60 mg
Stosowanie tikagreloru (Ticagrelor Aristo 60 mg) wiąże się z istotnym ryzykiem działań niepożądanych, głównie krwawień oraz duszności, co potwierdzają wyniki dwóch dużych badań fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 7,4% w grupie tikagreloru vs 5,4% w grupie klopidogrelu, natomiast w PEGASUS 16,1% pacjentów leczonych tikagrelorem 60 mg w skojarzeniu z ASA przerwało leczenie, w porównaniu do 8,5% w grupie ASA w monoterapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według klasyfikacji MedDRA i częstości występowania, gdzie krwawienia występują bardzo często (≥1/10), a duszność jest również często obserwowanym objawem. Inne zgłaszane działania obejmują małopłytkowość, zakrzepową plamicę małopłytkową, hiperurykemię, zawroty głowy, krwotoki w różnych lokalizacjach oraz zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.
biegunka, dna moczanowa, duszność, działanie niepożądane, hiperurykemia, inhibitor agregacji płytek, klopidogrel, krwawienie, krwawienie do mięśni, krwawienie podskórne, krwawienie z układu moczowego, krwotok oczny, krwotok pourazowy, krwotok pozabiegowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, krwotok z wrzodu trawiennego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, niestrawność, nudności, omdlenie, podwyższona kreatynina, splątanie, świąd, tikagrelor, wymioty, wysypka, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xiltess 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Xiltess 20 mg, jest doustnym inhibitorem czynnika Xa o szerokim zastosowaniu w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze, czynne krwawienia klinicznie istotne oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak aktywne owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z tendencją do krwawień, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne i okulistyczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, obecność żylaków przełyku, malformacje naczyniowe, tętniaki oraz poważne patologie naczyń ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko krwawień i toksyczność dla płodu i noworodka.
apiksaban, choroba wątroby, choroba wrzodowa, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, doustny antykoagulant, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor czynnika Xa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, marskość wątroby, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tabletka powlekana, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, wywiad alergologiczny, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Ginkgo biloba – Działania niepożądane
Preparaty zawierające wyciąg z liści Ginkgo biloba, takie jak Bilobil Forte, zawierają glikozydy flawonowe (17,6-21,6 mg) oraz terpeny laktonowe: ginkgolidy A, B, C (2,24-2,72 mg) i bilobalid (2,08-2,56 mg), które odpowiadają za ich działanie terapeutyczne, ale również mogą wywoływać działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanym efektem ubocznym jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się zawroty głowy, które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty. Działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują poważne krwawienia (z oczu, nosa, przewodu pokarmowego, naczyń mózgowych) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs alergiczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia.
biegunka, bilobalid, ból brzucha, ból głowy, ginkgo biloba, ginkgolid, glikozyd flawonowy, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z nosa, krwawienie z oczu, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, obrzęk, odwodnienie, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, system MedDRA, terpen laktonowy, udar mózgu, warfaryna, właściwość przeciwpłytkowa, wstrząs alergiczny, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krwi i układu chłonnego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivahib 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (25 mg/tabletka), a także u osób z aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym oraz u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawień, w tym z aktywnymi lub niedawno przebytymi owrzodzeniami przewodu pokarmowego, nowotworami złośliwymi o wysokim ryzyku krwawienia, niedawnymi urazami mózgu lub kręgosłupa, zabiegami chirurgicznymi w obrębie mózgu, kręgosłupa lub okulistyki, krwotokiem wewnątrzczaszkowym, żylakami przełyku, tętniakami naczyniowymi oraz poważnymi nieprawidłowościami naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych. Przeciwwskazane jest także łączenie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, doustne antykoagulanty), z wyjątkiem specyficznych sytuacji klinicznych, takich jak zmiana terapii lub podtrzymanie drożności cewników naczyniowych.
apiksaban, choroba tętnic obwodowych, choroba tętnic wieńcowych, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, eteksylan dabigatranu, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nefropatia, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, P-glikoproteina, pochodna heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, trombocytopenia, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy, uraz mózgu, warfaryna, zabieg chirurgiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – VIXARGIO 2,5 mg
Rywaroksaban zawarty w leku VIXARGIO 2,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (19,24 mg na tabletkę), a także u osób z aktywnym, istotnym klinicznie krwawieniem. Przeciwwskazania obejmują także stany zwiększonego ryzyka krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotoki wewnątrzczaszkowe, zabiegi okulistyczne, patologie naczyniowe (żylaki przełyku, tętniaki, wady rozwojowe naczyń) oraz jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (heparyny, warfaryny, dabigatranu, apiksabanu) poza wyjątkami protokołu zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników.
choroba wątroby, ciąża, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, karmienie piersią, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie klinicznie istotne, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, układ krzepnięcia, uraz mózgu, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mibrex 10 mg
Rywaroksaban w postaci tabletek powlekanych Mibrex 10 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (72,365 mg/tabletkę), a także u osób z aktywnym krwawieniem o znaczeniu klinicznym. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także stany zwiększonego ryzyka krwawienia, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, operacje okulistyczne, przebyte krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz obecność naczyniowych malformacji i anomalii. Rywaroksaban nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami, z wyjątkiem krótkotrwałej zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników naczyniowych heparyną niefrakcjonowaną. Przeciwwskazaniem jest również choroba wątroby z koagulopatią, zwłaszcza marskość wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh, oraz ciąża i laktacja ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka.
adherencja terapeutyczna, antagonista witaminy K, apiksaban, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, efekt przeciwzakrzepowy, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klopidogrel, koagulopatia, krwawienie o znaczeniu klinicznym, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, marskość wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, P-glikoproteina, pochodne heparyny, posakonazol, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rytonawir, rywaroksaban, skaza krwotoczna, SSRI, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, uraz OUN, wada żylno-tętnicza, warfaryna, worykonazol, zaburzenie hemostazy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urokinase medac 10 000 j.m.
Terapia urokinazą wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest krwotok, w tym krwotok wewnątrzczaszkowy, mogący prowadzić do zgonu lub trwałego uszkodzenia neurologicznego. Krwawienia występują bardzo często, zwłaszcza w miejscach wkłucia, oraz często w obrębie układu pokarmowego, moczowo-płciowego i zaotrzewnowo. U około 20% pacjentów obserwuje się umiarkowany spadek hematokrytu bez klinicznie wykrywalnego krwawienia. Urokinaza powoduje większe zaburzenia hemostazy niż heparyna czy pochodne kumaryny, a ryzyko krwotoków jest szczególnie wysokie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami hemostazy. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne anafilaksje, oraz objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, duszność, sinica i kwasica, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszej godziny od rozpoczęcia wlewu.
aminotransferaza, blaszka miażdżycowa, duszność, dysfunkcja wątroby, gorączka i dreszcze, hematokryt, krew utajona w kale, krwiak, krwiomocz, krwotok, krwotok mózgowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok wewnątrzwątrobowy, krwotok z układu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwasica, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sinica, skurcz oskrzeli, urokinaza, uszkodzenie neurologiczne, zaburzenie hemostazy, zator cholesterolowy - Leksykon substancji czynnych
Białka powierzchniowe SP-B – Działania niepożądane
Białka powierzchniowe SP-B, stanowiące około 1% zawartości preparatu Curosurf (0,9 mg na 80 mg poractantu alfa), są kluczowym składnikiem naturalnych surfaktantów stosowanych w terapii zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków. Terapia ta wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy (krwotok wewnątrzczaszkowy, napady drgawek, nietypowe zapisy EEG), sercowo-naczyniowy (bradykardia, niedociśnienie tętnicze, przetrwały przewód tętniczy) oraz oddechowy (dysplazja oskrzelowo-płucna, odma opłucnowa, krwotok płucny). Szczególnie istotne jest gwałtowne rozprężenie płuc po podaniu surfaktantu, które może prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych i wymaga natychmiastowej korekty parametrów wentylacji. Powstawanie przeciwciał przeciwko białkom SP-B zostało odnotowane, jednak bez udowodnionego klinicznego znaczenia, co wymaga dalszej obserwacji, zwłaszcza przy powtórnym podawaniu preparatu.
badanie diagnostyczne, bakteriemia, bezdech, białko powierzchniowe SP-B, bradykardia, ciśnienie parcjalne tlenu, dysplazja oskrzelowo-płucna, frakcja fosfolipidów, hiperoksja, krążenie płucne, krwotok płucny, krwotok wewnątrzczaszkowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niewydolność lewokomorowa, odma opłucnowa, okołokomorowe rozmiękanie istoty białej, poractant alfa, posocznica, przetrwały przewód tętniczy, retinopatia wcześniaków, sinica noworodka, surfaktant, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, wylew krwi do mózgu, zapalenie płuc, zespół zaburzeń oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pemetrexed Eugia 500 mg
Pemetreksed, stosowany w terapii onkologicznej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które obejmują przede wszystkim mielosupresję manifestującą się jako neutropenia, leukopenia, niedokrwistość oraz trombocytopenia, występujące bardzo często (≥1/10). Toksyczność żołądkowo-jelitowa, w tym zapalenie jamy ustnej, nudności, wymioty i biegunka, również występuje często, wpływając na stan odżywienia i komfort pacjenta. Nefrotoksyczność objawia się zmniejszeniem klirensu kreatyniny i wzrostem stężenia kreatyniny we krwi (≥1/10), co wymaga monitorowania funkcji nerek. Ponadto, często obserwuje się wzrost aktywności aminotransferaz (ALT, AST), wskazujący na uszkodzenie wątroby, a także reakcje skórne, takie jak wysypka i łysienie. Rzadkie, ale poważne powikłania to zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica rozpływna naskórka oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, działania niepożądane produktów leczniczych, gorączka neutropeniczna, incydent naczyniowo-mózgowy, jadłowstręt, klirens kreatyniny, krwotok wewnątrzczaszkowy, martwica cewek nerkowych, martwica rozpływna naskórka, mielosupresja, nefrogenna moczówka prosta, nefrotoksyczność, neuropatia czuciowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, pemetreksed, pemfigoid, perforacja jelit, sepsa, toksyczna martwica naskórka, toksyczność żołądkowo-jelitowa, trombocytopenia, udar niedokrwienny, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mibrex 2,5 mg
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg (Mibrex) jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym krwawieniem, nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocniczą (m.in. 73,90 mg laktozy jednowodnej), a także w stanach zwiększonego ryzyka krwawień, takich jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, żylaki przełyku, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, urazy i zabiegi neurochirurgiczne, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe. Przeciwwskazane jest także łączenie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny UFH, drobnocząsteczkowe, warfaryna, dabigatran, apiksaban), z wyjątkiem okresów przejściowych zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewnika w żyłach głównych lub tętnicach. Dodatkowo, w kontekście OZW, CAD i PAD, rywaroksaban nie powinien być stosowany u pacjentów z wcześniejszym udarem lub TIA oraz u osób z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
antagonista witaminy K, apiksaban, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność nerek, cytochrom P450, czynne krwawienie, dabigatran, dalteparyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, INR, koagulopatia wątrobowa, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, marskość wątroby, naczynia śródmózgowe, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość na rywaroksaban, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, zabieg neurochirurgiczny, zabieg okulistyczny, zaburzenie hemostazy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losmina 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową, jest dostępna w formie roztworu do wstrzykiwań o dawkach od 2000 j.m./0,2 ml do 10 000 j.m./1 ml. Wskazania obejmują profilaktykę i leczenie zakrzepicy żył głębokich, niestabilną dławicę piersiową oraz zawał mięśnia sercowego. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: profilaktycznie stosuje się 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz dziennie, w leczeniu zakrzepicy 100 j.m./kg mc. co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. raz dziennie, a w świeżym zawale z uniesieniem ST podaje się bolus 3000 j.m. dożylnie, następnie 100 j.m./kg mc. co 12 godzin podskórnie. Bezpieczeństwo leku oceniano w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentach, gdzie najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwotoki, małopłytkowość i trombocytoza.
enoksaparyna sodowa, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez załamka Q - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enoxaparin sodium Ledraxen 4000 j.m.
Enoksaparyna sodowa (Ledraxen), będąca heparyną drobnocząsteczkową, wykazuje określony profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 15 000 pacjentach z różnymi wskazaniami, w tym profilaktyką i leczeniem zakrzepicy żył głębokich oraz ostrych zespołów wieńcowych. Standardowe dawkowanie w profilaktyce wynosi 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę, natomiast w leczeniu zakrzepicy stosuje się 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin lub 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (duże krwawienia u ≤4,2% pacjentów chirurgicznych), małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe klasyfikowane są jako poważne, a ryzyko ich wystąpienia wzrasta przy organicznych zmianach predysponujących do krwawień, procedurach inwazyjnych oraz jednoczesnym stosowaniu leków zaburzających hemostazę.
dławica piersiowa, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, osteoporoza, osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez załamka Q - Leksykon leków
Działania niepożądane – Igzelym 60 mg
Tikagrelor w dawce 60 mg, stosowany w terapii przeciwpłytkowej, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w dużych badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia oraz duszność. W badaniu PLATO częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupie tikagreloru (7,4%) niż klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS – 16,1% (tikagrelor + ASA) vs 8,5% (ASA). Krwawienia obejmują różne lokalizacje, w tym przewód pokarmowy, układ oddechowy, skórę, mięśnie, nerki i układ rozrodczy, a także krwotoki śródczaszkowe (0,3% tikagrelor vs 0,2% klopidogrel w PLATO). W badaniu PEGASUS ciężkie krwawienia wg TIMI występowały u 2,3% pacjentów na tikagrelorze 60 mg + ASA vs 1,1% na ASA, przy czym krwawienia prowadzące do zgonu były równe (0,3%). Duszność, zgłaszana u 13,8% pacjentów w PLATO i 14,2% w PEGASUS, była zwykle łagodna lub umiarkowana i nie wiązała się z pogorszeniem funkcji serca czy płuc.
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, duszność, hiperurykemia, kreatynina we krwi, krwawienie, krwawienie podskórne, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skaza krwotoczna, świąd, tikagrelor, wybroczyny krwawe, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Razarxo 2,5 mg
Razarxo, zawierający rywaroksaban w dawce 2,5 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z aktywnym krwawieniem o znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazania obejmują stany zwiększające ryzyko krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotoki wewnątrzczaszkowe, obecność żylaków przełyku, wady naczyniowe, tętniaki oraz poważne nieprawidłowości naczyń OUN. Ponadto, lek nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, doustne leki przeciwzakrzepowe), z wyjątkiem określonych sytuacji zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników.
chirurgia okulistyczna, choroba tętnic obwodowych, choroba układu pokarmowego, choroba wątroby, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, czynne krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, neurochirurgia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodne heparyny, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, terapia przeciwpłytkowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, udar zatokowy, uraz mózgu, zaburzenie krzepnięcia, żylaki przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xiltess 10 mg
Rywaroksaban (Xiltess, 10 mg) jest doustnym antykoagulantem, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, aktywnym krwawieniem klinicznie istotnym oraz u osób z wysokim ryzykiem krwawień, takimi jak: czynne lub niedawno zagojone owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne, krwotok wewnątrzczaszkowy, żylaki przełyku, wady naczyniowe oraz tętniaki naczyniowe. Przeciwwskazane jest także łączenie rywaroksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks, warfaryna, dabigatran, apiksaban), z wyjątkiem protokołów zmiany terapii lub podtrzymania drożności cewników w niskich dawkach. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z marskością wątroby w stadium B i C wg Child-Pugh oraz innymi zaburzeniami wątroby z koagulopatią, a także w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko krwawienia i brak danych bezpieczeństwa.
apiksaban, choroba Parkinsona, czynne krwawienie, dabigatran, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, klasyfikacja Child-Pugh, klopidogrel, koagulopatia, krwiak okołordzeniowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja naczyniowa, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niestabilna choroba wieńcowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, otępienie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, prasugrel, rywaroksaban, skaza krwotoczna, tętniak naczyniowy, tikagrelor, uraz mózgu, warfaryna, wrzód żołądka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zawał serca, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – VIXARGIO 15mg; 20 mg
Lek VIXARGIO zawierający rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (28,86 mg w tabletce 15 mg i 38,48 mg w tabletce 20 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne, istotne klinicznie krwawienie oraz stany zwiększające ryzyko poważnych krwawień, takie jak aktywne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, urazy i zabiegi neurochirurgiczne (np. niedawny uraz mózgu, krwotok wewnątrzczaszkowy, zabiegi okulistyczne), a także poważne patologie naczyniowe (żylaki przełyku, tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Ponadto, VIXARGIO nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak heparyny (niefrakcjonowana, drobnocząsteczkowe, fondaparynuks) oraz doustne antykoagulanty (warfaryna, dabigatran, apiksaban), z wyjątkiem zmiany leczenia lub podtrzymania drożności cewnika w żyłach głównych lub tętnicach za pomocą heparyny niefrakcjonowanej.
Przeciwwskazaniem do stosowania rywaroksabanu jest także choroba wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia, w tym marskość wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Childa-Pugha. Lek jest również przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. W trakcie kwalifikacji do terapii VIXARGIO konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka krwawienia oraz funkcji wątroby, a także uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z innymi antykoagulantami. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas leczenia rywaroksabanem. Kompleksowa ocena przeciwwskazań i czynników ryzyka jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta podczas terapii tym lekiem przeciwzakrzepowym.
apiksaban, dabigatran, dalteparyna, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, interakcja lekowa, klasyfikacja Childa-Pugha, koagulopatia wątrobowa, krwawienie klinicznie istotne, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, naczynia śródmózgowe, naczynia wewnątrzrdzeniowe, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, wada żylno-tętnicza, warfaryna, zabieg neurochirurgiczny, zabieg okulistyczny, żylaki przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Bóle głowy podczas seksu – Diagnostyka i diagnoza
Bóle głowy związane z aktywnością seksualną (PHASA) to rzadki, ale klinicznie istotny typ bólu głowy, który wymaga szczegółowej diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia przyczyn wtórnych zagrażających życiu, takich jak krwotok podpajęczynówkowy, rozwarstwienie tętnic szyjnych lub mózgowych, odwracalny zespół wazokonstrykcji naczyń mózgowych (RCVS) czy tętniak mózgu. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad kliniczny, badanie neurologiczne oraz badania obrazowe: MRI mózgu (preferowane w mniej pilnych przypadkach), CT głowy (szczególnie w ciągu 48-72 godzin od wystąpienia bólu), a także angiografię naczyń mózgowych (MRA, CTA lub konwencjonalną). W razie podejrzenia krwawienia podpajęczynówkowego, mimo prawidłowego CT, wskazane jest wykonanie punkcji lędźwiowej. Kryteria rozpoznania pierwotnego bólu głowy związanego z aktywnością seksualną według ICHD-3 obejmują co najmniej dwa epizody bólu trwającego od 1 do 24 godzin (ciężkie nasilenie) lub do 72 godzin (łagodne nasilenie), z bólem nasilającym się wraz z podnieceniem seksualnym lub nagłym, eksplozywnym bólem tuż przed lub w trakcie orgazmu, bez innych wyjaśnień klinicznych.
angiografia naczyń mózgowych, angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, badanie neurologiczne, ból głowy orgazmiczny, ból głowy podczas seksu, ból głowy przedorgazmiczny, fonofobia, guz mózgu, klasterowy ból głowy, krwiak śródścienny, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, malformacja naczyniowa mózgu, Międzynarodowa Klasyfikacja Bólów Głowy, naczyniak tętniczo-żylny, nakłucie lędźwiowe, niedociśnienie wewnątrzczaszkowe, odwracalny zespół wazokonstrykcji naczyń mózgowych, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, pierwotny ból głowy związany z aktywnością seksualną, płyn mózgowo-rdzeniowy, punkcja lędźwiowa, rezonans magnetyczny mózgu, rozwarstwienie tętnicy szyjnej, Skala nasilenia zależności, światłowstręt, tętniak mózgu, tomografia komputerowa mózgu, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego - Leksykon chorób i schorzeń
Udar mózgu – Objawy
Udar mózgu, zarówno niedokrwienny, jak i krwotoczny, stanowi nagłe zagrożenie życia wymagające pilnej interwencji medycznej. Objawy obejmują jednostronne osłabienie lub paraliż twarzy, kończyn, zaburzenia mowy i widzenia oraz nagły, silny ból głowy (szczególnie w udarze krwotocznym). System FAST (Face, Arm, Speech, Time) ułatwia szybką identyfikację objawów i podkreśla konieczność natychmiastowego wezwania pomocy (999/911/112). Udar lewej półkuli powoduje deficyty po stronie prawej, w tym afazję, natomiast udar prawej półkuli objawia się deficytami po stronie lewej oraz zaburzeniami przestrzennymi. Progresja neurologiczna w ciągu 48-72 godzin dotyczy około 15% pacjentów z udarem niedokrwiennym, szczególnie u osób z zaawansowaną miażdżycą i chorobą niedokrwienną serca, co wiąże się z gorszym rokowaniem. Leczenie trombolityczne jest skuteczne w oknie czasowym 3-4,5 godziny od wystąpienia objawów, a każda minuta opóźnienia powoduje obumieranie około 1,9 miliona neuronów.
afazja, asymetria twarzy, choroba niedokrwienna serca, demencja naczyniowa, depresja poudarowa, dysfagia, dyzartria, funkcje wykonawcze, krwotok wewnątrzczaszkowy, labilność emocjonalna, miażdżyca, mini-udar, napad drgawkowy, opadnięcie kącika ust, paraliż twarzy, plastyczność mózgu, przejściowy atak niedokrwienny, spastyczność, sztywność karku, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, udar pnia mózgu, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie pamięci, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół zamknięcia, zwężenie tętnicy szyjnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Areplex 75 mg
Przed przepisaniem leku Areplex (klopidogrel 75 mg, tabletki powlekane) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na klopidogrel lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (2,34 mg/tabletkę) oraz olej rycynowy uwodorniony (2,0 mg/tabletkę), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Klopidogrel jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko nieprawidłowego metabolizmu leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie Areplex jest zakazane u pacjentów z aktywnymi patologicznymi krwawieniami, w tym z wrzodem trawiennym z krwawieniem, krwotokiem wewnątrzczaszkowym oraz innymi aktywnymi krwawieniami niezależnie od lokalizacji.
antykoagulant, Areplex, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, mechanizm działania klopidogrelu, nadwrażliwość na klopidogrel, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, olej rycynowy uwodorniony, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wrzód trawienny, zabieg inwazyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rombidux 10 mg
Rywaroksaban w dawce 10 mg (Rombidux) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (53,57 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynne krwawienie klinicznie istotne oraz stany predysponujące do poważnych krwawień, takie jak czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, urazy OUN, niedawne zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne, przebyte krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz patologie naczyniowe (żylaki przełyku, tętniaki, wady naczyniowe OUN). Rombidux jest także przeciwwskazany u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh, ze względu na ryzyko koagulopatii i powikłań krwotocznych.
apiksaban, ciężka niewydolność nerek, czynne krwawienie, czynnik krzepnięcia, dalteparyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie śródczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, nadwrażliwość na rywaroksaban, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak naczyniowy, uraz ośrodkowego układu nerwowego, warfaryna, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Temsirolimus Accord 30 mg
Temsirolimus, stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz chłoniaka z komórek płaszcza (MCL), wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa, obejmujący liczne działania niepożądane o różnym stopniu nasilenia. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości i reakcje podczas wlewu, które mogą zagrażać życiu, a także hiperglikemia, zakażenia, śródmiąższowe choroby płuc, niewydolność nerek, perforacja jelit, małopłytkowość i neutropenia (w tym gorączka neutropeniczna). Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania: u pacjentów z RCC obserwowano m.in. anafilaksję, zaburzenia gojenia ran i zatorowość płucną, natomiast u chorych z MCL dominowały małopłytkowość i neutropenia. Częstość występowania działań niepożądanych jest wyższa przy dawce 175 mg/tydzień w porównaniu do 75 mg/tydzień, zwłaszcza w zakresie zakażeń stopnia 3. i 4. oraz małopłytkowości. W badaniach fazy 3 najczęściej zgłaszano niedokrwistość, nudności, wysypkę, zmniejszenie apetytu, obrzęki, astenia, biegunki, gorączkę, hiperglikemię i hipercholesterolemię, a także objawy ze strony układu oddechowego i skóry.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból mięśniowy, ból stawowy, chłoniak z komórek płaszcza, depresja, duszność, gorączka neutropeniczna, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, interferon alfa, kaszel, krwawienie z nosa, krwotok wewnątrzczaszkowy, kryteria NCI CTCAE, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, perforacja jelita, powikłanie gojenia ran, rak nerkowokomórkowy, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, temsirolimus, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, wysypka krostkowa, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka świądowa, zaburzenie smaku, zaćma, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran Etexilate Viatris, zawierający dabigatran eteksylan w dawce 75 mg, jest przeciwzakrzepowym lekiem przeciwwskazanym u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 mL/min u dorosłych, eGFR <50 mL/min/1,73 m² u dzieci). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz u tych z wysokim ryzykiem krwotocznym, w tym przy czynnych lub niedawno przebytych owrzodzeniach przewodu pokarmowego, obecności żylaków przełyku, nowotworach złośliwych o wysokim ryzyku krwawienia, stanach pourazowych i pozabiegowych (np. uraz mózgu, zabiegi neurochirurgiczne, okulistyczne), wcześniejszych krwawieniach śródczaszkowych oraz patologiach naczyniowych (tętniaki, wady rozwojowe naczyń). Ponadto, dabigatran jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą wpływać na metabolizm leku i zwiększać ryzyko powikłań krwotocznych.
ablacja cewnikowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, czynne krwawienie, dabigatran eteksylan, doustny lek przeciwzakrzepowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, klirens kreatyniny, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, ryzyko krwotoczne, stężenie leku, sztuczna zastawka serca, tętniak naczyniowy, zaburzenia czynności wątroby, żylaki przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Warfin 3 mg
Przedawkowanie warfaryny, ze względu na jej silne działanie przeciwkrzepliwe, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się nasilonymi zaburzeniami krzepnięcia i ryzykiem poważnych krwotoków. Dawki toksyczne u dzieci zaczynają się od 0,5 mg/kg masy ciała, natomiast u dorosłych najniższa dawka śmiertelna mieści się w zakresie 6-15 mg/kg. Klinicznie przedawkowanie może przebiegać od bezobjawowych nieprawidłowości laboratoryjnych (INR >4) do ciężkich krwawień, takich jak krwioplucie, krwawe wymioty, smoliste stolce, wybroczyny, krwotoki wewnątrzczaszkowe (INR >10) oraz wstrząs krwotoczny. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji, a monitorowanie INR jest kluczowe dla oceny stopnia zatrucia i skuteczności terapii.
badanie krzepliwości, czas protrombinowy, dawka toksyczna, dysfagia, fitomenadion, International Normalized Ratio, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawe wymioty, krwawienie do jamy otrzewnej, krwawienie do mózgu, krwawienie do stawu, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwzakrzepowe, objaw ogniskowy, okres półtrwania warfaryny, płukanie żołądka, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie warfaryny, przestrzeń podpajęczynówkowa, smolisty stolec, świeżo mrożone osocze, wartość INR, węgiel aktywowany, witamina K, wstrząs krwotoczny, wybroczyna, wylew podskórny, wynaczynienie krwi, zaburzenie krzepnięcia, zasinienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Polpharma 10 mg) jest doustnym antykoagulantem bezpośrednio hamującym czynnik Xa, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (72,365 mg/tabletkę). Lek nie powinien być podawany w przypadku aktywnego krwawienia klinicznie istotnego oraz u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawień, takimi jak czynne lub niedawne owrzodzenia przewodu pokarmowego, obecność żylaków przełyku, nowotwory złośliwe z naciekaniem naczyń, niedawne urazy lub zabiegi chirurgiczne mózgu, kręgosłupa lub okulistyczne, krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz wady naczyniowe (tętniaki, malformacje żylno-tętnicze). Ponadto, rywaroksaban jest przeciwwskazany w jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, pochodne heparyny oraz doustne antykoagulanty, z wyjątkiem określonych sytuacji klinicznych (zmiana terapii lub utrzymanie drożności cewników).
Rywaroksaban nie powinien być stosowany u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i istotnym ryzykiem krwawienia, szczególnie u osób z marskością wątroby stopnia B lub C według klasyfikacji Child-Pugh. Lek jest także przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka wynikające z działania przeciwzakrzepowego. Przestrzeganie tych przeciwwskazań jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań krwotocznych i zapewnienia bezpieczeństwa terapii rywaroksabanem.
czynne krwawienie, czynnik Xa, doustny antykoagulant, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, marskość wątroby, naciekanie naczyń krwionośnych, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, rywaroksaban, skala Child-Pugh, tętniak naczyniowy, uraz mózgu, warfaryna, żylaki przełyku, żylno-tętnicza wada rozwojowa