udar zakrzepowo-zatorowy

Udar zakrzepowo-zatorowy to jedna z najczęstszych postaci udaru niedokrwiennego mózgu, powstająca w wyniku zamknięcia lub znacznego zwężenia naczynia mózgowego przez zakrzep lub materiał zatorowy. Stanowi około 87% wszystkich udarów mózgu i jest poważnym stanem klinicznym wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej.

Główne czynniki ryzyka udaru zakrzepowo-zatorowego obejmują nadciśnienie tętnicze, migotanie przedsionków, cukrzycę, dyslipidemię, palenie tytoniu oraz wiek powyżej 65 lat. Zakrzep może powstać w miejscu uszkodzenia śródbłonka naczyniowego lub być następstwem zatorów pochodzących z serca (szczególnie u pacjentów z migotaniem przedsionków) lub dużych naczyń (np. tętnic szyjnych).

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (TK, MRI, angiografia), badania ultrasonograficzne naczyń domózgowych i wewnątrzczaszkowych oraz ocenę kardiologiczną. Leczenie w ostrej fazie opiera się na trombolizie dożylnej z użyciem rt-PA (w oknie czasowym do 4,5h od wystąpienia objawów) lub trombektomii mechanicznej (do 24h w wybranych przypadkach). Profilaktyka wtórna koncentruje się na leczeniu przeciwzakrzepowym, kontroli czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ewentualnych zabiegach rewaskularyzacyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl