wchłanianie acyklowiru

Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusy z grupy Herpesviridae, szczególnie wirusa opryszczki pospolitej (HSV) i wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Wchłanianie acyklowiru zależy od drogi podania i stanowi kluczowy element jego farmakokinetyki.

Po podaniu doustnym biodostępność acyklowiru jest stosunkowo niska i wynosi tylko 15-30%. Wchłanianie z przewodu pokarmowego jest niekompletne, powolne i zależne od dawki. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1,5-2 godzinach od przyjęcia leku. Spożycie pokarmu nie wpływa znacząco na biodostępność, choć może nieznacznie opóźnić wchłanianie.

Przy podaniu dożylnym biodostępność wynosi 100%, co zapewnia szybkie osiągnięcie wysokich stężeń terapeutycznych w osoczu. Jest to preferowana droga podania w ciężkich zakażeniach wirusowych. Wchłanianie acyklowiru przez skórę po zastosowaniu preparatów miejscowych jest minimalne, co ogranicza działania ogólnoustrojowe, ale też zmniejsza skuteczność w głębszych warstwach skóry.

Na wchłanianie acyklowiru może wpływać wiek pacjenta, funkcja nerek (główna droga eliminacji leku) oraz stan fizjologiczny przewodu pokarmowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może dochodzić do kumulacji leku, co wymaga dostosowania dawkowania. Lek przenika przez barierę krew-mózg, osiągając w płynie mózgowo-rdzeniowym około 50% stężenia w osoczu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl