monitorowanie spontaniczne

Monitorowanie spontaniczne to metoda nadzoru bezpieczeństwa leków po ich wprowadzeniu na rynek, oparta na dobrowolnym zgłaszaniu niepożądanych działań leków przez personel medyczny i pacjentów. Jest to najbardziej rozpowszechniony system farmakonadzoru na świecie.

System ten polega na zbieraniu raportów o podejrzewanych działaniach niepożądanych, które są następnie analizowane przez odpowiednie instytucje nadzorujące bezpieczeństwo farmakoterapii, takie jak Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych w Polsce czy Europejska Agencja Leków (EMA) na poziomie europejskim.

Zaletą monitorowania spontanicznego jest szeroki zasięg i możliwość wykrywania rzadkich działań niepożądanych, które mogły nie zostać zidentyfikowane w badaniach klinicznych. Główną wadą jest niedoszacowanie rzeczywistej liczby przypadków ze względu na niski poziom zgłaszalności, który szacuje się na około 10% rzeczywistych zdarzeń.

Dla prawidłowego funkcjonowania systemu kluczowa jest świadomość i zaangażowanie pracowników ochrony zdrowia w zgłaszanie obserwowanych działań niepożądanych. Zgłoszenia te mogą prowadzić do aktualizacji informacji o produkcie, dodania ostrzeżeń lub w skrajnych przypadkach – wycofania leku z obrotu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl