toksoid błoniczy

Toksoid błoniczy to zmodyfikowana toksyna błonicza (pochodząca od bakterii Corynebacterium diphtheriae), która została pozbawiona właściwości toksycznych, ale zachowała zdolność do wywoływania odpowiedzi immunologicznej. Jest to kluczowy składnik szczepionek przeciw błonicy, stosowanych zarówno w szczepieniach pierwotnych u niemowląt, jak i dawkach przypominających u dzieci starszych i dorosłych.

Proces otrzymywania toksoidu błoniczego polega na inaktywacji toksyny błoniczej za pomocą formaldehydu lub innych metod chemicznych, co prowadzi do utraty jej toksyczności przy zachowaniu antygenowości. Po podaniu organizm rozpoznaje toksoid jako obcy antygen i wytwarza przeciwciała, które w przyszłości będą chronić przed działaniem prawdziwej toksyny błoniczej.

W praktyce klinicznej toksoid błoniczy rzadko występuje jako monowalentna szczepionka, częściej jest składnikiem szczepionek skojarzonych, takich jak DTP (błonica-tężec-krztusiec) czy szczepionki pięcio- lub sześciowalentne. Skuteczność ochrony po pełnym cyklu szczepień z użyciem toksoidu błoniczego szacuje się na 95-98%, przy czym dla utrzymania odporności zaleca się dawki przypominające co 10 lat.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl