Salmonella typhi
Salmonella typhi (S. typhi) to Gram-ujemna bakteria będąca czynnikiem etiologicznym duru brzusznego. Patogen ten, należący do rodzaju Salmonella, jest ściśle związany z człowiekiem jako jedynym rezerwuarem i nie występuje u zwierząt. Zakażenie szerzy się drogą fekalno-oralną poprzez spożycie skażonej wody lub żywności.
S. typhi charakteryzuje się posiadaniem antygenu somatycznego O, antygenów rzęskowych H oraz antygenów otoczkowych Vi, które są istotne w diagnostyce serologicznej. Bakteria po przedostaniu się do przewodu pokarmowego kolonizuje jelito cienkie, przenika przez błonę śluzową i dostaje się do układu limfatycznego i krwi, powodując bakteriemię. W fazie uogólnionej zakażenia patogen namnaża się w układzie siateczkowo-śródbłonkowym, głównie w śledzionie, wątrobie i szpiku kostnym.
Dur brzuszny manifestuje się poprzez stopniowo narastającą gorączkę, bóle głowy, osłabienie, bóle brzucha, brak apetytu oraz względną bradykardię. Charakterystyczna jest wysypka plamista (rozeola) pojawiająca się na tułowiu. Najpoważniejsze powikłania obejmują perforację jelita i krwotok z jelit. Diagnostyka obejmuje posiewy krwi, szpiku kostnego, kału oraz testy serologiczne (odczyn Widala). W leczeniu stosuje się antybiotyki, głównie fluorochinolony, cefalosporyny III generacji lub azytromycynę.
Profilaktyka duru brzusznego opiera się na zapewnieniu dostępu do czystej wody, odpowiedniej sanitacji oraz szczepieniach ochronnych, które są zalecane osobom podróżującym do regionów endemicznego występowania choroby. Szczepionki przeciwko S. typhi występują w postaci doustnej, zawierającej żywe atenuowane bakterie, oraz w postaci domięśniowej z antygenem Vi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoxicillin Aurovitas, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, zawiera amoksycylinę trójwodną – antybiotyk o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat jest wskazany w leczeniu licznych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, ucha środkowego, gardła i migdałków, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc oraz zakażeń układu moczowego, takich jak ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto amoksycylina znajduje zastosowanie w leczeniu duru brzusznego, eradykacji Helicobacter pylori, ropnia okołozębowego, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz choroby z Lyme, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami inwazyjnymi.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, antybiogram, antybiotyk szerokowidmowy, antybiotykooporność, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, bezobjawowy bakteriomocz, Borrelia burgdorferi, choroba wrzodowa żołądka, choroba z Lyme, dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori, hepatotoksyczność, lek przeciwbakteryjny, oporność bakterii, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja alergiczna, ropień okołozębowy, Salmonella typhi, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku szczepionek polisacharydowych takich jak PNEUMOVAX 23 i TYPHIM Vi nie przeprowadzono klasycznych badań farmakokinetycznych, co wynika z ich specyfiki jako preparatów immunologicznych. PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydów otoczkowych każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml, natomiast TYPHIM Vi zawiera 25 μg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego Vi Salmonella typhi (szczep Ty2) również w dawce 0,5 ml. Obie szczepionki są podawane w formie przezroczystych, bezbarwnych roztworów do wstrzykiwań, co umożliwia szybkie dostarczenie antygenów do układu immunologicznego. Brak badań farmakokinetycznych wynika z faktu, że działanie tych szczepionek opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na bezpośrednim działaniu farmakologicznym substancji czynnej.
ADME, ampułko-strzykawka, antygen powierzchniowy, badanie farmakokinetyczne, odpowiedź immunologiczna, parametr farmakokinetyczny, PNEUMOVAX 23, polisacharyd, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy Vi, produkcja przeciwciał, roztwór do wstrzykiwań, Salmonella typhi, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, TYPHIM Vi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherzyka żółciowego – Epidemiologia
Rak pęcherzyka żółciowego (RPŻ) stanowi 80-95% nowotworów dróg żółciowych i cechuje się wysoką śmiertelnością, odpowiadając za 1,7% zgonów nowotworowych globalnie. W 2018 roku zdiagnozowano około 219 000 przypadków, z wyraźną przewagą zachorowań u kobiet (122 000) w porównaniu do mężczyzn (97 000), co wiąże się z częstszym występowaniem kamicy żółciowej. Epidemiologia RPŻ wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne – najwyższe wskaźniki zachorowalności notuje się w Chile (27/100 000), północnych Indiach (21,5/100 000) oraz Polsce (14/100 000). Czynniki ryzyka obejmują kamicę żółciową (RR 4,9), polipy >1 cm, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC), zakażenia bakteryjne (Salmonella, Helicobacter pylori), porcelanowy pęcherzyk (ryzyko do 25%), anomalie przewodów trzustkowo-żółciowych, ekspozycję na karcynogeny środowiskowe oraz czynniki stylu życia (otyłość, cukrzyca, palenie). Predyspozycje genetyczne, w tym mutacje TP53 (27-70% przypadków), odgrywają istotną rolę, zwłaszcza w populacjach rdzennych Amerykanów i Meksykanów-Amerykanów, gdzie RPŻ jest najczęstszym nowotworem przewodu pokarmowego.
antygen CA 19-9, badanie obrazowe, badanie USG, biomarker, cholecystektomia, cholestaza, choroba wątroby, cytologia szczoteczkowa, diagnostyka endoskopowa, dysplazja, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, Helicobacter pylori, kamica żółciowa, laparoskopowa cholecystektomia, mutacja genu TP53, nowotwór dróg żółciowych, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, polip pęcherzyka żółciowego, porcelanowy pęcherzyk żółciowy, przerzut, rak pęcherzyka żółciowego, rezonans magnetyczny, Salmonella typhi, stentowanie, terapia adjuwantowa, tomografia komputerowa, zakażenie bakteryjne, zróżnicowanie geograficzne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hiconcil 250 mg
Hiconcil, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 250 mg i 500 mg, jest antybiotykiem beta-laktamowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, dur brzuszny i dur rzekomy, ropień okołozębowy, zakażenia związane z protezowaniem stawów, eradykację Helicobacter pylori oraz chorobę z Lyme. Ponadto, Hiconcil jest wskazany w profilaktyce zapalenia wsierdzia u pacjentów z grup ryzyka przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami mogącymi wywołać bakteriemię.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriemia, bakteriomocz, bakteryjne zapalenie zatok, Borrelia burgdorferi, choroba z Lyme, dur brzuszny, dur rzekomy, eradykacja Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, pozaszpitalne zapalenie płuc, proteza stawowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ospamox 750 mg
Ospamox to preparat zawierający amoksycylinę trójwodną, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg. Lek jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym ostrych bakteryjnych zapaleń zatok, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc o łagodnym i umiarkowanym przebiegu, a także zakażeń układu moczowego takich jak ostre zapalenie pęcherza moczowego, bezobjawowy bakteriomocz w ciąży oraz łagodne i umiarkowane odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ponadto Ospamox znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych zapaleń ucha środkowego, paciorkowcowego zapalenia migdałków i gardła, duru brzusznego i rzekomego, eradykacji Helicobacter pylori w terapii skojarzonej, ropni okołozębowych, zakażeń związanych z protezowaniem stawów oraz boreliozy w stadium wczesnym. Lek jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z grup wysokiego ryzyka podczas procedur medycznych mogących wywołać bakteriemię.
amoksycylina trójwodna, antybiotykoterapia, bakteriemia, bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz, borelioza, choroba z Lyme, dur brzuszny, eradykacja Helicobacter pylori, funkcja nerek, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność drobnoustrojów, ostre zapalenie pęcherza moczowego, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec grupy A, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie protezy stawowej, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Przedawkowanie – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka durowo-tężcowa TyT, dostępna w formie 20-dawkowej zawiesiny do wstrzykiwań, zawiera w pojedynczej dawce 0,5 ml inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. Produkt charakteryzuje się jednorodną, białą lub białoszarą zawiesiną. W dokumentacji medycznej brak jest danych dotyczących objawów, skutków klinicznych oraz specyficznego postępowania w przypadku podania dawki większej niż zalecana, co wskazuje na brak udokumentowanych przypadków przedawkowania tej szczepionki.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharydy otoczkowe stanowią kluczowy składnik aktywny szczepionek polisacharydowych, takich jak Pneumovax 23 (25 μg polisacharydu każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae) oraz Typhim Vi (25 μg oczyszczonego polisacharydu Vi Salmonella typhi). Mechanizm ich działania opiera się na indukcji swoistej odpowiedzi immunologicznej, prowadzącej do produkcji przeciwciał specyficznych dla antygenów otoczkowych. W przypadku Pneumovax 23, swoiste przeciwciała pojawiają się do 3 tygodni po szczepieniu u 90-95% pacjentów, zapewniając ochronę trwającą od 3 do 5 lat, a w niektórych badaniach nawet do 9 lat, choć u osób starszych (≥ 85 lat) obserwuje się szybszy spadek miana przeciwciał. Szczepionka Typhim Vi indukuje odpowiedź immunologiczną w ciągu 1-3 tygodni, z utrzymaniem ochrony około 3 lat, a w obszarach endemicznych nawet do 10 lat, co uzasadnia konieczność powtórnego szczepienia co 3 lata przy utrzymującym się ryzyku zakażenia. Skuteczność kliniczna Pneumovax 23 wynosi 50-70% u pacjentów z grup ryzyka, a w badaniach populacyjnych sięgała nawet 91,7% dla szczepionek poliwalentnych, natomiast Typhim Vi wykazała skuteczność 74% u dorosłych i 55% u dzieci w obszarach endemicznych duru brzusznego.
antygen bakteryjny, badanie kohortowe, badanie randomizowane, bakteria otoczkowa, choroba pneumokokowa, cukrzyca, dawka przypominająca, dur brzuszny, indukcja odpowiedzi immunologicznej, infekcja górnych dróg oddechowych, kinetyka odpowiedzi immunologicznej, metoda radioimmunologiczna, miano przeciwciał, podwójnie ślepa próba, polisacharyd otoczkowy, półpasiec, populacja docelowa, posiew krwi, przewlekła choroba płuc, przewlekła choroba serca, Salmonella typhi, serokonwersja, Streptococcus pneumoniae, szczepionka pneumokokowa, test immunologiczny, wirus ospy wietrznej-półpaśca, współczynnik ryzyka, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja salmonellowa – Zapobieganie i profilaktyka
Salmonelloza to zakażenie bakteriami Salmonella, przenoszone głównie przez skażoną żywność i wodę oraz kontakt ze zwierzętami. Profilaktyka opiera się na rygorystycznej higienie rąk (mycie przez minimum 20 sekund), bezpiecznym przygotowywaniu żywności zgodnie z zasadami „Clean, Separate, Cook, Chill” oraz unikaniu krzyżowego zanieczyszczenia. Zaleca się gotowanie mięsa i drobiu do temperatury wewnętrznej minimum 65°C przez 5-6 minut, unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych jaj oraz stosowanie pasteryzowanych produktów jajecznych. Przechowywanie żywności powinno odbywać się w temperaturze poniżej 5°C, a resztki należy schładzać i chłodzić w ciągu 2 godzin (lub 1 godziny przy temp. >32°C). Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z grup ryzyka (dzieci <5 lat, osoby >65 lat, immunosupresja), które powinny unikać kontaktu z gadami, płazami i drobiem oraz spożywania niepasteryzowanych produktów. W przypadku objawów biegunki pacjenci powinni unikać przygotowywania posiłków dla innych i kontaktu z miejscami publicznymi przez co najmniej 24-48 godzin po ustąpieniu symptomów.
antybiotykooporność, bakterie Salmonella, bakteriofagi, bioasekuracja, dur brzuszny, immunosupresja, kwasy organiczne, łańcuch żywnościowy, One Health, probiotyki, Salmonella, Salmonella typhi, salmonelloza, surowe mięso, termometr spożywczy, toksoid tężcowy, WHO, zakażenie Salmonella, zanieczyszczenie krzyżowe, zanieczyszczenie żywności - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa jest zawiesiną do wstrzykiwań zawierającą inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml, z liczbą bakterii mieszczącą się w zakresie od 5×10⁸ do 1×10⁹ na dawkę. Aktualnie brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu tej szczepionki na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż aspekt ten nie był przedmiotem badań. Mimo to, ze względu na możliwość wystąpienia typowych reakcji miejscowych lub ogólnoustrojowych po podaniu szczepionki, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko związane z tymi działaniami niepożądanymi, które mogą przejściowo obniżyć zdolności psychomotoryczne pacjenta.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lakcid ENTERO 250 mg
Lakcid ENTERO, zawierający 250 mg liofilizowanych drożdżaków Saccharomyces cerevisiae var. boulardii (minimum 10^10 żywych komórek/g liofilizatu), działa jako probiotyk przywracający prawidłową florę jelitową i przeciwdziałający biegunkom. Mechanizmy jego działania obejmują wiązanie i hamowanie wzrostu licznych patogenów (Proteus spp., Salmonella spp., Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Shigella spp., Candida albicans), a także hamowanie Clostridium difficile poprzez blokowanie wiązania toksyna-receptor, co jest kluczowe w profilaktyce i leczeniu biegunek poantybiotykowych. Dodatkowo, drożdżaki redukują napływ sodu i wody do światła jelita o 40% w modelu indukowanym toksyną cholery, odwracają transport chlorków indukowany przez prostaglandyny E2 i I2, co przyczynia się do normalizacji gospodarki wodno-elektrolitowej i przeciwdziałania biegunkom sekrecyjnym.
biegunka o różnej etiologii, biegunka poantybiotykowa, biegunka sekrecyjna, Candida albicans, Clostridium difficile, disacharydaza, działanie niepożądane, enzym trawienny, Escherichia coli, flora jelitowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, immunoglobulina wydzielnicza, laktaza, lek przeciwbiegunkowy, liofilizowane drożdżaki, lokalna odpowiedź immunologiczna, mechanizm działania, prostaglandyna E2, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, sacharaza, Salmonella typhi, shigella, Staphylococcus aureus, terapia eradykacyjna Helicobacter pylori, terapia przeciwbakteryjna, transport jonów chlorkowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Typhim Vi, zawierająca 25 mikrogramów oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml, jest stosowana w profilaktyce duru brzusznego. Preparat podawany jest jednorazowo w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, co minimalizuje ryzyko błędów dawkowania. Ze względu na specyfikę produktu oraz sposób podania, zagadnienie przedawkowania nie ma zastosowania klinicznego, a w dokumentacji producenta nie wskazano objawów ani specyficznego postępowania w przypadku ewentualnego nadmiaru dawki.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące polisacharydów otoczkowych stosowanych w szczepionkach przeciw Streptococcus pneumoniae (Pneumovax 23) oraz Salmonella typhi (Typhim Vi) różnią się pod względem zakresu i dostępności. Pneumovax 23 zawiera po 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów pneumokoków, jednak nie przeprowadzono dla niego specyficznych badań przedklinicznych, co jest rekompensowane długotrwałym doświadczeniem klinicznym i danymi porejestracyjnymi potwierdzającymi bezpieczeństwo. Natomiast szczepionka Typhim Vi, zawierająca 25 μg oczyszczonego polisacharydu Vi ze szczepu Ty2 Salmonella typhi, posiada wyniki badań na modelach zwierzęcych, które nie wykazały toksyczności narządowej ani innych niepożądanych efektów, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji.
badanie kliniczne, bakteria otoczkowa, doświadczenie porejestracyjne, dur brzuszny, immunoprofilaktyka, model zwierzęcy, monitorowanie bezpieczeństwa, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy Vi, polisacharyd pneumokokowy, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhi, serotyp pneumokoka, Streptococcus pneumoniae, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, toksyczność narządowa, TYPHIM Vi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa
Przed podaniem szczepionki durowo-tężcowej (TyT) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego oraz badania kwalifikacyjnego, uwzględniającego historię wcześniejszych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych. Szczepienie wymaga zachowania ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją lub niedoborami odporności, u których zaleca się przesunięcie terminu szczepienia oraz kontrolę poziomu przeciwciał po immunizacji. Preparat podaje się w dawce 0,5 ml zawiesiny zawierającej inaktywowane bakterie Salmonella typhi (5×10⁸–1×10⁹) oraz toksoid tężcowy (≥20 j.m.), a technika iniekcji musi wykluczać podanie donaczyniowe poprzez aspirację przed wstrzyknięciem.
dur brzuszny, immunizacja, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, przeciwciała, reakcja anafilaktyczna, Salmonella typhi, szczepionka durowo-tężcowa, technika aspiracji, tężec, toksoid tężcowy, wywiad lekarski, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka tyfoidowa – Etiologia i przyczyny
Gorączka tyfoidowa, wywoływana przez Salmonella enterica serotyp Typhi, jest poważną chorobą zakaźną przenoszoną głównie drogą fekalno-oralną poprzez spożycie skażonej wody lub żywności. Bakteria ta posiada unikalne cechy patogenne, takie jak zdolność przetrwania w kwaśnym środowisku żołądka (pH nawet 1,5) oraz ukrywania się w makrofagach, co umożliwia jej długotrwałe przetrwanie i rozprzestrzenianie w organizmie gospodarza. Dawka infekcyjna wynosi około 10^5 organizmów, a choroba jest szczególnie rozpowszechniona w krajach o niskim standardzie sanitarnym, zwłaszcza w Azji Południowej, Afryce Subsaharyjskiej i Ameryce Łacińskiej. Około 2-5% osób po przebytym zakażeniu staje się przewlekłymi nosicielami, co stanowi istotne źródło transmisji. W 2019 roku odnotowano około 9,2 miliona przypadków i 110 000 zgonów, przy śmiertelności wynoszącej 10-15% bez leczenia i około 1% po zastosowaniu antybiotykoterapii.
bakteriemia, dur brzuszny, Enterobacteriaceae, gorączka jelitowa, gorączka tyfoidowa, inhibitor pompy protonowej, kępki Peyera, krwawienie z przewodu pokarmowego, nosicielstwo przewlekłe, pęcherzyk żółciowy, perforacja jelita, Salmonella enterica, Salmonella Paratyphi, Salmonella typhi, szczepionka polisacharydowa, węzeł chłonny krezkowy, wielolekooporność, wyspa patogenności Salmonella, zapalenie kości i szpiku, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif to szczepionka w formie twardych kapsułek dojelitowych zawierających żywe, atenuowane komórki Salmonella enterica serowar Typhi szczep Ty21a, w dawce nie mniejszej niż 2×10⁹ CFU na kapsułkę. Kapsułki posiadają charakterystyczne dwukolorowe zabarwienie (białe i łososiowe) oraz osłonkę dojelitową, która chroni bakterie przed kwaśnym środowiskiem żołądka, umożliwiając ich uwolnienie w jelitach. Oprócz żywych komórek, szczepionka zawiera inaktywowane drobnoustroje tego samego szczepu oraz substancje pomocnicze takie jak sacharoza, laktoza bezwodna, kwas askorbinowy (E300), hydrolizat kazeiny i magnezu stearynian (E470), które zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu.
cykl szczepienia, dwutlenek tytanu, erytrozyna, glikol etylenowy, inaktywowany drobnoustrój, kapsułka dojelitowa twarda, kwas askorbinowy, kwas żołądkowy, laktoza, laktoza bezwodna, metyloceluloza, osłonka dojelitowa, produkt biologiczny, sacharoza, Salmonella typhi, stearynian magnezu, szczep Ty21a, szczepionka doustna, żelatyna - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Przeciwwskazania stosowania
Polisacharydowe szczepionki bakteryjne, takie jak Pneumovax 23 (zawierający 25 μg polisacharydów otoczkowych każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae na 0,5 ml) oraz Typhim Vi (zawierający 25 μg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego Vi Salmonella typhi na 0,5 ml), są skuteczne w profilaktyce zakażeń pneumokokowych i duru brzusznego. Główne przeciwwskazania do ich stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą. W przypadku Typhim Vi dodatkowo przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na formaldehyd i kazeinę, które mogą występować w śladowych ilościach jako pozostałości procesu produkcyjnego. Szczepienia należy odroczyć u pacjentów z ostrą chorobą przebiegającą z gorączką, co jest szczególnie podkreślone w charakterystyce Typhim Vi.
aktywna infekcja, charakterystyka produktu leczniczego, dieta niskosodowa, dur brzuszny, nadwrażliwość na formaldehyd, nadwrażliwość na substancję czynną, ostra choroba z gorączką, pneumokoki, polisacharyd otoczkowy, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, Salmonella typhi, Streptococcus pneumoniae, substancje pomocnicze, szczepionka Pneumovax 23, szczepionka Typhim Vi - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Wskazania do stosowania
Bakterie Salmonella typhi stanowią kluczowy składnik szczepionek przeciw durowi brzusznemu, dostępnych w formie monowalentnej (Ty-Szczepionka durowa) oraz skojarzonej (TyT-Szczepionka durowo-tężcowa). Każda dawka (0,5 ml) zawiera inaktywowane bakterie w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹. Szczepienia te są wskazane przede wszystkim w celu czynnego uodpornienia w sytuacjach epidemiologicznych, takich jak masowe szczepienia podczas zagrożenia epidemicznego oraz indywidualne szczepienia osób z grup wysokiego ryzyka, w tym pracowników służb komunalnych oraz podróżujących do krajów endemicznych (Azja Południowa, Afryka, Ameryka Łacińska). W przypadku zagrożenia epidemicznego szczepionki te są stosowane do szybkiego ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby, zwłaszcza w warunkach klęsk żywiołowych czy obozów dla uchodźców.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif zawiera co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w kapsułkach dojelitowych i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie reprodukcyjnym. Brak jest danych dotyczących wpływu szczepionki na rozród u zwierząt oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, a także brakuje wystarczających informacji o potencjalnym ryzyku uszkodzenia płodu. W związku z tym, Vivotif nie powinien być podawany kobietom ciężarnym, chyba że istnieje bezwzględna konieczność, np. w przypadku wysokiego ryzyka zakażenia S. Typhi, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Podobnie, brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią, jednak ze względu na brak ogólnoustrojowego wchłaniania szczepionki i nieoczekiwane przenikanie do mleka, podanie Vivotif w okresie laktacji jest dopuszczalne tylko w sytuacjach koniecznych.
ciąża, dur brzuszny, kapsułki dojelitowe, karmienie piersią, obszar endemiczny, okres reprodukcyjny, profilaktyka duru brzusznego, przenikanie do mleka, ryzyko zakażenia, Salmonella enterica, Salmonella typhi, szczep Ty21a, uszkodzenie płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiek rozrodczy, wpływ na rozród, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif, zawierający co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w kapsułkach dojelitowych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z ponad 1,4 miliona podanych dawek oraz ponad 100 milionach rozprowadzonych dawek postmarketingowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), ból głowy, gorączka oraz wysypka, występujące z częstością „często” (≥1/100 do <1/10). Większość działań niepożądanych ma łagodne nasilenie. Zgłoszono również pojedynczy przypadek wstrząsu anafilaktycznego, podkreślający rzadkie, ale potencjalnie poważne ryzyko reakcji nadwrażliwości.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, choroba grypopodobna, dreszcz, gorączka, kapsułka dojelitowa, nudności, odwodnienie, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, Salmonella typhi, świąd, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka tyfoidowa – Zapobieganie i profilaktyka
Gorączka tyfoidowa, wywoływana przez Salmonella enterica serotyp Typhi, wymaga kompleksowej profilaktyki obejmującej szczepienia, higienę oraz bezpieczne spożywanie żywności i wody. Dostępne szczepionki to doustna żywa atenuowana (Ty21a) dla osób od 6 lat (3-4 dawki co drugi dzień, ochrona ~5 lat), iniekcyjna Vi polisacharydowa dla osób od 2 lat (pojedyncza dawka, ochrona 2-3 lata) oraz nowoczesna szczepionka koniugatowa, podawana od 6 miesiąca życia do 45-65 lat, zapewniająca dłuższą ochronę immunologiczną. Skuteczność szczepień wynosi 50-80%, dlatego zaleca się przestrzeganie zasad higieny i bezpiecznego spożywania żywności, szczególnie podczas podróży do obszarów endemicznych. Szczepienia powinny być wykonane co najmniej 1-2 tygodnie przed ekspozycją, z dawkami przypominającymi co 2-3 lata (iniekcyjna) lub co 5 lat (doustna) w przypadku długotrwałego narażenia.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Cefotaksym, należący do cefalosporyn trzeciej generacji (kod ATC: J01DA10), jest beta-laktamowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym pozajelitowo. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy. Cefotaksym charakteryzuje się wysoką opornością na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, z wyjątkiem enzymów o poszerzonym spektrum działania produkowanych przez niektóre szczepy, np. Bacteroides fragilis i Proteus vulgaris. Wykazuje aktywność przeciwko szerokiemu spektrum bakterii Gram-dodatnich (Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae, Clostridium spp.) oraz Gram-ujemnych (m.in. Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Proteus spp., Enterobacter spp., Neisseria gonorrhoeae, Salmonella spp., Shigella spp., Providencia spp., Serratia spp., Citrobacter spp., Pseudomonas spp., Bacteroides spp.).
antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza bakteryjna, cefotaksym sodowy, Citrobacter, Clostridium, czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, Enterobacter, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Neisseria, Neisseria gonorrhoea, oporność na hydrolizę, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylinaza, Proteus, proteus vulgaris, Providencia, Pseudomonas, rzeżączka, Salmonella, Salmonella typhi, sepsa, Serratia, shigella, Staphylococcus, Streptococcus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, synteza ściany komórkowej bakterii, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie szpitalne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Przedawkowanie
Przedawkowanie polisacharydów otoczkowych zawartych w szczepionkach PNEUMOVAX 23 oraz TYPHIM Vi nie jest dobrze udokumentowane klinicznie. PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydu każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae, co daje łącznie 575 μg polisacharydów w dawce 0,5 ml, natomiast TYPHIM Vi zawiera 25 μg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi w dawce 0,5 ml. W charakterystykach tych produktów brak jest danych dotyczących objawów klinicznych przedawkowania oraz specyficznych wytycznych terapeutycznych, a producent TYPHIM Vi określa kwestię przedawkowania jako „nie dotyczy”.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, odczyn miejscowy, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy bakterii, polisacharyd pneumokokowy, polisacharyd Salmonella typhi, reakcja immunologiczna, reakcja lokalna, Salmonella typhi, Streptococcus pneumoniae, TYPHIM Vi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa zawiera inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml, z liczbą bakterii mieszczącą się w zakresie 5×10⁸ do 1×10⁹ na dawkę. Szczepionka podawana jest głęboko podskórnie, preferencyjnie w okolicę ramienia. Schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki podawane w odstępach 0, 1 oraz 12 miesięcy, co jest kluczowe dla uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej i długotrwałej ochrony. Po zakończeniu cyklu podstawowego zaleca się szczepienia przypominające w dawkach 0,5 ml co 3-5 lat, szczególnie u osób narażonych na długotrwały lub powtarzający się kontakt z patogenem.
bakterie inaktywowane, dur brzuszny, działanie niepożądane, immunizacja, obszar endemiczny, odpowiedź immunologiczna, podanie podskórne, przeciwciała ochronne, Salmonella typhi, szczepienie podstawowe, szczepienie przeciwko durowi brzusznemu, szczepienie przypominające, Ty-Szczepionka durowa, wywiad medyczny, zakażenie Salmonella typhi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa to zawiesina do wstrzykiwań stosowana w profilaktyce duru brzusznego, zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml, z ilością bakterii od 5×10⁸ do 1×10⁹ na pojedynczą dawkę. Preparat występuje w postaci białej, prawie białej lub białoszarej jednorodnej zawiesiny i jest dostępny w opakowaniach 20-dawkowych. Brak jest dostępnych danych dotyczących przedawkowania, jednak ze względu na inaktywowany charakter bakterii, ryzyko powikłań wynikających z replikacji patogenu jest praktycznie wykluczone. Potencjalne objawy przedawkowania mogą obejmować nasilenie typowych działań niepożądanych związanych ze szczepieniem.
- Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt Vivotif zawiera żywe, atenuowane szczepy Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w dawce nie mniejszej niż 2×10 CFU w kapsułce dojelitowej. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań dotyczących wpływu szczepionki na rozród zwierząt oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Nie ustalono, czy podanie Vivotifu w okresie ciąży może powodować uszkodzenia płodu lub negatywnie wpływać na zdolności rozrodcze. Z tego względu stosowanie szczepionki w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność, np. w przypadku wysokiego ryzyka zakażenia podczas podróży do obszarów endemicznych duru brzusznego.
dur brzuszny, jednostki tworzące kolonie, kapsułki dojelitowe, obszar endemiczny, płodność, przenikanie do mleka, rozwój płodu, Salmonella enterica, Salmonella typhi, szczep atenuowany, szczep bakteryjny, szczep Ty21a, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie Salmonella, zdolność rozrodcza, żywe komórki bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif zawiera co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w formie kapsułek dojelitowych twardych. Nie dysponuje on dostępnymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak standardowych badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, kancerogeneza oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę i sacharozę, a ich obudowa jest dwukolorowa (biała i łososiowa). Brak tych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji bezpieczeństwa produktu na podstawie wyłącznie badań na zwierzętach. Ocena bezpieczeństwa szczepionki Vivotif opiera się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniach z jej stosowania u ludzi, które stanowią podstawę do określenia profilu bezpieczeństwa. W związku z brakiem badań przedklinicznych, kliniczne obserwacje i raporty dotyczące tolerancji oraz działań niepożądanych są kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa tej szczepionki zawierającej żywe, atenuowane bakterie S. Typhi Ty21a. W praktyce klinicznej należy uwzględniać te ograniczenia oraz stosować produkt zgodnie z aktualnymi wytycznymi i wskazaniami.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Polisacharydy zawarte w szczepionkach PNEUMOVAX 23 oraz TYPHIM Vi pełnią kluczową rolę w immunoprofilaktyce chorób zakaźnych, jednak ich wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn różni się w zależności od preparatu. PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml i zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjent po szczepieniu może bezpiecznie kontynuować prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn bez konieczności wprowadzania ograniczeń.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane szczepionki, immunoprofilaktyka chorób zakaźnych, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy pneumokoka, polisacharyd pneumokokowy, reakcja poszczepienna, Salmonella typhi, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa, TYPHIM Vi, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Typhim Vi to preparat zawierający 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2) w objętości 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań. Jest wskazana do profilaktyki duru brzusznego u osób powyżej 2 roku życia, w tym dorosłych, młodzieży oraz dzieci. Szczepionka nie jest zalecana dla dzieci poniżej 2 lat. Podanie odbywa się w pojedynczej dawce 0,5 ml, co odpowiada zawartości 25 µg antygenu, co jest istotne dla zapewnienia odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej u pacjentów z grup ryzyka.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TYPHIM Vi to polisacharydowy preparat przeciwko durowi brzusznemu, zawierający 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego Vi Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml roztworu do wstrzykiwań. Preparat zawiera również fenol jako konserwant oraz roztwór buforowy z chlorkiem sodu, disodu fosforanem dwuwodnym i sodu diwodorofosforanem dwuwodnym, które stabilizują pH i zapewniają izotoniczność. Szczepionka jest dostępna w ampułko-strzykawce ze szkła typu I, z zatyczką z elastomeru chlorobutylowego, o objętości 0,5 ml, charakteryzująca się przezroczystym, bezbarwnym roztworem umożliwiającym wizualną ocenę jakości preparatu.
ampułko-strzykawka, bufor fosforanowy, chlorek sodu, diwodorofosforan sodu dwuwodny, dur brzuszny, elastomer chlorobutylowy, fenol, fosforan disodu dwuwodny, izotoniczność roztworu, polisacharyd otoczkowy Vi, preparat farmaceutyczny, roztwór buforowy, roztwór do wstrzykiwań, Salmonella typhi, substancja konserwująca, szczep Ty2, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, szkło typu I, woda do wstrzykiwań, zatyczka tłoka, zgodność farmaceutyczna - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Wskazania do stosowania
Polisacharydowe szczepionki otoczkowe, takie jak PNEUMOVAX 23 i TYPHIM Vi, stanowią kluczowy element profilaktyki zakażeń wywołanych przez Streptococcus pneumoniae oraz Salmonella typhi. PNEUMOVAX 23 zawiera po 25 μg polisacharydu z każdego z 23 serotypów pneumokoków i jest wskazana do czynnego uodporniania pacjentów od 2. roku życia, ze szczególnym uwzględnieniem osób powyżej 50. roku życia, pacjentów z przewlekłymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, cukrzycą, marskością wątroby, niedoborami odporności oraz osób z dysfunkcją śledziony. Szczepionka ta jest również rekomendowana u pacjentów immunoniekompetentnych, w tym zakażonych HIV, z chorobami hematologicznymi, nowotworami, przewlekłą niewydolnością nerek oraz po przeszczepach. TYPHIM Vi, zawierająca 25 μg polisacharydu Vi Salmonella typhi, jest stosowana w profilaktyce duru brzusznego u osób powyżej 2. roku życia, zwłaszcza podróżujących do rejonów endemicznych, migrantów oraz personelu medycznego i wojskowego narażonego na kontakt z patogenem.
anemia sierpowata, antygen grasiczozależny, białaczka, chemioterapia immunosupresyjna, chłoniak, choroba Hodgkina, cukrzyca, dur brzuszny, inwazyjna choroba pneumokokowa, kardiomiopatia, kortykosteroid, marskość wątroby, odpowiedź immunologiczna, pacjent immunoniekompetentny, pneumokok, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy bakterii, polisacharyd w szczepionce, przeszczepienie narządu, przeszczepienie szpiku kostnego, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, Salmonella typhi, splenektomia, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa przeciw durowi brzusznemu, szczepionka polisacharydowa przeciw pneumokokom, szczepionka przeciwpneumokokowa, szpiczak mnogi, TYPHIM Vi, wirus HIV, wrodzony brak śledziony, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zakażenie pneumokokowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół nefrotyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa to zawiesina do wstrzykiwań stosowana w profilaktyce duru brzusznego, dostępna w fiolce 10 ml zawierającej 20 dawek po 0,5 ml każda. Każda dawka zawiera inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ komórek. Preparat zawiera również fenol jako konserwant, chlorek sodu dla izotoniczności oraz składniki buforu fosforanowego (disodu fosforan dwunastowodny i sodu diwodorofosforan dwuwodny) rozpuszczone w wodzie do wstrzykiwań. Szczepionka ma postać jednorodnej, białej lub białoszarej zawiesiny, z możliwością powstawania białego osadu i klarownego supernatantu podczas przechowywania, co jest zjawiskiem fizjologicznym.
bufor fosforanowy, chlorek sodu, diwodorofosforan sodu, dur brzuszny, fenol, fosforan disodu, guma bromobutylowa, izotoniczność roztworu, niezgodność farmaceutyczna, Salmonella typhi, substancja konserwująca, supernatant, szczepionka durowa, szkło typu I, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Typhim Vi, zawierająca 25 mikrogramów oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml, jest wskazana do profilaktyki duru brzusznego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2. roku życia. Podstawowe uodpornienie uzyskuje się po jednorazowym podaniu dawki, a w przypadku długotrwałego lub powtarzającego się narażenia na zakażenie zaleca się dawkę przypominającą co 3 lata. Szczepionka nie jest przeznaczona dla dzieci poniżej 2 lat. Preparat występuje w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, co umożliwia łatwą kontrolę jakości przed podaniem.
ampułko-strzykawka, dawka przypominająca, dur brzuszny, narażenie na zakażenie, podanie domięśniowe, podanie podskórne, polisacharyd otoczkowy Vi, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, Salmonella typhi, szczep Ty2, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, TYPHIM Vi, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon chorób i schorzeń
Dur brzuszny – Etiologia i przyczyny
Dur brzuszny (typhus) to grupa zakażeń wywoływanych przez bakterie z rodzajów Rickettsia i Orientia, przenoszonych przez stawonogi takie jak wszy, pchły i roztocza. Wyróżnia się trzy główne typy: dur epidemiczny (Rickettsia prowazekii, przenoszony przez wesz odzieżową), dur endemiczny (Rickettsia typhi, przenoszony przez pchły szczurze i kocie) oraz dur krzaczasty (Orientia tsutsugamushi, przenoszony przez larwy roztoczy Trombiculidae). Dur epidemiczny cechuje się wysoką śmiertelnością (10-40%, a u osób >50 r.ż. nawet do 60%) i był przyczyną milionów zgonów historycznie. Patogeny te pasożytują wewnątrzkomórkowo, głównie w komórkach śródbłonka naczyń, powodując uszkodzenia prowadzące do zwiększonej przepuszczalności naczyń, zakrzepicy i stanu zapalnego. Choroba Brilla-Zinssera to reaktywacja utajonego zakażenia R. prowazekii u osób z przebytym duru epidemicznego. Czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu obejmują wiek podeszły, choroby współistniejące oraz immunosupresję.
azytromycyna, chloramfenikol, choroba Brilla-Zinssera, czynnik bioterrorystyczny, doksycyklina, dur brzuszny, dur endemiczny, dur epidemiczny, dur krzaczasty, niewydolność nerek, odpowiedź immunologiczna, Orientia tsutsugamushi, pasożyt wewnątrzkomórkowy, Rickettsia, Rickettsia prowazekii, Rickettsia typhi, Salmonella typhi, tetracyklina, trombocytopenia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wesz odzieżowa, zakażenie utajone, zapalenie płuc, zespół dysfunkcji wielonarządowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa, stosowana w profilaktyce duru brzusznego, zawiera inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce od 5×10⁸ do 1×10⁹ bakterii na 0,5 ml dawkę. Działania niepożądane po podaniu szczepionki są monitorowane głównie na podstawie zgłoszeń spontanicznych, co powoduje, że ich częstość występowania jest określana jako nieznana. Do działań niepożądanych należą reakcje miejscowe, takie jak zaczerwienienie i bolesny obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, oraz objawy ogólnoustrojowe, w tym ból głowy, gorączka oraz złe samopoczucie. Objawy te mają zwykle charakter przejściowy i ustępują samoistnie w ciągu 24-48 godzin od podania szczepionki.
ból głowy, bolesny obrzęk, dur brzuszny, działania niepożądane szczepionki, gorączka poszczepenna, inaktywowane bakterie, monitorowanie działań niepożądanych, objawy ogólnoustrojowe, profilaktyka duru brzusznego, reakcja zapalna, rumień skóry, Salmonella typhi, wysoka temperatura, zaburzenia ogólne, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka tyfoidowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Gorączka tyfoidowa, wywołana przez Salmonella typhi, manifestuje się wysoką gorączką, osłabieniem, bólami głowy oraz objawami żołądkowo-jelitowymi. Podstawą leczenia jest antybiotykoterapia, z zastosowaniem fluorochinolonów (ciprofloksacyna, lewofloksacyna, ofloksacyna), cefalosporyn III generacji (ceftriakson, cefotaksym, cefiksym), azytromycyny oraz karbapenemów, dostosowana do oporności szczepu i miejsca zakażenia. Leczenie ambulatoryjne jest możliwe u pacjentów z niepowikłaną postacią choroby, natomiast ciężkie przypadki wymagają hospitalizacji, dożylnego podawania leków, intensywnej terapii płynowej i monitorowania parametrów życiowych. Kluczowe jest pełne ukończenie kuracji antybiotykowej, aby zapobiec nawrotom i rozwojowi oporności. Wspomagająco stosuje się nawadnianie, leczenie przeciwgorączkowe, dietę łatwostrawną oraz odpowiedni odpoczynek.
antybiotykoterapia, azytromycyna, bilans płynów, ból głowy, cefalosporyny trzeciej generacji, choroby zakaźne, dochodzenie epidemiologiczne, działanie niepożądane leku, fluorochinolony, gorączka tyfoidowa, hipertermia, izolacja kontaktowa, karbapenemy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leki przeciwgorączkowe, nadzór epidemiologiczny, nawrót choroby, nosicielstwo przewlekłe, objawy żołądkowo-jelitowe, odleżyny, odwodnienie, organomegalia, pęcherzyk żółciowy, perforacja jelit, powikłania pozajelitowe, ryzyko zakażenia, Salmonella typhi, szczepionka koniugowana, wysoka gorączka, zaburzenia odżywiania - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Działania niepożądane
Bakterie Salmonella typhi stosowane są w inaktywowanej formie w szczepionkach przeciwko durowi brzusznemu, takich jak Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa. Każda dawka 0,5 ml zawiera od 5×10⁸ do 1×10⁹ inaktywowanych jednostek bakterii. Pomimo inaktywacji, podanie szczepionki może wywołać działania niepożądane, które są monitorowane w ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu. Reakcje miejscowe obejmują zaczerwienienie i bolesny obrzęk w miejscu iniekcji, natomiast działania ogólnoustrojowe to ból głowy, gorączka oraz złe samopoczucie, wszystkie o charakterze przejściowym i ustępujące zwykle w ciągu 24-48 godzin. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako „nieznana” ze względu na brak wystarczających danych epidemiologicznych.
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dolegliwość bólowa, dur brzuszny, działanie niepożądane, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, gorączka, gorączka poszczepienna, inaktywacja bakterii, inaktywacja patogenu, iniekcja, monitorowanie spontaniczne, obrzęk bolesny, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, profil działań niepożądanych, reakcja immunologiczna, rumień, Salmonella typhi, stosunek korzyści do ryzyka, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka przeciwko durowi brzusznemu, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenia ogólne, zaczerwienienie skóry, złe samopoczucie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty – Szczepionka durowa to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml, z ilością bakterii od 5×10⁸ do 1×10⁹. Preparat ma postać białej lub białoszarej, jednorodnej zawiesiny i jest stosowany w profilaktyce duru brzusznego. Bezwzględne przeciwwskazania do podania szczepionki obejmują nadwrażliwość na składniki szczepionki, ostre stany chorobowe z gorączką, zaostrzenia chorób przewlekłych z gorączką lub istotnymi zaburzeniami układowymi, ciążę oraz karmienie piersią. Ponadto, szczepionka nie jest zalecana dla dzieci poniżej 5 roku życia oraz osób powyżej 60 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych grupach wiekowych.
chemoprofilaktyka antybiotykowa, choroba przewlekła, ciąża, dur brzuszny, karmienie piersią, nadwrażliwość, niepożądany odczyn poszczepienny, ocena ryzyka, odpowiedź immunologiczna, ostry stan chorobowy, podanie pozajelitowe, profilaktyka duru brzusznego, reakcja alergiczna, Salmonella typhi, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bakterie Salmonella typhi, stosowane jako składnik aktywny w szczepionkach przeciwko durowi brzusznemu (Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa), występują w inaktywowanej formie w dawkach zawierających od 5×10⁸ do 1×10⁹ bakterii na 0,5 ml. Każda seria tych szczepionek podlega rygorystycznym badaniom toksyczności ogólnej (Ty-Szczepionka) lub toksyczności swoistej (TyT-Szczepionka) zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej, co stanowi podstawę oceny bezpieczeństwa przed wprowadzeniem do obrotu. Postać farmaceutyczna to jednorodna zawiesina do wstrzykiwań o barwie białej, prawie białej lub białoszarej, zapewniająca stabilność inaktywowanych bakterii i bezpieczeństwo stosowania.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bakterie inaktywowane, dane niekliniczne, dur brzuszny, farmakopea, Farmakopea Europejska, profil bezpieczeństwa, profilaktyka duru brzusznego, Salmonella typhi, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, toksyczność ogólna, toksyczność swoista, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT, zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella typhi (5×10⁸ do 1×10⁹) oraz toksoid tężcowy (≥20 j.m. w dawce 0,5 ml), jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych okresach. Przed podaniem szczepionki lekarz powinien wykluczyć ciążę oraz zapytać o karmienie piersią, a także poinformować pacjentkę o przeciwwskazaniach i braku danych dotyczących wpływu szczepionki na płodność u kobiet i mężczyzn. Mimo że szczepionka zawiera inaktywowane składniki, jej stosowanie w tych grupach pozostaje niewskazane.
bakterie inaktywowane, dane kliniczne, dur brzuszny, karmienie piersią, kwalifikacja do szczepienia, płodność, profilaktyka duru brzusznego, przeciwwskazanie podczas laktacji, przeciwwskazanie w ciąży, Salmonella typhi, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka TyT, tężec, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Interakcje
Polisacharydowe szczepionki otoczkowe, takie jak PNEUMOVAX 23 (zawierający 23 serotypy Streptococcus pneumoniae) oraz TYPHIM Vi (polisacharyd Vi Salmonella typhi), wykazują możliwość bezpiecznego jednoczesnego podania z wieloma innymi szczepionkami, pod warunkiem stosowania osobnych strzykawek i różnych miejsc iniekcji, co minimalizuje ryzyko lokalnych i ogólnoustrojowych reakcji poszczepiennych. Szczepionki te mogą być podawane równocześnie z preparatami przeciw grypie, żółtej gorączce, błonicy, tężcowi, poliomyelitis, wściekliźnie, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych (Neisseria meningitidis serotypy A i C) oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. W dokumentacji nie odnotowano specyficznych interakcji z alkoholem, jednak ze względu na potencjalne działanie immunosupresyjne alkoholu zaleca się rozważenie ograniczenia jego spożycia przed i po szczepieniu.
dur brzuszny, dysfagia, immunizacja, immunogenność, immunosupresja, miano przeciwciał, Neisseria meningitidis, odpowiedź immunologiczna, PNEUMOVAX 23, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy pneumokoka, reakcja poszczepienna, Salmonella typhi, szczepionka polisacharydowa, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw półpaścowi, TYPHIM Vi, wirusowe zapalenie wątroby, wścieklizna, zakażenie pneumokokowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, żółta gorączka, Zostavax - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Interakcje
Bakterie Salmonella typhi, stosowane jako inaktywowany antygen w szczepionkach przeciw durowi brzusznemu (Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa), mogą być podawane jednocześnie z innymi szczepionkami zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych, pod warunkiem stosowania różnych miejsc iniekcji oraz oddzielnych strzykawek i igieł. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów poddawanych terapii immunosupresyjnej (glikokortykosteroidy, leki cytostatyczne, leki biologiczne), u których obserwuje się istotne osłabienie odpowiedzi immunologicznej, co wymaga odroczenia szczepienia do zakończenia leczenia oraz kontrolnego oznaczenia poziomu przeciwciał. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z wrodzonymi lub nabytymi niedoborami odporności, w tym zakażonych HIV, po przeszczepach czy z chorobami nowotworowymi układu krwiotwórczego, gdzie indywidualna ocena korzyści i ryzyka oraz monitoring odpowiedzi immunologicznej są niezbędne.
antagonista receptora IL-1, antygen bakteryjny, choroba nowotworowa układu krwiotwórczego, cytokina, cytostatyk, dur brzuszny, etanol, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid systemowy, immunosenescencja, immunosupresja, inhibitor interleukiny-6, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-α, komórka prezentująca antygen, konkurencja antygenowa, leczenie immunosupresyjne, lek biologiczny, lek cytostatyczny, limfocyt T, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, pierwotny niedobór odporności, polifarmakoterapia, Program Szczepień Ochronnych, przeszczep narządu, Salmonella typhi, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, wielochorobowość, zakażenie HIV