bakterie Salmonella
Bakterie Salmonella to Gram-ujemne, względnie beztlenowe pałeczki należące do rodziny Enterobacteriaceae. Wyróżnia się dwa główne gatunki: Salmonella enterica (z ponad 2500 serotypami) oraz Salmonella bongori. Klinicznie najistotniejsze są serotypy S. Typhi, S. Paratyphi, S. Enteritidis i S. Typhimurium.
Salmonella jest jednym z głównych czynników etiologicznych zatruć pokarmowych na świecie. Zakażenie następuje najczęściej drogą pokarmową poprzez spożycie skażonej żywności (zwłaszcza surowego mięsa drobiowego, jaj, niepasteryzowanego mleka) lub wody. Okres inkubacji wynosi zazwyczaj 6-72 godziny.
Klinicznie zakażenia Salmonella manifestują się jako: nieżyt żołądkowo-jelitowy (najczęstsza postać), dur brzuszny (tyfus) wywoływany przez S. Typhi, dur rzekomy wywoływany przez S. Paratyphi, zakażenia pozajelitowe (bakteriemia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie kości i szpiku, zapalenie wsierdzia) oraz stan nosicielstwa.
Diagnostyka obejmuje hodowle mikrobiologiczne, metody serologiczne oraz techniki molekularne (PCR). Leczenie nieskomplikowanych biegunek salmonellozowych jest głównie objawowe, natomiast antybiotykoterapia jest wskazana w ciężkich zakażeniach, durze brzusznym oraz u pacjentów z grup ryzyka (niemowlęta, osoby starsze, pacjenci z niedoborami odporności).
Profilaktyka zakażeń Salmonella opiera się na przestrzeganiu zasad higieny, właściwej obróbce termicznej produktów spożywczych, szczepieniach przeciwko durowi brzusznemu (u osób wyjeżdżających do rejonów endemicznych) oraz nadzorze epidemiologicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Loperamid WZF 2 mg
Loperamid WZF w dawce 2 mg jest wskazany do objawowego leczenia ostrej i przewlekłej biegunki, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia oraz u pacjentów z nadwrażliwością na loperamid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (100 mg/tabletka). Nie należy go stosować w przebiegu ostrych chorób zapalnych jelit, takich jak ostra czerwonka z krwią w kale i gorączką, ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane przez Salmonella, Shigella, Campylobacter oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelit po antybiotykoterapii. Hamowanie perystaltyki w tych stanach może prowadzić do zatrzymania toksycznych treści, nasilenia objawów i wydłużenia czasu choroby.
antybiotyk szerokowidmowy, bakterie Campylobacter, bakterie Salmonella, bakterie shigella, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego, biegunka infekcyjna, biegunka ostra i przewlekła, laktoza jednowodna, loperamid chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, nadwrażliwość na loperamid, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zahamowanie perystaltyki jelit - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja salmonellowa – Zapobieganie i profilaktyka
Salmonelloza to zakażenie bakteriami Salmonella, przenoszone głównie przez skażoną żywność i wodę oraz kontakt ze zwierzętami. Profilaktyka opiera się na rygorystycznej higienie rąk (mycie przez minimum 20 sekund), bezpiecznym przygotowywaniu żywności zgodnie z zasadami „Clean, Separate, Cook, Chill” oraz unikaniu krzyżowego zanieczyszczenia. Zaleca się gotowanie mięsa i drobiu do temperatury wewnętrznej minimum 65°C przez 5-6 minut, unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych jaj oraz stosowanie pasteryzowanych produktów jajecznych. Przechowywanie żywności powinno odbywać się w temperaturze poniżej 5°C, a resztki należy schładzać i chłodzić w ciągu 2 godzin (lub 1 godziny przy temp. >32°C). Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z grup ryzyka (dzieci <5 lat, osoby >65 lat, immunosupresja), które powinny unikać kontaktu z gadami, płazami i drobiem oraz spożywania niepasteryzowanych produktów. W przypadku objawów biegunki pacjenci powinni unikać przygotowywania posiłków dla innych i kontaktu z miejscami publicznymi przez co najmniej 24-48 godzin po ustąpieniu symptomów.
antybiotykooporność, bakterie Salmonella, bakteriofagi, bioasekuracja, dur brzuszny, immunosupresja, kwasy organiczne, łańcuch żywnościowy, One Health, probiotyki, Salmonella, Salmonella typhi, salmonelloza, surowe mięso, termometr spożywczy, toksoid tężcowy, WHO, zakażenie Salmonella, zanieczyszczenie krzyżowe, zanieczyszczenie żywności - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja salmonellowa – Leczenie
Infekcja salmonellowa (salmonelloza) manifestuje się głównie jako zapalenie żołądka i jelit z objawami takimi jak biegunka, gorączka, bóle brzucha i wymioty, rozwijającymi się w ciągu 12-72 godzin od zakażenia i trwającymi zwykle 4-7 dni. Leczenie jest przede wszystkim objawowe, koncentrując się na zapobieganiu odwodnieniu poprzez doustne nawodnienie płynami zawierającymi elektrolity (np. Pedialyte) oraz uzupełnianie elektrolitów. Leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, takie jak paracetamol czy ibuprofen, mogą być stosowane w celu łagodzenia objawów. Stosowanie leków przeciwbiegunkowych, np. loperamidu, jest kontrowersyjne i wymaga konsultacji lekarskiej, zwłaszcza u dzieci. Antybiotyki nie są rutynowo zalecane w niepowikłanej salmonellozie ze względu na brak skrócenia czasu trwania objawów, ryzyko przedłużonego wydalania bakterii oraz rozwój oporności.
amoksycylina, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, azytromycyna, bakterie Salmonella, bakteriemia, bakteriofagi, biegunka, ból brzucha, cefalosporyny, ceftriakson, ciprofloksacyna, dieta BRAT, fluorochinolony, gastroenteritis, gorączka, ibuprofen, infekcja salmonellowa, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwgorączkowy, loperamid, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, odwodnienie, paracetamol, płyny dożylne, probiotyki, salmonelloza, siarkowodór, terapia fagowa, tętniak, trimetoprim-sulfametoksazol, wymioty, zakażenie pozajelitowe, zakażenie układu moczowego, zanieczyszczenie krzyżowe, zapalenie kości i stawów, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Loperamid APTEO MED 2 mg
Loperamid APTEO MED w dawce 2 mg, dostępny w postaci kapsułek twardych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na loperamid chlorowodorek lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (119,1 mg/kapsułkę), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 6. roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza dotyczących ośrodkowego układu nerwowego i perystaltyki jelit. Ponadto, loperamid jest przeciwwskazany w ostrych infekcjach przewodu pokarmowego, takich jak ostra czerwonka z krwią w stolcu i gorączką, ostre rzuty wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy wywołane przez Salmonella, Shigella, Campylobacter oraz w rzekomobłoniastym zapaleniu jelit związanym z Clostridioides difficile, gdzie hamowanie perystaltyki może pogorszyć przebieg choroby i przedłużyć infekcję.
antybiotyk o szerokim spektrum, bakterie Campylobacter, bakterie Salmonella, bakterie shigella, bakteryjne zapalenie jelita cienkiego, chlorowodorek loperamidu, choroba zapalna jelit, Clostridioides difficile, czerwonka, czynność przewodu pokarmowego, megacolon, megacolon toxicum, motoryka jelitowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka jelit, rozdęcie brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego